534 resultaten.
Slapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 Tintelingen, insomnia, paniek,
beklemming
Waarom
Hoezo
Het put me uit, maar ik slaap niet…
"laat duisternis het lichtpunt in jouw hart niet raken"
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
12 laat duisternis het lichtpunt in jouw hart niet raken
daar zit reserve in waaruit jij kunt putten om de strijd aan te kunnen
liefde is de aanval die duisternis ziet als verraad
scherm jouw hart af met lichtstralen die weerkaatsen op jouw harnas
en recht de duisternis ingaan waardoor het afdruipt
de overwinning is vrees geen angst want het lichtpunt…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
661 Zomaar een paar zinnen
van wat ik voel en wens voor jou
nieuwe krachten te putten uit de bron
je erin mag slagen
het lot van de verwoestende storm
te kunnen dragen
te zwaar voor een enkeling
je hebt nog je gezin om voor te leven
die je steunen altijd weer
vraag ik de Lieve Heer
jou moed tot aanvaarding te geven
want Parkinson kent…
Egoloos?
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
715 de lichte zeden van de huid
en van haar, daar nog alles tussenin,
de erfenis van de mij nog onbekende
Goden uit een terracotta oerinstinct,
laat zich voorspelbaarheid verraden
gekroond een eindeloze stoet der doden,
als kroontjespen gedoopt in zwarte inkt,
het avondrood de horizon verminkt,
waarachter uitgebluste as dempt
de egoloze put…
EEN LADDER VAN LIEFDE
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.083 Een ladder staat er in mijn ziel
en die leidt juist naar mijn hart
Voor wie in diepe treurnis viel
is deze ladder een nieuwe start
Een ladder uit de put van pijn
is mijn hand die gereikt wordt
Als ‘t ene straaltje zonneschijn
dat de smart een beetje bekort
Een ladder voor de pijnvallei
van smart uit hersenschimmen
Die ladder is die hand…
verdriet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.171 Nu probeer ik weer uit de put te komen Dacht dat dit me niet zou kunnen overkomen...…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Maar de kringloop der seizoenen
is niet te verklaren aan een eendagsvlieg,
noch de weidsheid der wereldzeeën
aan een kikker in een put.…
De Rembrandt-toren, Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Rembrandt heeft z'n nek uitgestoken
en doet dat heden ten dage nog
heeft z'n naam gegeven aan een toren
robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit
wie hem echter van dichtbij bekijkt
ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten
zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren…
dampwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
663 ik ben gloorsnikkend
hoor haar damp slaat neder
de warme schaal derwijze
de snik valt achterover
over de tong sprakeloos de larynx in
de zeep melkwit haar wassende
ter zijde op ’t halzen beneveld' ogen
was ik haar uit wellend
onuitwisbaar slempt zij mijn overgave
de put in mij glorend' is zij zijnde
haar kleed lakend' doende
alsof het…
Het juiste woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 Het is doodstil
doch de kalme golfslag van het bloed
voel ik als mentale kracht
door mijn aderen stromen
de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen
misschien bovenmenselijk om te dragen
maar toch
het kan je innerlijk sterk maken
hoewel de botten kraken
het juiste woord vond bij de bron
waaruit ik kracht ging putten
nu in mij latere…
de strop zou adem blijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
750 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
je handen raakten muren
voeten klommen
gleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Bleef uithuizig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 blik wilde
niet kruisen
zelfs het puntje
van je neus
bleef uithuizig
je mond sprak
een speech
met stilte strak
geregisseerd
door wat zoal
was gepasseerd
in een vloed
van onbenul
zelden
weerspraken
onze woorden
elkaar in gesprek
maar nu was gezegd
wat verzwegen was
met exegese van
emoties belicht
de deksel van
de put…
Heiloo Sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
885 Ik liep waar Willibrordus liep
Heilooërbos
Modder, mos
Een put zo diep
Zo lang geleden
Lang voor de Staten en de Steden
Naast waar Willibrordus sliep
Heiloo vandaag
Met heel veel bomen
Om te zagen
Tijdens dromen
Waar hier de mensen wonen graag
Heiloo met Witte Kerk
Zo oud en sterk
Ouder dan Den Haag
-------------------------------…
Ondraaglijke lichtheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
801 nog en vrijwillig
machteloos, overtollige zwaarte heeft ze
vrolijk naast zich neergelegd: want zij is licht
en vluchtig, in essentie een uitgehold raadsel
dat moeiteloos de kunst verstaat van het verdwijnen
in de alledaagsheid: zij is de fluisterstem,
de vogelvlucht, het trillen van het spinnenweb,
het licht dat uitdooft op de bodem van de put…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
De deurwaarder komt!
