Alle inzendingen over het vallen van de ma

43953 resultaten.

Sorteren op:

De koei

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.937
Een koei is iemand met twee oren, En aan weerskanten een horen, Volgens de Hollandse Naturalist Verboom Is zij de uitvindster van de aardbeien met room. Ook waren rundermest en rollenden Vóór de koei heur tijd nog onbekenden. En wat men van haar huid al niet maken kan Ga dat maar eens te Bennebroek vragen aan "de Geleerde Man," Immers Dido…

Zoals & wanneer

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Het is zoals wanneer de regen in de afvoer valt en zaden uit de bomen vallen nieuw leven na de winter in een goot dood, maar niet dood Het is zoals wanneer de televisie zegt straks nieuws nu eerst reclame je wacht een laatste weerbericht en weet dat er iets anders komt Het is zoals wanneer je met een roeiboot land aanvaart, opduikt…

altijd weer Eden

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Je lichaam drukt de wezenlijkste liefde uit en in je ogen ontluiken de meest hemelsblauwe bloemen. Ik zou je bij mij moeten schrijven maar ik weet de beeldspraak niet: Je sijpelt door mijn land als een beek van dunne woorden, helder maar spaarzaam maar helder maar zelden. Even klink je misschien langs mijn heuvelrug, hoor ik…

wij uiterstesn

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 994
Jij die de achtbaan moeiteloos uitschatert en uitwaait in dik blond haar; ik die verkrampt van angst het water in moet en elk zwemgenot aanvaard als lot Uitersten raken aan elkaar: Ik klater woorden op papier, weet dat jij indrinkt, leest, en denkt: mijn woordentovenaar, was jij maar hier voelde ik maar lijf aan lijf. Waar zullen…

Bliksem

hartenkreet
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.731
Doe nooit als de bliksem In een flits is het gebeurd Dan volgt gedonder…

Voor- en nageslacht

poëzie
3.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.275
Voorgeslacht Ruige borst en brede schouders, Leeuwenhart en aadlaars oog: Rijzig kroost van reuzenouders Vorstlijk zaad, in adel hoog: Onvergeetbaar voorgeslacht. Nageslacht Bleke kindren, kranke moeders, Neven met een breukband aan, Schele zusters, bochelbroeders, Vaders, die uit kuchen gaan, Ramlend vee, met kwik bevracht…

liefde ingewikkeld als ooit

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.010
Soms wil ik je moedeloosheid wissen omdat je zegt: overal waar ik loop en jij en wij bestaan is het zo moe en niet mijn voeten maar mijn grond jou en de onze. En godverdomme ik snapte het zo altijd op papier maar ik vervloek nu alle vogels van het wit op een A4 o jongen, ik haat de robots die mijn twijfel zo vermenigvuldigen. Ik…

In duisternis

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.744
Weet je nog van de parkeerplaatsen waar ons bloed opspeelde omdat we elkaar wilden. Soms spanden koplamplichten tegen ons samen soms viel er iets uit: speciaal voor ons zei je, een knopje om in naam van onze liefde. samenvallen in een soort somber onecht neuken, en zelfs dat is hard gezegd voor wat wij deden wij hadden voor elkaar wel…

Lancelot digitaal

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Er waren de prachtigste sms-kastelen wegens het gebrek aan huidwarmte, omdat jij met arthur was en ik de hoorn aan mijn mond hield in schuldbewust verdriet. En ook al zijn de tijden anders in het raadselig verhaal lazen wij samen de korte berichten en bleken digitale telefoons te haken in een ver en heet verleden Het stikte van hoofse boodschappen…

