4717 resultaten.
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond zich nooit verloren
wanen
wanneer we sterflijk zijn, vanzelf ontstaan
zoals minnaars, diep in
beweging…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Het rommelt in de horizon vlakbij,
het zorgt dat de tijd stilstaat,
gemuilkorfd door het spiedende
stof die geen beweging toestaat,
een vertragende hitte waarmee het
zwervend landschap werd overgoten.…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Uiteindelijk toch van dat probleem bevrijd
besefte ik wat ik immer heb geweten
en uitsluitend hierop heb gewacht,
nu luister ik naar het ruisen van de tijd
en ik zie de grote sterren en kometen
bewegen, door diezelfde heldere nacht.…
Waarom de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
423 Van de aarde waaruit
Ik vanmorgen moeizaam
Geboren word, ontstijg
Ik de aardse gebondenheid
Die mij het soepele
Bewegen belemmert en mij
Liefst met gebogen hoofd
En stramme spieren voort
Doet gaan -
Als ik verwelkomd word
Door het eerste koude
Morgenlicht van deze
Nieuwe dag waarin ook
De pieren die mij omringen
Hoopvol wakker…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 Wordt de wijn gedegradeerd tot azijn
in een simpele beweging en met het
stinkend bloemwater weggegooid?…
Pas de deux
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 voor onverwachte momenten
zoals bladzijden van een roman
hunkeren naar het omslaan
om de volgende stap te zetten
zwartgedrukt in sneeuwwitte velden
wachten op de vochtige vinger
die kantelen laat
of terugbladert in al gelezen tijden
de okergele grond ligt roerloos aan oude voeten
door een legioen jaren sierlijk gevormd
maar ze bewegen…
Unieke Eigenheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 Te beweeglijk zijn of juist lui.
Hypersensitieve gedragingen.
Vreemde smaak of voorkeuren.
Vreemde stemmingen of boze bui.
Afwijkingen zijn erg ongezond.
Abnormaal zijn is niet normaal.
Vierkant is absoluut niet rond.
DSM-5 etiketteert al onze zielepijn.
Wat mankeren we? En waarom?
DSM wil precies weten wie wij zijn!…
Vlinderpracht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Zo beweeglijk fladderend.
Zo licht van geest.
Vrij van negatief
positief bewogen.
Zo licht van ziel,
geef mij wat mee.
Van aarde tot lucht,
in watten van wolken.
Leegte in ziel en geest.
Gewichtloosheid van lichaam.
Puur genieten van het niets.
Alleen vrijheid van vlucht.…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
Het eerste licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 ik bied je vannacht
mijn vuurwerk aan
door bij je te zijn
in een magnifiek gebeuren
zullen stralen en bogen
de hemel doen kleuren
maar ook met de pijn
en onzekerheden waaraan
wij samen hebben geleden
in vuurspuwers en draaiers
dansen licht en beweging
hun eeuwig komisch spel
alles ging snel
in een jaar vol hectiek
over bergen door…
Haar blauwe gasten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 jij raakt de bloem
die zich in vorm en kleur
geurend aan jou overgeeft
koestert haar
met warmte en liefde
terwijl zij wiegend bloeit
een samenspel
zonder afhankelijkheid
in woordloos groeien
jij weet het koren
zonder uitgesproken woorden
tot grote hoogte te bewegen
brengt zelfs
haar blauwe gasten
in het geel tot hemels leven…
Vrouw van de feeën (deel 3)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
517 Ik barmhartig jouw onhebbelijkheid
de onsterfelijke droom in jouw keizerrijk
de bewegingen in silhouet tegen het noorderlicht…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 - En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
Zwartgallig gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
524 Oosterbegraafplaats
ligt een grafsteen te wachten
op het moment dat mijn graf wordt gedolven
nooit zo bij stilgestaan
maar nu komen de zwarte gedachten op als golven
van een onrustige zee
ze zullen wel weer verdwijnen
ik zal vooreerst niet wegkwijnen
ik hecht nog te veel aan het leven
nee,
het wordt tijd dat ik mij onder de mensen beweeg…
feest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
911 present
klein - groot
dik en dun
samen
in groot en klein verband
tonen zij
van veel - heel veel inspanning
het resultaat
altijd in stijl
pril nog - soms
wervelen zij passioneel
door muziek gedreven
in regenbooglicht
zoveel kleuren
door ruimte hen gegeven
het mystieke en normale
licht en donker
plezier en genot
muziek en beweging…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Victoria
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Ik ben haast je gelijke
je naamgever:
een treinstation in Londen
De reden dat je altijd blijft
bEwEgEn
Ik voed
op je
verlangen
je droom meer ZUS dan ZO te zijn
Ik maak je ontevreden
(met het heden)
Ik ben je haast
een d r o o m b e e l d
op een poster
bijna je gelijke
maar net buiten
…
bereik…
Passionele vervoering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 als ik je ogen
zie glanzen voelt dat
als samen dansen op
het licht van de maan
waarbij handen
de passen leiden
en vingers in raken
de stijl duidelijk maken
in beroering streelt
wind het sierlijk bewegen
hoofden trots geheven
ontvlambaar in kracht
bij het naderen
van de finale spannen
spieren en aderen tot
een emotioneel offensief…
Als een rietstengel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Licht bewegend
danste het in de wind; en bloosde
het rood zijn bolle wangen;
het fotogenieke kind.
