5637 resultaten.
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 ook b. vervolgt zijn weg
met het hoofd in de wolken
van zijn god
die neerwerpt
wat hem tegen de borst stuit
zonder aanzien des persoons
de zon gaat eenzaam op
en in de goot schitteren
de scherven
----------------------------------------------
15 januari 2002
zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
hoe moet het verder, dichter?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.033 op muzische wolken was ik gaan drijven
eeuwig écrire c'est mourir tot groet -…
De laatste trein
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.477 Alleen met je gedachten
Verlaten langs het spoor
‘je was een slechte jongen’
fluistert de duivel in je oor
dan op een wolk een
geüniformde engel in blauw pak
met de troostende woorden
‘De NS heeft vertraging, sorry voor het ongemak’…
oerslurp
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.392 na die nacht waren de sterren
veranderd evenals de zon
de maan en de planeten
jij schiep het tomeloze zweven
naar een ster achter een ster
het gieten van licht
verdampen van waterstof
wolken van methaan waar
doorheen het heden trager reist
in dichtheid bijna stolt
zich om massa stulpt
gewicht heeft als regen
in zwarte gaten valt…
Eeuwige drankvelden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.052 In mijn eidetische droom bezocht ik
mijn gestorven kroegvrienden die
hemelden op de eeuwige drankvelden
Hemel zonder drank betreden ze niet
Uit de wolken regent het jenever en
uit de bergen stromen jenever rivieren
alcohol nevels hangen boven de velden
Een echt walhalla voor zatterikken
Mijn oude vrienden herkennen me niet
ze zingen het…
Geen speelse bochten
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
812 wist niet
wat ik zag
het raam op
negen hoog
met uitzicht
op de einder
je blik weer
terug naar af
je rollaterde
geen speelse bochten
nam tijd toen
hersenen naar
woorden zochten
die in traag bezinken
je stem wat
triest deed klinken
toch scheen de zon
we zagen wolken
jagen en in de kamer
zacht de schaduwen
vertragen tot een…
Wat stukjes blauw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
864 verzamel dagelijks
wat stukjes blauw uit
kou in heldere hemel
wit iets later
donkere wolken die
de nacht konden bevolken
penseel het eerste
roze in ontdekken hoe
de zon haar rood laat lekken
terwijl het prille
groen ontwaakt kwaakt
een late kikker nog verhaal
jij bent erbij leest
mijn teksten en samen
maken we dit schilderij…
In vergeten hoeken
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
887 speel je stormpje
windekind
jaag je vormen
in de wolken met
regenbogen die
geen ander vindt
dwarrel letters
in vergeten hoeken
vertel de wereld
het verhaal
hoe het gaat
met allemaal
kon je woorden
lezen in destructie
zag taal in een
volledige obstructie
want de natuur
ging aan de haal
mijn windekind
ik wacht de nacht
waarin…
Ik rook
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
736 Ik rook dus ik besta
verdwijn in walmen
in slierten en kringen
filosofische wolken.
Ik rook dus ik verga
teer de wegen zwart
zuig etherische dampen
ver het lijf in en leg plat.
