Alle inzendingen over poezie

1875 resultaten.

Sorteren op:

manloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
de nacht heeft de dag in een doosje opgeborgen en op slot gedaan ik sluip en sluik de verloren sleutel door het donker heen en weer verdwaald verward terug bij het begin mijn schijn te zwak mijn schaduw onzichtbaar…
enrico2 augustus 2012Lees meer >

humide

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
gedoofde oren kijken naar mondwoorden die lekkend in jouw lippendal verglijden grauwe vormklanken bespreken mij ik voel hun mist maar weet niets…
enrico3 augustus 2012Lees meer >

de dood in de tuin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.074
er ligt een dood vogeltje bij de waterzuil ik denk dat het één van de merels is uit het nestje in de druif raar vergaan het skeletje zie je maar het kopje is nog vrijwel in takt er ligt een dood vogeltje bij de waterzuil morgen ga ik in de tuin werken…
enrico4 augustus 2012Lees meer >

van Kostroma naar Kirov

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
diep in het Oblast nog honderd en twee werst in de trojka doorheen geschilferde berken snerpende wind zweept ons voort door het kale bos Chlynov nog ver maar dat bestaat niet meer ook de Vjatka zal ophouden met stromen alles verdwenen zelfs vadertje vorst weet dat de lente komt en de berken weer de Vorovskogo Ulitsa zullen…
enrico6 augustus 2012Lees meer >

in een rijtuigie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
op een dag in maart, zo kalm en bedaard ontgrendel ik de deur van mijn bolide en neem plaats achter het stuur pruttelend start het vehikel ik rij aan de snelweg op vrijheid sneller dan kan de ondergaande zon tegemoet achtervoorlichtjes schitteren vervolgen ver weg stap ik uit en geniet mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
enrico7 augustus 2012Lees meer >

Herinnering aan Holland

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 634
denkend aan Holland zie ik brede riolen dik door oneindig laagland gaan, rijen denkbaar verdorde populieren als hoge kale vingers aan de einder staan; wordt de zon langzaam in grijze smog dampen gesmoord, en in alle gewesten staan de schandpalen midden op het plein, de goedendag en ijzeren maagd sussen het populistische bekrompen geweten…
enrico11 augustus 2012Lees meer >

variatie op een thema van

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
nog staan vrouwen in een rij te wachten schuifelen tergend langzaam dichterbij de waarheid die bevestigd wordt zij drommen al eeuwen terwijl mannenlijken om hen heen gehavend vergaan tranen van onmacht maken hen sterk en wij gaan door en door…
enrico16 augustus 2012Lees meer >

telkens weer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
dat blaadje op de grond was de eerste niet meer donkergroen getand met gehavende nerven en een teer krom steeltje het bruine onstuimige roest heeft zich hiermee aangekondigd een belofte die ik niet vergeten zal ik verlang naar zijn storm het grijs nattigheid onbesuisde woestheid…
enrico18 augustus 2012Lees meer >

ewige bloei

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
vir Ingrid die uiterlik nog altyd jonk maar die jare waarin jy nie geleef het nie het jou oë geteken jou siel jy is nu lankal dood dan jy geleef het maar jou woorde spreek vir ewig van liefde en eenvoud vir jou wêreld baie delikaat jy is een ongerep blommetjie tot barstens toe vol om tot nou te bloei en verder meer mooi…
enrico31 augustus 2012Lees meer >

stille kus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 682
lug stink grond suur ek dink lewe duur reën val blom dood ek mal lyf bloot jy gaan elke keer ek bly val neer lig aan ons doen dag maan my soen…
enrico5 september 2012Lees meer >

poetica

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
zeg alles of het niets is maar zeg wel het onverwachte ergens verborgen in die regels een paar lippen die jouw lippen raken…

Gesproken stilte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Stil zijn is ademen zonder lucht te kapen een doorbloeden van levensaderen. Stil zijn is een luxe een voldragen bestaan dat niets hoeft te doen om te weten wat nodig is. Spreken is een last een strijd om licht om aandacht en ontzag dat daden moet werven. Spreken is blazen lucht verplaatsen een paraderen van protsige woorden.…

onzegbaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
ik taal niet langer naar verholen zinnen die in ‘t vroege licht niet wezenlijk te verwoorden zijn laat de zon liever heimelijk naar binnen sijpelen en mijn lief nog even onbeschreven proef in alles onzegbare poëzie…

Wie maakt het me helder?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
Vertel mij eens, wat is nu poëzie, ik zou het alle donder echt niet weten. In elk geval is het geen causerie want daarvoor is de luim te schraal bemeten. Is het soms letterkundige magie wat dichters produceren aan excreten? Vertel mij eens, wat is nu poëzie, ik zou het alle donder echt niet weten.…

Een plaag

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
Er is in onlangs een nieuwe trend verrezen: Men rijmelt bij de wilde beesten af, ruim een miljoen zit elke avond maf een lullig versje bij elkaar te pezen. Kom mensen, laat ons nu eens eerlijk wezen, dit is geen hobby meer, het is een straf (er zit maar weinig koren bij het kaf) voor hen die al die rotzooi moeten lezen. En bovendien, zo…

mogelijke oren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
nasa stuurde eens muziek naar de ruimte voor mogelijke oren misschien zoals poëzie de duisternis in zingt en door de tijd reist langs liefde pijn schoonheid en de dood misschien zoals ze me stil laat staan bij mijn mogelijke oren en zij me beweegt…
J.Bakx8 november 2020Lees meer >

