13844 resultaten.
Mam
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.101 Lieve mam
De emoties die ik voel
als jij in mijn gedachten bent
zijn niet in woorden uit te drukken
verdriet, gemis, heel veel sentiment
De momenten dat ik aan je denk
nemen eigenlijk meer toe dan af
boosheid maakt nu plaats voor begrip
jou zo te moeten missen voelt als een zware straf
Keer op keer lees ik de mooie gedichten…
Misschien
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.235 Mijn emoties de baas, ook het verdriet,
Wandel ik zwijgend langs de kust.
Misschien is het ooit slechter geweest,
Of anders, ik kan het je niet goed zeggen.
Misschien was de lucht toen niet blauw,
Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
zand straalt de eonen terug
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
869 je proeft de hete lucht
gespreid aard je de rots
je geest verlaat de tijd
in rimpelloze vlucht
zand straalt de eonen
terug, de wind waait
vroeger in een lange zucht
geurt naar eerdere bewoners
emoties in gepleisterd wit
het leven hardt en stikt
in de natuur, door bevingen
spuit bloed tegen de muur
ploegen met een steen
groeien…
VERWERKEN
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.480 Schrijf je emoties van je af
nu je al zolang hebt getreurd.
Het zal je helpen te aanvaarden
dat je bent zoals je bent,
't Verleden is niet jouw schuld
als je dat maar eerst erkent.
Je mag best weleens opstandig zijn
je hoeft niet alles te pikken,
jarenlang leed je al pijn
en hoeft niet alles maar te slikken.…
Mannen huilen niet?
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.565 Ik betrapte mezelf vroeger al
bij emoties op teevee.
Dan huilde ik heel stiekem
in een hoekje mee.
Mijn vader had dan zogenaamd
een vuiltje in zijn oog.
Bij zielige momenten
houd ik het nog steeds niet droog.
Laten we nu eens afspreken
dat wij nu eens veranderen
Wij mannen mogen namelijk ook
gevoelens tonen aan anderen.…
je ogen dromen vager
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
633 ik zie je in een vergezicht
waarin emoties laaien
de klokken sneller draaien
tot de wereld openbarst
jij hield van morgen
want vandaag was je teveel
je brak geen uren open
liet de tijd maar liever heel
je kijkt vooruit om niet
te voelen waar je staat
je zweeft gezichtsloos door
de dagen stil en zonder vragen
je hebt de strijd…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
gedicht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.702 Teveel emoties,
misschien wel oud zeer.
Hoe hard ik het ook probeer te negeren,
het is er steeds weer…
voor jouw liefde blijf ik vechten
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
4.900 zacht verdoofd
door het vliegen van de tijd
diep verzonken in emoties
vecht ik een ongelijke strijd
ik zal hem ooit verliezen
maar het is naar die dag dat ik verlang
het is niet de dood die ik moet vrezen
want dit leven maakt mij bang
afscheid nemen wil ik niet
de tijd zal ons vergeten
en al ben ik waar ik echt wil zijn
niemand zal het weten…
Eigenwaarde
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
2.711 Ik ben meer waard dan iemand
die, als jij thuis komt, op jou wacht.
3 jaar lang heb je me 'verward'
door tegen mij te liegen en me te bedriegen
met mijn emoties gespeeld en me aan mezelf laten twijfelen...
Het bedrog was slopender dan het geweld
en de agressie die je uiteindelijk (ook nog) in je had.…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 De mens is gevoelens en behoeftes
indien langdurig onbevredigd valt
hij in ruimtedepressie en waanzin
motivatie verdwijnt om te overleven
snijden in z’n wortels doet de mens
verwelken en als ‘n snijroos sterven
we moeten om in de ruimte te leven
de illusie van de aarde meenemen
de samenleving van een kleine stad
waarin we door emoties…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de kaalheid van dit vuur was
ik de schoonheid al eerder kwijt in de littekens
van de blinde jaren, aangehaalde teksten in as,
om die weer te vegen, bloemrijke zinnen van
emoties…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Tedere handen openen gevoelens
als zij wandelt zonder schoenen
een verlies met gebroken tranen
souvenirs om mee te verzoenen
Met tedere handen stabiel op aarde
lichamelijke krachten verminderen
een afscheid in haar woonomgeving
emoties in lege handen verkruimelen.…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 21ste eeuw
Aan het treintafeltje met koffie en koek
werk ik aan de wereldpremiere
van de muzikale vertolking BOMBARDE
over het Bombardement op Rotterdam
zie www.nederlands.nl
Om klokslag acht uur
laat ik mijn pen vallen
in de stilstaande trein
staar naar een uitgestorven perron
het wordt stil, heel stil
Stilletjes laat ik al mijn emoties…
Ik breng in mijn herinnering - Anne Frank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
674 Ik breng in mijn herinnering uit dank
de plaatsen van een ongewenste bestemming,
waarin emoties als zwarte slagregens sneden
door mijn ziel. Die mij martelde van een
willen blijven zijn. Ik breng in mijn
herinnering het niet gekende lauweren
oogsten uit dank.…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Mijn vrouw en ik lezen elkaars emoties,
van onze gezichten af.
