14128 resultaten.
vaders handen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.355 Vaders handen,
ruw, maar groot en sterk
en altijd voor ons aan het werk
zijn nu voor altijd
stil en koud
maar lijken nu nog meer
gesneden
uit het goede hout…
Veroordelen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
926 'k wil dood zijn
zoals de anderen
op het slagveld van bloemen
dood zijn
alleen zijn zij moedig gestorven
en ik dan niet,want
ik ren weg van het leven
door de buitenwereld
wordt men bestempeld als laf
maar de buitenwereld is
niet in mij
ze veroordeelt mijn hart, mijn gevoelens
maar ze is niet in mij…
dat naar vrolijk rook
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.764 daar komt hij aan
de anjers in het cellofaan
grote stappen en ruim
met zijn armen wapperen
je hebt hem nooit
gekend die grote vent
een glimlach van niet weten
veel vergeten om zijn mond
je wist nooit waar hij
stond als je hem nodig had
hij koos ook geen partij
als jij verloor in het debat
hij had iets luchtigs
dat naar vrolijk…
in rood vaak de dood schrijft
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.602 ik viel de
afgrond voorbij
de bodem bood
geen houvast
meer voor mij
ik landde
op glas dat
gebroken was
de scherven
rechtop in het gras
ze kerfden
mijn huid in
wanden die gaapten
randen verplaatsten
tot een open geheel
ik vergoot
al mijn bloed
dat in rood vaak
de dood schrijft
mijn ziel viel niet mee…
Dood zijn duurt zo lang
gedicht
3.7 met 100 stemmen
61.326 Het is niet fijn om dood te zijn.
Soms maakt me dat een beetje bang.
Het doet geen pijn om dood te zijn,
maar dood zijn duurt zo lang.
Als je dood bent, droom je dan?
En waar droom je dan wel van?
Droom je dat je in je straat
langzaam op een trommel slaat?
Dat iemand je geroepen heeft?
Droom je dat je leeft?…
zijn vingers al ontsloot
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.730 de schreeuw, ze voelden
het gevaar in kippevel
de angst opkruipend langs
de ruggegraat, de hel
ze holden naar de kant
met ogen groot van
moord en brand, de
massa zinderde van stilte
ze zagen zijn paniek
voelden hoe de dood
hem langzaam wurgde
zijn vingers al ontsloot
de witte vlek met leven
dook voor de derde maal
het water sloot…
voor beide moet ik springen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
993 ik wankel tusen afgrond en ravijn
voor beide moet ik springen
ik haat het eeuwige onzekerzijn
waarheid zal tot keuze dwingen
de weg ben ik al kwijt
geen handen om te helpen
als ik diep in me kijk
zie ik slechts lege schelpen
gebroken zonder kleur
het leven is verdwenen
in de stilte van mijn huis
voel ik me niet meer thuis
ze zwaaien…
Stille tocht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
663 Ogen smeken
om vergiffenis
waar angst te lezen is.
Woorden ontbreken
in alle talen.
In zware klei
staan voeten vast.
een vuurpeloton
richt.
Een hand gaat neer,
de laatste wens
wordt neergeschoten.…
volg het krullen van de lijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.897 ik zie de golven overslaan
hoe donker wordt verzwolgen
hoe wit maar steeds blijft gaan
ik volg het krullen van de lijn
het schuim verdwijnt en laat
de diepte zwart verschijnen
ik draai en kolk mee
het sissen wiegt verleiding
ik voel de vrijheid van de zee
nog aarzel ik terwijl
het water langs me gaat
vandaag zich spiegelen laat…
Doodstil
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.521 De stilte is wit,
mijn engel is dood.
Uit de hemel vallen
naalden van wezenloze pijn.
Mijn tranen prikken de sterren
door het papier
van het zwarte firmament.
Ik sta hier versteld,
als een beeld dat is vergeten.
Achter mij zie ik
geen voetstappen meer.
Ik adem je uit
en geef me over
aan ons leven.…
verstoppertje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.593 wij spelen verstoppertje met de tijd
als kurkeiken van hun bast ontdaan
eens in de tien jaar en kwetsbaar
zo naakt dat in de ogen van de kijker
de blik even hapert en ophoudt te zien
dat de dood het langzame sterven stopt
het leven in zich het lijden verlengt…
Ik ben niet dood,ik ben slechts naar de andere kant.
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
13.989 De dood is niets
Ik ben maar aan de andere kant
ik ben mijzelf
Jij bent jijzelf
Wat we waren voor mekaar
zijn we nog altijd
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt
spreek tegen mij,zoals weleer
op dezelfde toon
niet plechtig,niet triest
Lach om wat ons samen heeft doen lachen
Bid, glimlach
denk aan mij
bid met mij
Spreek mijn naam uit…
Waarom?
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.867 Het web van je leven
bestond uit ragfijne draad,
met het mijne verweven,
zusje, hartskameraad.