Willekeur

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 440
die onmenselijke leugen van jij niet jij wel grijpt steeds naar de macht wetten uit te schrijven om mensen in de knel te kleineren maar onuitroeibaar blijft de poëzie over liefde humaniteit en waarheid die zal blijven…
Cor van Vliet17 december 2015Lees meer >

wederkerigheid

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
heen een nieuw gedicht zich wil manifesteren het zoekt een mens met geest met hart en ziel die klaarzit om 't in taal te condenseren maar daarin schuilt ook de achilleshiel gaat de essentie daarbij niet verloren voldoet de brave dichter aan 't profiel laat hij zich lokken uit z'n hersentoren uit zijn gevangenis van elpenbeen waaruit de poëzie…
Ton Hettema25 januari 2017Lees meer >

Mijn poëzieboom

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
er hangen gedichten als fleurige linten in mijn poëzieboom zwarte draden zie ik die droevig zwaaien in mist van melancholie tinkelende klanken hoor ik met lichte humortonen zij sprankelen zo blij mijn poëzieboom ontvangt in stilte wat zich aandient vanuit geworteld zijn…

In die dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Er niet om liegen dat ik ze soms zag vliegen meisjes van weleer.…
Hylke Ma22 maart 2020Lees meer >

zeven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 584
morgen start de zevendaagse neen, niet op de fiets of te voet het is bedoeld voor menig dichter die dan extra aan de 'poiesis' doet . dat is in het grieks het woord voor "dichten als kunst" nu weet ieder wel zijn hemd te lichten zoals men dat in de volksmond zegt maar in dit geval "schept" men iets met potlood op papier letters die woorden…

TOEN EN NU

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 455
nu weet ik wat het was het zat al die tijd al in z’n hoofd en zou er ooit eens uitkomen het waren de vogels van poëzie hij kan ze nu laten vliegen wie had dat ooit gedacht dat wij elkaar via een omweg van woorden weer zouden ontmoeten jongetjes waren wij nog op de basisschool van hem had ik het wel een klein beetje verwacht maar…
Catrinus29 januari 2020Lees meer >

Acrostichon #3

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Papier, pen Open ogen, open oren, voelend lichaam En natuurlijk, expressie, essentie, en Zo ontstaat de Waarheid Innerlijk En uiterlijk…

Poëzie van de nacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 578
de dichter stond op in mij door de tranen heen huilde en gaf betekenis aan de diepte van mijn verdriet…
Borisbelen28 november 2018Lees meer >

En U

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Alsof het iemand tot wankelen heeft gebracht dat ik mijn vierentwintig karaats hart met panzer had behangen - mijn hoon gekroond door wazig staren tartend, sarrend, gevat. Als amulet om nekwervels raspend schuurde ik de luwte stram - in een door storm afgetopte kadans, reikhalzend, smachtend. Hier en nu, in vers geweven, smijt ik mijn laatste…

het is vroeg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
niet dat ik daarom vroeg en het licht mij het bed uit joeg was het mijn geweten die dat vroeg of is er iets waarom ik niet loeg ja, wellicht de naweeën van de kroeg aanvankelijk het schone nog voor de boeg later was het de zwaarte die ik huiswaarts droeg velen kennen die weg, dat gezwoeg ik was dronken van al die gedichten zware, luchtige…

Scarabee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Zijn gedichten zijn de zachte steen. Ik zocht ze om mijn geest te slijpen. Halfdronken zoek ik nu naar een beeld, zoals hij die, nuchter welteverstaan, zijn werk serieus neemt. Het daagt me steeds frequenter dat ik van de nood een hobby kan maken. Een werkelijke reden om te leven heb. Ik krijg het niet gezegd, dat de juiste woorden - me…

Ongekende waarde

netgedicht
2.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 654
Dat het velletje wordt gevuld met verschillende lagen rijm en ritme, regel van verlangen, zin in liefde en toch is het de kunst om er iedere keer weer een andere betekenis aan te geven, hoe lyrisch uit het hart of uit het hoofd een nieuw stukje poëzie is geboren van waar haar schoonheid doet verstillen.…
CB3 juli 2021Lees meer >

bevrijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
terwijl hij uitkeek op de hoge witte blinde muur zag hij het mangrove moeras de reflectie van de vurige zon op het water hij zag de adelaar in het grijze licht de wilde haas in de verte het glooiende land het wisselende wolkenspel erboven geen ijdele woorden maar pure poëzie waarmee hij de zieke uit zijn bed bevrijdde…
J.Bakx31 juli 2021Lees meer >

En de tijd - voor C.M.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Bij dageraad lees ik in slow motion jouw poëzie Een grote muur kruipt in het duister tot boven het geruis van esdoornbladeren Nog voor de dageraad ruisen de kabels van de lift in de verte knarst een spoorlijn Vogels ruisen met opschietende vleugels voorbij en de dag, ach de dag Op het binnenplein jammert een muzikant een…
J.Bakx23 maart 2024Lees meer >