802 resultaten.
Spleen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Mijn schip vaart steeds op hoge baren,
ik ben een droevig man.
Stond het in de sterren geschreven
of zat het in de moedermelk ?
Dat ik ondanks mijn stoere streven
vaak als een broze bloem verwelk.
Wat is er toch in mij gevaren
dat ik mijn nooit geborgen weet.
Het wordt niet beter met de jaren,
het spleen dat mij vanbinnen vreet.…
Ruige zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 Van land naar land, je geeft je
over aan het schip en de kapitein.
Natuurlijk heb je vertrouwen
dat het helemaal goed komt.
Ruige zee
Foto Dick Voogd…
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
557 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 Het kerkje is zo oud, zo oud
de zwarte dennen ruisen zacht,
de blanke gouden hagenvacht
murmelt stil en vertrouwd,
naar 't wit-verweerde slanke schip.
En hoog, oud en geslagen, zeer,
buigt het vermolmde hoofde neer
de toren, berstend rib en rib.…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
Memento mori
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.643 nog steeds heeft ze je lief
liever dan de werkelijkheid
die het schip liet stranden
voor het uit kon varen
nog steeds ziet ze je graag
elk zwart-wit moment in kleur
ontwikkeld in haar gedachten
gefixeerd door het verleden
nog steeds staat ze stil bij jou
maar voelt nu je handen sturen
in de richting van het leven
verder weg van jou…
Eigen wijs
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
664 Dit is jouw partij
zei jij
wijzend op de noten
van je zelfgeschreven
partituur
een lied over de zee
een jachtig schip
de zeilen bol geblazen
door het razen
van jouw solo
en ik zocht de melodie
de harmonie
in tweede stem
ik zong…
maar mijn woorden waaiden weg
bleken pas klank te kleuren
in het slotakkoord…
Volaan vooruit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
648 de zon weer glanst
in gouden regendruppels
op het water deint een boot
de golven spelen
het spel van op en neer
de wind rukt en trekt
aan het roer
de schippersdochter
kapiteinse
op eigen schip
haar koers varend
immer de horizon
in zicht
vol aan vooruit
buldert de wind
stevige handen
aan het roer…
voor A en alle anderen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 we keken vanaf de duintop naar je uit
schip op ruwe golven
even verscheen je
om opnieuw te verdwijnen
we zagen je dansen op de vulkaan
het vuur stuwde je naar ongekende hoogten
even was je er
totdat een krater je verslond
we zien je roerloos liggen
hart en hoofd in rust
nooit meer verdwijnen
voor altijd ben je…
MEEUW
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
547 De roep van de meeuw
om zijns gelijke
scheert vroeg
over het water
zijn kop geheven
op de wind
zijn roep onbeantwoord
alles stil
en toch
zo
veel later
vlijt zich het water
langs het schip
aan lij
als hij neerstrijkt
op de mast
voel ik zijn vrijheid
dan sta ik op de boeg
en haal het anker
voor de tros
we gaan weer los…
droomnevel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 in de vroege ochtend komt een schim voorbij
zo een die er soms is maar nooit weggaat
dieper dan schemer als een schip met averij
op een zee waarin doodgaan niet volstaat
op een zuchtend eiland waart een ijl fantoom
dat als verstekeling eeuwig achterblijft
en zoals dat hoort in een vroege ochtenddroom
nooit in iemands herinnering beklijft…
Bevaren.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 een rare
heb menig schip
en schuit bevaren
als bootsman
soms als stuurman
aan bak - en stuurboord
nooit... als kapitein
Daar zijn......
er al zoveel van
die willen sturen
-als beste- vanaf de wal
Ze zijn....
groot in getal
maar 'het scheepsvolk'
is 't moeilijkst te sturen
Daarom...…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 Hun blue navy blue schip vaart verder
onweerstaanbaar boven het asfalt
of stopt in een meesterlijke sur-place
en houdt lichtvoetig halt.
Ik zie nog steeds voor mij zoals het was:
en ‘t beeld dat mij blijft achtervolgen:
Hoe die jongen schipbreuk leed
en ‘t schip plots werd verzwolgen.…
De kaaiwerker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
259 Steeds dezelfde oversteek
tussen wal en schip.
Op vrachtbrieven
bleef soms een vak leeg.
De goederen gingen verder;
de handen verdwenen
in het lossen van de dag.
Zijn taal was geen taal van woorden,
maar van evenwicht:
een schip dat helt,
een voet die zoekt,
een last die precies moet vallen.
Later kwamen wegen.…
Kind van de zee
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
966 als kind van de zee
golf ik mee met eb en vloed
in een komen en gaan
van verzinnen en bezinnen
zoek ik nog steeds
de echte zin
misschien brengt
dat verre schip
wel een alternatief
het leven kabbelt
het geeft en steelt
voortdurend door
alleen ware liefde
brengt rust en aanvaarding
wanneer spoelt ze aan
voor mij…
CONCERT
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.314 De zaal ligt als een oud schip afgemeerd,
er is aan het applaus een eind gekomen.
