5861 resultaten.
het stilleven van de herfst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 de kleinste hoek bespeelt al stil
het kille, dat niet wijken wil, het bijt
voorzichtig in de tijd en allengs raakt
het mooie weer zijn warme charme
immer kwijt
verlangend, naar de haard
daar, met winter in zijn oude baard
vertrouwt de herfst zijn wasdom toe
aan hoofd en hart
en kleine rode blaadjes
boven smart vol gouden praatjes, over…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 op het pad liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en…
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Vertrouwen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
510 Alleen al jouw lach
brengt iedere morgen
de belofte dat die dag
er één zal zijn
waarin ik mij geen zorgen
hoef te maken,
dat ik de straat kan oversteken
zonder mijn ogen open te doen
alle stoplichten staan voor mij op groen
geen voertuig zal mij ooit raken
voor hun staat dat licht op rood
en mocht er één het toch eens wagen
dat te…
Hopman
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
856 mijn buurman is potent en schrander
hij hopt van ’t ene bed in ’t ander
de buurt spreekt schande van de man
maar krijgt er stiekem rode koontjes van
de buurvrouw, van de linkerhoek
en Fenna van twee blokken verder
wachten beurtelings op zijn bezoek
hij heeft zijn schaapjes welgesteld
met alle liefde daargelaten
en onderwerpt zich zelfs…
afscheid van gisteren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
524 het groen is oud
de regen koud en in
het gras
verdwijnen resten van de zomer
onder het rode klaver
schuilt een klein kadaver,
het was een witte rups
de zijde rond haar lijf
blijft ondanks alles
dat beklijft
ofschoon er nog geen
naam aan kleeft, zweeft
heel imaginair
een vlinder naar vandaag
ze doet het graag en spreidt
haar glans…
Een stralend kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 de boom
een groene waas
met rode schittering
een stal in mos
wat beesten en
de grote donkere os
jozef en maria rond
een stralend kind dat in
eenvoud zijn geboorte vindt
die herinneringen
uit het kerkelijk erfgoed
warmen nog altijd mijn bloed
met zang en gebed
heiligen langs hoge pilaren
die sfeer is niet te evenaren
helaas…
In Newtons boomgaard
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.008 De appel is rood
en hardstelig; hij hecht aan
zijn tak, zwelt welbehaaglijk.
Ik heb tijd zat. De appel
weet niet dat de zwaarte
kracht, wet is, dat de tak
zijn dracht moe wordt.
Het is herfst: appeltijd.
De appel doet of ik ver
van de boom of lucht ben
voor hem. De appel bloost
van opwinding. Zou hij
vallen?…
Het zeilschip en de zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 een zeilschip gaat voorbij
wit tussen de bomen verdwijnt
de wind wiegt de takken
zachtjes de bladeren
dakpannen rood in de rij
schouder aan schouder
de zonnestralen tegemoet
wetend warm zijn nabijheid
brengt mij terug
verankerd
met open armen in mij
warm en licht
de verte is hier
de zeilboot ben ik
luister naar de zee
zij zegt…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
Beestachtig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
753 Zoals de Collie die geen schaap ooit beet
of zo een apensoort met rode reet.
Een blauwe reiger, landend tussen ’t riet,
een vis die schoonheid in de diepzee ziet.
Maar dit gebazel helpt me vast geen zier
daar ik uw vrouw zie als een lekker dier.…
expeditie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
648 de tijd loopt
op voeten van lood
de knagende pijn
jou te moeten missen
snijdt als ijzerdraad
dwars door mijn ziel
zie, de zon verrijst
rood en omfloerst
boven het lege landschap
van mijn dromen waar
ik jou hoop te ontmoeten
daar ergens moet jij zijn
jij bent aanwezig
in iedere vezel
van mijn gedachten
daar krijg ik jou, als ik dat…
De stille patio
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 zag om
aan het grijs
van de randen
het licht van je
terugkomst te hangen
vaak was er
de schijn voor
het echte
vuurwerk moest
je wat studie
hebben gepleegd
over het hoe en
waarom om alles
te weten over de zon
ook ik heb
gezocht tussen
schaduw en licht
naar je eigen gezicht
in het couleur lokale
van grijze bergen
het heet rode…
BOSWANDELING
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
653 Mijn rode mantel mag ik niet vergeten.
Daarin zie ik eruit om op te vreten!…
oferande 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 er lopen kinderen naar
de lage zandduin
jonge gezichten gekleurd
met rood pigment
tere hoofden onder de
verschroeiende zon
volgen in trance
de slingerende weg
de angst is meester
de vloedgolf die liefde
ademloos smoort onder
diepe lagen zand
de ultieme offerande loopt
naar de Stille Oceaan
kinderharten verstommen
de hoofden…
De buitenkind kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 merkwaardig
toch hoe warm
wit licht je huid
goudbruin kan
kleuren van binnenuit
als zon gemeden wordt
door parasol of zomerloof
verschieten toch de
meeste stukjes bloot
naar alle variaties rood
pijn waarschuwt te laat
voor het goede medicijn
tegen verbranding
verkoelend smeren hoef
je niet meer te proberen
toch straalt jouw lach…
Onze GROENE wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Groen en rood en blauw.
