5388 resultaten.
denkend aan...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.166 ze verdienden onze vrienden
Schaduwen in de zon Schaduwen op het gras
Kijken strak voor zich uit, omdat zij weten hoe het was
En er blijven de verhalen over stoere moed
Een krans, een naam, maar hij vindt het goed
De uniformen van nu leggen bloemen neer
Schaduwen in de zon, schaduwen op het gras
Op zoek naar vrede opent hij het raam
Hij…
In halfduister stijl
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 wij speelden met licht
dat langzaam doofde
alleen nog weerkaatste
in een schitterend vergezicht
schaduwen kropen
uit krochten vervlochten
de woekerende schemering
terend op jaren herinnering
geluiden verflauwden
in hun scherpe tonen
stilte bouwde al dromen
in halfduister stijl
ik zag je gelaat
tot in de kleinste maat
vervlakken…
vereeuwigd silhouet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
998 een spoor van voetstappen
op het geplooide strand
ligt kronkelig te wachten
langs golven van de oceaan
een briesje wuift het lange haar
als de hand een schelpdier vindt
die wonderlijk verscholen ligt
haar schaduw zwicht synchroon
zand bloost met de lucht
en omarmt haar silhouet
terwijl het water schuimend rolt
wordt zonlicht zacht gewist…
De engel
gedicht
2.5 met 53 stemmen
16.327 Mensen weten het niet als zij ademen
dat ik treed
op de thermiek van hun woorden,
klimmen kan op hun zin,
dat ik mijn bindingen slaak
aan de aarde en dans
als zij zuchten.
Soms voelt een aandachtige mij
voorbijgaan, een luchtstroom verraadt mij.
Soms is er iemand die bidt.
Wij doorkruisen samen de ruimte.
Maar meestal weten de mensen…
de gedachtes voor het slapen gaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.398 alleen de sterkste blijft bestaan
blijf maar bij me als we vergaan
we zijn slechts een schaduw op de muur
we zijn aan het spelen met het vuur
ik ben degene die blijft leven
alles wat ik heb dat zal ik geven
ik vang je als je gaat vallen
ik ben de redder van ons allen
de pijn raast overal om me heen
ik ben sterk maar sta alleen
nergens…
vluchten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.228 wolkenschaduwen
vluchten over de velden
de wind achterna…
gedoodverfd
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.015 terug
langzaam valt er licht op de vloer
een spelonkje opent bundels stofzaad
daarmee staat de tafel ineens in bloei
ontbreekt chlorofyl en spat het bloed
uiteen in een palet van oorlogsgeweld
haar gezicht lijkt op verwrongen staal
roestvrij en gevat in een masker, zoveel
leed draagt de tafel, spreekt niet tegen
wat op de muur als schaduw…
Woorden in de nevel
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.249 Achter de schaduw van de dag
fluister ik Uw naam,
bang dat iemand
het hoort of ziet.
Ik zie mij als
een toeschouwer
die kijkt naar het leven,
mijn eigen leven.
Er is een stil verlangen
in mij die met U wil praten,
maar achter mijn ogen
kriebelen de tranen en mijn
mond beeft vreemd,
voelt kurkdroog aan.…
Ik zijn
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
677 Het perron bezaaid met mensen
immer met hun beeld in strijd
voortdurend jagend naar hun grenzen
in spiegels van de werkelijkheid
Het beeld schrijdt voort
evenals de mens
aan wie het toebehoort
Wat is wordt nimmer wens
En ik zie maskers om me heen
overal waar ik kijk
staar ik er zelf doorheen
"Ik ben!" Maar niemand heeft gelijk
We…
Schaduwdans
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 Blootsvoets
danst mijn schaduw
voor mij uit
ik achtervolg hem
nu al vele dagen
wil hem wat vragen
maar nu hij stilstaat
ben ik vergeten wat…
Stroman
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.705 Op een landweg uit de wind
waar men zelden vlinders vindt
stond een stroman die verblind
door zon en gruis en stuivend grind
verhaalde van zijn bloemenkind
Verloren en nooit opgespoord
daar zijn voeten vastgeboord
verstilden in het zwarte boord
terwijl zijn schaduw zonder woord
zich voorttrok langs zijn stoffen koord
Stijf gestokt in diepe…
een knipoog
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.240 de zon springt
van tak naar tak
als ik
slenterend
op afstand
de bomen zie
op een rij
zij aan zij
en flitst dan
op haar gemak
keer op keer
ik denk dan
heel even
zij knipoogt
naar mij
toch een hele eer…
Schaduwspel
netgedicht
4.9 met 27 stemmen
362 je zag
de wolken
in de wei
sprong
opzij als
zij kwamen
en een echt
stukje donker
meenamen
om daarna
het licht
weer te zien
verte brengt
de volgende
al misschien
ademloos fijn
het schaduwspel
te kunnen spelen
tot aan het
hek waar jij
bleef steken
het donker is er
zonder stoppen
langs gegleden…
nachtkoren
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.253 de aren spreken
wiegen zwaar
een licht gekraak
houdt mij wakker
