5783 resultaten.
Respect voor elkaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 En benepen zonder echt vertrouwen
zoeken velen naar een luisterend oor.
Maar dat helaas soms moeilijk is te vinden.
Doch als men iemand vindt die open staat
voor zijn verhaal, op een zelfde golflengte
zit met wederzijds begrip,
en het gemoed is aangesterkt dan geldt voor
beiden dat een goed gesprek werkt.…
In de schaduw van licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 zacht vloeien herinneringen ineen
van het kleine beginnen
tot de meest sprookjesachtige dingen
in de carrousel van tijd
glijden emoties en formaliteit
moeiteloos door vele jaren
van woestijn tot oase
bergen gletsjers en zee
wij hebben het allemaal ervaren
toch tonen bijna alle foto’s
in de schaduw van licht
het nog nooit uitgesproken…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
Het grote grijs
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 In een tomeloos bombardement
Van prikkels dat ons de mond wil snoeren;
Vooral dit giftig roze etiket
Dat jou ongevraagd wordt opgeplakt,
Een jongensachtig meisje ben je hooguit,
Of een jongen met een zachte, vrouwelijke kant,
Maar gay, of lesbo, absoluut niet,
Volmondig is je antwoord nee,
Geef mij dan liever het grote grijs
Dat vele…
Luctor et Emergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 velen gingen je voor
en zullen nog volgen
in de worsteling om
boven te geraken
op de top het uitblazen
het om je heen kijken
in grote verwondering
de wereld zien van boven
en daar ook de ontdekking
dat je het nooit zo zag
daarna eindelijk de beloning
in een stofwolk naar beneden
langs Chalet Reynard en verder
door het bos naar Bédoin…
Wie schrijft die blijft?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.469 Het is toch ontzettend ziek
niet van stond af aan te wennen
zelf direct uit je hoofd te pennen
met uniek fijne motoriek
Vele senioren hoor je zo fulmineren
maar steeds vaker ook 'zij schreven
aan toekomst nog in de inkt gedoopt
Jeugd nu kan niet vroeg genoeg leren
om in hun eigen tijd te overleven
die achter schermen loopt.'…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 mijn huid raakt gerimpeld,
doch de ogen zien schoonheid
almaar toenemen door het rijpen
in de vele voorbije jaren,
en voelen zich minder verplicht
om het “ waarom” te verklaren
ik lijk dan ook meer
door het wezenlijke verlicht;
dat vaak het tegengestelde
op liefde is gericht
zelfs of juist als het vergankelijke
in toenemende mate…
Hem ontgaat niets
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
514 Het zien van zerken
geeft velen rust en godlof soms een woord.
Ter nagedachtenis en tot verwerken
van de dood, wetend van die sterfelijkheid
schept men er vrede binnen eigen perken.
Ook hoge hoeders van de hoffelijkheid,
de bomen, die sinds jaar en dag hier staan
zo groots en treffend boven stoffelijkheid.…
Aan het eind van hun latijn...
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.786 Aan het eind van hun latijn, van alle taal
en stilte zijn velen gekomen.
In gedachten, nagereisd vaak ben ik u,
die verder ging dan het einde.
Dit is een koud gedicht. Het is beïnvloed door
het valavondsgrauw boven de daken. Het zegt
dat ieder alleen is. Het zegt
Vlieg dan het raam uit, vogel.…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies van de tanende jeugd
het omvat beiden
in een levenslange glijvlucht
het pure is ontegenzeggelijk
de dag èn de nacht
maar maakt ook van nature
van de nood een deugd
doorheen de ijzige koude
en vele…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Als je ogen donkeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 niet afgevlakt
maar heerlijk transparant
laat mij
vol liefde schaduwen
ook in je donkere kant
glinstert warm
in weerkaatsing
van het hemels licht
de jongste schepping
straalt op je al
paradijselijk gezicht
maar als je ogen
donkeren in het
aanschijn van de hel
rommelt donder
flits de bliksem snel
en schuilen wij in eigen vel…
Toen ik dat vergat
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
573 warm hout
mijn vingers kennen
nog de nerven in
jaarringen gebouwd
zij volgen hun lijnen
ooit heb ik geweten
hoe alle soorten
toen hebben geheten
ik lach stil
zonder herinnering
mijn handen weten
hoe vroeger alles ging
ik mag niet pluizen
zeggen de tehuizen
maar mijn vingers
doen hun eigen ding
lang was ik opstandig
over het vele…
De achterkamertijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
442 ik heb de lucht
met koude wind
omlaag gehaald
donkere wolken
regen gegeven
om zich uit te leven
waar transparant
ooit uitzicht bood
is alles dik beslagen
zweet eigendunk
in ongewenste smaken
door vele lagen eelt
uit de achterkamertijd
waar haat en nijd
elkaar constant fileren
passie en tranen
in onderbuiks chanteren
gerechtigheid…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Ik leef vooruit in de tijd
Zie mijn verleden soms met spijt
Ik heb alles wat ik in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder…
Zo graag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 Of woorden die verheugen mogen ook wel komen,
of die vertellen van een groot en oeverloos geluk
maar ook die woorden willen maar niet komen,
en daarom scheurde ik al vele blaadjes stuk.
