10685 resultaten.
De macht der kleine dingen?
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
569 Een hechte vriendschap heeft
geen ander streven, dan
verdieping van beider geest,
een hoger doel van het leven
waarin het goed vertoeven is,
een band, die verder reikt
dan de openbaring wat eerder
is geweest, wordt empirisch
spiritueel zonder enige
conventies, met als enig doel de
lichtheid op te nemen, te laten rijpen.
Laten we genieten…
Geluk zit in de kleine dingen.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.140 Geluk zit in de kleine dingen.
In een knipoog, in een lach.
In een straling, in een knuffel.
Of een mooie verjaardag.
Geluk zit in de kleine dingen.
In de wolken, in de lucht.
In de sterren, in de hemel.
Of de vogels op hun vlucht.
Geluk zit in de kleine dingen.
In de koeien, in de wei.
In de bladeren, in de bomen.…
DE EENVOUD VAN HET 'GOED'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Ik ben gewend weinig ruimte in te nemen
Maar dan doel ik vooral op het praktische
Het stoffelijke, het materiele
Kan heel goed en lang op m’n eentje zijn
En heb dat jarenlang bewezen
In mijn campertje, mijn volkstuinhuisje
Maar geestelijk vul ik een grote zaal
ook in heel kleine kring val ik op
Dat is geen verdienste
Dat is gewoon mijn eigenschap…
Puur
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
586 Puur
Als op een goudomrande wolk van emotie
spreid ik gedachten,
zielenroerselen zo gezegd
wandelend langs een stille bouwplaats
laat me verwonderen
door die ene enkele klaproos
voorovergebogen
zacht wuivend door de wind
alsof ze me groeten wil
sta ik even stil en voel de relatie
van het alleen staan
zo goddelijk mooi, in haar eenvoud…
Uitermate klein
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
546 uitermate klein
zij had een
stukje wereld
in de hand
gekleurd door
elementen
en de tijd
onomkeerbaar
in het boek
dat communicatie
scheidde
het onderzoek
was al gedaan
het hoe en
waarom bleek een
toeval verhaal
er waren geen
degeneratie
protocollen
en alles was
fundamenteel
uitermate klein
zo bleek ook de
microscoop…
Reageren
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
550 Een zondag dat je denkt:
wat zal ik doen,
kijkend op de kreten die geplaatst zijn,
is het voor een schrijver of schrijfster
maar WAT fijn,
dat je na gelezen te zijn,
ook een reactie krijgt,
al is tie maar klein.
En wie weet, zijn er meer
die denken wat is DIT nou weer.…
paradijs.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 Een klein paradijs.
Gezien vanuit het heelal.
Dat zouden wij zijn.…
Belediging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
681 Zo halverwege de 19de eeuw bepaalde de
Verzender van een poststuk wie voor de postzegel betaalt
Inmiddels weten wij reeds voor jaren hoe dat tegenwoordig gaat
Het postbedrijf zelf, inmiddels commercieel, is die dit bepaalt
Natuurlijk verdient iedereen een goed belegde boterham
Met de verkoop van postzegels alleen zou dit echt nimmer lukken
De…
waardige helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 hoe de zeeën als thuis-
komen voelen kunnen
over de boeg slaande
golven een verwachting
van het volste leven
de zeilen voor de strijd
gehesen, voorbereid op
wat het ergst te vrezen
valt; kluizen van eilanden
geroofd op ijkpuntjacht
van eer voor ongepolijste
en veelkleurige piraterijen
met dubloenen en betovering
gevulde galjoenen…
Kier tussen schaamte en fatsoen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 tussen schaamte en fatsoen
hun lichaam gaat liggen
op de wegwerphoezen
en ruikt de verwachting
niet het ontsmettingsmiddel
op mijn handen, niet het rubber
om hun kloppende verlangen
naar mijn nabijheid, hun fantasie
maakt mij begeerlijk
de vrouw van hun dromen
aan den lijve gedacht
Buiten wacht de Olifant
zijn ogen lijken heel klein…
Vieze buurman
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
991 Altijd zit hij met zijn handen overal aan
Als klein kind moet je dat ondergaan.
Thuis gekomen vertel ik het verhaal
Dat lok jezelf uit, want je bent brutaal.
Huilend ren ik naar mijn kamer
Mijn moeders ongeloof kwam aan als een hamer.
Gelukkig weer even een weekje rust
Even weg van de buurmans wellust.…
Lees Slauerhoff!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 In Nederland, schreef hij,
kon hij niet leven
Men moet er, te benauwd,
zijn lusten reven
Hij zwierf als scheepsarts,
lust- en rusteloos
Naar China, Portugal,
de Verre Oost
Dat hij een eerlijk
zeemansgraf bewaarde
In schuim en asch
verstrooid over de aarde…
Klokken luien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 De sensus popularis heeft gesproken
Het caput leeg en frazig hol
de geest
Nul komma nada zegt het satanbeest
Het plebs scrotaris is ondergedoken
Obscene blik de ogen diep geloken
Libelle linda cosmo vrouw
de tic
Als maarten roert zijn staart
krijg ik de hik
Het vlammentongenvuur is aangestoken
De hermandad doet wat niet mag maar tast…
Weg
gedicht
2.7 met 22 stemmen
2.433 Wat een naam heeft, bestaat
ook als zij dood is of weg
naar een vreemd land.
