4375 resultaten.
Zomerse haiku's 2
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 Hittegolf
bij de zomercoach kunt u
een waaier aanvragen.
Na eb komt vloed
de zee brengt schelpen en
neemt zandkastelen mee.
Een lichte
zomerjurk
waait op
Jongen
met vlieger heeft
iets te vieren.
Surfer-
het weer slaat om
hij ook.
Dichter aan zee
hij heeft alle tijd
-geen inspiratie.…
Heet is de zomer 1 juli
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
740 Examenkoorts, stressfactoren voorbij
ingeslagen, weg, verdwenen,
rapporten beginnen stof te verzamelen
schoolbanken voelen als verlaten
Vakantietijd, spelen en schommelen
tijd om te overwegen
cijfers, uitslagen deemsteren
andere talenten krijgen leven
de laagste procenten herwaarderen.
De dag-tijd is aan 't krimpen, verkleinen
weerstand…
HOT ITEM
snelsonnet
4.2 met 15 stemmen
1.235 De buren weg, de kinderen op vakantie
en ik zit voor mijn open raam zodat
geen boef iets stiekem uit mijn woning jat.
U snapt dat ik voor dichten echt geen kans zie.
Al mijn normale werk is stopgezet;
daarom vandaag helaas geen snelsonnet.…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in je verdwijnen
zal jou aan hemel
eeuwig lente laten schijnen
als een zon die zomer…
je bloost in samenzijn
netgedicht
2.9 met 234 stemmen
46.851 ik voel je komen
in de voorjaarszon
met lichte stralen
vat je mij rondom
uitbundig danst
de zomer in vizier
er is een klein gemis
jij daar ik hier
gelijk voelen we het warme
in haar intiem omarmen
ze kleurt onze gedachten
met een ultiem verwachten
je bloost in samenzijn
het roze-rood is
nu nog zonder pijn
in eerst ontmoeten
laat…
uit een open raam verwaait de jazz
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
750 een flard gesprek
uit een open raam
verwaait de jazz
een trompet geeft
weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het
verkeer te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
ik voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen…
(hel)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
889 au
dat doet pijn aan mijn ogen
die onbeschaduwde bloemenzee
zo rond midderdag
bij heldere zomer
au
rood steekt door mijn netvlies
recht in mijn zenuwen
geel prikt in mijn oogkas
krast in mijn kegels en staafjes
mijn oog traant
oranje loopt over mijn wangen
au
blauw pijnigt mijn hersenen
met luchtig venijn
groen geeft even adem
hemelzijdank…
vlinderbloemenblad
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
798 ik ben een heel klein blaadje
tuimel langs tranen
naar de grond
blijf hangen bij de lente
in de stilte van de velden
aan de haren van een kind
ik ben een krokus vlinder
dwarrel met de wind
op broos geloof
in een zomer vol frambozen
waarin ik stop met zwerven
op de wangen van een kind
ik ben een rozenknopje
geur…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 ik ben een blad
en dwarrel wat
viel zomaar van de tak
omdat mijn steeltje brak
ik spruitte uit toen lente
mij het groen liet zien
ik voelde me zo pril
zoals een maagd die wil
de zomer kleurde mij
in lange dagen zon
het tere groen verdween
ik draaide langzaam om
bezag het avondrood
en ruiselde gebeden in
een afscheid van het heden…
Toen werd mijn kleine moeder boos
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.766 De put,
zomer en winter
bron voor ons allen
van fris en helder water.
De putemmer,
vaste bode naar beneden,
om het water op te halen.
De soldaten,
ruwe klanten, onverschillig,
of uit de stad misschien,
spoelden hun borden af
in de putemmer.
Toen werd mijn kleine moeder boos
en sprak tegen de soldaten.
Het heeft geholpen.…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Jean!
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.132 Hoor je, ik heb gezegd:
"Ik woon in andermans huizen waar
tuinen bloeien, steeds, als 's
zomers. In de tropen."
