8622 resultaten.
mijn hart spreekt verdriet
hartenkreet
2.2 met 25 stemmen
1.745 Eenzaamheid begint te spreken,
nu mis ik mezelf het meest.
Gedachten hebben mij verlaten,
maar de rust vind ik niet.
Zodra mijn mond stopt met praten,
spreekt mijn hart verdrtiet.…
geen rozengeur
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
1.766 een dievennacht
met hier en daar een pilelamp
waarvan de batterij gans plat
wie weet hoeveel eeuwen al
hij strompelt, mompelt
'k ben strontzat
terwijl hij traag de sleutel past
zonder hulp van maneschijn
en mist en nog eens gist
waar toch dat gat
verdomme!
waar dat gat mag zijn
slechts één ding schiet door zijne kop
dat er geen deegrol…
In nevel uiteen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.251 in nevel uiteen
ongrijpbaar verleden
voorbij de gedachten van toen
in mist vervallen
verdergaan in heden
ontastbaar is de toekomst
onbekend
wat komen zal
gedachten worden angsten
in deeltjes uiteengedreven
langs het barre bestaan
dat leven heet
toch zullen we verdergaan
de ondenkbaarheid voorbij
en onze zielen laven
in hoopvol bestaan…
Afasie!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.652 Klinken klanken vanuit eenzaamheid en pijn.
Ik wil je verstaan, verward is jouw praten.
Vaak heb je mijn onmacht in de gaten.
Soms botsen mijn woorden, met je kreten.
Maar ik ben bij je, zal je niet vergeten!
Terwijl jij steeds hetzelfde doet en zegt,
blijft je gezicht eerlijk, helder en oprecht.…
Loslaten wordt vervolgd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
661 Door levenskracht aan te raken
lost het denken op en de schaduw
van het lichaam verdwijnt
Een gedachte is gevormd
vraagt om een gebaar
een oeverloos woord
Het trilt op de wind
droogt vleugels in licht
wil worden gehoord
beluisterd, begrepen
en luchtigjes
verder gedragen…
Muren van niet thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 zag de grauwe vensters
in muren van niet thuis
een straatlantaarn
donkerde de chaos in
schijnbaar verlaten huis
toch klop ik aan
in licht verwachten
de voordeur kraakte
in het openen na
zoveel stille nachten
je blik weerkaatste
in de schemer van de trap
ik had de eerste stap gezet
jij wist mijn gevoel jouw hand
vond feilloos snel…
Afwezig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 daar gaat hij weer, met aktentas
en op zijn arm een regenjas
hij zwaait afwezig naar een raam
waarachter stille schimmen
nauw zichtbaar door het glazen glimmen
samen zijn met slechts zijn naam.…
troosteloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 het leven ligt er verlaten bij
slechts her en der verspreid wat mensen
die mij tegemoet komen
en dan geruisloos door mij heen lopen
mij achterlatend als decor…
boot
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.139 liever sta ik aan het roer
van deze gedachtenboot die
hotst en klotst tegen klippen
dobbert maar wat rond
over tomeloze rivieren met
bochten en stroomversnellingen
zonder ooit vaart te minderen
liever sta ik aan het roer
ziel stuurt boot langs beemden
rietkragen onder zacht zonlicht
nu pas, lichaam, nu pas
ontdek ik jouw ware rang…
Wachten zal ik
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.365 Wat moet ik zonder
Iemand om mee te leven
Geen minuut en geen seconde
Kan ik iets aan een ander geven
Met een gevoel van eenzaamheid
ga ik door dit leven
Dit is nu mijn strijd
Juist door verlangen gedreven
Zal ik wachten op jou
Hopend dat je dit niet zou vergeten
Later wens ik dat ik wou
Dat je dit eerder had geweten
Straks beginnen…
Verloren partituur
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.068 Maanden verstreken
Doch verwonden ze nog steeds
De scherven van weleer
Bloed dat vloeit
Met een dunner wordende
Structuur van het vergeten
Een gekrompen hart
Droogt langzaam uit in de
Verzengende kilte van het niets
En ik......struin
Loop, vecht, ren, struikel
Over mijn misvormde gedachten
In mijn oren hoofd
Een onvolmaakte symfonie…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Ze heeft een nagel in haar klok geslagen.
