inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 82.639):

En de tijd - voor C.M.

Bij dageraad lees ik
in slow motion
jouw poëzie

Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren

Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn

Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag

Op het binnenplein
jammert een muzikant
een vrouw staat voor de spiegel

Ze kleurt haar wenkbrauw zwart
een kind loopt over de grauwe weg
reusachtig, leeg en ijzig

En de tijd, ach de tijd huilt

Schrijver: J.Bakx
23 maart 2024


Geplaatst in de categorie: tijd

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 97

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
J. Bakx
Datum:
24 maart 2024
Dank voor jouw poëtische reactie! Je zou er zo een gedicht van kunnen maken, KarelMaria ! Wat let je ?!
Naam:
KarelMaria
Datum:
24 maart 2024
Ah!Hopperiaans,al te Hopperiaans!
Met dit gedicht benader je qua ontroeringsgehalte,wat mij betreft toch, de prachtige eerste beweging van het vijftiende strijkkwartet 'Elegie' van Sjostakovitsj .In de partituur schrijft Sjostakovitsj dat 'Elegie' zo moet uitgevoerd worden,dat de vliegen in de lucht dood neervallen.Ik prijs C.M. gelukkig dat zijn poëzie je tot het schrijven van dit prachtig vijfsterrengedicht heeft weten te inspireren.
En wat de tijd betreft;ach,wie in de tijd leeft,in dageraad,dag en avond,in de huilende tijd,loopt op krukken;wie in de tijd leeft,verliest zichzelf;wie in de tijd leeft is alleen als hij alleen is;wie in de tijd leeft,ziet niet de volheid van het onthechtend niets,ziet niet het blauwe niets ...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)