Je afscheid sloeg een krater
de wonden nog rauw.
Waar blijft nu ons later?
Waarom deze kou?
In mezelf,
herken ik je trekken,
dan word ik soms boos.
Verdekke!! verdekke!!
Roos!!…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
Stil verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.379 Strak kijkt hij voor zich uit
slechts een vogel
geeft geluid
bij een graf, bedekt met sneeuw
Stil verdriet
niemand die
zijn tranen ziet:
mannen huilen niet...…
Besef
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.036 Is het dit hart dat breekt
Bij het besef : zij is er niet, want zij is dood.…
vader
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.458 Mijn vader was een man uit duizenden.
Een rustig en bedachtzaam man.
Hij was mijn trots en gaf me veel vertrouwen
van zo een man kan je alleen maar houden.
Jarenlang heeft hij geleden.
Nooit hoorde je hem klagen.
Mijn vader heeft zijn ziekte stil gedragen
door zijn geloof zo diep en hecht
leverde hij met zijn ziekte een gevecht.
De doktoren…
In de naam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.785 En toen heb je uiteindelijk je naam verklapt.
Ik wilde hem duizendmaal fluisteren in je oren.
Maar de zandloper heeft een ander lot beslist.
Je was door hoger krachten uitverkoren.
En bent alleen over de regenboog gestapt.
Meer dan jij heb ik niemand ooit gemist.
Zonder jou ben ik een radeloze wandelaar.
Zonder jou ben ik verloren.…
doodgaan
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.422 Ik hoop dat op een keer,
ik slapenga en nooit
meer wakker wordt,
sterf in alle stilte,
zonder pijn,
rustig doodga
en verdwijn...…
Voor Ronald (mijn broer, waar je ook moge zijn)
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.489 Met een triest gevoel op dood spoor,
kreeg je bij "vrienden" geen gehoor.
Blind voor de toekomst, doof voor de reden,
besloot je toen maar uit het leven te treden.
Het was je teveel, te zwaar, het was genoeg!
Je koos voor de dood, al was het te vroeg.
Wat was er van je geworden als je er nog was?…
Een afscheid voor de dood
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.226 Lusteloos zak ik achterover
in mijn kussen en bedenk
wat ik in de brieven zal schrijven
mijn allerlaatste geschenk
Brieven aan mijn dierbaren
naast mij leg ik ze klaar
Stil, alleen in dit lege huis
bij thuiskomst ben ik niet meer daar
Niets heeft langer een waarde
vergeef mijn ondankbaarheid, Heer
Ik dank mijn leven af...
ik…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
koud, de geur van oud
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
883 ik voelde
dat je binnenkwam
je tochtte door de deur
koud, de geur van oud
het kraken
van de vloer vertelde
me je boosheid, onmacht
en verval van kracht
ik hoorde je
in ademhalen hijgen
happen naar een beetje lucht
vluchten voor erin te blijven
ik heb
je ogen nooit gezien
je blikken joegen angst aan
vilden me als ik niet wilde…
landen was me zachter voorgelogen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.659 de zon verschraalde
takken stalen licht
uit ogenblikken
dat ik inzicht had
ze zouden me
de hemel moeten wijzen
maar bogen over mij
en tunnelden mijn pad
ik kon niet verder gaan
het dwarsbomen hield aan
een angstsprong was de eis
ultieme vrijheid als mijn prijs
de vlucht bleef
spoorloos in de lucht
mijn gedachten zijn gevlogen…
Gloria voor Jellema
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
5.857 Voorbij de jeugd
het blad gelijnd en half
vol geschreven ziet hij
de kinderen aan en zich
bezeren aan het leren
van wat belangrijk lijkt
Een twijfelachtig stempel
drukt van jaren her
Het langzaam wennen
aan de dood die wenkt
en wacht en trouw is
als een goede vriend
die sterven kan
en daarom leeft
op grootse voet…
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
de tijd trekt kruisen krom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.140 ik breek de takken
een voor een
weet dat de boom
gaat komen
het is een droom
maar voor de zekerheid
heb ik het touw met
lussen meegenomen
ik zie de graven
langs de weg
geblakerd door de zon
de tijd trekt kruisen krom
vergeten zijn de
woorden uit het hart
ontbonden is het vlees
gedachten zijn ontward
hang ik de leegte op
die…
De echte openbaring
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
736 Het lot dat in hand van de doden slaande
verschillen opheft tussen hamer en aambeeld;
prognoses die de ziel peilen door te dure broden,
nadien het echte leven voedend aangegeven gedeeld.…
en zacht pulseert de dood
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.316 druppels kleuren
licht, het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood, en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen.…
bloeide bloemen voor de dood
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.316 groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam iets van je aan
je graaide naar het beetje
aandacht dat het leven je nog bood
versteende langzaam zonder warmte
bloeide bloemen voor de dood…