6019 resultaten.
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon zijn krachten
had verloren…
Weggevlogen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
704 Heb voor mijn verloren vlinder een roos neergelegd,
want je kunt het maar nooit zeker weten.…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 In jou heb ik mij verloren,
mijn hart met alle toebehoren.
In jou zie ik de toekomst gloren,
die zich door storm, regen en wind niet laat storen.
Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.…
De hopman.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
694 Wie hem volgde was voor altijd verloren,
de hopman is een narrig kind.
De hopman wist ons te verleiden
maar heeft zijn schepen nu verbrand.
We zullen hem terstond ontweiden
Zijn schelpenhoed ligt al onder ’t zand.…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 gedachten zijn ficties, een trage laag
bovenop de snelste weg naar inzicht:
gevoel dat onderin verloren ligt.
geen ding bestaat. geen dreun wordt ooit gehoord.
groei gebeurt en stopt niet bij een woord.
er is geen enkele gebeurtenis
(een vraag is altijd beter als antwoord)
bespreekbaar, vòòr ze afgelopen is.…
Boze Engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 bij mij liggen
Dicht bij elkaar
Jij bent zo lief
Het legde knopen in mij
die nog niet helemaal los zijn
Ik was een reddende engel
die nog niet gewend was
aan haar lichaam, een kind
dat wel de hemel, maar
nog niet de aarde kent
Het herhaalde zich
In mij groeide boosheid
Onmachtige afkeer
Het herhaalde zich
En met anderen
Ik verloor…
Betekenisvol
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
544 Jij bracht me
Naar de plek
Waar ik rust vond
Waar de zon opkomt
Hoe duister ook de nacht
Waar niets verloren gaat
Noch in daden noch in tijd
Waar vertrouwen begon
Vertrouwen zonder grenzen
Ik breng je
Naar de plek
Waar je rust vindt
Waar de zon opkomt
Hoe duister ook de nacht
Wij samen
Lopen over water
Hoe diep het ook is…
Goud in beweging
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 waar jij neerdaalt
breekt lucht open
zingen trappen hun zwijgende lied
een hand —
vogel, vlam,
geraakt en weer verdwenen
jij, zonder grens,
schenkt ademen
in glinsterend goud
wij, verloren
in jouw lichte dwinging,
zwenken
als bladeren in de adem van dromen
leven
aangetikt,
wakker gedanst
op de stroom van wat geen einde kent…
Decadentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Is dit nu decadentie:
het vasthouden aan je leventje
en de jonge mensen
verantwoordelijk achten
voor hun toekomst
die verloren lijkt
zonder geloofwaardige beloftes
en met alleen het verlammende
besef dat alles slechter wordt
zodat alleen geweld nog
uitkomst lijkt te bieden?…
Drijfzand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Hoe het leven toen was
in de eenentwintigste eeuw
zal wel een raadsel blijven
De bronnen zijn drijfzand:
onduidelijk, tegenstrijdig en
psychologisch niet uit te leggen
Het meeste is verloren gegaan
bij bezuinigingen, onnadenkend
of omdat het overbodig leek
Een deel schijnt met opzet
vernietigd te zijn, en wat er rest is
egotripperij…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 Op het toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen…
Zeeuwse adel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
377 Groeten vanuit West -Vlaanderen.,
buur van Zeeuws Zeeland,
waar de Damse kanalen niet bevist worden,
de buizerds met tientallen wonen,
ten zuiden van de Zeeuwse schonen,
met haar rijen bomen,
roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden,
de wintertijd is aan het komen
we allen de hemel beloven
waar geen bladeren vallen
zijn verloren…
hartdood
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
2.476 wat ben ik meer
dan een leeg omhulsel
in een vergeten kamer
waarin schreeuwen
blijven plakken
tegen fluwelen wanden
en waar het hart blijft kloppen
tegen beter weten in
ik sleep mij voort
van woord naar woord
zonder doel
of gevoel van waarde
wat ben ik meer
dan een stil verlangen
in een verloren wereld
waarin nachten
langer duren…
Zal ik je kronen tot koningin....
