843 resultaten.
MIJN PERSPECTIEF IRT MENSEN MET MOEITE TOT HOMO'S
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Het staat in de Bijbel geschreven
“Waar 2 of 3 in mijn naam bijeen zijn, ben ik in uw midden”
Maar bij mij staat in mijn geheugen gegrift
“Waar 2 of 3, zelfs in een groot moeiteloos gezelschap, moeite, frustratie hebben met mij en mijn here(n), dan ben ik vertrokken”
En die heren zijn breed en diep en van zo verschillende pluimage.…
afscheid
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.243 het is zo zwaar dat ik het niet
over de drempel van mijn lippen krijg
"afscheid" weerklinkt in een uithoek
van mijn daverend hoofd en beukt zich
tegen de moed die het recht houdt
mijn tranen kauwen op de grond
onder mijn wankele voeten, om dan
een braakbal van niets uit te spuwen
ik val een laatste maal in haar armen
en mijn geheugen…
Muzakmoeheid
snelsonnet
3.1 met 27 stemmen
3.419 Want wat blijkt nu: de Sky Radio-luisteraar
Heeft een lang-termijn-geheugen van een jaar!…
De deugniet
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.906 Het waren onbenulligheidjes
wat niemendalletjes
Bernardientjes
Zomaar uit het niets
Ze hadden zelfs geen betrekking
Op iets vergeetachtigs
Of een slecht geheugen over
een royaal gelogen iets
Ze waren gewoonweg even weg
waren er niet meer
Pardon meneer
wat niemendalletjes
En Juliaantje
die ging wandelen
zonder hoed
zij schonk hem…
herinneringen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
634 mezelf heb ik hervonden
in de weerslag van jouw wezen
laat het blijven tussen ons
denk niet dat het niet zou kunnen
in onze ruimte is een plek van belang
waar nieuws besproken blijft
wat de krant niet haalde
bewaren in de oude doos van geheugen
zodat herinneringen nog eens
opgehaald kunnen worden
en het verzwegene…
dementie
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
3.040 Je geheugen laat je in de steek
de dag van gisteren is verbleekt
maar je ogen gaan weer stralen
als je begint aan je verhalen
verhalen uit je jeugd
het geeft je zoveel vreugd
wij hebben ze al zo vaak gehoord
maar er is niemand die zich er aan stoort
wij zijn blij dat jij je jeugd nog herkent
en daarin nog jezelf bent...…
over de grens (gedichtendag)
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
852 in het spoor van mijn pen
schrijf ik voorovergebogen
de woorden die opgaan
in de opluistering van poëzie
voorspellend alle grenzen voorbij
het belichaamt mijn geheugen
in trance klom het uit de baarmoeder
het viel languit neer
het huis werd voller en voller
er was geen weg terug
geen einde, geen samenhang
alleen een alfabetisch hoofd…
Jeugdfoto
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 In fotoboeken zit de jeugd verstopt
zacht en bewegelijk het beeld
stout, arrogant en lief en zoet
Men kijkt en schept een verhaal
dat klopt allang niet meer vanwege
falend geheugen, ouderdom, tijdsbesef
Nog even luchtig kunnen zijn
op een zondag waar geen eind aan komt
alles ingepakt om weg te gaan…
Vals zoet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
634 het geheugen is een raar ding
terwijl ik erop ben aangewezen vanaf nu
wat ik verder nog wilde zeggen
is me ontschoten
zo belangrijk is dat dan
- - -
nu ik de slaap heb te pakken
blijken dromen zelfbedrog
nu ik wakker ben
is mijn slaap ook niet meer wat die was…
Justin
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
808 En weet je, het kind heeft gelijk,
glipte door mijn geheugen heen, als water door een visnet...
Ik maak deze blunder vandaag nog goed,
nu maar hopen dat ie het ervoor doet,
want lieve knul, Opa en Oma houden van je hoor!…
Anatomie op de herinneringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zoveel beelden
In mijn geheugen
Bewaard
Die mij tot
Op vandaag het
Voortgaan nog
Bemoeilijken
Beelden vol
Boosheid, pijn,
Verdriet die de
Vrije stroom van
Gedachten in mij
Blokkeren -
Wellicht is het
Verstandig al deze
Slechte herinneringen
Nader te ontleden
Om te zien wat
Ze echt waard zijn -
Of ze het waard…
Kinderspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 er viel nog zoveel te zeggen
maar krampachtig of niet
het feestgedruis is vergeten
door voltooiing van geheugen
nu valt niets meer te herhalen
wat we eigenlijk al wisten
dat jeugdstemmen verdrinken
in windstilte zoals ouderdom
dat momenten voldongen zijn
voordat de storm is gaan liggen
anekdotes, ons bord is leeg
met tijdsbestek…
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
klarende schemer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 deze afstand is nog niet ver
genoeg van huis
dit water is nog beddingloos,
stemmen klinken te vers
ondertussen reizen we
naar een afnemende aankomst
in sommige van die verhalen
sijpelt verwantschap door
zoals een gerecht met de
peulvrucht van de vroegste dag
ik moet mijn geheugen nog plaatsen,
mijn tijd tekenen
terwijl het ogenblik…
Sikkemeur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Bokkig maar met volle teugen
geniet de oude op de haverkist
van zijn gebutst geheugen
beziet de jeugd die van hem is gegrist.
Al dat jonge blad
dat hij eens met welbehagen at
en blatend heeft beleden:
Wat lijkt het kort geleden!
Hij gaapt en pist
de poten wijd
neemt voor de grap een hap van eigen sap.
