7969 resultaten.
Wie ben jij ?
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.494 Jij zit in mijn lijf
en in mijn geest
't is net of ik
thuisgekomen ben
Maar wat me verwart
het allermeest
dat ik niet meer weet
wie ik ben
Mijn geest heeft
honger wil gevoed
mijn lichaam hunkert
naar warmte
Jij gaat diep
tot in mijn ziel
is dit dan
wat ik zoek
Wereld op z'n kop
kippenvel ?
en ik ?…
Neon
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
889 De gezichtlozen, dichtgeplakte ramen, de
anonieme koplampen zonder ziel
vormen de bedreiging en beschutting van mijn stad.
Passief te worden meegevoerd
tussen huizen die nooit zullen buigen
Flats die slechts het licht weerkaatsen van
een flits aan de overkant.…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
Gent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 In de middeleeuwse stad
Van een eeuw geleden
Die zo echt is als
Manhattan in het plaatjesboek
Lopen wij doelbewust en
Kristalzuiver in onze bedoelingen
Naar de versnippering,
De ontluistering door het verlies
Van onze namaak
In de kunstmatige stad
Om in onze ziel
De zucht naar onze vergetelheid
Onsterfelijk te maken:
Een verspilde nacht…
raadselt steeds mijn leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
605 je bent zo sprankelend
lach en ogen staan
getekend in mijn hart
hun afdruk onvergankelijk
ik voelde je magie
in het raken van je handen
je rode lippen lieten
warme kussen teder landen
je liefde is mystiek
raadselt steeds mijn leven
alleen jij kreeg mij los aan jou
heb ik mijn ziel en zaligheid gegeven…
altijd zonder hem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
862 de geur achtervolgt hem
bloesem uit een flesje
Hema, Kruidvat, Aldi
kluchtig maar aromatisch
en bovenal nogal simpel
wil hij haar haar aanraken
met een straal van zijn ziel
"je weet niet wie ik ben," fluisteren
zich alvast aan haar kluisteren
maar ze waait voorbij, een
vluchtige streep door zijn rekening
hij houdt dan wel van haar…
Oude Zuchten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 sjamanen verbinden zich
reizen terug in de tijd
gerafelde broeders wachten
op heling van hun leed
verdronken zusters wenen
men noemde hen ooit heksen
handlangers van het kwaad
verdroegen hun wijsheid niet
elk van de vier winden
hoort hun zuchtende roep
kom werkers van het licht
breng hun zielen tot rust…
Paradijs
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 rozen die spraken
zonneschijn gelezen
ze dronken de regenboog
niets bleef onbesproken
wolken werden gevangen
veilig verborgen binnenin
de regen kleurde oranje
sterren lachten zilverachtig
harten die smolten
openden ramen van de ziel
om de schoonheid te absorberen
geborgen in 'n zee van goud
©LadyLove…
In nevel uiteen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.251 in nevel uiteen
ongrijpbaar verleden
voorbij de gedachten van toen
in mist vervallen
verdergaan in heden
ontastbaar is de toekomst
onbekend
wat komen zal
gedachten worden angsten
in deeltjes uiteengedreven
langs het barre bestaan
dat leven heet
toch zullen we verdergaan
de ondenkbaarheid voorbij
en onze zielen laven
in hoopvol bestaan…
de sleutel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.401 branderige ogen
solo ontwaken
de schaduw volgt zijn eentonige weg
energieloos ontbijt
het huis tekent kribbel krabbel
zijn geest is bevuild met zwarte regen
automatische piloot op het werk
herinneringen krassen zijn ziel
Pffffff
een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
Souffleert mijn teksten
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
646 jij regisseert
laat mijn benen lopen
handen klappen
als een lappenpop
jij trekt
aan de touwtjes
ik slechts marionet
en ga kapot
souffleert
mijn teksten
mimet mijn lach
zo word ik verkracht
mijn gezicht
is uitgelicht
de ogen opgemaakt
mijn ziel gekraakt
ik podium
nu jouw volmaakt
ben zelf niets het is
jouw schaduw die daar…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn ziel…
Zelfkennis
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
665 Door mij verleden te spiegelen
ontwaar ik een oneindige leegte
alwaar warmte van de ziel ontbreekt
verward vraag ik mij, ben ik dood
Dan laat de huid van mijn gelaat los
en zie in de oogkassen het onrecht
aangedaan tijdens mijn kort bestaan
jegens miljoenen stervelingen
Ik zag dus maar weerde het niet
ik berust in mijn dood zijn
Ik…
Duisternis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
501 In een dal van duisternis
ploeter ik mijn bewustzijn voort
ik zucht en ploeg verder
pijn behoeft geen woorden
aanraking verstikt mijn gevoelens
en klap dicht door te veel liefde
die ik nooit eerder kreeg
als je niet kunt kijken
voorbij jezelf
en ik de woorden zwijg
die ik had moeten zeggen
_toen de duisternis mijn ziel binnen…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
acceptatie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Bezoek mijn ziel,
en rust in zijn gedachten,