Moet ik dan toch nog maar wat blijven zwijgen
tot er weer woorden zijn die echt iets zeggen?…
Voor goud
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
661 heb de testen doorstaan
mijn genen zeggen dat
ik ooit voor goud kan gaan
opvoeding training
tal van faciliteiten zijn er
in dit land gemakkelijk te krijgen
alleen de resultaten
zullen moeten bewijzen
of ik ook in de race zal blijven
ik heb wel heel
wat streepjes voor in het
decor van winnen en verliezen
wat ik van vele anderen…
Ga Maurits. Go!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Velen wonnen niets en zwegen.
Maurits heeft zijn doelen niet gehaald.
Grote winnaars hebben gewonnen.
Allen hebben moedig gestreden.
Slechts de Chef heeft gefaald.
Ga Maurits. Go!
Niet naar Tokyo.…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Huismens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Hoewel door velen felbegeerd
blijft zij een onvervulde wens
want slechts sporadisch zoekt een mens
een mens die zich een huismens wenst.…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren
fouten gemaakt die
elkaar gingen versterken
wij hadden gekozen
maar door de vele…
Het wonder van de verwondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Opstaan bij het goede ochtendlicht
op een dag met zo vele mogelijke
gezichten; kijkt het verlangen met
iets van plicht of er iets in
verandering kan worden aangericht dat
het wonder van morgen kan verrichten.…
Sluiting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 het was een plek die wekelijks houvast bood
terwijl je verder steeds meer los moest laten
dierbaren, gezondheid, werk en jeugd
je ervoer daar momenten van genade
waarin de eeuwigheid zich openbaarde
velen werden er geroepen tot nieuw leven
er werd een stukje meegelopen op de laatste reis
en als je het gewoonweg niet meer wist
dan brandde…
In subtiele bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 het schouwspel boeide
er was gezang
uit duizenden kelen
tonen resoneerden lang
emoties braken bij velen
kleurrijk licht
volgde de hymne
golfde over de massa
ving in subtiele bogen
het geloven in boven
zij waren een in
het pakken van handen
ogen die vlamden
vol liefde en geestdrift
in dit magistrale beleven
deze melodie van het…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Dat is véél.
Méér kan een levend mens niet doen.…
Een hele weg ligt open
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
481 Vele tulpen
kleuren ingeslopen in wat
mijn goede humeur vandaag
niet bekneld.
Met de liefde van een
goedgemutste lentewandelaar.
Opent een rode zee van tulpen
met bloemenvriendschap zonder
enig persoonlijk gevaar.
Zie mijn wereld kleurt de lente.
Geurt een gans nieuw honingrijk
bestaan.…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Al nemen de jaren toe in getal,
onafgebroken de vele dagen,
onmerkbaar leiden ze tot verval
en doen zoveel herinnering vervagen
Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel.
Ik ben geen dag ouder dan ik mij voel.…
Lijnen van leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 het voelt
nooit alleen
er is altijd wel een
glimp van een lach
de verstolen blik
die zonder te spreken
zijn warmte komt geven
in een samen moment
vaak onbekend
maar in weten
kruisen lijnen van
leven elkaar overal
is de hand
op het hart het
tijdloze teken
dat alles nog klopt
wij delen de velen
die naast ons staan
ons verschijnen…
Bij daglicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
673 In de nacht dan ziet mijn geest
gemakkelijk haar verschijning, haar wezen
een licht, een baken, uit donkerte verrezen,
bij daglicht mis ik haar het meest
Niettemin blijf ik dan onbevreesd,
want zij heeft vele malen bewezen,
-en wordt daarom door mij geprezen-
op haar best in de duisternis te zijn geweest
Elke nacht brengt weer een nieuwe…