628 resultaten.
Herfstmorgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.246 Kraaien roeien stil door de mistrivier.
Ze enteren knoken van een ouwe eik.
Krrrrauw! Rrrrauw! AAUW!
Steenharde krassen op het canvaslijk
van een stilleven.…
Geen terugkeer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.074 moeizaam wring ik me tussen
de regendruppels door richting
uitgang langs de lange oprijlaan
staan mensen zonder gezichten
de ruggen naar mij toegekeerd
stampvoetend op de grond naast
de bomen eikels vallen muziek
van Beethoven wordt gefloten
door het zangvogelensemble
abrupte stilte als ik passeer
wegvliegende zwarte kraaien
krassen…
Daar is de nacht gestrand, zeg je
gedicht
4.0 met 1 stemmen
87 Ergens in de tuin tilt een kraai
zijn poot op. Zijn afdrukken
strooien nagels in de modder.
Wat ik niet mag weten, is dat je je in slaap
hebt gehuild. Je wrijft een korreltje
weg. Het rolde naar je toe.
Je tranen zijn gestold, maar jou nog niet moe.
----------------------------------------------
uit: Echt zo (PoëzieCentrum, 2026)…
De verleiding
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.933 De ochtend ligt hongerend op het veld
met de schrik van krijsende kraaien
wolken als opgeklopt draaien weg
Zuidwaarts koppig en eigenzinnig
een dwingende toon
Kom mee!!
Reis verder!!…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
een uitgemaakte zaak
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
746 ik hoor je nog narrig
dat ik je niet begrijp
mijn koeterwaals geen taal
in jouw verfijnde wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden
ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje
om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken…
Hermetisch licht,
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
460 Voor de donkere dag opkomt,
het vale licht nog nat van lang -
gerekte nachten, verraaien zich
in aanjagend geluid, massale
zwermen, niet één gelijk, blijven
het onvoorspelbare kraaien,
verwensen zij zich de morgen toe,
met snavels die in het duister zijn
geslepen, als heren van een laatste
stoet, begroet de kleren waarin het
hermetisch…
zonder verplichting
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
666 het is een mooie dag
een dag te sterven
vandaag
behalve de kraaien
en de leegte
kleur ik alles zwart
die laat ik uit de vloed
van vragen
komen
of misschien
doe ik, vrijwel vergeten, of er niets
meer is
net zo lang
totdat
er iets is
het maakt niet uit
wat
al zou het
een golvende lijn
zijn…
WACHTEND VOORJAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 De kraai pikt in gras,
maakt van het veld een kunstwerk:
"kastanjebolsters."…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 De katten aan onze voeten
ik schop ze noch streel ze
zie de kraaien zitten, soeverein
in de toppen van schurftige platanen
ik weet, geen mens zal ze verjagen..
Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.
Hier gaat niemand meer dood.…
het dagelijks ritueel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 wakker worden is bewegen, draaien
wakker zijn is spelen, kraaien
schone luier, ontbijten, poepen
zeurderig om aandacht roepen
schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken
yoghurt van een lepel likken
slagroom met je handen eten
vieze broek en van niets weten
altijd lachen, vrolijk doen
krijg voor iedere grimas een zoen
dat ik lief ben en bijzonder…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en droog ik elke traan.
Doch heden ben ik misantroop,
ik worstel met mijn geesten.…
Vechterij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
548 verlangend prikt
de kraai
in de
geplaatste vuilniszak
diverse kleine
gaatjes
maar oh
wee/onder
etenstijd geen
enkele behoefte
aan hebzuchtige
maatjes
grote bonje
daar een
enthousiaste ekster
echter van
korte duur
woedend opgejaagd
naar het
topje van
de boom
wat zuur
meer narigheid
twee bedrijvige
duiven ook
voor hen/…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Zwarte kraaien
vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
De vraatzuchtige vampier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
389 Hoor het geklater van dansend water,
kinderen die kraaien van plezier.