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
810 Op het allerhoogste heilig altaar
liggen daarom de exploiten reeds klaar,
gericht als een onbarmhartig geschut
op het weerloze wezen in de put
dat in zijn donkere onderkomen
allengs is opgehouden te dromen
na de ontvangst van het ambtelijk stuk,
boodschapper van eindeloos ongeluk,
(direkt lezen!)…
Uit dezelfde bron
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 hij is mijn vriend
of toch niet
onze dialoog put
uit dezelfde bron
welt op en verloopt
verdroogt stroomafwaarts
of bevriest in beweging
ik wil zon
zand zee en golven
de onder bloemen bedolven
ogen en lach van een vrouw
hij zonden en berouw
twijfels en lijden
zekerheid in vaste tijden
ik licht op
hij weerkaatst
spiegelt genadeloos…
zot
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
724 even niet zo sterk als altijd
even niet meer vooruit
gewoon een paar passen terug
gewoon weer doorgaan
met een berg op je rug
wij konden alles aan
wij zaten vooraan
maar nu is alles kapot
geen lach op de mond
even in de put
even zonder geluk
even beseffen
dat het leven niet meer is
dan een aantal lessen
volg de rest en je staat stil
een…
drie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.919 drìe leuke
mooie lieve
kleinen mannen
in spè
zijn mijn kleinzoons
daar heb ik wat mee
niet te verwoorden
het is er gewoon
ieder zo uniek
het is wonderschoon
geven mij kracht
putten mij uit
zijn stuk voor stuk
een lieve schavuit
halen heerlijk kattekwaad uit
zo eerlijk en stout
met een hartje van goud
wil ik dit nooit missen
niet voor…
Kracht
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.255 Uur per uur en dag en nacht
Put ik ten volle uit jouw... Kracht.…
Onheilsprofeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 Ze huilen hun onheil
fel wijzend en twijfelend
tussen moord en brand
De een roept iets
over een ongeluk
dat zelden alleen komt
maar samen met het lot
De ander oreert
over de beste stuurlui
die geen ijzer kunnen breken
met gebonden armen
als ze de put moeten dempen
waarin het kalf is verdronken
terwijl het roer uit handen glijdt…
Het is stil nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 De laatste zin heb je uitgesproken
al hoor ik nu nog de echo van jouw stem
Waar ik uit put zijn slechts herinneringen
deze stilte is voor mij echt geen rem
Want jij leeft voort in mijn gedachten
Al zijn er andere mysterieuze krachten
waardoor onze paden zich nu scheiden
Ik laat mij daardoor niet afleiden
Jij blijft dezelfde zoals ik jou…
Bodem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 Als ik dan toch de bodem moet bereiken
van die eindeloze put in armoe en ellende
dan is het omdat ik in jouw hart woon
met alle vage woordenwisselingen
die mijn humeur hebben beïnvloed
er zal ook geen brief komen
die zal getuigen van mijn verdriet
want jij kan niet meer lezen
in het zwijgen van jouw graf
misschien een gedicht
een poging…
Vriendschap
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
963 Niet in geld uit te drukken is het
hoe vrienden zich voelen
met elkaar verbonden
door jaren lief en leed
machteloos als er machteloosheid is
troost indien troost voor handen
nooit zakken ze dieper in de put
omdat het voelt om samen pijn te hebben
de een opent de ogen voor de ander
de ander opent zich in schaduw
van een droom die de ander…
!!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dat gevoel van vergelen en vallen
tot een tooi om mijn voeten
de rijkdom van wat was, wat niet
ontbrak, dat ken ik goed
maar ik kijk er niet naar
zoals mijn vrienden doen
Zij zakken maar even mee
in mijn schoonheid en dankbaarheid
en gaan dan gauw weer
aan de kant staan
kijken in de put
waarin ik knoppen bot
Dat gevoel van hard werken…
vleugels gespreid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
818 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
handen raakten muren
voeten klommen
geleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
NL (kort)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Amersfoort, Amsterdam;
Alphen aan den Rijn;
Lelystad, Koggenland;
Assen IJsselstein ;
Reusel-De-Mierden;
Ommen Heumen Wierden;
Delft Dordrecht Dongen;
DijkenWaard, sGravenhage;
Goes Gennep Gouda;
Valkenswaard, Kerkrade;
Lisse Lingewaard;;
Loon op Losser Zand;
Waalre Raalte Wijdemeren;
Putten Wijk bij Duurstede;
Brummen:…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 op zoek naar ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten…
Duikdiploma
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.240 En ik kon niet anders meer dan duiken
In de put waar ik me af liet slachten
door al mijn eigen duistere gedachten
die me wilden verkrachten en misbruiken
ik voelde me meer min en een kuiken
me opzadelend met ladingen vrachten
waar jij die last juist trachtte te verzachten
maar ik kon al niet anders meer dan duiken
mijn liefde verpakken tegen…