8256 resultaten.
Mooiste ooit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
853 Het mooiste ooit beleven
Starend in elkaars ogen
Reiken blikken tot in ziel
Elkaar t hart gegeven
Het samen beseffen
niets dit kan overtreffen
Liefde zo puur en zonder end
Mijn tranen van geluk
Strelen jou wangen
Weten dat jij die ene bent…
Emotioneel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
789 Het wordt allemaal teveel
Heel emotioneel
Lichaam ik verlies mijn grip
Nee, ik zit niet in een dip
Maar wanneer houdt het nu is op
Ik zit nu echt aan mijn top
Ook al verleg ik steeds meer mijn grens
En blijf ik toch een vrolijk mens
Komen de tranen steeds meer
Pijn blijf eens weg al is het maar voor een keer.…
Liefdevolle paradox
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
779 Verliefd word je, liefde ben je
Pijn denk je, liefde voel je
Verdriet heb je, liefde vergeeft je
Tranen stromen buiten, liefde vloeit binnen
Angst ontkent, liefde bevestigt
Jaloezie gaat, liefde blijft
Wantrouwen doodt, liefde leeft…
Als er tijd tussen zit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 Je woorden klonken
Bitter, zuur en wrang,
Het liefst, zei jij,
Plakte je mij achter het behang,
De tranen die ik om jou
Schreide waren eerst
Zout, daarna nog wat zilt -
Nu er al wat tijd tussen zit
Is mijn oordeel over jou
Niet langer hard meer,
Niet negatief, maar
Eerder al wat mild…
Voor mevrouw S. van haar laatste leerlinge
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Het einde van jouw seizoen
De hemel neemt al lichtere tinten aan:
de bleke dag is hier waarop ik je prijs moet geven aan aarde en aan vuur
Verbittering was je metgezel;
je was getuige van mijn tranen;
Je sprak over verschrikking
en over trouw.
Ik was er, maar je wist het niet
Winterkou slaat me in het gezicht
jouw seizoen is voorbij…
Huichelen?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
584 Een westerling is honderd Arabieren waard
of duizend Afrikanen
Dat is de prijs op de wereldmarkt
voor nieuws gedrenkt in tranen
Wij rouwen zoals het hoort
voor mensen van onze soort
en tonen eensgezind
welk onheil ons verbindt
Hijsen halfstok de driekleur
met een kwezelige geur…
vleugels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de aangezegde dood
in bootjes van papier
aangespoeld wachten
op zilte handen
de zwaarte deinde stil
en licht tussen hen in
de tranen raakten
bevriend met de verliezen
ze weven nu de dagen
losjes aan elkaar
lopen door de avonden
naar de nachten
vandaag is niet meer
wie zal vleugels geven?…
Hoe
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
624 kan ik ooit nog rusten
nu wij door de tijd
worden ingehaald
mijn tranen veiligstellen
lijkt een onmogelijke
opgave
die bewaar ik liever voor later
nu vang ik je
zolang ik kan
bevecht ik draken
met lange zwaarden
verdelg demonen
die je dreigen te ontvreemden
te vervreemden van mij
die je lief heeft
gelijk het mooiste ochtendgloren…
lila
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
588 alles wat er rest is een
armband rond mijn pols, een
glimlach achter glas
en
stilletjes herinneren
ik zaai het zaad van lila klaprozen
ik zegen ze, heel stil
de wil om ze te laten bloeien
overschaduwt het geheel
het zijn er veel
een glimlach over warme aarde
het zijn er minder
dan de waarde van
de hinder en de tranen in mijn keel…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
914 Stilte
In de nacht
Gedachten tieren
Gevoelens woekeren
Jij zit in mijn gedachten
Ik mis je
Te erg
Verdriet steekt de kop op
Ik roep je naam
Maar je antwoordt niet
Het blijft stil
Te stil
Uitgesproken
Luid roept het verdriet
Tranen in mijn hart
Weerspiegeld in mijn ogen…
Broos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.027 Wij zijn
broos als glas
breekbaar
als glazen
Het zal u
niet verbazen
dat woorden
zinnen hard binnen
komen
onze dromen
tot splinters
gruzelementen
Pak het glas
op
veeg scherven
op 'n blik bijeen
Niet meteen
want in het glas
zien we nog
de weerspiegeling van tranen.…
Sterrenkinderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
591 Ik mis de nachten
Waarin enkel de maan
De hemel mocht verlichten
Wij zijn kinderen
Van de sterren
Sterrenstof, dat zijn wij
Nu zie ik duizend sterren
Hoog aan de hemel staan
De hemel huilt
Tranen van de sterren
Die hun kinderen
zien komen en zien gaan…
Dat blik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
844 Je was mijn eerste keus,
Dat weet je heus
Maar dat verdomde blik,
Je verdwijnt weer, en ik slik
De zovele verwijten,
Hoelang moet ik mijn tranen verbijten?