Daar hangen alle ruikers die ze krijgt
van haar bezoek op feestelijke dagen.
Gelijk men aan een snoer de parels rijgt,
schikt zij de bloemen in diverse lagen.
Zolang de nagel niet met lossen dreigt,
bewaart ze, om 't alleenzijn te verjagen,
elk souvenir dat naar gezelschap neigt.
Haar zoon…
Pluche liefde
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
804 We zaten op een bankje aan het water:
Jij, ik en die bolle.
Met wie je nu naar bed ging.
We hadden elkaar niet bijster veel te melden,
(verschillende ideeën, andere helden)
En alleen wat wiskunde betrof,
Zaten we echt op een lijn.
We zaten op een bankje aan het water:
De zon zweeg, het werd vroeg later,
En ik dacht:
Een paar zeemeerminnen…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 Dit gebied is een landstreek des doods
en de middag is grauw als de nacht...
ach, hoe lang heb ik niet gezocht
naar het pad van haar huis, naar haar tuin,
naar het gras dat haar schrede betrad.
zij was de eerste die in de lente des levens
een zomer lang met mij was...
maar zij verliet mij
en zij verried de vluchtige tenten
voor het…
onder de essen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
655 luchtige dag
vol van blauwe weemoed
zachtkens glijdt zij daar
zonder dat ze hem ziet
blauwe waanzin
zomer vol witte hoop
glans maar raak, zon
blonde haren
onder de essen
laat zij gras vliegen
de witte handekes
vol van lente
lichtblauwe dag
een oude man in waanzin
zijn dag met haar
zonder dat ze hem ziet
de blauwe oogjes
vol…
Onopgemerkt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
986 Critici
Probeerden nadruk te leggen
Op haar prachtige verschijning
Haar voeten, enkels, knieën
Deden pijn
Zij trok zich terug
Probeerde te scheiden
Betraande ogen
In een getekend gezicht
Beelden zichtbaar in de spiegel
Haar zelfmoordpoging
Bleef onopgemerkt…
Hyves
hartenkreet
2.2 met 24 stemmen
2.633 Achter mijn beeldscherm, alleen
Verlang naar gezelschap, virtueel
kom bij me, kom en deel,
help me door de avond heen
Het beeldscherm knippert, 0 online
Je vrienden doen het aangename
Tastbaar, hebben lief, tesamen
Geen ander kan zo eenzaam zijn
Nog steeds niemand
Ik schaam me, het wordt pathetisch
Help me! o, is daar iemand?…
bevroren ziel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
589 avond
in dikke deken ingerold
verwarming gloeiend hoog
toch maar niet warm kan worden
een vraag die-in mijzelf gekeerd
en uit het lood geslagen
omhoog borrelt in sombere gedachten
waar onmiskenbare waarheid
te groot om te bevatten
zich nestelt in spelonken van mijn ziel
die het pulseren van het bloed
onachtzaam ruw verijdelt
in eenzaamheid…
Ignis Frigidus
gedicht
2.9 met 31 stemmen
9.481 Geen vrolijkheid slaat botter op dit uur
dan het gekletter van de koperslager
dat mij benoemt tot onbezoldigd klager,
een blaasbalg blazend zonder gloed of vuur.
De warme smid, de onverdachte drager
van licht en warmte in mijn winterschuur,
versmoort de kilte van dit rillend uur
en maakt de armoe voelbaar minder mager.