blond zwerft in mij
als de velduil
passeert, de maan
nog meer coulissen
maakt en schaduw
doodt in mijn armen…
Als de spiegel beslaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 weet dat als
de spiegel weer beslaat
je eigen schaduw voor je staat…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
vervloekt rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
975 het bloed rood vloeien
maar laat me niet
lopen in de nacht
lopen en zoeken
een rood groen smaragd
jij hebt me in jou macht
er is geen spinsel
een fijn begin
in een bitter eind
verfijn de lach
de pijn in edelsteen
verloren heldin
verloren joker
de nacht
laat stof achter in de mist
gissen waar sissen begon
vervloek me
geef me jou schaduw…
[In optocht trekken]
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
670 In optocht trekken
schaduwen over de muur -
op de gang brandt licht…
Straalden in begroeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
427 mijn hele leven
heb ik achterom gekeken
of ik een schaduw had
die bevestigde dat ik er was
jarenlang heb ik gedacht
dat in de ruimte
achter anderen de
echte toekomst voor mij lag
tot ik jou ontmoette
en wij straalden in begroeten
vond het heerlijk bij je te zijn
onze schaduwen op een lijn
jouw liefde leerde mij
dat je niet echt kunt…
In schaduw der liefde
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
691 schimmenrijk
beleefden wij stoute liefdesavonturen
de gele maan was trots, rond, schemerlamp
boven onze kleine grote mensendromen,
een straffe wind woei door de bomen
ik zag al snel de strenge winter komen
maar we hadden het dansen niet verleerd
jij had de weg weer langzaam omgekeerd
terug naar wat ons samen had gebracht
onder woorden in schaduw…
Samen en intens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 En was oorspronkelijk niet
elk beeld van jou
te teer voor woorden
later
zou ik je schaduw bedekken
beschermen tegen licht
breekbaar is mijn adem nu
als ooit de klank
van ons geluk
tussendoor
was er het leven
samen en intens.…
Evenwicht in het extreme
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 wereld uitgesneden
langs sjablonen van het
blinde geld, gevoegd
in voorbewerkte stenen,
ingelegd met specie
van het zwoegen,waar
geen bloed meer uit kan treden,
zelfs geen tierend mos, zelfs
geen onkruid welt op gave
bodem, niets dan dode licht
erboven, niets wat ons verplicht
raakt evenwicht, van aarde
losgemaakt, claimen vale
schaduwen…
Uit de anonimiteit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 ik wil scherpte
en contrast
in stralend licht
weer trots zijn op dat
wat mijn schaduw is
ben ooit
in vroeger tijden
uit de anonimiteit gekropen
begon mezelf voorbij te lopen
om een ander leven te leiden
maar de perspectieven
vervaagden tot grijze dagen
zo dat ik zonder zon
mijn evenbeeld niet
altijd mee hoefde te dragen
het leven…
Schemertaal
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
635 Avond trekt een silhouet
over het blad papier
de schaduw beeft
wat schuine letters
woorden
die slechts duister
leesbaar zijn
maar krachtig
is zijn naam
in rood geschreven…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
Zilvergerand
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
808 Maar
we gaan stilaan verder
de tocht nog niet volbracht
op wegen die nooit meer kruisen
langs zwijgende schaduwen
tastbaar en hoopvol zilvergerand.…
Donker valt de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
529 Mezelf een beetje
niet helemaal die komiek
of die zonderling van vroeger
nog in korte broek op weg
in de straattaal van mijn schaduw
vermoei ik mijn nachten
nabij de trotse pruimenboom
geef ik mezelf een beetje leven
in mijn wolvengehuil.
*…
Uit de greep van de schaduw (2)
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
488 De mensheid heeft haar
parasol geplant, schaduw valt
over een half verlichte wereld.
De zon lekt over graven,
tekens van ontmoetingen,
mededogen gekerfd in stenen.
Waar licht komt baden,
rekken luie schaduwen
tot een nieuwe dageraad.
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
uit de bundel:
- Wie de zon ziet,mag het zeggen. -…
Opgelost...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
473 Schaduwen slopen mee
in zonbeschenen gaan
Steeds groter wordend
in het nakend duister
Vergetend de milde
zonnestralen
Vergetend het licht
te vertalen in vreugd
en levendige dagen,
loste de schaduw op
in inktzwarte nacht
De doemdenker had
daarop gewacht,
kreeg zijn gelijk…
De geur van de schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
556 Waar woont de geur van de schaduw,
waar is het huis van de klank?
Kinderen weten de wegen,
kort is het geheugen van de trouw.
Waar tuimelen de geluiden,
waar schildert de zon?
Vannacht droomde ik zonder beweging,
zonder noten, maar vol muziek.…