604 resultaten.
- Cirkels op een stuk papier -
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
461 toekomst, elke raaklijn apart
blokkeert bekende gezichten
kennismaken, door energie
doet men enkel uit eigen beweging.…
Cocon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 “ Wat apart”, denk ik dan verlegen……
Parijs spelenderwijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Vier mooie ogen raakten verward
een spontaan gesprek aangeknoopt
dit was zo totaal anders, zo apart
beiden hadden dit stiekem gehoopt
Deze reis ging naar de hemel en terug
tussenstop centraal station Parijs
een weekendje gaat altijd vliegensvlug
maar het duurt langer spelenderwijs…
Slot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
644 maar zij las de begeerte
in mijn groot- doch zondig hart
en sloeg de droom in duigen met:
‘wij slapen wèl apart.’
de wedstrijd was verloren
de zege mij ontgaan
hoe maakt’ ik onvernederd
deez’ afgang ongedaan?
ik zei: ‘hier blijven slapen
lijkt mij geen goed idee
jouw fiets kan niet op slot
straks nemen ze hem mee.’…
Ik schilder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 net op het hagelwitte doek gezet
Het is enerzijds jouw contour
waardoor ik als schilder zo goed boer
Maar uiteindelijk zijn het al mijn fijne lijnen
die helemaal opgaand in jou verdwijnen
Ik schilder vanaf mijn netvlies
het penseel houd ik vast met mijn hart
Mijn handen zijn onhandig
mijn schilderij is alleen voor jou heel apart…
Hemelse zijden met kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 waar zij
en strijkers
bezig zijn
valt geen
onvertogen
woord
zij weten
allen van
het super
zachte
aparte
materiaal
dat zij
onder
handen
hebben heel
anders dan dat
van de strijkers
die noten in
schoonheid
doen trillen
van emoties
waarbij snaren in
akkoorden verwaaien
vaak vloeien
tranen in heftig
aangedaan zijn
omdat…
Overdaad aan " sleutels"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Geen idee waar ze van waren
maar toch hou 'k ze apart
want waar ze dan ook lagen,
misschien is er wel eentje;
die past op mijn hart?
En zo verdwijnen de sleutels
weer terug in de la.…
STEVE BIKO
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
460 je stierf door wrede rassenhaat
hun angst verwerd tot doden
biddend en wel tot Gode
bevreesd voor zwarten, roden
we weten toch hoe dat gaat
je stierf door wrede rassenhaat
apartheid vroeg om doden
geweld was in de mode
en wet in de apartheidsstaat
je stierf door wrede rassenhaat
vermenging was verboden
verzet de enig juiste daad
bevrijding…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde
Ons leven is een ketting
Met aaneengeregen parels
Wit, grijs, zwart
Ons huwelijk blijft iets apart…
Zonsopkomst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 Even een hele andere wereld
met de zon die opkwam,
het voelde zeker apart.
Dit was voor mij een bijzonder ervaring
en een unieke belevenis.
Zo wil ik er nog best veel meemaken!…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Apart in het zwart tussen
de mensen. Een restmens
huilt met de wolven in
het stille bos. Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
van letters op papier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
996 je legt zin in alle woorden
voelt een gedicht in strofe vier
maar zie je de betrekkelijkheid
van letters op papier
is het de werkelijkheid
die vormt neemt in je geest
bepaal jij of ik de betekenis
van de teksten die je leest
ik heb het ei gelegd
we broeden samen op het nest
bepalen wanneer schalen breken
hebben de nieuweling apart bekeken…
rook de geur van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.279 weer warmte had
ik rook de geur van toen
en keek je aan
maar zag geen liefde
in je ogen staan
je woorden klonken
heel neutraal in het
verhaal dat je vertelde
met nieuwe vrienden
was niets aan de hand
alleen onze relatie was
een oude band die knelde
je bent nu vrij
waarom geef je
die bloem aan mij
je stal mijn hart
vond me apart…
toch zal de winter lente bloeien
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.154 je winter meegevoeld
het ijs in je gedachten
bevriezen moest jezelf om
nog gezond te overnachten
een korte dag was je houvast
de lange nachten vol met spoken
voor even ben je weggedoken
omdat je alles hebt gehad
toch zal de winter lente bloeien
liefde weer opnieuw gaan stoeien
je zult me strelen langs mijn hart
jouw warmte is me zo apart…
Een mystieke smaak
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 nog pruttelen
fossiele zonden
tot ze in stukjes
uiteen vallen in
de grote pan religie
ooit waren
aanbraden en
dichtschroeien het
geijkte credo voor
een mystieke smaak
nu is het vlees
met te veel vet
doorregen te vaak
en te rijk gevoed en
te weinig bewegen
is hoofdbestandeel
geworden van onze
maaltijd en geeft de
boeren een aparte…
Pasen
netgedicht
4.8 met 48 stemmen
510 zij waren
ieder apart
naar het graf
gekomen om
zijn gezicht en
lichaam te
verschonen met
witte doeken
de tombe en
rotsruimte van
de hof van Eeden
voelde al zijn
aanwezigheid in
zijn geschonden huid
de vrouwen wisten dat
hij er tijdelijk zou zijn
de heroiek van lijden
en dood en de
voorspelling van het
feest der verrijzenis…
