942 resultaten.
Witte schimmen, zachte nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.272 Bomen vertakken
huizen verzakken
dode akkers
worden niet wakker
Wolken krimpen
door mijn wimpers
vreemde wanen
trekken banen
Zaad en vliegjes
mooie liedjes
en wie bemint
vindt een opening
Een bed van aarde
een zee van tijd
laten we varen
met God aan ons zij'.…
Sloepje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
628 In mijn schamel sloepje
zal ik oeverloze tijden varen
over wateren die niemand ziet
het stille roeien
over de rivieren in mijn hoofd
verre, eenzame plaatsen
in mijn diepste ik
kabbelende fantasie
vol zacht ruisende melodie
die leidt naar een warme open zee
waarin ik opnieuw mezelf mag zijn…
Onzichtbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
257 Mijn ogen springen
en zwaaien Help Help Help
Schepen varen voorbij
Ik roep
steeds harder
met mijn schouders
maar ik ben onzichtbaar
Stad en land overstromen
schepen vergaan
volgepakt
Help Help Help
Ach, zal ik
zal ik blijven
wachten?…
herboren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.079 ik vul de kuip tot aan de rand
schuif schoorvoetend in
het hete water
zoek in mijn hoofd het laatste
woord van een moeizaam
gedicht
laat mijn gedachten stilaan
varen, dobber en drijf weer
als een golvend schip
geniet van het pure moment
waarin het spelend kind
met rust wordt gelaten…
AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 Ik droom vaak
over een rondvaartboot
die mij rond blijft varen
tot aan mijn dood.…
Vaarwater.
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.431 Het water waar ik in vaar
ruw en wild, de golven hoog,
mijn bestemming niet in zicht
en onder donkere luchten samengepakt
Nooit ging mijn scheepje zo tekeer als nu
en waar ik, en of ik wel landen zal
mijn toekomst is ongewis
Weet één ding zeker mijn lief
Meer dan jou
heb ik niemand lief gehad.…
Fabou opent deuren
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.075 Vaarwel, want ik moet varen
op mijn eigen geloof, invloed
intuitie en een beetje ervaren.
Toch hoop ik je terug te zien,
over een aantal jaren.…
Licht ontwaken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
423 de nacht is af
de lucht verbleekt al
de maan legt zich ten ruste
ik ontwaak in een zee van gedachten
hijs mezelf in een bootje vol koffie
zeil het licht tegemoet
er is immers beweging genoeg
in mijn gedachten
ze wegen ook bijna niets
het varen door de dag
gaat dus behoorlijk vlot…
exotisch stadium
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
690 grote zeeen om te varen
wereld steden om te
bekijken
bergen om te
beklimmen
palmen die zingen
met de opschijnende
ochtendzon
die
intussen al over
de heuvels heeft kunnen
reiken
de vogels vliegen al
weer
speels door de lucht
de eekhoorns racen
nu vrij door de…
Amsterdam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 Amsterdam bij nacht
het is een pracht
de grachten verlicht
een machtig gezicht
de oude gebouwen
zo mooi om te aanschouwen
ik geniet van Amsterdam
waar ik als klein meisje ter wereld kwam
nu woon ik aan het IJ
pontje varen als een vogel zo vrij
Amsterdam wat ben je mooi
(ondanks de rommelige rotzooi).…
Uit het lood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 ik ben op drift
los geslagen van de ankers
in vrijheid maar ontwricht
heb de schepen
achter mij zien branden
tot verleden en de dood
voel me speelbal
van de golven
verdwaasd en uit het lood
zoek naar bakens
die mij gidsen vaar op lichten
met een strakke koers
naar havens waar
ik aan zal meren
een nieuwe ligplaats uitproberen…
Wens van de gedachte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 Ik wil mij laten lieven
laten lieven door de wind
ik wil mij laten brieven
door degene die mij vindt
ik wil mij laten scharen
laten scharen door een greep
ik wil mijn gedachten laten varen
zoals ik 't nimmer begreep
ik wil mij laten kussen
laten kussen hier terstond
ik wil mij geven aan de passie
die ik tot nog toe niet vond…
Zeemansliedje
gedicht
2.8 met 4 stemmen
8.442 Toen ik klein was
droeg ik een matrozenpakje
mijn moeder nam me mee
naar de vijver in het bos
daar aan een touwtje
liet ik mijn zeilboot varen
de bomen ruisten
de wind kwam van zee
nu is het vele havens later
en mijn moeder dood
nooit vond ik meer
zo'n veilige ree
-----------------------------------
uit: 'Een oud geluid', 2011.…
Jouw blonde zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Over jouw blonde zee
waait een stille wind
met een gebaar
van diepe innigheid
jij slaapt omdat
je licht bent op een wolk
ik zie jouw dromen
overdrijven
je werpt een kushandje
naar mijn onderbuik
ik vaar een eindje
in de verte
waar een meeuw vliegt
boven jouw akkergolven.…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 waarom toch varen naar de rotskam,
de kou in het want.
in het raam ligt een onbewogen haven.
de ruimen zijn ondiep geladen, afgezonderd.
de smalle masten kerven in het zwijgend verstand.
een vaste koers is op het schip geplant.
varen, stiller dan ik het kan.…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.031 Ze komt niet terug, ze komt niet terug,
laat varen de hoop.
