11282 resultaten.
sfeer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
806 de wind zingt ijl
in de statige sparren
de toppen deinen mee
op het rustige ritme
van een eeuwig lied
schuchtere vroege vogels
zingen het zilver
van subtiele lentemuziek
in het gewijde ruisen
tussen hemelhoog groen…
wegglijden
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
653 wegglijden maakt niet veel lawaai
niet meer dan de zucht van bladeren
die opstuiven in de wind
je blijft verweesd achter
nu jouw stem verwaaid
en je geluiden dempen
in haast onhoorbare
voetstappen
die zich verwijderen
alleen wie achterblijft
weet hoe afscheid klinkt…
niet zijn
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
664 de grens van waan
metselt dagen
in beelden van
uitstel
om jou te zijn
en te zien hoe het begon
waar geboorte zich
opdrong met bloed
in de hand
ook wind kan
wuiven
wanneer ik word
niemand
kan voelen
niet voelen
niemand in
bloed
lijn…
interpunctie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
825 dat ik niet mocht vragen
er geen ja was geen nee
mijn antwoord van geen tel
ik wist het wel
verscholen achter vlaggen
kleurrijk dansend
in de wind
van hun waarheid
dient taal dan niet
om elkaar te verstaan
een zin te zien
waar woorden samen staan…
Symbool van wraak en vonnis
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.484 Strop is
einde touw en leven
is gebungel in de wind
is glijden
maar voor even
puilend blind
een dikke tong
een blauwe teint
het einde
voor wie narigheid begint
strop is toegang tot de ruimte
waar Dood zijn voedsel vindt.…
IJsvogel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
641 zachtjes in teder beminnen
waar de wind
zoute letters rondstrooit
en tonen ruisend weerklinken
aan de rand van het avondrood
hoopvolle woorden versterven
naast begraven gedachten
nog voor het geschonden duister
roepen zij allen haar naam…
Dit is wat ik wil
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.166 Ik wil
in de oogverdovende
in de versplinterende
in de schreeuwende
swingmill van de zon
en op regenboogschoenen
de lucht bestormen
en rennen
en zingen
en het vlies van de tijd
van mijn leven
scheuren
ik wil
leven als een bloemblad
zinloos weergaloos mooi
op de wind
stormenderhand leven
LEVEN
LEVEN WIL IK…
ploegen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
994 ik zei nog
ik ben geen soldaat
ik ben boer, kijk mijn handen
zijn niet om een wapen
vast te houden
maar op een doodsveld
waar de wind woei
als op het kerkhof
verdween ik in de kleigrond
jaren later kwam een boer
met zijn ploeg
en verscheen er eindelijk
lentelicht op mijn beenderen…
Imkers dood
gedicht
2.7 met 57 stemmen
40.458 uw bijenvader is dood
hang het zwarte strikje
om de korf zo los
dat bij de minste wind
ook dit teken vertrekt
jullie kunnen vrijuit gaan
zonder het hinderlijk volgen
van de man die meer beloofde
dan hij ooit waar kon maken
aan bloesem en aan was
-----------------------
uit: 'Blikschade', 1975.…
Luchtpost
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
717 de hemel is een stempelkussen
een blauw papier
met witte inkt
ik blaas bellen
kijk, ze drijven
op de wind
je spande spinnenwebben
om de deurklink
liet stenen kralen vallen
uit het raam
en alle bomen huilden
toen ik vandaag verloor…
Une rose pour Pp
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
4.762 ik zocht woorden
vond er geen
het geluid viel stil
in late rozen
weemoed en wind
in je naam verscholen
dromen die ik langzaam
heb veroverd
zacht en zuiver
aan mijn lippen gefluisterd
ik gloei rood glanzend
schapenwolkjes in de zomer…
in een zweefballon
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.816 wat gaat er boven
leven in een zweefballon
wind met kleine zuchten
bij heldere luchten
lekker vastgebonden
aan een touwtje
in een kinderhand
aan een winkelmand
niet bang te vallen
wel voor knallen
speldeprik sigarettepeuk
een klapper dan
ik ga ploffen man…
Nai Yang
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.158 De magische geur van pijnbomen
gedragen door de schroeiende wind
het glinsterende strandtapijt
onder mijn voeten
het alarmerende gezang
van verre cicadas.
Opeens zal ik me
alles herinneren.
