5388 resultaten.
oprechte uitnodiging (2)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
596 graag in jou, zeg ik
om de dorre bladeren
te horen spreken
de ontroering is soms niet meer
dan het zien van een uit de mist verschenen boom
die, ontbloot, opnieuw zijn weg moet vinden
zich alleen waant
wanneer de avondzon zijn roestige takken brandt
na een dag, te donker om volop te leven
het is zo voorbij, antwoordt het herfstlicht
schaduwen…
Kaarsjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.336 De lengte van je schijn
kan nooit lang genoeg zijn,
maar wacht; ik steek je aan,
kort zo je bestaan
maar geniet met volle teugen
van je geflikker je warmte
en je kunst om schaduwen
te toveren op de wanden!…
Het bed met twijfels
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent gebleven
maar de ruimte werd te klein
om samen zonder schaduw…
Herinneringen in zwart wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
415 ik had de luiken van
mijn comfortzone gesloten
verstoken van buiten hield ik
herinneringen in zwart wit tegen
het steeds donker wordend licht
hagen en struiken
groeiden woekerend dicht
in hun wanhopig zoeken
naar de laatste streepjes zon
herfstte het groen in schaduw alom
ik weet van buigen en barsten
heb mij eindelijk vermand
ben uit…
Een vleugje flirt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 een kleine scene
op het terras
waar jij en ook
de zon aanwezig was
stralende ogen
een vleugje flirt
heerlijke woorden die niet
door anderen waren te horen
de ober serveerde
een lach met ijs in het glas
brak de verlegenheid open
door ludiek weg te lopen
wind parasolde
bewegende schaduw
speelde met highlights
in de krul van je haar…
Zorgeloos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
627 Ik, die de sagen
over diens ontrouw in de schaduw voorlas...
Zorgeloos?
Vandaag sabbel je opnieuw op die grasspriet,
onderbreekt je blote voet weer steeds de lectuur,
laat ik je haast hoorbaar zeggen: -Voorzichtig!
Ja, zo is het goed.…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 de nacht begint
je ogen gaan in en uit
en onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen…
Vonkte gouden regen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 je vonkte
gouden regen
rook naar zomer
strand en golfjes zee
die pure volheid
van het leven toen
lach en ogen
stralend in een zoen
ik nam je mee
de wereld in
doldwaas verliefd op
jou mijn eigen griet
we zijn gaan lopen
naar de horizon
dansten schaduw
in het rode avondlicht
ik wist nog
dat de hemel kierde
toen ik jou zacht kuste…
Wachter van de nacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
812 zijn hoed af
voor grijze vogels op de galerij
van het appartementencomplex
tot dat donkere straatje
waar hij ooit strategisch was neergezet
als een tinnen soldaatje
men fluistert, beschimpt en kluistert
hem op fictieve gronden
hij ronselt en raust, hoereert en smoust
voorbij het kruispunt naar lager wal
zwerft over de stoep zijn schaduw…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 door weinig ervaren
mengden mijn kleuren
vervlakkend naar licht
in het niet
uitgesproken zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 ik wil langer schemeren
om het dubbele in ons
bestaan intenser te beleven
de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen…
Melodieuze energie
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
548 ik weet het oog
de magie van licht
waarin zicht al het
aardse overschrijdt
de tijd mystieke
componenten geeft
omdat hij als schaduw
naast eeuwigheid leeft
facetten toont in
muzikale kleuren door
hun snelle werveling
van melodieuze energie
waar vormen zich
kortstondig manifesteren
pulseert een warmte
die ons de hemel leert…
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Terwijl het lied weerklinkt
in de schaduw van mijn emoties
verlicht het gevoel door jouw gegeven souvenir.
De eclips typeert als gordijn
van hoop, geduld in afwachting
nu de verduistering ons weer verbindt met vertier.
