32564 resultaten.
Dank aan de kinderen...
hartenkreet
3.1 met 34 stemmen
13.289 Dit is een ode voor onze kinderen
Volwassen mensen zijn het nu
Samen hier bij ons opgegroeid
En nu elk een waardevol individu
Toen ze klein waren zorgden wij
Zodat ze door konden groeien
We hebben er zo van genoten
Dat we ze op zagen bloeien
Ze laten ons delen in hun leven
Hun warmte en liefde zo puur
Wij genieten van hun openheid
Tussen…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst…
besmeurd maar toch onaangedaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.198 ik zag je schoenen staan
besmeurd maar toch
onaangedaan wachtend op
de stap waar ze voor gaan
je hebt ze uitgeschopt
je voeten weggestopt
in het geitenwol van sokken
zachtheid en hun warmte lokken
we lopen niet meer paralel
voeten kennen nu de wegen wel
en gaan hun eigen gang
niet bang om uit de pas te lopen
jij bent geschoeid…
SCHERVEN OPGERUIMD
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.743 Ik zal mijn paden gaan bewandelen
met mijn hand in die van jou
waarin altijd warmte en liefde heerst
waar verdwenen is de ijzige kou.
Ik had de scherven kunnen lijmen
maar de barsten blijf je altijd zien
daarom zijn ze nu opgeruimd
en uit mijn leven bovendien.…
Licht geraakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.135 Ineens zie ik je,
onbereikbaar,
mijn vingers tekenen
je lach in het niets
zacht raak ik de lijntjes
om jouw mond
geloken ogen verstoppen
verdriet, stil kijk ik de zon
in je gezicht, waar zachte
stralen warmte geven
aan nooit verwacht
later, terwijl ik de wijzers
vooruit kijk, open jij je
ogen en kijkt me recht
aan, nooit was je dichter…
Elk jaargetij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.250 Je bloes die half open staat
het kippenvel in jouw straatje
van Vermeer en de houten bank
In de tuin van een zomer
waarin jij op mijn schoot
lankmoedig heerste
met warmte en geuren
uit de huid en de haren
Bij elke kus de lippen
als een krent samenkneep
voordat jouw tong
flitsend uitschoot
mijn wezen diep beroerde
Wij wachten samen…
Nieuwjaarswens
hartenkreet
4.1 met 43 stemmen
5.284 Iemand die jouw zijn schouder biedt
wanneer je zelf geen licht meer ziet
wat warmte en een luisterend oor,
daar heb je immers vrienden voor?
Als iedereen een vriend wou wezen
wordt dit een jaar om niets te vrezen.…
Bent mijn rots
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
874 jij bent mijn rots
vangt licht
van dageraad
verzamelt warmte
als de mens nog slaapt
jouw hitte
komt pas vrij
in avondlijke uren
ik was erbij
jij warmde mij
je gaf je bloot aan
maan en sterrenregen
ik voelde hoe jij
zacht de dag besloot
in mij beschutting geven
streel nu de kleine barsten
in jouw groot massief
kou zal jou in…
die ene arm
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
9.181 het is gewoon die arm
die je om me heen legt
waarmee je me troost
alsof je lieve woorden zegt
het is gewoon die arm
die zoveel warmte geeft
de kou uit mij verdrijft
dat alles in mij weer leeft
het is gewoon die arm
die mijn vertrouwen herstelt
mij de bloemen laat zien
die bloeien in het veld
het is gewoon die arm
die ik zo vaak mis…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
747 Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.
De ijzeren hemel breekt
vlinders leggen zich stil
slaan poeder uit vleugels
rollen tongen vol genot.…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
Vuur
hartenkreet
2.3 met 12 stemmen
2.051 branding
razend in de kolken
van de woeste zee
dan weer kalm aangespoeld
wachtend op het tij
dat zich keert
in het licht van de maan
danst het vuur
speelt met de golven
brandend van verlangen
voert zij een strijd
tussen vriendschap en peilloze dieptes
tussen wonden slaan
die ze niet kan slaan
en tomeloze liefde
dromend aan zee
warmt…
het doek ontvankelijkt al snel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
755 ik je wilde geven
nu penseel ik
tolerant je normen
het doek ontvankelijkt
al snel je warme vormen
en straalt je wereldlach
ik heb gewacht
wist dat wat in
woorden zou verschijnen
jouw kleuren waren in
een setting van de mijne
je beeld staat nu
op doek met schitterende ogen
die het groen van toekomst zien
jouw rode warmte…
in koperkleur en staal gelijst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
909 vangst
in kringloops grote netten
in glas
brengt licht de
luchtigheid die kaatst
in chroom en spiegelruit
pas kleur ontmoet in
het zwarte leer waarmee de
bank en stoelen zijn getuigd
ik heb de zon gevangen
in mijn schilderijen die
op het wit van wanden hangen
haar blik heb ik in
koperkleur en staal gelijst
zij straalt haar warmte…
Slaap zacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.089 volmaakt gezicht
Geschapen in de wolken
Met een lach van satijn
En fluwelen lippen
Ik zag sterren stralen
Als ogen die fonkelen in de nacht
En ik aanschouwde je blik
Genoot van de intense pracht
Het was maar een moment
Ik dacht enkel even aan jou
En tijd had rust gekregen
Alles stond even stil
Ik heb liefdevol aanvaard
De warmte…
Debuut
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.040 Zonder kou zal mijn pen niet schaatsen
Zonder warmte blijft het een puntdicht.