Voordat je ziet, dat dit de oorzaak is van ons verdriet.
Ik hoop dat voor jou de zon mag schijnen, wanneer de drang naar verdoving voorgoet zal verdwijnen.…
eerste hulp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 ik plakte pleisters
zocht verwaaide verbanden
hechtte jouw lippen
vond zeven doekjes
voor het stelpen van het bloed
ik leidde je hart
van a naar beter
dichtte je verwondering
met nietjes en lijm
depte je tranen
deed een greep naar het compres
dat geen ruimte liet…
Parels tellen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
672 Als het einde nadert
en hij met lege handen en
een handvol holle woorden staat
Graaft hij dan naar de zin
van het leven vindt hij
waarheid of leugen
Als de nacht
haar zwarte vleugels spreidt
en hij stille tranen huilt
Voelt hij dan dat de kralen
die hij telt schitterende parels zijn
in een zinloos bestaan…
Sneeuwwit gewaad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Ik zie de bomen groeien
onder een sneeuwwit gewaad
als koningen herrezen uit
onbestemde landen
zolang de vorst hier heerst
takken kreunen door het
ijselijk gewicht
als de aarde weer opwarmt
vloeien lange tranen en
zullen ze uiteindelijk weer zwijgen
de metamorfose was tijdelijk…
Alles verscheur ik
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
220 Alles verscheur ik
Ik wil er niet meer aan denken
Het verleden doet pijn
Het heeft zo moeten zijn
Huilen moet en doe ik ervan
Het laat me niet los
Alles verscheur ik
Het leed en ellende
Verdriet en de tranen moeten slijten
Ik doe en zeg het niet graag
Maar anderen valt veel te verwijten
Ooit zullen ze mijn verdriet vrijpleiten…
Klein
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
49 ik verlang niet naar verre landen
maar naar zwarte koffie
in de vroege morgenstond
vers brood dat kraakt onder het mes
naar zonlicht dat op de houten tafel valt
waar we aan op lange zomeravonden
met een lach en traan proosten
ik verlang naar niets dat glanst van ver—
alleen dat kleine
dat is genoeg…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 DE ZOON
Uw zoen is op mijn mond gelijk mijn tranen: zóut...
DE MOEDER
Mijn zoon, mijn zóon; ik ben voor u als duister goud...
Zíet ge mij niet, om u zo troostloos-droef te wanen?
DE ZOON
Mijn moeder, 'k zie u vréemd in 't licht van mijne tranen...
DE MOEDER
Bemínt ge mij dan niet, mijn kind?..…
Varen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.524 Ik wil varen
Varen met een boot
Door golven, door zonnestralen
En door zwaar weer
Kijken naar die stad in de zon
En voelen
Waar mijn start
Nooit mee begon
Ik wil varen
Varen als een kapitein
Met een ego, met een trotse blik
En met zijn tranen
Omdat die kapitein
Zijn hart liet zien
Maar never nooit
Zichzelf kon zijn
Ik wil varen…
Mijn zoon, mijn eersteling heeft zich een lid beleden
poëzie
3.8 met 9 stemmen
3.641 Ja, tranen bij het zien op schuld, ellend en zonde,
maar tranen, waar de blik op ’t Godslam heen door dringt;
wie aan het hout des vloeks die schuld het hart doorwondde,
maar aan dat hout geboet, in liefdes diepten zinkt.