Ook nevel in de dageraad
of mist op de dag zonder wind
kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.…
Het woord
gedicht
3.8 met 5 stemmen
2.365 Wandelend door een boomgaarden wereld
vroeg ik een vogel een vederen woord
een zingend woord een zonlicht woord
smeekte ik een vogel een woord mij ten dienste
een vliegwoord een vangbal een boemerang
Maar toen ik droomde dat mijn wens zich vervulde
verschool ik mij om het te breken
om te zien wat er in zou zijn:
een nest jonge vogels
of schaduw…
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl…
Het mooie patina
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 zij hebben stilte
langdradig gemaakt
uit hun gespreksstof
was al lang geen goed
garen meer te spinnen
handen schikten
bloemen zonder hart
in vaal licht dat de
kleuren versluierde en
vorm geen schaduw gaf
het mooie patina
van liefdevol gebruik
verdofte en straalde
nog amper zijn warme
toegenegenheid uit
nog zien zij elkaar
maar…
Mijn laatste snik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 het is de alleen zijn pijn
die nachts uit schaduw
zijn tanden krijgt
vol venijn aan
zekerheden vreet
als ik zweet van angst
zelfs licht kan niet
verdrijven wat uit donker
naar me toe komt schuiven
een radeloze schreeuw
kan ik totaal verlamd
nog panisch uiten
voor ik wakker schrik
gedesoriƫnteerd dacht bezig
te zijn aan mijn laatste…
Een beetje extra
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
529 Want soms, begrijp ik mensen wel
die niet genoeg krijgen van de zon,
maar weet je: ik zit gewoon in de schaduw
op ons balkon!
Echter soms, die enkele keer,
wil de mens een beetje meer
en dat geef ik graag,
zeer zeker vandaag!…
Tekenboek van liefde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
609 Ik teken een horizon
in het tekenboek van liefde
er ligt een lichaam te zonnen
een zomer straalt over zijn schouders
een zon tovert een lach op zijn gezicht
wolken kietelen hem met schaduw
ik kan zien dat hij van me houdt
hij tekent een boom naast mijn illusie
om de dromen in stilte te bewaren
nu de zon lager zinkt
en de maan een lach…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
515 waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal…
Mijn hulp
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 De Heer is mijn beschermer, altijd
Waar ik ook ga of sta, Hij is bij mij
Hij is als een schaduw aan mijn zij
Niet alleen nu, maar tot in eeuwigheid
De Heer maakte de hemel en aarde
En alles wat er leeft is van Zijn handen
Hij is bij mij, waar ik ook zal belanden
Hij die mij voor struikelen bewaarde.…
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 ik open deuren
maar wind breekt uit
jaagt schaduwen na
door het gebarsten licht
wankelend scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 de middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar…
Handelen in vraag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 zij boden
schaduw aan
lachten om de zon
die ons dit
had aangedaan
zij handelden
in vraag en
boden ludieke
nog niet genoten
oplossingen aan
ook zij konden
niet leven van de
wind alleen pakten
aalmoezen aan voor
een goed bestaan
vaak deelden zij
illusie met de
waarheid in het midden
onaantastbaar
zonder schikken
prijzen…
Zonnewarmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Zomerachtig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
390 Hoogstens
kan de schaduw enige
verlossing bieden.
Tijdloos schept de dag
zijn vertrouwen met
haar warmtebron.
De zon draagt
jou in liefde,
waar jij ook heen
gaat.
Tropisch
is het zeker.
Gevaren
zijn er genoeg,
als je er niet goed mee
om zal gaan.
Foto Dick Voogd…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 , het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt begeerd, het door de
lichtjaren heen en weer
leeft van licht en schaduw…
het is de hare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 hoe haar landschap kleurt
in een valwind waar schaduwen
worden weggehoond en wolken
geletterd de toekomst herschrijven
in de muze die alle facetten
van mijn reuze raderen kent en
kloksgewijs mijn wijzers richt
wanneer ze als gebogen fruit
de appelhof die mijn gaard
bevlekt ontdoet van valse
overtuigingen met een gloed
van een getuigde…