Gedachten bij vreemde tijden en fraaie plaatsen.
Zonder dat het kabbelt naar enig evenwicht.
Deze stroming maakte het nog verdachter.
Het was zelfs dubieus voordat het bevroor.
Er zat geen behoorlijk metrum achter
en al helemaal geen fatsoenlijk metafoor.…
Waarom jij.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
2.733 Jij draagt een hoofddoekje
en kijkt angstig de wereld in
het gaat wel goed zeg jij
en braakt
jij draagt een hoofddoekje
buiten is het niet koud
binnenin warmt de angst
die nog zieker maakt
jij draagt een hoofddoekje
chemisch slik jij de pijn
hoopt op een leven zonder bang
tot zo bang niet meer raakt
jij draagt een hoofddoekje
tot…
Het mooist pigment
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
669 weer prismaat
zonlicht al mijn woorden
kleurt chromatisch
iedere zin en ik
ik schilder ga daar
altijd dwarser tegen in
wil op doek
jouw warmte
in penselenstreken schaduw
ik je zwakke kant
maar het verkeerde
licht trekt
alles uit verband
zet nachts
de daglamp aan
werk met het mooist pigment
het ochtendlicht
maakt alles grijs…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
koud
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.581 Ook als het koud is in je hart
en je geen warmte uit kunt stralen.
Ook als je denken je verwart
en je moet gaan door diepe dalen.
Ook als je niets dan zorgen ziet
en je alleen moet door de dagen.
Ook als je eenzaam je verdriet
en onbegrepen pijn moet dragen.
Ook als je zelfs geen woorden vindt
voor je ontmoedigde gedachten.…
Het liefst oogst ik je lach
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.145 brandgevaar
in plaats van bekoorlijke zomersproeten
bevochtigen druppels mijn gezicht
wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht
verdwaal ik in plassen met mijn voeten
toch onderga ik dit alles met een grijns
want al weet ik me zonneklaar geplaagd
door de buien, ik blijf volledig stoïcijns
en verklaar zonder sputteren onversaagd
“augustus mag haar warmte…
Schaatsers kraken stilte
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 zon staat laag
rietkraag warmt
sloten met
een gele kant
kristallen kou maakt
water strakker
langs de zomen
verzwart in ijs
een brug teveel
eenden kwaken
hoenders houden
ijs en water los
schaatser kraken stilte
knisperend in vaart
diep de koppen
pegels in de baard
noordooster schrijnt
de winter over land
duurt maanden voor…
De zomer van morgen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
699 mijn voeten
stranden en verzanden
in een zuigende zee
ik wil met je mee
in het dansen over golven
springen in het schuimend wit
zie je gezicht
in de zomer van morgen
je stralende blik zonder zorgen
voel weer je huid
in de warmte van zon smeer
de gevaarlijke stralen eruit
jij dook meteen in de
koelte van water ik kwam
maar…
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
depressie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
728 in een land van groot verdriet
regent het meer dan goed voor je is
chagrijn gedijt op drassige grond
geluk daarentegen is gebaat bij warmte
'de regering treedt af na een motie
van wantrouwen over het weer'
met de moed der wanhoop zoeken mensen
naar een streepje blauwe lucht
een straaltje zon en iets
dat in de verte op geluk lijkt..…
Mocht het licht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.079 Mocht het licht ons blijven leiden,
licht dat warmte brengt en gloed;
mocht het licht dat leven doet
onze horizon verwijden,
zien doen waar we moeten strijden;
licht dat ieder mens begroet.…
Liefdevol
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.172 Gewoon een klein gedicht
Zomaar gemaakt voor jou
Wat woordjes wat zinnen
Omdat ik veel van je hou
Gewoon als blijk van liefde
Om de warmte die jij geeft
Wil je gewoon laten weten
Dat jij in mijn hart zweeft
Gewoon enkele coupletjes
Over wat jij doet met mij
Gevoelens die je mij geeft
Maken me gelukkig en blij
Gewoon nog even vertellen…
moeders soep is pure poëzie (of andersom?)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.417 ontdaan van hinderlijke delen
en zand
verdeel in handelbare stukjes
hou ze warm
geef ze tijd
om geur en kleur te lossen
kies een invalshoek
kruid en voeg toe
wat smaak en soort bepaalt
eigenzinnig
proef en ruik
hoe geuren sublimeren
de keuken vullen
met verlangen
kies een vorm
om het resultaat te presenteren
geef ze je warmte…
Stad van halverwege
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
721 Haar binnenste dreunt
onder haar eigen warmte
en loopt er van over.
Eindeloos tot haar laatste zucht.
De potente calorieën schallen de trompetten
en zij zendt haar zonen uit in stalen rossen.
In colonnes van twee en drie marcheren zij
haar venen af. Zij van de tweelingstad
roemen haar aderen om hun zachte ruisen.
Het fluisterasfalt.…
"Laat je gaan..."
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.011 Sluit je ogen
vergeet de wereld,
voel m'n warmte
op jouw buik.
Geef je over
aan intens genot
en hoe ik nu
je lijf gebruik.
Pak m'n heupen
stuur me maar
je hebt mijn ogen
wel verstaan.
Volg mijn ritme
hou me vast,
staar me aan
en laat je gaan ...…