11834 resultaten.
Verwondering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Het lijkt of alles steeds maar
nieuwer en sensationeler moet
om nog tot verwondering te komen
alleen veel kleine kinderen
kunnen zich nog echt verwonderen
over gewone kleine dingen
die wij allang niet meer zien
helaas worden ook zij al snel
meegesleept in onze wedren
naar meer nieuwe sensatie
we kunnen ook even
bij ze stil gaan staan…
Kleine vocaaltjes
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
503 jij had
als kind al
de kleine
vocaaltjes
hoog zitten
je sprekende
ogen formuleerden
al heel jong
een tekst die
ons meenam
jij pakte als
kleine de
toehoorder in
met onschuld en
aanhankelijke liefde
pas later kreeg
jouw gezicht de
expressie van het
grote gebaar eigen
aan de mezzosopraan
juist in de
wat barokke
bewerkingen…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 zij kende geen
zwavelstokken
wist wel alles van
regen en ijskoude wind
zocht en vond een
kleinigheid warmte
met een ander kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander…
Speelt wintertje
netgedicht
3.6 met 58 stemmen
640 een hoekje
in de luwte
met wat hagel
en fijne sneeuw
een kleuter
met emmertje
en schepje speelt
daar wintertje alleen
handjes in het
nooit geziene wit
voelen kou die in
zijn vingers prikt
lacht om de knallen
en kleuren van
afgelopen nacht nu is
alles witter dan gedacht
geen familie
nog te zien zij
zongen en proostten
net…
Geestje spelen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
438 wij hadden
stiekem stukjes
van het universum
open gemaakt om
de hemel te vinden
we waren kinderen
als wij ons verveelden
gingen we geestje
spelen omdat dan
alles mocht en kon
maar wij werden
bedrogen door
volwassen ogen die
ons manipuleerden
om stilte te gaan leren
toch braken wij in
onder hun blikken
spraken wij zonder…
de val
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
505 Op de houten tafel zit het kind
Gekleed in haar blauwe broek,
Vragend kijkt het om zich heen,
Net las zij nog haar boek,
Haar boek over een gezin,
Dat samen op vakantie is,
Dat is toch hetgeen
Wat ik erg mis,
Ze zit erg hoog,
Haar voeten raken niet de grond,
Maar toch voelt ze zich zo laag,
Door diegene die haar aanstaren,
Voor haar staan…
Zorgen zonder angsten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
542 Ik zie je rennen op het plein
Zonder angst pak jij je fiets
Ik ben geweest waar jij nu staat
Al die jaren lijken niets
Ik zie je ogen naar mij kijken
Pap, ik kan de wereld aan
Hij droomt van mij alleen, zijn papa
Ik droom hem altijd in die waan
Alles lijkt nu nog zo vredig
Zonder angsten en verdriet
Totdat het leven ook gaat nemen
Blijf…
In de stilte
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
539 dichtbij kent
soms ben ik bang dat U mij zou verlaten
en dan doelloos en alleen in het leven sta
laat mij nooit op mijn levenstocht verdwalen
ga mij voor waar ik op wankele wegen ga
blijf mijn Licht wanneer de dagen donk'ren
mijn Zon wanneer de kilte mij omringt
geef mij Uw liefde want ik kan niet zonder
als Vader kent U toch de noden van uw kind…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Afhankelijkheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
482 ik zag de
kleine vingertjes
in jouw grote hand
voelde het stralen
van verbondenheid
in een warme familie
uit genetische band
jouw meegaandheid
was een heerlijk nest
waar ruimte voor
ontwikkeling was
vertrouwen op zijn
best als afhankelijkheid
met liefde werd toegedekt
jullie zijn steeds op
een bijzondere wijze
een gebleven soms…
Hemel in blauw
netgedicht
5.0 met 67 stemmen
451 je schoof
het water naar
de kant met een
verbeten trekje
op de mond en
een koude hand
zand was er
in overvloed
ook de golfjes
rolden aan en af
het dijkje hield
zich verder goed
in het kleine
gevecht leek de
uitkomst beslist
ons werken op
strand miste
de ervaren hand
nog reikte ons
bouwsel naar de
hemel in blauw
met rondom…
Zijn eerste lach
netgedicht
5.0 met 92 stemmen
434 jij lachte hij
paste nog even
in kleine kringen
liet jij ogen dromen
alleen kijken
zonder woorden
begrijpen
in zachte tonen
begeleidde je stem
de beweging die
langzaam zijn
expressie vond
in de aanleg
van zijn eerste lach
waar jij
beloning straalde
bepaalden jullie
samen het einde
en begin van
deze bijzondere
ontwikkeling…
Werelden van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 als ik in
je ogen kijk
gaan de werelden
van vroeger weer
open in alle
geheimzinnigheid
waar getoverd
en gedanst werd
in plezier beleven
met elkaar op muziek
die lachte met
hart en groot gebaar
toch trilde de snaar
in oeverloos verdriet
van de verdwaalde
die bang en in
de war ontroostbaar
om zijn moeder riep
jij hebt mij
altijd…
De moed tot overgave
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Laat troost je koude ziel verwarmen
totdat ze weer de trekken van het kind hervindt,
de moed tot overgave.…
Onze dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik heb
met jou de
vlucht genomen
hebben er eindelijk
voor gekozen
te gaan voor
onze dromen
te lang
zijn wij nog
kind gebleven
vertelden anderen
hoe wij moesten
leven op het uit
gestippelde pad
wij kenden elkaar
spraken al snel
dezelfde taal
hadden eigen
wijze ideeën over
het allerhande van de
wereld en omstreken
wij zijn…
Die vonken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
473 zacht klinkt