Maar ik kan het niet.…
Werkelijkheid of niet
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.290 Beloften worden snel gedaan
zonder erbij stil te staan
Wensen worden lang gekoesterd
tot ze door kilte zijn overwoekerd
Emoties worden tot bedaren gebracht
in de koude, donkere stilte van de nacht
Varen wij dan wel op één lijn
zou het een droom kunnen zijn
Hebben wij oog voor de realiteit
of is het een schijnwerkelijkheid
waarin wij ons…
Ademloos dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.627 na een tijd op een woelige zee,
vaar ik nu op kabbelende golven.
Ademloos dichtbij,
door liefde bedolven.…
Aaaa
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
958 Juist toen wij
uitgespuwd waren
lieten wij
het lot verder varen
Wij kwamen met kop
door het kattenluik
en de leeuw
kijkt verder vooruit
Een schreeuw in de leegte
ruimtes zonder beleving
denken aan waarom
het zo ging
Ga voorwaarts
gaat onderuit
waar wilt u heen
er is er uiteindelijk
geen…
Ooievaar
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.043 Dus is het nodig, sprak het beest,
dat ik naar klanten in Oegstgeest
voor 't tijdig vullen van de wieg
niet ooie-vaar, maar ooie-vlieg.…
Verdieping
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.752 Waarom wachten met geprevel
tot het sloffe sterfbed naakt
wij zijn priesters in de nevel
die betekenis bewaakt
klanken aan de oppervlakte
van ons tijdelijk bestaan
zeggen wie zichzelf verlakte
eer hij murmelend moest gaan
geef mij reden voor verdieping
van de woorden uit mijn mond
ik wil varen als een Viking
door de groeve in mijn grond…
In de herfst
gedicht
3.1 met 36 stemmen
16.456 Mijn hart is te veel geopend,
te veel in het licht gevangen
in der wolken licht varen…
En pijndoend, schrijnend dromen
weg van mijzelf te komen.
En eigenlijk zo wanhopend.
------------------------------------
uit: 'Parken en Woestijnen', 1940.…
Hoog Sensitief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Tja,
niemand die het zegt
maar ik lees het overal:
Mezelf, gevoelige dichter
een spons die alles opzuigt
en pas loslaat
als ze zachtjes maar stevig
vastgehouden wordt
Een zeilboot in een zee
vol tankers
die me omver varen
onbewust
En het geeft niet
het zeil wordt weer gehesen
en laat zich opgelucht meevoeren
op het ritme van de wind…
Het is niet zo makkelijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 Heb mijn humeur een korte broek aangetrokken
en hem een vrolijke zonnehoed opgezet
maar het was geen gezicht
Heb mijn ego opgesloten
in een kluis in Addis Abbeba,
maar het decimeerde Houdine
Heb mijn verdriet begraven
maar het schoot wortel
en woekert nu onsnoeibaar in mijn hoofd
Heb mijn hoop laten varen op de Titanic
en mijn geluk…
Glans
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
499 Het graf ligt voor mij open
maar ik trek mij dat niet aan
ik loop er gewoon niet langs
voor nu grijp ik mijn kans en ga feesten
mijn leven vieren
blij dat ik er zijn mag
in een bootje de oceaan op varen
de wereld verkennen
hij is zoveel groter dan de achtertuin
laat ik het glas nu heffen
op een leven zo kansrijk
en op een gaan
even…
ZONDAG
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.660 met fluwelen achtergrond
varen de boten af
op een zee van melk
de vissershaven ligt gesloopt
onder de netten
tussen twee vangsten in
de zee heeft het strand
schoongemaakt met schelpen
versierd met zeewier
soms wandelt er een mens
kort de zee in
en wil er drinken als een vis
-------------------…
Waarom Daarom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
263 Omdat contracten rondspoken
de kapiteins niet varen, maar jagen, en
stormen de zeilen verscheuren
Omdat de eisen veranderen
en fouten steeds ontglippen
aan het verstand
Omdat je nooit weet wie
wanneer te vertrouwen is
Daarom…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 nooit zal hij het vinden
al vaart hij nog
zo veel en ver
er is ook geen enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.185 Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Het meer van de Ondank', een tijdgedicht (1987)…
Rivage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
928 Prille kilte wekt vroeg
Evenwicht weggeslagen
Het onderste uit de kan
De ochtend voorgoed verlaten
Meegevoerd vanuit de diepte
Door spleten en spelonken
Slok dreigende stroom op
Aan de kust van massa’s
Zintuigen en longen
Gevuld met L’eau Mortalité
Laat vrijheid varen
Neem broodjes en koffie mee…