Of is dat uit oudebokkennijd?…
Uitzicht en inzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 Weids uitzicht is wat ik mis.
Paradijzen ook.
Ik droom van ontmoetingen.
Nieuw, warm en fris.
Ik ontwaak uit mijn roes.
Ik verlang naar huis.
Naar de rust van onze tuin.
Naar mijn vrouw en naar de poes.
Binnenkort ga ik weer op reis.
Het uitzicht zal dan anders zijn,
want inzicht zal me begeleiden,
naar mijn innerlijk paradijs.…
Handschrift
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
2.016 Zij laat ze vallen in een glas
en voegt ijsblokjes toe
herschept de tijd en geheugen.
Zo is het niet geweest, zo
zal het ook nooit zijn
het lied van verloren woorden
verdwaald in vele wegen
die aarde zijn ontstegen
uiteindelijk hemel zullen zijn.…
Ouder
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
4.938 Geheugen zacht bekleden,
met spijt en met plezier.
Waar eerder werd ervaren,
gevoeld met lach en traan,
Koel je nu zonder bezwaren,
de hitte is gedaan.
De pure eerlijkheid die je wilde geven
verdwijnt, je wordt wijs,
En helaas kleurt ook jouw leven
Niet wit of zwart maar grijs.…
opfrissen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.882 ik dweil mijn geheugen
met een sopje amnesie
schrob de herinnering
weg in de tijd
ik hoop dat het water
de sporen zal wissen
die jij achterliet
maar mij nog verwijt
ik schoon mijn gedachten
van loze beloften
krop de frustratie
niet langer op
ik leeg de emmer
vol onzuiver verleden
dat langer dan goed is
de put heeft verstopt…
bron
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
894 Zijn ogen nors
Zijn neus glimt
Zijn wangen fors
Zijn mond wijd open
alsof hij alles
in zijn geheugen prent.
Hij aarzelt niet
en braakt liters water,
terwijl iedereen het ziet
spuit hij onverminderd voort,
de sater.…
Bijgekleurd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
542 mijn winterkapstok hangt hier vol
van beelden uit een lang verleden
als mantels van een warm geluk
in deze wonderlijke wereld
verdwijnen zelfs de diepe sporen
van liefdes koud als ijs
hoe snel verandert nu in het geheugen
de kleur van de herinnering
zoals de parel doet met wat ik draag
zo kleurt de bedding iedere stroom
van wat er was…
Achter de chaos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 dit leven overheerst,
Waarin geen lijn of vorm meer te ontdekken valt,
Waarin gedaanten vormloos in elkaar overgaan,
Bevinden zich de woorden van een heldere geest
Die nauwgezet aanvoelt dat alles dat is geweest
Alleen maar kan worden weergegeven in dit gedicht
Waarin woorden alleen nog beelden zijn op schrift
Voor eeuwig in mijn geheugen…
Banaan-etend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
516 Binnenin mijn hoofd
trilde en schudde
mijn geheugen van links naar rechts
De tennisbal verloor
ter grootte van een pingpongbal
een deel betreffende korte-termijn
Haren op mijn hoofd
zijn, licht-uitgedund, gebleven
Twee banen verloor ik
terwijl ik nu, 50-plus
de zorgverzekeringsbavianen
mijn hoofd schuddend, uitlach…
HET GESCHENK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.171 wat schenkt ons
de grauwgrijze winter
ze laat ons even in
ons geheugen wegzinken
net niet verdrinken
en laat ons voelen
hoe het straks weer kan wezen
en laat ons uit de opgeslagen
kleurrijke herinneringen lezen
zodat we wat komt ten volle
zullen waarderen
misschien is dat wel het geschenk
dat door haar is gegeven
die grauwgrijze winter…
wankel evenwicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 mogelijk waren we eerder al
tegen ons weerzien aangelopen
maar het geheugen gaat vaak aan
de haal met beeltenissen
enfin, we plukten onze dag en
besloten al plukkend te vertrekken
naar een samenkomst, mochten we
alsnog ieder van ons verlaten
om onderweg mee te voelen
plaats te geven en lot te bestemmen…
Cirkel van hoofden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
427 Je hebt maar één hoofd.
Als je leest krijg je er hoofden bij.
Als je veel gelezen hebt, heb je veel hoofden.
En veel gezichten.
De hoofden in je hoofd
ken je uit je hoofd.
en van gezicht.
Met het klimmen der jaren
slinken je hoofden.
Als je een hoge leestijd hebt bereikt
verlaten je hoofden je een voor een,
de laatste het eerst.
Je hoort…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Soms krijg je zomaar in het heden
een stukje van weleer te zien.
Iets wat je lief was ooit, misschien
of wat je liever had vermeden.
De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.
Of is wat toen zich openbaarde
niets meer dan slechts de tirannie,
de…
Hieromtrent
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.973 Langgerekte schaduwen en de mensenschuwe
straat verdwijnt voorbij de duinenrij, het naaldbos ginds
maar keert via slinkse omwegen
toch weer midden tussen de huizen terug
in een verzonnen of net even te hardop gedroomde
werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet
de tegengestelde richting zijn ingeslagen
om op deze vroegere…
Uit vrije wil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Ik zwerf met gevoel langs paden
die zich verdringen in mijn geest
mijn geheugen moet zich beraden
over wat ooit van mij is geweest
Warmte, genegenheid en geluk
drongen zich tegelijk aan mij op
nu is alles gezonken of stuk
en liggen depressies op kop
Mijn bestaan staat nu even stil
mijn gevoel voelt niets meer
ik zwerf verder uit vrije…