Alle kleuren samen.
Alle regenbogen.
Wat we nu samen doen
bepaalt onze toekomst.
Hoe we samen kiezen,
bepaalt wie of wat
we morgen zijn.
Onze wereld van later,
begint dagelijks hier.
NU! Vandaag!
Opnieuw.…
Filozie maken
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 Steek de randgeaarde stekker,
van een rode woordenmixer,
in een stopcontact.
Laad je eigen batterijen op.
Voeg letters en spaties toe.
Bindmiddel naar behoefte.
Gooi daar levensvragen bij.
Zet de mixermotor aan.
Lees het resultaat.
Verwijder de misverstanden,
met een verstandige zeef.
Laat de poëzie bezinken.…
Dit fluwelig samenspel
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
449 je lachte
ik zag de diepte
van je hart
in de rode kleur
van warme liefde
je was apart
onvergelijkbaar
met een ander
ook in de talen
die jij sprak
zij hebben al
levenslang een
andere verpakking
gehad in het samen
genieten van de inhoud
jouw syntaxis
was universeel
woorden zongen
melodieus hun
betekenis van ver
waar ogen…
Herfst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 In de herfst van ons leven
kleuren bladeren
prachtig geel, oranje, rood.
Sommige blijven groen,
zoals in de prille lente
en bloeiende zomer.
Sommige blaadjes vallen,
in afwachting
van een winter vol beloftes
die komen gaat.
We weten wie we zijn
en wat we willen.…
de neerlegging
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
858 leg me neer in de achtertuin
op het zachtmoedige mos
naast het nest van de aardhommels
vlakbij het voetpad en het
vingerhoedskruid
en niet ver van de adelaarsvarens
en het stralende kruiskruid
en bedek mijn romp, mijn armen
en mijn benen met het net gevallen
blad van de rode ende groene beuk.…
Zonder Yulia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 hier tot daar
In aanloop tot een nieuw verkiezingsjaar
Nog niet aan Poetins
wolvenjacht bezweken
“Ik ben nu jullie nieuwe
Santa Claus,”
Zo tweette dissident
Alex Navalny
Vanaf zijn nieuwe plek -
een winterkamp
Ten noorden van de Poolcirkel
en Oeral
Hoe vaak zal Yulia nog
bij hem zijn
Ze wacht, maar niet meer
op het Rode…
De tic van luna
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
571 ik zag
de maan
klimmend van
oranje naar rood
en als ik even
niet keek
knipoogde zij
een wolkje voorbij
in ons geheim
ik lachte om
het spelletje
wist van de tic
van luna gekregen
in het domineren
van het grote
zwarte gat dat
het universum
achter haar was
spraken met
de dichtstbijzijnde
ogen in knipper
licht dat aarde
doorzond…
Olijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 geschud
geslagen
en geaaid
de olijven
gebeden om
te vallen op
de zeilen
beneden
in dit
omgekeerde
land waar zon
de mensen
brandt
zijn woestijnen
verdronken
in een zee van
zeldzaam
hemels water
nooit zullen
de olijven het
beloofde land
verlaten want
ook zij gaan praten
hun doelen
kleuren de gaten
in de aarde
rood…
Apollo 13
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
247 woorden, die met veel kabaal en
rode vonken alle kanten schieten,
als scherpe as neerdalen op papier
dit alles om één roestvrij
stalen waarheid uit te slijpen,
de trotse psychonaut nog eeuwen herdacht
voor zijn nagelaten voetstap in het stof.…
het centraal station
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.386 tunnel
tussen de botsingen door
niet wakker tegen de droom in
een leeg perron op
ik ontloop de trein
maar nauwelijks en sta op
het holle perron te hijgen
verdomd de strop
het station lacht
me uit duiven schijt op
mijn haren - heeft u wat
over voor een ziek kind
vraagt de oude vrouw
opeens stond ze voor me
als een seinpaal op
rood…
De regenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
914 als een poort in de hemel
spant zich heel hoog
een almachtige prachtige regenboog
rood en oranje
geel, groen en blauw
net was er niets
hoe kan dat zo gauw?…
Zo lang ik niet hoef op te schieten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.142 In een bubbelbad van rode wijn
fluister ik meer woorden
dan dat bubbels kunnen blubben.
Vragend om iets anders
dan stille donkere wateren
meer licht, meer badeendjes.
Muziek maakt ook mij
meer dan licht van binnen
ik dein zo met het ritme mee.…
De broer van Pippi Langkous...
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.139 Wilde rode lokken haar
vallen rond je gezicht
en ik zie ineens dat daar
een randje roomijs ligt
rond je mond die breed lacht.
Net alsof je op iemand wacht
die het roomijs eraf wil zoenen.
Als ik je als kind had gekend
had ik heel eerlijk bekend:
Je had Pippi Langkous’ broer kunnen zijn……
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…