2045 resultaten.
vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 zo mooi
teer
schoonheid
onder de
vlinders
reis met ons
mee
mooie witte
vlinder
misschien
dat wij
ontdekken
waar uw
schoonheid
vandaan komt
en iedereen zo
ontroert…
In het week-end
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Een sirene loeit
en er wordt een meisje weggebracht
in de donkere novembernacht
in het week-end.
En haar mama huilt
want een ouder weet maar al te goed
wat verkeer met jonge mensen doet
in het week-end.
Zij reed voor de eerste keer
ondanks het gure weer
met haar fiets langs de verlaten straat.
Laat die avond vond men haar
de hulpdienst…
stille tocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
962 hij ziet eruit als Pipo, zijn gezicht
spierwit geschminkt
ogen omrand door houtskool en men
heeft zijn mond zwart gestift
er komt pers en het zal in het
nieuws komen
dan trek je alles uit de kast
nietwaar?
hij grijnst eens naar zichzelf
zijn gele tanden lijken door de
schmink geler dan dat ze in
werkelijkheid zijn.
zijn zwarte pakje…
een sms gedichtje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
587 wat denkt u wel ?
om me te omarmen
bij daglicht
u weet dat de
nacht mijn voorkeur
heeft…
Langs de ladder naar beneden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Dag en tijd zijn niet meer
Als ik mijn leven heb
Losgelaten,
Niet meer dan
Een laken vol scheuren
En vlekken rest nog
Van wat ooit mijn
Bestaan was -
Op de plek waar
Mijn leven zich
Gescheurd en gevlekt
Op een ordeloze bult
Heeft neer gevleid
Ontwaar ik een lange
Houten trap die naar
De diepte leidt -
Mateloze diepte…
Het leven wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Voor Anton
Licht dat in ontelbare
Kleuren uiteen barst,
Dwars door het donker heen,
De nacht verjaagt tot
Achter de horizon
En met de saaiheid van
Alle dag korte
Metten maakt,
Vreugde die voor
Het oprapen ligt
Het nieuwe leven wacht…
Keuze
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
733 Zoveel keer
maakte ik
een keuze
voor jou
dit maal
was het aan jou
en het was waar
het was heus,
dit maal
maakte jíj die keus.…
geef ons nog wat tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 als de zon opkomt dan omarm
ik mijn dromen, innig…
dankbaar (geef ons nog wat tijd)
het verleden en sommige mensen
heb ik reeds achter me gelaten
ik ben nog niet klaar
wij genieten van de zon, van elkaar
van de natuur, en wederom
van elkaar
de herinneringen die gemaakt zijn
vastgelegd
ik ben nog niet klaar
en ook zo bang…
Dementie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 Het verliezen van je verstand
nadenken lukt niet meer
je hebt het niet in de hand
herhaling keer op keer
Elke dag dezelfde toestand
maar dat weet je niet meer
de zuster leest voor uit de krant
herhaling keer op keer
Van zeer sportief naar een halve kasplant
goed lopen gaat niet meer
in de rolstoel gebracht, van kant tot kant
herhaling…
Waar ga ik heen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
545 Waar ga ik heen
Nu het uur is gekomen
Dat je mij alleen laat -
Ga ik schuilen in het groen,
Luisterend naar het vredig gekoer
Van mijn tortelduiven die mij
Volgen waar ik ga of sta -
Of verberg ik mij tussen de sterren
Aan de maanlichte hemel hierboven mij
Om er dan voor altijd te blijven…
Camouflage
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Elke dag zie je ze weer
op het journaal
er zijn er nu toch
al veel meer als soldaten
met hun camouflage pakken
bivakmutsen
bezetten ze gewapend
separaat en adequaat
onafhankelijk allemaal
hun eigen Checkpoint
maar hou ze in de gaten
het is wel even wennen
maar zo’n ding in je armen
vervult je jongens droom
je eigen oorlog…
krokodillentranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
757 hij was al ouder toen hij haar tot vrouw nam
zij was mooi en jong
haar liefde voor hem was oprecht
al geloofden zijn onderdanen dat niet
zijn haren waren grijs, zijn geest moe
het volk geloofde niet meer in hem
maar met haar deed zijn leeftijd er opeens
niet meer toe. jeugdig voelde de koning
zich weer en blij van zin.
zijn lijfwachten…
Schrijven is....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Schrijven is een uitlaatklep
schrijven is een must
Schrijven is een ander iets vertellen,
schrijven is een lust
Schrijven is een dag wegdromen,
met pen
Schrijven is, wat ik in persoon
gewoon ben.
Schrijven is gevoel, emotie
soms boosheid op papier
Schrijven is soms verdrietig,
jolig of juist heel vrolijk hier
Schrijven is, mijn…
ROZENBLAADJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 De doornen van het leven
aan een korte steel of langere
wie kent ze niet!
Je kan ze omzeilen
je kan ze verwijderen
je kan je eraan prikken
je kan er anderen mee verwonden
Maar dan ga je voorbij aan de knop van
ieder mens, ieders bloem die de zon:
zijn God zoekt
zal groeien, bloeien, stralen
mag zelfs even "op rozen zitten"
maar zal…
Brug over de rivier de Kwai
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Je zult zien dat er genoeg is
eten, drank en jij
Ik graaf gaten in de grond
voor een spoorlijn door het bos
De honger doet geen pijn meer
en mijn tanden raken los
Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben
meet ik mij vleugels aan
in plaats van boot of trein
wil ik sneller bij je zijn
Ik ben niet knap meer als tevoren
tanden wit en ogen…
Vaarwel.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.042 Hij kan niet meer bij ons zijn.
Er is nu verdriet en pijn.