Of helemaal niet weg
maar onzichtbaar
in een gesloten ruimte.…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.427 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
Contrapuntige Mijmeringen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Niettegenstaande het feit dat het desalniettemin een krachtig moment was,
zodat mijn beide aardedonkere reebokbruine ogen zich konden verlustigen bij de aanblik van een laatste oprisping van een zieltogend dwarrelend acaciablad,
zodat mijn gemoed onwillekeurig werd meegesleurd in neerwaartse spiralen,
waardoor het gezichtsveld voor mijn…
Nature morte
gedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 Stil leven is niet dood
de vruchten blijven altijd
kleuren en gloeien in het licht
druiven willen steeds geplukt
appels vragen om een beet
citroenen om een mes
maar de schedels om contemplatie
we zetten de tijd niet stil
het brood wordt gegeten
we zien de perzik bederven
of uitgezogen worden door een wesp
de dode wijfjesvink ligt op haar…
Herdenking
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.771 Ben ik hier om licht te zien
of het duister, bij de kolom
die opzij staat, in de stad waar uit
op ijzeren wegen.
Ben ik hier om gedachten
mee te geven, woorden?
Woorden voor terreinen en gruis?
Zoals uit de zwart geslagen boom
met afgescheurde tak toch weer
het groen bloedt en straks de bladeren
komen, zo wil ik hier mijn woorden
laten…
Bewegen
gedicht
1.6 met 14 stemmen
3.009 Leven op aarde was niet het doel
we beklimmen bijvoorbeeld de Obergabelhorn
langs de zuidkant de kale rotsen
stijgijzers aan in de sneeuw boven
pikhouweel kruipen touwen
er is geen recht weg
over de scherpe kant de richel
er is geen doel we zijn
opgenomen in de beweging
afgestemd op het heelal
landschap waarin we niet thuis zijn
tussen overdadige…
verstoppen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
971 je hebt soms
van die dagen
dan gaat er
van alles mis
je voelt je
zo ontzettend klein
en weet zelf niet
wat er is
het liefste wat je
dan zou willen
is weg
weg van iedereen
verstoppen voor
de buitenwereld
en even niemand
om je heen…
Een kus als troost
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
660 Als zachte kindervingertjes
voorzichtig strelend
zalf smeren
op oma’s zere knie
haar oogkes troostten
ben je zo gevallen…….
ja dan kan oma
alleen maar zeggen
nu nog een kus
en het is over
fluister ik mijn spierpijn
maar onhoorbaar
in de wind…
Klein Theater
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.315 Ik durf niet te kijken
speel mijn hart aan jou voorbij
in poppenkramen waar ik woon
verhalen van mijn klein theater
nee, ik durf niet te kijken
hoe je blauwe ogen staren
hoe je langzaam dichterbij komt
in voorzichtig ademhalen
Hoe je staat, tussen coulissen
met je adem zo nabij
die ik als voorjaarswind zal vangen
spelend dichterbij wil…
Blij 18 - Klein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 Een klein ding wordt groot
misschien zelfs wel waardevol
als het je blij maakt…
Mensen klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Hun kleine wereld valt me op
in onze grote mensentuin,
ter grootte van een tegel.
Mieren mijden bergen
die kleine kiezels zijn.
Ze zijn op zoek in een wereld
die ze nog niet goed kennen.
Mijn oog valt op denkende mensen
die kronen op de schepping zijn.
Mieren zijn reusachtig groot.
Mensen klein.
Denk ik.…
In Credo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Het grote in het hele kleine zien.
Verbondenheid in fragmenten.
In ongrijpbare wonderen.
Bewustzijn in het niet-wetende.
Het kleine in het reusachtige.
Samenzijn in ons isolement.
In vriendschap.
Kwetsbaarheid in het almachtige.
Mogelijkheid in het onmogelijke.
Een ongelofelijke toekomst zien,
in het heden van het nu.…
verliefd
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
498 En weet je wat het raarste is
je praat je hebt weer zin
achterop de fiets
Pap weet je wat het raarste is
terug van dansen
lichten zien zichzelf niet
kleine filosoof
Weg weer
in gedachten
En weet je wat het raarste is
achterop de fiets
dat de regen ook koud wordt
want water kan niks weten
Denk je dat het winter wordt
Achterop…
Was ik maar heel eventjes nog klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 Ik wil zweven op de wind
Gewiegd worden als een klein kind
Ontwaken in een bedje van satijn
Was ik maar heel eventjes nog klein
Maar ik ben al heel lang groot en volwassen
Maar voor eventjes zou het mij best passen
Even vrij van pijn en zorgen
Zullen wij afspreken voor morgen?…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 Van ooit gekomen en van verre
aan 't firmament ontvallen sterre
sta 'k even vast in 't ogenblik
bezonken peinzend hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard…
klein gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
657 de opdracht was:
schrijf ‘n klein gedicht
ik begin net pas
en doe de deur al dicht…
MALMÖ
snelsonnet
4.4 met 18 stemmen
652 Al haalde Joost een plaats in de finale
En werd zijn happy hardcore gewaardeerd
Vrij plots is hij gediskwalificeerd
Voor hem een drama, voor ons landje balen
Toch mogen wij een beetje happy wezen
De faam van Joost is hierdoor flink gerezen…