Als een rietstengel zag je hem
neerbuigen. Zijn lof verdienen
al was het zonder enige plicht.
Toch wat ging er achter dit jonge kind
schuil. Waren het de mondhoeken die
krampachtig trilden?…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
Gedoopt in inkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 ik lees het bos
dat landschap
opzuigt uit de aarde
sprieten reiken
nietigheid in hun hoop
de hemel te bewegen
wortels zoeken
in de kale grond
naar water om te leven
op hun papier
schrijf ik mijn
afscheid letters hier
gedoopt in inkt
van zwarte vennen
wil mijn pen niet wennen
aan de voetangels
en klemmen van de
vele jagers…
Een bleek zonnetje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
486 jij oogt storm
in met vlagen
hyperactief bewegen
ik kwam je tegen
tussen de buien door
gelukkig geen regen
jij voer uit
tegen mij zonder
een bekende reden
ik liet je razen
trachtte een evaluatie
te maken van jouw averij
pas later in
rustiger vaarwater
kwamen de tranen
het mooi weer spelen
is gedaan donkere wolken
kunnen je…
Dat wat is
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
804 Geschapen
Of geëvolueerd
leven
ontstaan
Vanuit een kiem
Een cel
Een bacterie
Een organisme
Dat wat is
de mens
Die in de chaos orde schept
En In de orde
chaos veroorzaakt
immer zoekend naar adem
In de storm
Dat wat is
Openbaart zich
In alles
Vloeit
Groeit
Sterft
Laat los
Dat wat is
Is in samenhang
Met de kosmos
in beweging…
ik toon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging
van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
- ergens tussen hemel en aarde -
er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald…
Beeld
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.206 Weerschijn roept zwart
op: de maan zoekt
een rivier in de zwemmende
nacht
Het huis is vensterloos
De bewoners leven van
vergrendeling
In de bloemen
zijn de kleuren
vermengd en gesloten
in hun kelken
Ook de lippen
laten slechts vermoeden
wat hen onzegbaar
als gemompel
toe en talig
op elkaar doet
liggen
Nauwelijks een beweging…
Een liefhebbende hand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
461 jij wist mijn
huid te raken
met plooien en
rimpels te praten
over geboorte
leven en dood
in lichtjes bewegen
kleurde tijd een
warm onderscheid in
diverse lagen door
hun reacties op
dagelijkse vragen
nog is de souplesse
groot maar vaste
gewoonten en tradities
hebben de plooien
dieper gemaakt tot
onoverbrugbare kloven
waarvan…
Ode aan de verzorgers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ook al sta je dan niet meer te springen,
toch kun je oud zijn met een jonge geest,
je hoeft niet steeds het oude lied te zingen
al bevalt je dat eigenlijk het meest,
Je staat met je beide benen nog in deze tijd,
al heb je voor bewegen een hulpmiddel nodig,
je ervaring verschaft je inzicht en wijsheid,
en ook al ontspoort de herinnering een…
Galileo Galilei
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
579 Formeel mocht je dan buigen,
“bewegen doet ze toch!”
Hun dogma viel in duigen.
Geloven zij nu nog
dat de zon om de aarde draait?
Potverdomme en verdraaid!…