de weemoed
in hun lief gezang
maar woorden met
een eeuwig gewicht
maken kinderen bang
zij gaan voor
het meer dansante
voetenwerk en de handjes
maar in jouw
ogen smeult het
nooit gedoofde vuur
het donkere van
je stem herinnert
zich nog ieder uur
die vonken ga jij
kinderen leren uit hun
geschiedenis van proberen…
De zang van jouw adem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 ik zag de
vingers van
je handen zacht
spelen met lieve
lichte geluiden
die opklonken als
jij ze openden
en dichterbij kwam
met warmte die
eindeloze rust en
bescherming gaf
achter jou
kleurde alles
nieuwe verbazing
in langzame
melodische tonen
die zacht nader
kwamen en weer
verdwenen elkaar
strelend in en op
de muziek van
het…
Stante pede; World Press-foto(grafe) Amber Bracken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
675 Met de regenboog als symbool van hoop
Kleuren inheemse herdenkingskruisen
Voor inheems' kinderen in Canada
Kinderen die werden gedwongen tot
Het aannemen van westerse waarden
Zonder kennis van de windrichtingen
In een wereld, zeker niet de hunne
Het is een zintuiglijk beeld, vangend zeld-
zaam licht, angstaanjagend en symbolisch
Dat overheden…
Meer van boven
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
542 ik voelde
je hand vol
zachte dromen
ze volgde de
rand tussen
haar en huid
ze sprak met
alle haren
over het
gezamenlijk
ervaren van de
nieuwe coupe
je vertelde
dat ik lachte
op de schattige
manier van
rust en totale
ontspanning
ogen gesloten
handjes half
open in de
verwachting
van nog meer
van boven…
Apenkoppen
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
589 Mijn ramen en mijn deuren ga ik sluiten,
Dat apenpokkenvirus moet ik niet.
Je schrikt je rot als je die bulten ziet,
Die apenpokken houd ik liever buiten.
Wel had ik twintig jaar -met veel gedruis-
Twee echte apenkoppen in mijn huis.…
Ochtend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
562 Maar wacht, daar buiten speelt
een kind, het springtouw
in haar hand.
Haar stem schalt
boven alles uit.
Ze springt en zingt:
Parapluutje, parasolletje,
eentje voor de regen,
de ander voor de zon.
Plon-plon.…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
606 Mijn kinderen staan nu
in het volle leven.
Met hun eigen verwachtingen
hun eigen idealen,
zoals ze dat zelf willen bepalen.
Ik heb mijn eigen plekje
al is het ook maar klein.
Geniet van kleine dingen.
Van vogels en vlinders,
de bloempjes die er zijn.…
Vergeten gedachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 ik streek zacht
langs je wang waar
vergeten gedachten
nog warm kleurden
van lang geleden
toen kleine blosjes
uit het niets met
onverwachte
felheid je
huid tekenden
je leek beduusd
door het ongewild
gebeuren keek
verlegen maar
je lach hield de
veranderingen
toch niet tegen
een charmante
knuffel en een draai
met lieve zwaai
de…
Emotioneel blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik heb ze
hun handen
zien wassen
in de onschuld
van het pas
geboren kind
terwijl ze kijken
in de ongebroken
spiegels die je
enkel nog in
baby’s ogen vindt
het is hun
waarheid die
geen antwoord
krijgt omdat
nog te vaak
de warme lach
achterwege blijft
kou steeds hoger
rimpelt in het al
vroeg geschonden
emotioneel blauw…
Zonder woorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik zag
hun ogen
zij trokken mij
naar boven
maar ik kon
nog niets
lachte wat
bewoog spastisch
armen en benen
ik moest toch
antwoord geven
want het spelletje
lokte meer
en beter
bewegen uit
samen met horen
en geluid zodat
ook oog- hand
coördinatie
steeds beter
op elkaar
werd afgesteld
we waren
complex vooral
zonder…
Woordloos samenzijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 ik keek
je aan
jij lachte
ons geheim
signaal in
een groet met
doelgerichte
pas ging
ieder zo zijn
eigen pad
langs kleine
ongekende
sluipwegen
die naamloos het
landschap plooiden
naar onze plek
de stek die wij
al een levenslang
in ongestoorde
vriendschap delen
in hier woordloos
samenzijn doet
het leven soms
minder…
Het muisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Ik wil je wat verklappen
ik heb daarnet een muis gezien
ze trippelde op de trappen
en ook achter het naaimachine
Misschien op zoek naar eten
zoekt ze nu in ‘t rond
ik heb daarnet ontbeten
daarom dat ik ze vond
Ik wil ze best wat geven
een stukje kaas misschien
dan kan ze overleven
en kan ik ze dagelijks zien
Mama wil er niet van weten…
verloren paradijs
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
551 onder ruisende bomen
nabij de grote steen een
kleine nimf in afzondering
frêle handen maken een
mythische reidans met
stokjes over onbewogen graniet
takjes bedachtzaam
gedraaid en verschoven:
een bezwerende offerande
het zachte prevelen
de geheimzinnige tekens
van een priesteres in trance
daar is plots grote zus
die trots…
Viaduct over het spoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 vonden ze, maar
ik stond daar graag, op de brug
bij het station, juist in dit stadje
passeerden er oude modellen
Ik ken ze blind, aan hun geluid
de trilling van het viaduct
hun geur als het niet te hard waait
en het dopplereffect
Het is meest goederenvervoer
maar het stadje is verbonden
met de grote wereld en nog
steeds staan er kinderen…
Donder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
457 Weer een donderslag.
Gezichtje nog wat dieper
in mijn jas gedrukt.…