scheppers hemels paradijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
258 scheppers hemels bloemenparadijs
ze strekken
de stelen in het
verbloemen
van groen
ooit was de knol
getransformeerd
tot dure bol na het
samengaan van
aparte genen
geen opzet maar
gewoon onder
gods oog
werd even nog
een nieuwe trits
erbij gelegd
de kweker was blij
maar vergeet nooit
hoe haar handen de
knol gekoesterd…
Elasticiteit
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
222 ik heb de
rimpels gevolgd
naar de plaatsen waar
jouw krachten zich
hebben geopenbaard
voordat de spiermassa
de opperhuid ontspande
nú lees ik de lijnen
die ervaringen hebben
getekend en soms zelfs
hebben gegrift in frequent
aantrekken en ontspannen
in de diverse oefenseances
van aparte krachttraining
toch is het geen verval
wel…
LHTB-vluchtelingen apart gezet!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Ik heb getracht
de zin van het bestaan te zien
en ook die van de mijne
Maar ik zag veelal
donkere wolken, striemende regens,
hagel, sneeuwstormen, ijzel en gladheid
met heel veel vallen en weer opstaan
En dan de wind, die winderige wind
zowel uit oost, west, noord en zuid
snoeihard lang m´n hoofd razen
Maar ook soms een spatje zon
voorafgaand…
Haar kosmische lach
netgedicht
5.0 met 808 stemmen
453 in haar
kosmische lach
schitterde ieder
lichtpuntje
ook in de
sterrenstelsels
die ik in haar
ogen zag
lichtte nova’s
aparte stukjes
universum op
zij las de tijd
in de lijnen
van mijn hand
polste zo de
spirituele kracht
van mijn
zielsverband
sferisch zijn wij
de nacht ingegaan
waar een rode
maan ons gidste
langzaam zijn…
Gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik zag in
kleuren al
het verhaal van
de stukjes puzzel
op het grote bord
heb ze bij
elkaar gelegd
met de rechte
delen apart voor
de lijn rond het hart
in gewijde stilte
zocht ik de
realiteit van het vlak
waarbij alleen de
vorm volmaakt past
zonder woorden
groeide het verhaal
onder mijn handen
een vergezicht met
boten en…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Kleuren van jouw hart
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
933 Ik leefde een tijdje apart
van de kleuren van jouw hart
en ik vond mezelf weer terug
bij de kleuren van jouw rug
het was een vreemd gezicht
walmend blauw in hemellicht
maar ik dacht niet langer na
en schreef een donkergrijs gedicht
over de zinnen die jij sprak
die van rood en ook weer blauw
zullen we het nog een keertje doen
maar dan…
Amsterdam
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Je kunt niet te lang alleen maar praten,
je doet veel mensen groot onrecht aan
als je blijft toegeven aan apart gedrag.
Voorlopig ziet men nog geen resultaten
maar spreek je daarover wat mensen aan,
dan hoor je wat gelaten: Amsterdam!!!!...ach.…
Een nieuwe start
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.040 Dagen, die lichtgevend behoorden te zijn
met liefde, leven, een nieuwe start
missen die grapjes, praatjes en die gein
je was voor mij een mens, echt apart!
Een leven, ik kende niet dat probleem
iets wat ons leven uiteen deed drijven
voelde me hulpeloos en ook heel alleen
waarom, konden we niet bijelkaar blijven?…
Vooroordelen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
799 De neus van velen
hangt in de zaken
van
evenzovelen
Het is om het even
ze bemoeien zich
ook nog eens
met je leven
Het geeft zo'n
zeker gevoel
die onzekerheid
in 't eigen leven
te halen uit de
zekerheid van
andermans leven
Het projecteren
is een apart beleven
en voor velen
niet zo
moeilijk aan te leren
Ze weten alles
te vertellen…
Angst, waarvoor dan ook
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Angst is een slechte raadgever, die term begreep ik nooit
want angst - en raad geven, zijn twee aparte compartimenten.
Angst voor spinnen of aardbevingen laat zich zelden of ooit
binden door een horde complimenten.
Angst een slechte raadgever, nou dat mag ik hopen
want bij angst laat ik mijn emotie volop rennen en lopen.…
Je neus lijnt wulps
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
778 ik krijt
in witte kanten
je profiel
vang kleur
leg het apart
in wit en zwart
scherpte
vangt schaduw
markeert
het bloedeloze dun
in lippen
saam gevat
je neus
lijnt wulps
in terugval
naar je ogen
subtiel de strakte
iets verbogen
je voorhoofd
vlakt en
toont verloop
de rode haren
stijlloos losjes
overhoop
wit verliest…
Een hele tijd later
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 En dat zovelen moesten sterven en
Dat dromen aan scherven gingen
Wat zijn we onvoorzichtig geweest
Wat was het ieder voor zich, hoe ving
De overheid bot; het lot hebben we
Getart, apart dat dit gebeuren moest
Om ons bewust te laten worden
Wakker gepord, zullen we nu zuinig
Zijn op onze planeet, mist en smog
Zijn verdwenen, na wreed en…
in je opgestoken hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
724 ik zag hoe vingers
zacht bewogen in
je opgestoken hand
een armzwaai die
toch geen afscheid gaf
de tekens bleven komen
uit de diepte van je hart
ik kan ze slechts vertalen
in woorden die ik schreef
wilde dat je bleef
voor nog een laatste kus
een stevige omarming
wij hebben samen dromen
in een wereldje apart
kom kijk met mij…