De hardheid van purperen wolken
en golven zal me overspoelen
en ik zal rouwen
om dit desolate oord.…
zo blond
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.750 je strikt mij
in het blonde vangnet
van je gulle lach
je verdrinkt mij
in het blonde koren
om je heen
je lokt mij
onweerstaanbaar
in een gouden schrijn
ik bedrink mij
aan je ronde ogen
van zeegroen en jasmijn
ik wil je zoenen
zoals de warme wind
het welig graan…
Ragfijne relativiteit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Werp een kiezel in mijn vijver en geruisloos
haast onzichtbaar over water
trekt zijn kring
slechts één merel zingt
en de wind
speelt zacht met wilgenbladeren maar
de kleine vlinder
vredig rustend aan de rand
fladdert weg.…
Gewichtloosheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 Water ben ik,
ik stroom
vaak opwaarts,
ondoorwaadbaar,
in een droom,
in wind bewogen,
word ik naar
een draaikolk
toegezogen,
als arend wil
ik geruisloos
zweven, kort
heel vrij, al is
het maar voor even,
in zwaartekracht zal
je roep weerklinken,om
dan in gewichtsloosheid
samen te verdrinken.…
Loslaten wordt vervolgd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
661 Door levenskracht aan te raken
lost het denken op en de schaduw
van het lichaam verdwijnt
Een gedachte is gevormd
vraagt om een gebaar
een oeverloos woord
Het trilt op de wind
droogt vleugels in licht
wil worden gehoord
beluisterd, begrepen
en luchtigjes
verder gedragen…
Pad
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Lichten van de boten
flonkeren
en de hemel
is een zee
vol sterren
een wolk schuift
voor de maan
doorkruist het pad
van maanlicht
aan de randen van de stilte
waait de wind
mijn gedachten
over zee
er is
geen weg
terug
je kunt
alleen
nog maar
vooruit…
Maktub
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
514 - en als de wind
mijn wang kust
weet ik het verhaal
van onze liefde -…
Schijndooi
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
929 de liefde keerde in zichzelf
als een verscholen vogel
verwaaide met de wind
over het drassig veen
en flarden wolken dreven
als de warmte van jouw lach
steeds verder af
onthulden het geheim
van een ontdooide bovenlaag
op een bevroren bodem…
Aangeraakt
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
599 Juist op dat moment
dat de angst haar
in zijn greep kreeg
en een ijskoude rilling
door haar aderen joeg
zag en hoorde ze
de fluister
van de liefde
die net op tijd
de kou verjoeg
heel zachtjes
voelde ze het strelen
van de wind
door haar verwarde krullen…
Kernpunt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
595 Als zijde wind
bloesem streelt
op je hart geborduurd
kleuren geuren
lichte zonnestralen.
Glimlach gevend
tot bezinning
positieve blik
geconfronteerd
met werkelijkheid.
Vlugge flirt
onwerkelijk
met diepe liefde
verward
tot op het bot.…
Water
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.678 Het spijt me
als ik jou
pijn
heb gedaan
je te lang
liet wachten
op niets
het was teveel
water
voor de zee
lief
de wind kleurt de wolken
en de zee
gaat slapen
laat mij wonen
in jouw hart
tot ergens ooit
later…
Weer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
524 Het is al wekenlang zúlk prachtig zonnig weer
Dat het me langzaamaan behoorlijk gaat vervelen
En zo'n terrasje kan me ook niet veel meer schelen
Dat oppervlakkige gemuts iedere keer
Je móet naar buiten en daar kan ik niet goed tegen
Ik wil weer zeuren over kou en wind en regen !…
Wat blijft
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
748 Wat van hem als schrijver overblijft
Zijn wervelende, fonkelende zinnen
Die komen als de zomer bij je binnen
Zoals hij in één pennestreek beschrijft;
De jonge vrouw die een cafeetje binnenschreed
"Ze droeg een rokje waar de wind wel raad mee weet"…
gratia grasias
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 vitaliteit in levenloze schepping
stroomt
vibreert aspireert inspireert
daalt neder
wind waait verdorde bladeren
van bomen
ongrijpbaar niet te vatten creativiteit
reis langs paden
van de zegewagen
stilte verandert kleur…
Een warme glans
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
589 Zijdezacht golft over de heuvel
in een wolk van satijn
haar warmte
de wind speels
blaast lokkend
krullen in haar
donkere haren
zou je haar ontmoeten
geef haar dan een kus
van hem
die ooit haar lippen dronk
gulzig en gretig
wijl ze hem haar liefde schonk…
Nostalgie
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
692 teder
als de wind
die de bloesems streelt
van droomrozen
in schemerblauw...…
Luister
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
565 Hoor je de stilte
van een hart
wat niet meer leeft
bereken jij de afstand
van jou naar mij
naar de dood
leg mijn verdriet
maar naast jouw adem
ik ga wel met de wind
verdwijn zo in het niets
hoor jouw stem
uit diepe ziel geboren.…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…