Na een kort ziekbed is hij gestorven
en heeft een plek in de hemel verworven.
Het schip blijft aangemeerd en het tij
is gekeerd.
Een kapitein als hij zal er niet meer
zijn.
Het varen zat hem in het bloed.
Hij kon goed koers houden en je
kon op hem bouwen.
Geen schuimend water…
Weg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Op zijn hoofd een hoed
aan zijn hand een stok
alles zoals het moet
hij wandelt zachtjes
hij sloft eerder wat
hij is niet meer bij machte
zijn voeten de een na de ander op te tillen
hij mocht het graag anders zien
maar hij heeft toch niets meer te willen
anderen hebben over hem besloten
hij moet hier weg
naar zijn idee wordt hij levenslang…
Leukodystrofie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
757 Zo heet die nare ziekte
Die ziekte die spieren verzwakt
Je kon niet meer lopen
In je rolstoel weggezakt
Hoe vrolijk jij altijd was
Zullen we niet vergeten
Na maanden tegen dit te vechten
Heb je de strijd verloren
Lieve meid het leven heeft je gelaten, je bent hier niet meer
We blijven aan je denken, iedere dag weer.…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Een nazomerse zachte nacht
had zich van seizoen vergist,
met je ogen, zo klaar zonder mist,
waarin de rijzende maan op liefde wacht.
Het speelse spel beroeren elkaars lippen,
aarzelende golven van harten strelen.
Hoe broos, zachte woorden te prevelen.
Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.
Oktobernacht, nimmer vergeten,
verzacht…
Liefdesgeheim
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
664 Aan niemand kan mijn hart
dit zoete teer verklappen
wat ik in de milde nacht over haar
en haar bloesem heb uitgedacht
omdat zij vroeger geen vrouw was
maar een androgyne man
met het verkeerde geslacht
en hoe ik haar liefde
omdat ik niets bemerkte
aan haar intieme behoeften
jaren ouder dan ik
die onervaren niet wist
dat zij ooit…
Door dik en dun
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Er zijn wel eens dagen
dat ik besef bij elke
aanval van jaloezie
wrok of woede
ik het hart van mezelf
zou moeten
veranderen
maar nooit dat van
die andere
ik ben dus
op mijn hoede
want zo ontneem ik
hem of haar en
zelfs mezelf
alle energie
die zo nodig is
om samen door
dik en dun
elkaar
te blijven dragen…
Eerbetoon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
588 Ik leg een krans aan de voeten
van die onbekende soldaat
omdat ik hem wil herdenken
voor zijn heldendaad.
Zij hadden opdracht te vechten
voor de bevrijding van ons land
niet om te weten dat hier
hun toekomst strandt...
Zij vochten voor ons allen
misschien tegen hun wil
daarom leg ik voor hem die
krans en ben twee minuten stil.…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Ik kan praten, ik kan lachen,
ik kan juichen, ik kan lopen.
Ik kan denken, kan geloven,
ik kan dromen, ik kan hopen!
Ik mág praten, ik mág lachen
ik mág juichen, ik mág hopen.
Ik mág denken, mág geloven,
ik mág dromen en mág hopen.
Ik ben dankbaar, ik ben blij
want in dit land ben ik VRIJ!…
Epilepsie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 Ga weg, kijk niet naar mij
Laat mij mijn eigen weg gaan
Ik ben zelfstandig en vrij
Maar laat mij niet in de koude regen staan
Het maakt niet uit
Ik ben dit niet
Je ziet niets aan mij
Ik heb geen verdriet
Ik word duizelig wakker
Alweer een zwaar hoofd
Ik zie tegen deze dag op
Maar wie had mij
een goede dag beloofd?
Ik en mijn epilepsie…
De rol van mijn vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
943 Mijn vader speelde elk jaar
de rol van zwarte Piet
maar helaas..dit jaar
durft mijn vader niet.
Hij staat opeens symbool
voor de knecht van de rijken
maar deze Piet kan je er niet
mee vergelijken.
Hij is slechts een verklede man
die niets aan het verleden
veranderen kan ook al vecht men
voor het recht..rond 5 december
is hij niet…
Een natuurlijk kado
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 Eens vroeg ik speelgoed, speculaas
aan zwarte piet en sinterklaas
letters, marsepein en koek en
zong van 't wild geraas.
Nu ben ik wat ouder en heb opeens
andere wensen die niet bij kinderen
passen maar bij de grote mensen.
Zo vraag ik Vrede op de wereld
geen honger en geen nood
voor ieder een goed leven en
elke dag een brood.
Zo…
Boodschap van de engelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Wat zulllen de engelen nu brengen
na dit veel bewogen jaar?
Brengen zij een nieuwe toekomst
of zijn we met de wereld klaar?
Zullen zij van Vrede zingen of
onheil dat ons wacht?
Wat zullen de engelen brengen
in deze donkere nacht?
Hebben zij voor ons een boodschap
dat weer in onszelf doet geloven
zodat de wereld uit dat dal
weer klimmen…
Kerst in deze tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
864 Misschien dacht u: ik vier
geen kerst, de wereld is in rouw
en ik sta ook met lege handen
en ook in de kou....
na alles wat er is gebeurd
en vraagt u zich af, waarom
er tegenwoordig rond de kerst
steeds meer wordt getreurd!
Maar laten we het licht toch
even schijnen in deze donkere dagen
en nu eens niet om steeds meer
welvaart vragen…
Kabaal
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
968 De vroege zon zendt, als de dag gaat krieken,
haar stralen naar het dal als ochtendgroet.
En ’s middags stuurt ze met een roze gloed
een teer adé aan de besneeuwde pieken.
Ik kijk om 8 uur naar het nieuws, verbaasd
naar hoe het in de mensenwereld raast.…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…