Ik rook dus ik verteer
alle foute moleculen
word sterk en recycle
alles wat mij ontzet.…
Langs het strand
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
893 Grijze wolken temperen
de sterkte van je zonnestralen
die met een oranje rode gloed
de azuurblauwe zee beschijnt
de hemel bedekt
met sterren die de
wacht houden
golven die traag
hun weg vinden naar
het strand en terug
de zachte wind die
de door m'n haren speelt
genietend van de ondergaande zon
hoe prachtig is dit aangezicht
nog steeds…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom
laat wolken…
Wij spelen wasbord op de onderkaak
gedicht
2.8 met 11 stemmen
6.240 wij spelen wasbord op de onderkaak
van een dode koe
op de binnenplaats
klampt de zomerregen
zich vast aan de cactussen
schreeuwen de papegaaien
de veranda blank
waar de buurman met zijn barbecue
en ik maar controleren
of niet alles tegelijk vlam vat
omdat ik denk dat woorden
de vorm van een wolk
kunnen veranderen
omdat de zon…
gelukkig nooit echt over
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
942 achter even gesloten lippen
pure honingdauw
aan mijn vingers kleeft
de hele nacht
verpakt in flarden jou
gloeihemel binnen, buiten
en verder onder mijn lenden
het ontstaan van een regenboog
de ogen zwermen uit
blikken vullen poriën
zwevend tot voorbij de sterren
dragen wij ons op onze ruggen
blijven op de wolken staan
verkoelen en…
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 De wolk van heimwee naar
het verwaaid geluk van toen
vol fluistering en lentegroen
wordt cru uiteengespleten
door de aanstormende trein
van tijd en kwaal en raakt mij
veel te vroeg, op de overweg
van wens en werkelijkheid.…
Herinner mij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.006 De onstuimige wind van de herfst
prikt meedogenloos en etst jouw naam
zee ligt daar uitnodigend
als een schommelend schuimend bad
de hemel oogt nog zomers blauw
als zoveel jaar geleden volg ik het pad
in witte wolken zie ik gezichten
die jij voor mij bedacht
dan verdwijnt de kille zilte kou
‘herinner mij’
zegt je stem in mijn…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 op de einder
van verwachten
langs wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 Terwijl de wind zachtjes de plassen laat schrikken
en de wolken hoog boven mijn hoofd tussen de sterren schuift ...
Terwijl de vogels even niet fluiten en ook de rozen romantisch gesloten zijn ...
De vuilnis op straat en de deuren op slot ...…
vakantiegevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.366 Wind zucht voorbij
De laatste zonnestralen verkleuren de wolken,
Dieproze
Een gitaar wordt bespeeld, een verloren stem
Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg
Door steden, landen en werelden
Later zal ik het delen,
nu nog niet
De nacht is nog jong
In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat…
ontwaken in een lach
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 in verhoopte dromen
hervond ik mijn hart
jouw lach mij gegeven
ik koester hem zacht
als een parel geborgen
de laatste roos
diepheldere sterren
geboren vannacht
als drijvende wolken
eindeloos
regenboogkleuren
door tranen heen
is verlangen gegroeid
oneindig groot
hoor ik jouw lach
in de echo geboren
ontwaakt de dag…
De gele kam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
919 IJl glijden donkergazen wolken
in een eindeloze vlucht,
naar niet gedroomde verten
langs een zilvergrijze lucht.
De warme adem van het huis
uitwaaiend, licht en grijs gevlekt.
Onder een vleug van poedersneeuw
nieuw leven, wachtend tot het wordt gewekt.…
Zoveel in eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
728 laat mij verblijven
enkel en alleen
op de zachte toppen
van je vingers
laat me niet stijgen
noch dalen
in dromen licht van toon
ik wil ontwaken
in de rust van je morgen
in mooie woorden zonder schroom
laat mij
je handen vullen
met alles wat vleugels heeft
in lage en hoge wolken
waar vertrouwen wordt gestreeld
ik wil verlangen…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig van stof
vlieg door hemelse wolken…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
Qu’as-tu rêvé cette nuit ?
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
591 je voelt me
over het ruwe stof van donkere heimwee
en ik
kijk in te grote ogen
ik ben maar wie ik zijn kan
en minder
onvermijdelijke woorden
in bijeen geschraapte minuten
die onrustig wiegen
naar een nooit beloofd land
de zee roeit naar droomlage
wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij
want de aarde draagt
niet verder dan het klad…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
Rivieren
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.149 liefdesvocht
verliefd jong paar
door zonlicht weerspiegeld
stroom langs
inheems geurende bloemensoorten
voel neergebogen varens strelen
zwem met gouden vissen
en beleef
de waterval als
een parelend spetterfeest
de echte watergeest
drijf door regenbogen
onbewogen ontstaan
in lichtbewolkte luchten
en
ervaar dat ook de wolken…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 ik de blik
in je ogen
flonkering
en diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel
de laatste
wolken…
Vader van gedachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.272 Soezend aan het noordzeestrand
op kussentjes van ziltig zand
dreven wolken traag voorbij
jouw silhouet verscheen aan mij
ik voelde weer jouw warme hand
en werd door heimwee overmand
je bent niet meer, het is voorbij
toch was jij even dicht bij mij...…
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…