650 resultaten.
Antifa
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
332 Het is niet langer meer historie
dat het afwijkend vrije woord
in strenge wetten wordt vermoord
het populisme kraait victorie
onwelgevallig zijn de feiten
en de zelfdenkende lieden
die de leider wil verbieden
ooit zal het de kiezer spijten
onder banier vaandel en vlag
voor de vorst het volk en vaderland
ontsteekt de vrijheid in…
Scheibeek 2005
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
897 spiegeling
lang
niet breed
een kleine plas
met de smaak van olie
en de geur van rottend staal
een relikwie van hemelwater
ik was mij wakker in een nieuwe eeuw
ik les mijn dorst aan versgevallen sneeuw
tegen de stroom in
loop ik tegen muren
waarlangs een brede pijp
die van de beek bevalt
sloom in ’t droge tij
en statisch in de vorst…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Zomertijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
740 Lente in zomertijd
De klok een uur vooruit
Winter zijn we kwijt
De kou nog in de lucht
Vorst op autoruiten
Slaak een diepe zucht
Blaadjes aan de bomen
Bloemen in het gras
Laat zomerzon maar komen
Pasen komt eraan
Een mand gekleurde eieren
Die wij zoeken gaan
Lente in zomertijd
Laten we dat vieren
Een uur vooruit in tijd!…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
Sporen van de winter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 De dood heeft hongerig de
Palen uit de grond gevreten,
Niet één die nog
Is overgebleven -
Stronken met dode bladeren,
Aangevreten door vorst en zout,
Zien zonder het te beseffen
Nieuwe loten vol in het groen
Opschieten uit het dode hout:
Diep donkergroen
Dat zich een weg baant
Dwars door de dood,
Er is geen geluid te horen,…
Winter?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Het concert van koning Winter
lijkt te zijn afgelast
geen sneeuw
geen vorst
geen ijspret
waarmee hij ons verrast
ook geen koude nachten
en dagen met stralende zon
in een strak blauwe lucht
de hemel is nu
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
Tja, je weet het maar nooit
wat koning winter nog zal doen
toch verlang ik…
Verwachten is zo mooi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
695 Het is zo mooi iets te verwachten:
de dooi na vorst, het goede nieuws voor morgen,
het mogen laten gaan van grote zorgen,
het is zo mooi iets te verwachten.
Het is zo mooi van iemand te verwachten:
de Heer die komt als licht in 't duister,
Hij komt, maar zonder aardse luister.
Het is zo mooi van Iemand te verwachten.…
Kabiniet
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
834 die vier partijtjes halen het dan niet
maar sint en kerstman komen zeker wel
zij zijn al eeuwenlang bij ons in tel
het wordt dus wat ik noem een kabiniet
een beetje vorst is heerlijk met de kerst
en komt er sneeuw dan is die dús het verst
*
(Rijk rijm? Jawel, dat vind ik gewoon lekker!)
(Liever rijk rijm dan arm rijm...)…
Paleis op de Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Overal zie ik blote borsten,
in marmer of steen uitgehouwen
en op de schilderdoeken
tussen de portretten van vorsten,
ik ga er bijna van miauwen,
de kuisheid is ver te zoeken,
zelfs vlakbij het beroemde balkon,
ik zie overal topless koninginnen,
het lijkt wel een enorm bordeel,
voor puriteinen is er geen pardon,
want een bezoek prikkelt…
het voorjaar onder handbereik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.191 ik zie de zon maar
mis de streepjes warmte
ze schijnt koud licht dat
blauw weerkaatst op je gezicht
het winters fel
laat ijzig scherp een
lege schaduw zien waarin
de vorst zijn sporen kerft
guur blaast een noordooster
de natuur haar kaalheid aan
weerbarstig in verzet
trots blijft zij onaangedaan
maar in je ogen kiemt
de lente en…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
in een nieuwe heksenkring
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
890 zomer kleurt
de wind al ritselend
naar herfst geurt
paddestoelen dansen
opgeschoten in een
nieuwe heksenkring
het bos lost langzaam
zijn bebladering
de ochtendkou
vernevelt gauw in
warmte van de aarde
onttrekt het zicht
op winters helderheid
nog is dat bedje niet gespreid
maar rust en klaarheid
komen snel tot waarheid
als de vorst…
door ogen van sneeuw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
747 op de dood
en op de aarzeling van
mijn lichaam om mij met
waan te bekleden
zwart
zoals de sloot
die zich terugvond in
het grijze van de nacht
nadat de avond
haar vingers uitstrekte onder
sterren van razernij
en mijn naam schreef met wind
als zou ik de winter hebben verbreed
met maagdenbloesems
op het raam
toen de vorst…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 je rotst
in ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 vandaag
is de dag dat
de sneeuw waarnaar
ik zocht
gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de vorsten…
Juliana
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.761 De vorst is uit de lucht
Trotserend alle stormen
Geeft zij haar laatste zucht.