Nu, doelloos op mijn schreden teruggekeerd
wordt deze dag mij langzaam afgenomen.
De weg voert naar een huis dat zwijgend wacht,
de kamer waar een bed mij tergend noodt.
Ik leg me neer, verhang mij aan de nacht,
de klamme slaap, klein voorschot op de dood.…
Fortune (2)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
793 Fortuna, oude godin, je bent terug want
over jou schreef ik ooit mijn eerste gedicht
Over een schip dat langsvaart als symbool
voor de symbolen die sindsdien zijn langsgevaren.
Daar ben je weer, een beetje kouwelijk
zoals dat betaamt, maar aan een tafeltje
Je oeroude zelf.…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Omen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
493 we hoorden
de onheilspellende stilte die
de naderende storm in zich droeg
we zagen de gebroken
schuimkoppen op de lege zee
we voelden het zwaarbeladen vertrek
toen de kust zich verborg
achter de avondmist
met gebroken vleugels
stotterden we over het water
we wisten van
het levenloze schip dat diep
op de zeebodem lag…
Zoals de liefde is...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 Elk schip waarmee ik heb gevaren,
blijft zwerven door mijn ziel.
Hartverwarmende ontmoetingen,
worden nooit meer uitgewist.
Wat van waarde was,
is waardevol gebleven.
De Lofoten langs de Noorse kust.
Het noorderlicht en de noorderzon.
De mist die over de Wadden trekt.
De liefde in het land van Avalon.
De liefdes van mijn leven.…
La Fata
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie, zo sterk
en nabij voel ik jouw aanwezigheid…
PRESTIGE
snelsonnet
2.9 met 49 stemmen
4.166 Als schipbreuk weer een olieramp veroorzaakt
En alle vogels en de vissen sterven.
Als tankers weer het leefmilieu bederven
En telkens weer de Spaanse kust vervuild raakt.
Als tankvaart weer eens geldzucht is gebleken
Wie kan er dán nog van Prestige spreken?…
betovering
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
741 betoverd werd hij
door haar
betoverd
door haar woorden
haar lach
door haar stem
zoals schippers
bij 't verleidelijk zingen
van de Lorelei
met hun schip
op de klippen liepen
zoals Odysseus
bij hemels gezang
van Sirenen
aan een lokkende dood
ternauwernood ontkwam
een betovering
die werd verbroken
in één enkel moment…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De kont van het schip
al in de verte
snuift hij wier en teer
maar past hij verder.…
Tentoonstelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Het begint in het wonderlijke dorp
de vlucht van de vogel leidt de parade
Op de grond een processie van geel
weg naar het blauw van een vrouw
met gedachten aan Pisa en Siena
Maanstad wacht als een schip op het tij
tovenaarsleerlingen zwaaien uit
behouden vaart naar een vreemde stad
Ver weg door een onbekend land
varen zeilschepen mee met…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Omdat het niet om status gaat
nu we telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets…
bitterzoet bloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ze mijmert
in een huis
van glas waar
de dag in
zachte tinten
vervloeit
de laaghangende
wolk het zonlicht
weerkaatst
de lucht aan
het donkergrijze
water raakt
de azure zee
het schip op
handen draagt
de tedere takken
van de plataan de
westenwind weerstaan
ai solitas ai saudade
weemoedig zingt haar
bitterzoete…
Flinkheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
529 hoera op
en ijsbestendig
schip toekomst
IJsland
varen straks
de scheppingsredders
zo charmant
6 jaren
lang te
gaan voor
onderzoeksmethodes aangaande
de geliefde
ijswalvis
Wij willen
alle hen
niet kwijt
gigantisch dier
dat dit
is
het wordt
een gebiedsverkenning
zeer nuttige
reddingsoperatie mede
het milieu
de ijswalvis…
ONZE LEVENSZEE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
553 Als wij de hoop in het leven opgeven
kan alleen het gebed ons troost geven
God hoort ons gebed, Hij kent onze nood
blijft op ons levensschip immer aan boord
zelfs als ons schip dreigt onder te gaan
blijft de hoop op redding met Hem bestaan
Hij zal de storm met Zijn handen bedaren
en wij kunnen onze levenszee rustig bevaren.…
Dag van de elementen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Ik groet de hemel
mijn voet voelt aarde
een schip deint op de golven
de jager in het bos opent het vuur.
Waterengelen
bouwen luchtkastelen
van zand en steken die in brand.
Wie vuur oogst zal
water vinden en wie de
aarde bewerkt kijkt naar de lucht.…