Ouders die hun nu zien verdwijnen in het later,
door de vraatzuchtige tijdvampier.
Tijd bestaat slechts uit een baken,
die jouw herinneringen in stukken deelt.
Daarom moet je ervoor waken,
dat deze niet de dood er plots aan kleeft.…
De prinses is gestorven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.334 Als scherven van beloftes krassen
de kraaien in het stille winterland.
Ik pluk de laatste adem van je lippen.
De prinses is gestorven.…
Jouw zachte delen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.393 Zonder jou, kan ik niet
men kan er evengoed voor pleiten
dat ik mezelf in vier moet splijten
als kwartslacht van mijn liefdeslied
Ik schenk, te krassen door de kraaien
warme kassen waar wouden planten
gelukkig wormen door mijn restanten
een tierig bos, dus laat maar maaien
Slink, stink, rot mij onherkenbaar
zwam en schimmel, kom bot welen…
De troon kraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 De koning wankelt langs de bergkloof
Hij grijnst de tanden bloot
In de waan van zijn krom geloof
In de afgrond lonkt het schroot
Doof blijft hij als de troon kraakt
Bijziend als lakeien op listen broeden
En een kraai, de onheilsbode, waakt
Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden
Van een kantelend rijk
Het kon niet anders dan zo gebeuren…
premier
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
710 Al jaren weet hij zijn lof te kraaien,
steeds weer de waarheid te verdraaien,
en zij die aan hun baantje kleven,
draaien met hem mee, door eigenbaat ingegeven.
Al komt de waarheid bij hem vaak in het gedrang,
voor hem telt alleen "zijn" landsbelang.…
Stilte
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.369 Mijn hart bonst
maar verder is het stil
mijn hoofd zit vol
met gedachten die vechten
voor een plaats
Toch is het stil
Ik zet een stap
niets
Heerlijk
mijn zus slaapt nog
lekker stil
heerlijk
ik draai me nog eens om
Zo blijft het
tot de vogels beginnen te fluiten
totdat de haan begint te kraaien
Hier en daar rinkelt
er nu een wekker…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 De kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er.…
strijd tot in den geest
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.854 in een diep gesloten gedachtengang
waarin het trauma is geslopen kan
het laatste hoopje tranen de emotie
laten vloeien naar onze harten,want
de warmhartigheid van liefde kleurt
het laatste beetje kracht tot aan
de horizon waarin de vogels in een
koor gezamelijk lopen te kraaien bij
jouw raampje in het ziekenhuis.onze
diepste stemmen recht…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst
tot de vogels kwamen
die onder triomferend kraaien…
Haar donker verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 de wind van vroeger
blies met bolle wangen
uit een rond gezicht
nu waait ze
lieflijk langs jouw handen
dwarrelt speels en ongericht
net als het licht
dat sterretjes vonkte
uit ondeugende ogen
jeugdig ongeremd
nu laat je schalks en
ongetemd je lichten schijnen
jij kon kraaien van plezier
een octaafje hoger
dan de kinderen van…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam
het zijn de onbekenden op het erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed.…
late liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Ondanks zijn hoge leeftijd
verliefde hij zich weer,
tot ergernis van kind en kraai.
Zij kwamen in het geweer.
Alleen het kleinkind respecteerde
deze late keus van "pa"
Hij sprak op de begrafenis
een aardig woordje na.
Een tuiltje rozen op de kist
getuigde van haar moed
en ach de woorden van het kind
die deden haar zo goed.…
Laat schone maagden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
731 nog ben ik een jonge god
kan veel genade geven
maar kleine stukjes breken
me al op in het ondermaanse leven
laat schone maagden
warm mijn voeten wassen
drogen met hun lange haren helaas
het paren in de hemel is geweest
nog dondersteen ik
op vergane glorie laat
haantje steeds victorie kraaien
in mijn laagaardse herinnering
nu sta…