Het speenvarken

poëzie
3.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.382
Iemand, die in de verte zijn schreeuwen hoort, Zegt: "dat is zeker weer een afschuwelijke mensenmoord." Je moet het horen om het te geloven. "Gelukkig," zegt Buffon, "zijn de doven." Want als men maar even op zijn eksteroog treedt, Dan gilt hij, alsof hij van geen uitscheien weet. En als men hem van de borst durft tillen, Dan maakt…

ont en de liefde

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.504
Ontkennen wat je weet, is leugens koesteren. Ontnoemen is wat moeilijker omdat wat werd benoemd, vastligt. Ontspreken gaat niet meer, want wat je spreekt ontstaat en kan nooit meer tenietgedaan. Ontvoelen is een gore lijdensweg als het gevoel de ader is van ieders bestaan. En zo is mijn ontminnen volstrekt onmogelijk ook al zou…

Eerste les in de geografie

poëzie
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.458
van De Schoolmeester (Gerrit van de Linde) Geografie is eigenlijk kennis der aarde, En voor de jeugd van ontzaggelijke waarde; Want Amerika Is b.v. zeer verschillend van Afrika; Ofschoon vele Afrikanen Zich als slaven begeven naar de Amerikanen. Zo b.v. is Azia een heel oude heer, En Europa is ook zo jeugdig niet meer, En de twee eerstgenoemde…

ik zie haar nog wel eens

gedicht
2.8 met 76 stemmen aantal keer bekeken 26.753
ik zie haar nog wel eens blond en aangepaste lippenstift verkreukeld perkament van dichtbij een vrouw met bontjas in een bus tas dichtbij haar lippen dicht op elkaar want je weet nooit wat er kan gebeuren de ogen vosachtig wantrouwend achter de kooi van een modieuze bril dan zit ze op de bank en praat ratelend uit een oud plakboek en…

De Haan

poëzie
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.463
Wij zijn het eens met Linnaeus, dat er geen beesten bestaan, Die meer van kippen houden dan een haan, En het blijkt uit de Natuurlijke Geschiedenis, Dat dit eigenlijk de oorsprong van onze hoendereieren is. Een haan is vervolgens één van die dieren, Die de natuur met hun vederen versieren, En hij draagt zijn staart Net als een geängliseerd paard…

Uitboezeming

poëzie
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.941
- O kinderkens, wier lieve tred Het hart ons in verukking zet, Wanneer gij huppelt langs de vloer En dwaalt als scheepjes zonder roer, En, dartelend, zonder dat gij 't weet Of wilt, op 't ouderlijk kleed In onschuld treedt, Wie weet, Of ge eenmaal al te met, O smart ! Uw voet niet zet Op 't ouderhart! -------------------------------…

Huygens' uurwerk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Waar je de tijd bent kwijtgeraakt Vind je hem weer: in de berm van de weg waar je langstrekt, alleen, met zijn tweeën in groepen, waar je je uitstrekt en uitrust… Hé kijk nou, dat was ik kwijt, weet je nog wel en nou hier in deze oude tuin, bij dit oude huis, waar de uitvinder van die zus-en-zoklok werd geboren, uitgerekend hier vind…

Repetitie (een variant)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.918
Zij blikt naar buiten en een lok zwaar water valt haar voor de ogen. Dan zet zij zuchten op papier omdat zij niet mag spreken. Dan wordt de kalme golfslag rond haar hoofd onderbroken door haar hand, die kleine, slanke breker, en blikt zij óp tenslotte, de kleine zeemeermin, en legt haar pen treurend terzijde.…

Repetitie

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.526
Soms kijkt de meermin op vanonder vallend waterhaar, schrijvend aan haar tafel, het eiland in de archipel Ze slaat haar ogen op naar mij en kijkt mij af omdat ik antwoord weet maar ik heb geen stem. En toch word ik voor haar een sterfelijk woord. Tenslotte zie ik dat zij is: een vrouw die terugvalt in haar eigen element zee, zilt…

Laat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
ik heb gedag gezegd nog god god ik wist niet eens tegen wie of wat ik dat zei en zei gedag ik zei gedag en er was stilte niemand antwoordde, zei hoi prima zo joh ga zo door en er was een heel verlegen wereld. Daarna werd er niets meer. Ik was geworden tot een meisje eenzaamheid. Daar is de trein, mijn hoofd loopt om.…