Nu bloeit de lente open…
Geeft zij weer nieuwe hoop
Een tak is uitgelopen
Nieuw leven neemt een loop
Zij schenkt haar moederwarmte
Die ze in zich had weer door
Omarmt daarmee seizoenen
Gaat nimmer meer teloor!…
Afslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.268 Dit was een wildpad tot voor kort
zwierend om diepgelegen hoeven
die zich in grasduinen begroeven
onder gewassen kiel en schort
Gortdroge sikken dwaalden hort
de heuvels aan het recht geschoven
haar scheuten meer dan eens bestoven
door hordes vorsten uit het fort
Ze kregen hooimijt van het ploegen
zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 Als witte windsels uit de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach…
Lonkend naakt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
688 heb de maan gezien
koud stralend
en vorst bepalend
voelde de elfenkring
hun zingen trok mij
er bijna midden in
zag de fakkels
net op tijd in hun
voorwereldse bewegen
lonkend naakt
kwamen de druïden
langzaam weer tot leven
zag de bosrand
in verdwijnen voelde
hun warmte in verschijnen
maar de maan scheen
vorstig koud jij…
Uurwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 voelsprieten van onschuld, het
zal gaan sneeuwen, omdat de
vorst komen zal, wordt onder
schors de essentie opgetekend,
nerven kerven kringen in een
zenuwgestel, een uurwerk dat
in elk seizoen wordt opgedraaid,
de bel voor een nieuwe ronde
verguld, om in komende tij
vrij te kunnen ademhalen.…
Knekelman
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
757 Het is vroeg in de ochtend
als zij aan de dood vraagt
nog heel even te wachten
bijna ademloos spreekt zij zijn taal
vermoeid ritst hij de laatste dag
ruimschoots open en bijna gekuild
verschijnt helder een open gezicht
als was in handen van moeder aarde
sneeuw noch ijs deert deze vorst
al jaagt hij in zijn nadagen
menigeen de stuipen…
Zaailing van zwarte grond IV
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
866 het wicht van Brechtje zoog zich
aan haar borsten, de kaakjes geklemd
rond rode tepels, stalen de ogen
ongetemd het licht van valse vorsten
die in blinde woede het gepeupel
door het hengstenpad joegen
kreupel geslagen braakte Krelis
zijn gif op het ritme van de roede
de lucht verdonkeremaande
zwarte raven op hun onheilsvlucht
terwijl…
Wijsheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Vroeger schreef ik als een erudiete vorst
met een gouden pen
op de duurste perkamenten. Nu kras ik,
armer dan de armsten, in de basten van
bomen mijn roemloze klachten in de natte
modder van verpauperde dromen.…
Miserere
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 zet geen punt in een zin
maar een punt achter oorlog
een nieuw begin
nu nog
persoonlijk zie je liever
mensen feesten
dan elkaar afslachten
als beesten
a en o e
loop vooruit
wij lopen mee
wat bier en paardenworst
nog even en in de ochtend
vorst
en natte lippen aan je mond
morgen weer vroeg op
o was 't maar vrede
maar het geduld…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Het jongste ijs
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
441 de grafieken
van opwarming
en klimaat-
verandering
verdwijnen als
de eerste vleugjes
winter en kou
verschijnen
dan zijn sneeuw
en vorst weer troef
ook al is het jongste
ijs nog stroef
de garderobe wordt
snel aangepast
met wollen trui
en dikke warme das
donkere nachten
somberen in weinig
perspectief zo wordt
de mens een dief…