1133 resultaten.
In draden korter licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
517 ik haal
de herfst van je gezicht
die in draden korter licht
je raken in de vroege morgen
schep wat
pas gevallen dauw
van een kleurrijk blad
voor een koel lippen bad
het vogelkoor
zingt nog wat traag
het wakker worden
uit beschutte plaatsen
steeds later
komt de dag op gang
een snelle kus
op je nog warme wang…
Dansen op de draad van Ariadne
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Het is niet het voordragen op dit podium,
waar ik zo tegenop zie.
Maar de deuren van dit bastion
van gebroken geesten, deze deuren
binnengaan, de plek betreden
waar je uit alle macht weg probeert
te komen als je er bent,
waar gestoordheid en gezondheid
om voorrang vechten, waar je
overgeleverd bent aan de goede
bedoelingen van vreemde verplegers…
Voltooid-verleden tijd
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.349 getrokken groeven
door een landschap
van rimpels
opgehoogde wallen
onder ogen zien
het zicht
vervagend
grijze strepen
wolken
gouden haren
trekken draden…
Daedalos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
787 vallen is
zweven
in het landschap
aan draden geweven,
is hijgen
geperste longen
in de avondmist
spreken
in morse
met de onderkant
van de brug
de pijlers van
de laatste grap
voor de aftrap
vallen is
aarzelend
op zij gaan
voor het dode lijk
op het voetpad
spelen volgens
andere regels…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.351 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
In de geur van...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
784 In de geur van paarse seringen
de herinnering stijgt voorbij
oranjeroze opent een lichtvenster
tweevoudig val je op mijn tong
Eenzelfde kamer
aan verlangen
verdwijnend wij
was zo dichtbij
Fijngewreven magie
kleeft als draden
waar vast de aarde ligt…
mijmeren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
608 (mocht u de draad zijn
kwijtgeraakt niet wanhopen
het kan ons allen gebeuren)…
Verstrengelde signalen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.046 We trekken touw,
als draad,
die rood door 't leven rafelt
zonder gelijk
verstrengeld met een eerder falen.…
lading
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 rozenhout klemt
als doorn in mijn oog
een zwak protest
de gouden dukaat
aan de afschuwelijk rode draad
ik ben de eenogige piraat
een stompje krijt
hinkelt me
naar een getekende hemel
de stiekem geplakte
kauwgom onderaan
is het knelpunt
om te sluiten
wat moeilijk
open kan…
Liever gladiolen
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.186 de zon op je gezicht
liegt een gezonde kleur
het buisje in je neus
ademt de leugen mee
een scherm
volgt impulsief
jouw journaal
en terwijl jij je vasthoudt
aan draden van zijde
geven wij steeds weer
de gladiolen water…
Widdoej 1 - 3
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
646 Steigerend
op de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
Een nachtvlinder
dwarrelt over de rekenaar –
indachtig word ik
al die kinderzielen en wij
zijn hier om het te noemen.
ZONNELEEN
De sequenties van Amos 31…
Gaten dichten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
531 Met naald en draad
en een klos met garen
in grote en kleine gevaren
en polarisatie als in geen jaren
terwijl de motten kruipen in je hoed
komen de mieren af op het zoet
er vallen gaten
we worden weer geleerd te haten
dat verdrijft het zachte praten…
Het tikje border line
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 ik ben
niet eens gevallen
maar gestruikeld over
de zelfgespannen draden
van mijn bestaan
ging perken te buiten
waarin normen huisden
het tikje border line
vergrootte steeds in
waarden het allerkleinst
heb de mazen
van het net bekeken
ben er in gebleven
gevangen of toch vrij
die strijd is nog niet voorbij…
Het zwaard van Damocles
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Het wiebelt,
zwaait heen en weer,
‘Damocles’ zwaard
hangt aan een zijden draad,
maar ze stapt door,
het beweegt,
ze wandelt onverstoorbaar,
in haar gang het zwaard
als een schaduw
achter zich aan wetend,
slechts een verkeerde beweging
en het dendert naar beneden.