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.422 Wees mijn koningin
niet enkel vandaag
maar tot de tijd rest
in mijn verloren jaren…
Listige liefde
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
3.047 gedaan
Mijn ziel vervuld van dromen
Toen stilletjes weer weggegaan
Dagdromerij in stille nachten
Gevoel blind voor het verstand
Gevangen in beelden vol liefde
Door passie en tranen overmand
Ik dans de tango met mijn vlinders
Zweef en val dieper dan ooit tevoren
Het is alleen jij, steeds enkel maar jij
Zelfs nu ik je voor altijd ben verloren…
om in jouw glimlach op te gaan
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
966 ik ving je blik
en weg was ik
liet mijn lichaam staan om
in jouw glimlach op te gaan
je zweefde naar me toe
voelde je zacht raken
je lippen waren rood
en warm in het smaken
zo stonden wij
verloren tussen mensen
een wereld ging voorbij
vol onvervulde wensen
de tijd stond stil
je oogde ja ik wil en
samen zijn we weggegaan
onze…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven
om dan als het ware afgericht
te sterven als verloren…
Fel (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Alweer een nieuwe dag
waarop het felle licht
van boven op ons mildheid
maar ook trouwe tranen richt
Een fel licht in de duisternis
oog in oog, frontaal
schreeuwend halogeen de mond gesnoerd
meedogenloos, verwrongen staal
En terwijl de nacht alweer verloor
verdween het licht uit beider ogen
twintig jaar was voor hem veel te kort
Word…
Jij...
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.909 heen
Zo leeg
Zo kaal
Helemaal geen kabaal
Waar ben je nu
Nu ik je nodig heb
Nu denk ik alleen
Denken aan de dag voorheen
Tranen zijn gevallen
En echt niet te min
Liefde is gevallen
Vriendschap is gekomen
Beter dan voorheen
Iemand die mij begrijpt
Dat is wat ik nodig heb
Die Warme knuffel
Die ene arm om me heen
Spijt van de verloren…
Zomerroes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.087 De hemel draait bedwelmend rond
terwijl ik me vergaap aan stralend blauw
en zomerroes verpakt in blond
al fietsend door de morgendauw
Haar lokken zweven in de wind
overspoelt het landschap met een lach
zo speels onschuldig als een kind
tegelijkertijd betoverend compleet van slag
Al slippend, verloren in een laatste bocht
onbewust van noodlot…
Ontknopt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.214 Deze ogen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd van mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren, nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Maar dovemansoren horen
veel dieper dan bedoelen
en blinde…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een bevroren wolk
overnacht in een oude kruin,
een oud web in een verloren tuin.…
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.
Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
Wrang
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.180 Maar nooit gehouden is nooit verloren.
Ik droom van zaken niet geweest;
zij kon mijn stilte niet goed horen.
En nu is hoop opnieuw geboren,
zonder waarheid, zonder leest,
om mijn sluimer te verstoren.…
TRANEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.993 Je geweten knaagt
soms diepe sporen
zonder mededogen
voor je kleine ziel
ik kon je vangen
voor je verder viel
en je behoeden
voor wat is verloren
Ik twijfel niet
om wat ik heb gewonnen
een moederhart
is sterker dan ik dacht
het vormde zich het web
dat jij bedacht
en sloot de draden
die ik had gesponnen
Nu krult je hand…
Tijdelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Is de tijd
verloren of
bewaard in wat hij beloofde?
Niemand stopt, niemand zoekt
want wachten
is een wens
en wensen
is geluk dat alleen
maar voorbijgaat.…
KIND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
2.112 Ik had je willen bouwen
van het harde hout
met balken die wat dragen konden
in steen die het blauw van staal omsloot
maar mijn handen
beefden even
ik zag dezelfde
architecturale fouten
die ik in mijn hoofd
vergeten wou
spiegelde me
in de vensters van je huis
waar ik mijn eigen dromen
ontmoette die ik ooit verloor
maar een open deur…
kerst-mis
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
4.213 Het is ongelooflijk
Het is bizar
En niet voor ons goed te begrijpen
De mensen raken er van in de war
’t Is gewoon een wonder
ondanks al dat jaarlijkse gedonder
wordt het toch weer kerst
en denkt de mensheid te begrijpen
dat haar wijsheid nog zal rijpen
en dan krijg ik van
de hoogste kerkelijke baas te horen
dat de mensheid is verloren…
Mama
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
3.037 Word dan sterk, treuzel niet
40 jaar is geen verplichting
Om te blijven met verdriet
Maak die keuze voor jezelf
Voel je weer een jonge meid
Wees verstandig blijf niet wachten
Verlies niet meer verloren tijd
Ben je blij, nog steeds gelukkig?
Leef je nu echt zonder spijt?…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 waar je ook belandt,
je wordt - nu of later
teruggevonden
in het woestijnzand
of in het zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je…