Ik dwaal ontdaan door…
Kijken naar Alma
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
978 De vrouw slaat haar benen over elkaar
zij waant zich alleen in haar nonchalance
haarzelf bewegen is niet wat zij ziet
waant zich alleen en onbespied
Straks krijgt zij thee in de salon
wat toastjes met kaviaar en een kus
Op haar schoot leest zij gedichten
vertaald in het Nederlands van Poesjkin
Haar wangen worden rood en zij streelt
haar…
Sinds de geliefde stierf
gedicht
2.0 met 100 stemmen
24.059 Sinds de geliefde stierf staan ook de korven leeg;
de laatste stammen hoort zij gonzen in de appelboom:
zij maken was voor beelden die zij dagelijks bedauwt.
Van de verboden vrucht huivert elke tak;
zij slaat de ogen neer en waar het grint een hak
bezeert, beluistert zij het schuren van de slang.
Verlaten ligt de binnentuin: om niet alleen…
Vul mijn Hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.612 Oh! mijn
lang verwachte geliefde
wat wilt U in al uw pracht?
Jij kwam naar beneden
met een kaartje in uw hand
en bekoorde mij.
Ik werd aangegrepen
en tot tranen bewogen
Toen kwam het lied
dat ik zocht
in mijn hart
in mijn werk
Laat mij alsjeblieft, Elena
als de avond valt
nooit vergeten U te danken
Laat mij alsjeblieft, Elena…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.973 Jij was voor mij de ware,
En dat ben je eigenlijk nog.
Je hield van mij, dat zei je,
Maar verliet me eindelijk toch.
Je wist niet wat je wilde,
Was onzeker, inconsistent.
Dat ik daarvan de dupe werd,
Is ons allebei bekend.
Ik spreek je vaak dat maakt het moeilijk,
En ook makkelijk tegelijk.
Want hoe graag ik je wil vergeten,
Jouw vrienschap…
Maanstand
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.710 Je zult de eerste zijn
om te weten dat ik
niet meer van je houd
zoals de dennebomen
hun hardheid verliezen
in de zachtheid van hars
geuren van hoop en hop
verbranden van heksen
het herinneren van kussen
ontsnappen aan de aarde
hemelwaarts gaan en neerslaan
op onvermoede, lege plekken…
verborgen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.309 mezelf verborgen
zomaar ergens
in de morgen
dus geen zorgen
ik ben nergens
goedemorgen…
Je hebt me koningin gemaakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 koningin gemaakt
En ik regeer een eeuwigheid
Met strenge hand, over een land
Vol verdriet, gemis, spijt
En op mijn hoge troon gezeten
Overzie ik mijn rijk
En zie de muren hoog gebouwd
Ik zie de muren zo vertrouwd
Gebouwd van bitterheid
Arrogantie is mijn wacht
Haar pijlen haat en nijd
Zo houd ik alles in mijn macht
En voed de eenzaamheid…
ik ben in de war van je
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.920 vannacht ging je linkerhand
over mijn rug, masserend soms
met de palm soms met nagels
licht krassend in het schouder-
blad dan weer kriebelend net
boven mijn billen om daarna
langs de lendenen omhoog te glijden
het gaat niet zo heel goed met ons
maar vannacht toen je op je rug lag
één been opgetrokken met je volle
linkerborst onder mijn…
Repetitieweekend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
757 Het
In taberna zingend
fietsend tien uur 's morgens met
ff blauwe lucht de
zon als hete douche die
duisternis
van
mijn
lichaam
veegt, geeft
hoop aan deze dag het
weekend en de weken die
spoedig traag doen volgen het
nu herbergt het mooiste wat
fluisterend
hier-
o
zingen
heet. 'k
Geniet van 't lange wachten bij…
gepoetst roodkoper
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 zacht rinkelen
de bellen van
het schellekoord
nog is de rust
niet verstoord
dansen stofjes
in de middagzon die
door het kleine raam
de kamer binnen komt
haar hand streelt
zacht de lijnen
van de tafelloper
het licht weerkaatst
gedempt in levenlang
gepoetst roodkoper
dan komt de zuster
met de thee en neemt
wat conversatie…