het zij goed, het zij kwaad.…
Paradigma? ( Ergo Sum )
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
564 Alléén in geest is
weinig gegeven
wat bij géén
wezen lukt,
blijft maar even,
onbeschrijfelijk
rukt de smart
aan tintelend vel,
de essentie van
verliefdheid,
aangeboren,
tussen heelal
en de hel,
zit veelal
tussen beide oren,
paradigma om
bij de soort te
overleven, wat ziel
en lijf niet scheidt,
meer kon Descartes
ons…
kerk en café
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
822 geknevelde gedachten
binnensmonds gemompeld
bundelen de krachten
tot donderende preek
als blindgestaarde dove
kreupel weggestrompeld
probleem vooruitgeschoven
en urenlang van streek
in benevelde vertrekken
en drank ondergedompeld
stokken de gesprekken
zonder begin of end
door uitgelezen zinnen
en volume overrompeld
valt ook hier geen ziel…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
Plaggenhut
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
735 Liefste, kom in de plaggenhut
mijn woekernest van plagiaat
wat ik bedenk is altijd flut
en wordt geboren uit hiaat
smokkel vondsten, woorden, regels
van het allerhoogste plan
ik verkoop de ziel voor pegels
van dichters in de twaalfde Dan
mijn eigen naam is nooit gemaakt
voor volk, vertier en vaderland
daarom is ook dit rijm gekraakt
uit…
Wervelwind
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
771 deerne, krenk mij niet
in het oog van de tornado
versterft mijn kloeke levenslied
tot een angstaanjagend credo
waar harten hebben lief gehad
zullen najaarsstormen razen
en al wat jij in mij aanbad
zal tot halve haat verdwazen
verstuif niet in de wervelwind
die de waarheid wil verdraaien
maar blijf het liefste mensenkind
dat in mijn ziel…
Onbekwaam?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 De geest en lichaam
dat genoegen neemt
met een andere ziel
en onbereikbaar bleek,
moet gedwongen
toestaan dat bewustzijn
de moraal ontwijkt naar
een vergeten uithoek
van het geheugen, pleegt
selectief verraad aan
het ethisch woord en
daad, blijkt gevoel niet
met de rede gebaat,
laat staan voor enig
begrip, daarin verblijf
ik…
De trein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
723 Dan zoek ik naar sporen
van een weg waar ik vrij
zal zijn van de oude pijn die
mijn ziel zo heeft verwond.…
Golven
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
932 Op lippen van voorbije jeugd
wiegt onze zeilboot als een veer
in keerkringen van levensvreugd
gespiegeld door het mooie weer
ons gemoed draagt over water
dat zo stuurloos is bevaren
in het zicht van zoveel later
om kompassen te vergaren
nu onze richting is bepaald
over de golven van weleer
zijn onze kussen - vrij vertaald -
de ziel van…
Bestaansgrond
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
799 Je hebt ooit een bres geslagen
tussen angst en liefdesleven
afgrond om alleen te dragen
in een diepte zonder streven
zo bloedeloos alleen te zijn
in vervorming van verlangen
met bergen onverwerkte pijn
om je ziel mee te behangen
als slachtoffer van ongeloof
draag ik jou getergd op handen
vlieg naar jezelf over de kloof
als bestaansgrond…
Ergens zomaar
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
889 Mijn geest, mijn ziel,
ze hunkeren naar troost.
De littekens, de hunker,
verdwijnen niet.
Maar in de tranen aan het snoer
weerkaatsen regenboogkleuren!
Ergens zomaar...…
Een boom opzetten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
552 een grote hoeveelheid ogen
staren mij indringend aan
op het eerste gezicht
lijken het bomen
vol ongeloof voel ik
me aangetrokken als wel
bespied door gekerfde zielen
die roerloos aan het meer staan
leunend tegen de wind
die hun lange haren streelt
staan zij daar roerloos
overgeleverd aan
©Lady Love 5-12'11…
ELFEN EN KABOUTERS
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
732 De kleine wezens
die tijdens onze vroege jaren
vreugdevolle herinnering schiepen
bij verteluur of eigen verbeelding
geven
het volgroeide brein
vertederd medelijden
met wie we eens waren
"prille onschuldige zielen
beheerst door velerlei schimmen"
het sprookje toont een ander aanzien
van het heuse onzichtbare leven
dat ons voortdurend…
Onzichtbare hand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
510 Uit jouw stilte
plukt leegte grijze bloemen
maar in ieder hoofdstuk
van jouw armoedig bestaan
bezingt een erudiete nachtegaal
mysteriën van de duisternacht
tot aan de laatste woorden
van het verloren boek
probeer je
uit de waanzinnige droom
te ontsnappen
maar een onzichtbare hand
brengt je terug naar de mystiek
die in jouw ziel…
ENIGE ALGEMENE KENNISGEVING
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 Met grote vreugde
Geven wij, Lijf en Leden,
U kennis van het cum laude
Afstuderen van onze ziel
Na het decennia lang volgen
Van colleges aan de Universiteit
Des levens
Hierbij nodigen wij u van harte
Uit A.D. 2012 met ons het glas te
Heffen in Party Centrum Het Gedicht
Regellaan dertien, Alhier…