6840 resultaten.
Géén Woord
hartenkreet
3.3 met 31 stemmen
2.308 Maar de stilte,
ze fluistert
dat je weg bent
...en ik deed niets
ik zei niets
geen woord
Mijn handen reiken
en ze zoeken
of je hier bent.
Maar de leegte,
ze schreeuwt
dat je wegbent
...en ik deed niets
ik zei niets
geen woord
Mijn hart breekt
en smeekt je
of je terugkomt.…
Op straat, op een transformatorhuisje
gedicht
3.7 met 46 stemmen
37.250 Op straat, op een transformatorhuisje:
ik zoek zieke, dode vogels,
dank u wel
ik woon in de Knollendamstraat.
In de krant: als een zebra gaat liggen
sterft hij
In bed, ik zie weer mijn grootvader
vlak voor hij sterft. Het was
in het voorjaar, de paarden
gingen van stal en hij leunde
tegen het hek.…
Sleutels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
962 Ik was te jong en jij te oud
maar God, wat was je lief
je handen zilveren sleutels
en niemand zag de dief
Ik was een meisje, jij een man
ik werd een vrouw, jij bijna opa
en dan de jonge, zoete liefde
die pas veel later kwam
Ik ben een vrouw, jij bent niet meer
maar ik zoek nog steeds jouw sleutels
mijn God, waar zijn ze lief!…
Op de maan, nabije toekomst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
784 De dag van morgen
tiert 't menselijk ras
welig op zwart-witte
bodem
Polyfone neerslag van
stof en landende mensen
is de fotograaf
van onze melkweg
die sporen blijven langer
hangen dan de tijd
Ergens in 'n krater krioelt
het van humane robots
of andersom
die op zoek zijn naar
sporen van
De dag van morgen…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
663 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
Gevangen in duister
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.852 Datgene waarnaar ik zoek.
Dwalen in een doolhof.
Een netwerk van enkel vragen.
De uitweg is verdwenen.
Teveel om mee te dragen.
Verstoppen in het niets.
Met het duister verbonden.
Ergens toch nog iets.
Een antwoord,
maar nog niet gevonden.…
Zonder stamboom
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.100 wat wist hij nu van lijnteelt
van terugfokken of outcross
voor hem was dit hondsgezeik
tegen eender welke stamboom
mijn grootvader koos voor
een jonge hond
met een lange, rechte rug
mannelijk moest hij
op zijn vader lijken
“een reu met moeders trekken
is miserie zoeken”, vond hij
het was de tijd
toen de honden nog gingen
‘staan’ voor…
Wachten in de winter
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.348 Waar ik zoek vind ik de kou van het ontwaken.
Van dromen die bevriezen
en ogen die
bedriegen.
Het is geen vlucht maar een gebaar
van de winter en zijn
tijdloze geduld.
Langzaam ontwaar ik
zijn mantel en is
de lucht weer het gordijn
waarachter hij graag zijn roeping viert.…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
946 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
De zwoem van Balkenende
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.388 De zwier van Balkenende
is ver te zoeken.
Een Hollandse hark
in donkerblauwe broeken.
Sporen liet
de zeeuwse klei na.
Geen gedoe of rarigheid
het moet anders als de wiedeweerga.
Zwaai met uw armen
en sla de benen uit!
Kijk niet om een hoekje,
maar lach breeduit.
Huur een adviseur
en ga op les.
Geef Holland kleur!…
Eenzaam...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.191 Ik voel me eenzaam…
Ik ben alleen…
Het is heel stil…
Heel stil om me heen…
Waarom voel ik me zo…
Ik vind het niet leuk…
Iedereen is blij…
Alleen ik niet…
Ik voel me eenzaam…
En heel erg alleen…
Ik ben blij met mijn vrienden…
Maar waar is iedereen…
Ik zoek troost…
Maar bij wie…
Er is niemand…
En huilen durf ik niet…
Ik ben alleen…
TEGENPOLEN
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
4.110 Toch zoeken we elkaar steeds op
kunnen heel goed praten
als we onze levensstijl
er maar buiten laten.…
Bedaren
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
925 Ik open en sluit de deuren
van bezeerde dagen,
en zoek naar een hemel
waar ik kan bedaren.