Als dieren weten we hoe dat moet.
Sinds Frans de Waal besef ik dat pas goed.
Dichters lezen en schrijven gedichten,
volgens de kennis van het gevoel.
Wie gezichten niet wil lezen,
is ziende blind.
Dat leerde ik van Jan van Hooff.…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 Het biezen hart heeft
ongepelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting,
de waarheidszin heeft
voldoende mazen om
emoties op te vangen,
rusten op de mat van alle
kaal gelopen herinneringen
het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis…
Het Inner-oog?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
410 Om mijn magere hals hangt de loper
van een onderhuidse wereld, waar
de ongekuiste dromen stromen,soms
door euforie en door meridianen wijd
geopend, door nivellering gedijt in
een opkomend en afnemend getij, waarin
ik de tijd wil bedotten in het gloeiende
as tussen van zwart en wit waarin ik
uit het zelf, de emoties moet beknotten,
die…
De coolste ster
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
374 je vormen
er altijd schitterend uit
spectaculair
droeg jij nouveautés
met het air van de
coolste ster veroverde
jij totaal onverwacht
de catwalk pracht
er was geen venijn
of jaloezie want
in vrienden maken
schiep jij het grootste
behagen in deze
wereld zonder lach
juist het fragiel
wit gezicht dat trilde
door onderkoelde
emoties…
Welluidende gewaden
netgedicht
4.7 met 36 stemmen
420 jij hebt stilte van
haar stof ontdaan
woorden laten
opstaan uit hun
welluidende gewaden
pas later kwamen
ook de kleurnuances
die stemming en
emoties bepaalden als
herboren naar boven
waar tijd ooit
sleetsheid van het
vroegere liet zien
geven nu rust en balans
herinneringen alle kans
behoedzaam gaan
je vingers langs
breuklijnen…
Levensrijm ?
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
586 Emoties kloppen in
het mechaniek van de
aangemeten tijd en
visioen van zelfrecht
het reinste bronwater te
tappen uit elkaars gedronken bloed,
waaruit het labyrint van waarheid
ondrinkbaar en onzichtbaar wordt,
zijn we misschien al uitschreven uit
archieven van de taal en alle zin -
of onzin, een liederlijkheid waardoor
ons de…
2020
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Gehersenspoeld en gedwongen,
hun hart in haat gewrongen,
jonge mensen uit hun milieu gesleurd,
hun familie door emoties verscheurd.
2021 daar kijk ik naar de toekomst.
Waar ligt het geluk van de aankomst,
een licht in de duisternis,
zonder spleetjes of een nis.
Hopelijk wordt nu de weg een rechte lijn
zonder ellende en pijn.…
het podium vieren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 in het theater van jouw volle leven
slingerend tussen de vele emoties
horend bij het moment in de tijd
speel jij altijd liefst jouw eigen rol
gelijk een clown zijn masker draagt
plooi jij steeds het gezicht in de sfeer
die past bij het ogenblikkelijk gevoel
van blijheid tot soms vurig verdriet
jouw spelend leven van harte vierend
dartelen…
jou feest ik - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 herinnering
op de weg naar de toekomst
met erebogen dat markeert
wat jij doet of liever ook laat
in de vindtocht van het leven
met telkens weer onverwacht
het overweldigende avontuur
van stoeien met verrassingen
die telkens de adem benemen
van wie open staan voor geluk
in de realiteit van het moment
dat weelderig de liefde brengt
dan wel rauwe emoties…
Streeltalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Kunnen pratenden zwijgen,
temidden van emoties?
Zoals woordeloze muziek,
verhalen vertellen kan.
Dichters oren strelen,
tussen woorden in.
Kunnen handen praten leren?
Kunnen gevoelens luisteren,
zoals violen kunnen spreken?
Dansers tot beweging komen.
Gitaren klinken gaan.…
Stukjes mystiek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 rust van oude
kathedralen voor
overbelaste geesten
heilzaam de introverte sfeer
de verbondenheid van
de santiago gangers
die in het extramurale
leven van egotrippers
ver te zoeken is
bezoeken aan aardse
kruisingen van macht
en kracht lijnen
die knooppunten zijn
van het leven op aarde
het hele amoureuze spel
opgedrongen door emoties…
HARTE-LIEF EN SMARTE-LEED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
182 "
diepe emoties borrelden bij mij naar boven
en voerde mijn pen naar deze harten-/smartenkreet…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.
Langzaam neerwaarts naar beneden
tot op de bodem, strak en zwaar
zonder wederkeringsrand, tot het heden
is de tijd gekomen om te rusten, aldaar.…
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
60 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…