Onbegrepen

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Sergei Kallinikov hield van divergerende chromatiek. Maar u begrijpt mij niet. En toch onzegbaar mooi is die muziek. Je snapt me wel. Sergei Kallinikov hield ervan. Begrepen?…

Wakker worden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 925
er was vanmorgen een onthaspelen van het naspel van de nacht en de geliefde er was een nieuwe morgen die zich opwond rond mijn vingers en mij bond, een hoop op mooi Maar bleef: de dag een kerker, de avond rusteloos Maar bleef: een perron een wachten…

wat ben ik waard?

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Is er iemand die mij vast houdt Wanneer het leven me benauwd? Hoeveel mensen hier op aard Vinden mij nog iets waard? Ik ben van alles, behalve goed Na 14 jaar....verlies ik de moed Om te geloven in mezelf Alleen mijn dochter van elf Zij vindt mij wel aardig Voor één mens ben ik waardig Is dat genoeg, om te willen leven... en te moe ben…

Als, bij moe-tanend avond-lichten

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.043
Als, bij moe-tanend avond-lichten, angst daalt in onze aanwezigheid, zijt gij 't, die voor onze aangezichten de vreê der avond-lampe breidt. Wij zitten, en ons leden wegen, zwaar van stil-naedre dage-dood; gij hebt zachte woorden die verplegen, en breekt het vredige avond-brood. En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde…

Brandwonden

hartenkreet
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.491
Het vuur Laat zich niet doven Is verterend En doet pijn Een pijn die blijft Brandwonden Moeilijk te genezen Littekens, onzichtbaar Diep van binnen De nachten Gaan voorbij En ik,..... Ik ben niet meer Wie ik eigenlijk had willen zijn Mag ik opnieuw beginnen?!…

Prediker

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 797
Een oude wijsheid van een oude koning (die alles had gezien, zei hij): Er is een tijd van liefhebben, haten opbouwen & afbreken enz. (we vatten samen) Hij zal wel niet bedoeld hebben: van 3 tot 4 en van 4 tot 5 Een oude wijsheid van een wijze oude: Er is een bestemde tijd, op geen klok te zien maar aan de eeuwigheid af te lezen…

De bever

gedicht
3.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 19.890
Waar land geleidelijk in water overgaat en je in zompige poelen het ontstaan van leven waant waar tussen de groen- en grijstinten van het wilgenhout de modder glinstert als de avond valt kun je onverwacht een rimpeling in het water zien en mits onbeweeglijk, een dier aanschouwen die in alles rust uitstraalt.…

Ik zal u niet beminnen

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.579
Ik zal u niet beminnen, Gij, die in vreê gewaad Voorbij mijn torve zinnen Langs-heen mijn leven gaat. Ik zie uw rústige ogen, En 'k weet hoe goéd ge zijt: úw tederheid, gebogen Over mijn eenzaamheid. En 'k heb u niets verborgen Van blijheid, drift en leed, En hoe uw plegend zorgen Me in stilte wenen deed. Maar - 'k zal u niet beminnen…

Zilverreiger.

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
Je was toch de Koningin van mijn veerkracht? En nu mijn mooie witte vogel drijf je aan de oever van het leven plat op je rug waar die verdomde kankerkraai je pikt op zoek naar zijn Duivelsei. Straks zal je na mijn afscheid voor altijd blijven zweven in deeltjes uitgestrooid waar alle meeuwen je naam nog kennen. Kippenvel met…

De dameskapper II

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 23.909
De watergolfslag van ambities liet hem niet onberoerd In de weekenden reisde hij met modellen door het land Nog geen veertig kilo woog hij, altijd met vrouwen bezig Verzilverd, gediplomeerd, gefotografeerd keerde hij terug en liet dit andere gewicht inlijsten Uit al deze lijsten, verkreukeld & vernietigd, herken ik nog altijd mijn…