Maar vooralsnog,
hangt het er
het zal haar worst zijn.…
Vrijheid zonder grenzen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
564 ik laat me gaan
mijn lichaam kijkt me aan
de ogen ongebroken
nog is er
de rode draad
het fluïdum dat beiden raakt
ben vrijheid
zonder grenzen
tijdloos in verplaatsend zijn
het aardse is voorbij
emoties stralen
in geluk hun eind
toch moet ik terug
de ogen huilen
van het lichaam op de rug…
Het wilde leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 ik plak de uren
met draden
in mijn web
symmetrisch
rijgen dag en nacht
hun eigen plek
hangen daar
en vangen weken
in spinsels van vergeten
sluit mijn ogen
in niet meer willen weten
wat de maanden zijn
draadloos
zijn de jaren uitgesponnen
het wilde leven heb ik zelf verzonnen…
Een nieuwe trekdraad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 jij spon je web
tussen ophangpunten
die ik herkende
jouw perfectie
had mij al gevangen voordat
ik aan het draad bleef hangen
spartelde nog tegen
maar wist dat jij
mij tot de dood zou legen
je bent langs een
nieuwe trekdraad terug gegaan
verzadigd en onaangedaan…
Nog even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 het blijft steeds nerveus
rondtollen onder een tak
éen herfstblaadje, dat
schijnbaar los in de lucht hangt
vlagen wind zwiepen
het oranje blad heen en weer
wat zou de spin bewogen hebben
voor het maken van die draad?
op een ochtend ligt het opeens
bij al zijn andere broertjes…
Zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een reis te maken
voorbij de huid
tracht ik te vinden
zonder beladen draden
van alles wat iets was
is niets wat het lijkt
toen kijkt voorbij de horizon
tegen de wind in
om werkelijk één voor één
de raadsels te ontrafelen
en wil ik zijn
nu
onder de oppervlakte
van jouw witte roos
daar waar de geur van thuis brandt…
Van divers allooi
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
540 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Van divers allooi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 samen sponnen
zij het web
van werk en thuis
nog hechtten zij in
verre draden familie
vrienden aan het kruis
waarvan de mazen
kleiner dan de prooi vangsten
garandeerden van divers allooi
maar haar trekdraad bleef
de gouden ring want angst
voor echtbreuk zat er altijd in…
Rood de lippen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
877 ik draad
een armpje hoog
haar lach lijkt
nog bevroren
vierkant toch
de vingers
van het handje
in een welkomsboog
daar gaat de duim
in warm ontdooien
rood de lippen in
toegankelijk ontplooien
dit zijn geen
marionetten of juist wel
jij trekt aan de touwtjes
en toch speel ik mijn spel…
Waterplas
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
480 Hier
wordt zand opgezogen
maakt plaats
voor water
Diepte... dieper
liep er
eerst roodbont vee
binnen draad en hek
Nu....
is er de zomer door
trek
aan en op 't water
Winters stil
op deze winterdag
geen kijkers, geen spel
de plas verre van in trek.…
Het hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
482 Een ding is zeker,
je moet de draad wel
weer
oppakken,
want als je ermee blijft
zitten,
wordt het steeds moeilijker
op de weg ,
die voor je ligt.…
wordt je warmte koel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.846 ik wil en
zal me geven
tot er niets meer
over is en ik
weer in je armen lig
draden die
gesponnen zijn van angst
vervlochten zijn met pijn
mogen nooit meer
anker zijn
je moet ze breken
anders gaat
je jeugd zich
morgen wreken
als we samen zijn
wat genot
moet worden
is dan schuldgevoel
kap ze anders wordt
je warmte koel…
Ik zie de morgen als een gouden mist
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.538 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren, totdat…
Ik zie de morgen
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.510 Ik zie de morgen als een gouden mist
van eigen rijkdom trage wade
een afgehangen web van draden,
en nu in twist
vingertjes vechten, vingertjes vagen
door de ragen,
rafelen, halen de draden aan,
varen er in het losgegaan
weefsel, maken de fijne gazen
een plundering en de gevlochten mazen
wijden zij uit, werken er een begin
van scheuren…
In mijn ziel gebrand
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.221 Geslagen merktekens
van ’n onvrij voorgeslacht,
erfenis van angsten
in mijn ziel gebrand
Diepe waters verken ik
door stroming meegesleurd,
op golven berijd ik
mijn grillige levenszee
Patronen geweven
van draden van onmacht,
in de stof van mijn leven
strijk ik de kreukels glad…
Getuige
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.401 Ik hoor ze, de windsnaren
spelend in de opgang
van het woord akkoord
dat ze transformeren
naar hogere sferen, de dagen
lichter maken, draden
stof geven tot zweven.
Ik voel ze, vleugelslagen
albatros engel adelaar
laat me kennen
en ik ben daar
waar het zwijgen er toe doet.…
De spin
gedicht
2.4 met 142 stemmen
20.340 Gisteren weefde een spin haar web
Uitersten van draden
Met steeds een middelpunt
Dat wacht.…