Al ken ik alle uren van verdriet en pijn,
ik blijf toch sterren strooien
in een wereld vol verwachting,
waar ik me van sombere tranen bevrijd.…
drijfveer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 je lest de dorst
stilt de honger
luwt mijn woede
en geeft weer zin
ik voel me bevrijd
als jij langskomt
schep ik ruimte
voor jouw plaats
ik verruil mijn stad
zoek nieuw leven
ik maak me zwanger
door jou te wensen
als je roept sta ik op
streef ik een dag
voorbij de moeheid
die kwelt en verwart…
De zwerver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 moedeloos dwaalt de zwerver
langs wegen van zijn geest
etend uit afvalbakken
van ervaringen
het verleden koekt als oud vuil
aan zijn lichaam vast
hij wast zich niet
op zoek naar vergetelheid
drinkt hij zichzelf
een toekomst zonder uitzicht toe
die hem opnieuw doet zwerven
langs wegen van zijn geest
de wereld is zijn dakloos huis…
zuivere zonde
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
1.907 zuiver zoek ik de zalige snaar
dwaal met mijn hand door je haar
haal mijn strelende hand over je huid
dwaal tussen verbruid en bruid
je nee is zielig eeuwig zonde
als we dit niet afmaken konden
zouden we zwaar en zinnelijk genoegen
toch werkelijk nog even moeten proeven
je keuze is reuze
je bent mijn wonder…
ochtendmist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
786 ik weet
ik word morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen…
samen ineengevouwen
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.582 zij gaat traag voorbij de tafel
waar vele handen op de rand
en ogen over elkaar heen strelen
naast haar staat Zus van Impe
mee haar bord vooruit, zij blinkt
in de kerstboom, de kalkoen slaapt
op een zlveren schaal en zwijgt
handen zoeken zich samen ineen
grijs haar lijkt echt op engelkes…
het dorps beminnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 daken kleuren roodbruin in het land,
bomen kijken er verliefd door vensters
op zoek naar nog wat warmte binnen,
ze vertakken zich als nesten
of ze in de herfstzon kleintjes verwachten.…
Leven
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.491 Jouw leven
je bent er niet meer
gevoelens zijn eindeloos
gedachten soms troosteloos
wat is de zin van het leven
Leven is de zin
geven van liefde
niet altijd begrip
niet altijd gelijkheid
toch wel altijd die warmte
Ik kreeg het
mijn leven, de liefde en de warmte
maar ook onbegrip
alles is niet perfect
ik ben niet perfect
Zoek in…
Gerijpt
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.284 Na langdurig en ver zoeken
vond ik mijn levensgeluk.
Ik vond het, gewoonweg, bij mij thuis.
En het lag onder mijn neus.
Nooit gedacht!
Het lag er vervlogen lang, stoffig,
lamlendig en verwaarloosd.
Het lag er al jaren eigenlijk
zo voor het oprapen.…
Obsessief
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
473 Vanuit de
ivoren kooi heb ik de nacht
verwerkt, die ik heb verloren
in het kaatsend licht, de
grijze lucht bewerkt tot
harde staal, het leven in
de geest verscherpt zich
tot inzicht en preekt een
ongeschreven taal,
beelden worden helder,
die ik niet pareren kan
met woorden en zoek
ik naar een gedicht die
met die obsessie breekt.…
Repareren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
497 droom, dat
lijkt een magere handeling,
die deze ochtend heeft
gemerkt, de schroom
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het
donker wordt, de aandacht
voor de geest, spreekt zich
uit in het stille zwijgen,
zodat gedroomde beelden
zich in helderheid tot
zinnen laten rijgen, wat niet
te repareren is met louter
woorden, zoek…
over een zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 altijd als zij spreekt
met een ander pseudoniem
lacht een lichtstraal subliem
ultiem intiem
wij leven immers nog
in dit jaar genaamd tweeduizend en tien
wij zijn pelgrims die reizen over de zee van lucht
zoeken de singnalen op onze weg
die allang geschreven staan
gelijk aan een zucht
als ik in je ogen
bewegingen waarneem
dan zijn is…
de juiste weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
944 Misschien getracht te zoeken
naar iets wat niet bestond;
misten uitgegooide ankers
steeds de vaste grond.
Drijfzand en verharde wegen
doorkruisen het bestaan.
Probeer m'n hart te volgen
om de juiste weg te gaan!…
10 maart 2010
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 de zon schijnt helder in een blauwe lucht
hoopvol huppelen de eerste zeilplanken
over de stevige golven
ze vriezen echter snel het water uit
de koude heeft immers
nog steeds geen schipbreuk geleden
er zijn ook optimistische wandelaars
met roodblauwe handen en snelle tred
om niet te hoeven klappertanden
op zoek naar wat warmte stranden…
Immoralist tot het eind
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
952 De stervende pakt haar hand, sterven is simpel
zucht hij met z’n laatste ademtocht in de palm
van haar hand, laatste zucht is de geest die het
lichaam verlaat op zoek naar een verblijfplaats.
Ze schreeuwt van ontzetting haar ziel in stukken,
zien sterven is niet simpel.…
Delend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
424 dwalend langs de grote rivier
zoek ik de kleine steentjes
die zonnewarmte dragen
geef ze in stilte over
aan de koud geworden hand
het hart vol dieptevragen
grijze wolken drijven over
we delen samen het licht
dat het donker verslaat
en langzaam zien we
hoe iets van een verlaten droom
weer in een werkelijkheid overgaat…