Mijn zoon! hoor onze beê, en hoor’ haar God van boven!…
Intens genot
hartenkreet
4.6 met 39 stemmen
1.252 Los van het feit
dat je nu
iemand anders
vol liefde
in jouw armen
neemt
dat je volledig
vrij van mij bent
in dagen
en nachten
vol weemoed
en pijn
dat je nog altijd
de oorzaak bent
van mijn tranen
van onzekerheid
en verloren
levenslust
dan nog kan ik niet
ontkennen dat
over jou dromen
mij doet sidderen
van intens
genot..…
vergeven tijden....
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.404 in rakende handen
breekt eenzaamheid
zoeken haar ogen
naar levenslust
omhelst zij verlangen
dat tranen vermag
beheert een toekomst
die onmogelijk blijkt
drukt haar verleden
het dromen naar morgen
wentelt zij angst
in herinnering
huilt zij verborgen
vergeven tijden
haar lot ondergaan
in verbetenheid…
waar angst begon....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.360 ook in mooie dromen
laten mijn tranen
het tasbare toe
aanvaardt mijn verdriet
de hulpeloosheid
van diep verholen
duister gevoel
zoeken mijn pijnen
naar leefbaarheid
waar nachten breken
in het gelaat van de zon
daagt mijn ontwaken
dit leven uit
de angst vervaagt
waar hij ooit begon…
na morgen is vandaag
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.297 wazig mijn verlangen
met oeverloze spijt
als parelende tranen
die jij voor mij ooit liet
aanvaard mijn broze handen
zacht troostend gestreel
jou rakend als een veder
teder als een lied
in gefluister van woorden
een kus naar jou toe
na morgen is vandaag
een dag zonder verdriet…
Vaarwel
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.947 Gisteren achtergelaten
gezichten, snikkend
Vandaag verloren illusies
verdwenen in tijd
Ogen stromen tranen
naar vergetelheid
Morgen aangebroken
schuifelende voeten
`n Laatste aards vaarwel
brengt hemelse groeten.…
Echtscheiding
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.279 glazig glijdt ijs over mijn
wang, druppelt naar een
zee, spontaan dichtgevroren
in volle zomer
tranen van vloed waaien
over mijn strand van
ontgoocheling, jij brengt
met golven van woorden
wat eb naar me toe
allang vervlogen
windstoot doorprikt
nog altijd mijn
drijvende wolken . . .
tot snijdend hagel…
nog steeds dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.368 steeds zie ik je weer
in de tuin
waar je wachtte,
waar je huilde, lachte
waar je tranen
zout brachten tot de aarde
om jou daarna op te nemen
waar je lach weerklonk
door hemelse ruimte
van waaruit je nu
op mij neerziet
steeds... zie ik weer
nog steeds... dichtbij…
Logica = Chaos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
958 Verdraaide tranen
druppen omhoog
naar mijn ogen
de weg is kwijtgeraakt
verloren
vervaagd
Zanikkende blikken
kruisen mijn woorden
dreinende kussen
verstikken mijn licht
onderdrukt
verschrompeld
verdwaald
in het duister
Alleen in de nacht
van de dag
zonder einde
verdwenen de zin
De logica
is chaos…
heb je nooit kunnen vergeten
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.322 ik je kunnen vergeten
al deed ik nog zo mijn best
om vooral niet bij jou
stil te staan
alle dingen die je deed
waarmee ik niet leven kon
ik heb je zo vreselijk gehaat
nooit heb ik je kunnen vergeten
nooit meer gedacht
dat ik je weer zien zou
ineens ben je er
zomaar ineens
sta je daar
met je ogen
vol met tranen…