Mijn tere pen trekt uitgeschoven
sporen, doodgebloed, want in mezelf
ben ik mezelf in jou verloren.…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 is niet meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte zand
nog is het een zomer…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 De zomer treedt als laatste aan
en daarmee ook de zonneschijn
Je mag weten, van nu af aan,
dat hij bij Hem mag zijn.…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.092 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
rijpend in je warme schoot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 ik zag je gaan
je plooide heuvels
rond je heupen, het korengeel
was rijpend in je warme schoot
de oogst was voor mij eeuwigblijvend
we lentten samen
naar een zomer vol met kleur
roken de wilde bloemengeur
en groeiden met elkaar tot in het
diepe blauw waar bomen reikten
we hadden niets om op te lijken
het was ontdekken en herkennen…
Begin
gedicht
2.9 met 23 stemmen
16.790 Het was zomer,
met open ramen. Zij hoorden het erf,
het gerucht van de hond, het donker
gestamp van onrustige paarden.
Lagen zij naakt, het dek weggeschopt,
speelde hij tot zij duizelig werd
en heel zacht? Of lagen zij in hun schaamte
te zweten, enkel ontbloot van geslacht
tot geslacht? Kwam ik uit liefde?…
Gij die gebaard hebt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.119 …
Al slaat in mijn moe hoofd uw zware zomer-geur,
Vergéefs zult ge, als een roos, uw adem míj-waarts keren;
want, ben ik úw door al de macht van uw begeren,
gij kunt niet míj zijn, daar ‘k om eigen liefde treur.…
Je daagde uit
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
768 ontmoette warm
de zon in blauw
langs witte wolken
haar stralen gaven
licht voor even weer
het zomerse gezicht
ik spon een web om
jou te vangen onzichtbaar
in wat schaduw neer gehangen
je landde in
bekend oranjegeel
en spon geen draad te veel
je daagde uit
ik hoekte nog mijn
trekdraad vol met dromen
maar jij hebt mij genomen…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 ...en dan hoor ik hen schreeuwen
maar ze worden niet gehoord
'k zie ze vechten als leeuwen
Toch eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de…
Inniger dan het licht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.690 ik schreeuw naar de zomer
wil bloemblaadjes rapen
jouw wang doen rusten
in mijn hand
onder de maan leg ik een spiegel
wil sterren voor je raken
maar de hemel valt in stukken
wanneer een rimpel beweegt
mijn vingers scheuren
langzaam de rand
van de lente, rozen
zijn nog onooglijk klein
ik sleep het zomerlicht
tot in mijn buik, streel…
Droomden over gisteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
948 we hebben je bezocht
een graf zoals zovele
het kruis iets groter dan normaal
centen konden ons niet schelen
zon staat hoog
vogels fluiten zomer
en weer is er ik de kou
die ik altijd voel bij jou
we droomden over gisteren
hoopten steeds op morgen
jij zag leven als een feest
ik ben er nooit geweest
na jaren ben ik hier
maar kan je…
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…
stiltewoorden
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
939 wanneer ik me vastbind
aan de wind, zing ik
je naam en alles wat ik voel
ik schrijf je neer in ‘t gras,
de lucht en de bomen
op het eerste lenteblad en
zonnevuren rozen
en de liefde zo oud als de aarde
drink ik bij bloemen en blauwe vlinders
wanneer dauw de ochtend ontvangt
als een minnaar, door zomer bewogen
ach, mag ik het leven…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Een latente voorbijgaan
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.130 Eerbiedig doch stevig
ligt mijn hand
op het laatste restje leven
*
de lente met moed gepasseerd
kwam de zomer attent
met vroege warme dagen, de wolken
droegen sluiers op het moment
dat het zou gaan regenen, neen
geen hemelwater uit den hoogte
maar tranen van angst dus geen
genezing waar jij op hoopte
het gezicht met bril
de ogen…
Lieve onbekende
hartenkreet
2.5 met 31 stemmen
1.745 Ooit zag ik een jonge vrouw
in de zomer van de stad
Zij had de hemel in haar ogen
Zij lachte naar een kind op de stoep
En even schitterde de wereld
in die lach
in mijn hart
Waar ging je heen,
lieve onbekende
Nooit kwam je terug
op de plek
waar je zoete geur
me bedwelmde
Je was als een straal
van een witgouden zon
zo lieflijk warm…
Arendsoog
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.175 jouw oog was ik
met warme weemoed nog
uit mijn zomerende blik
bezie gisteren kloek vandaag en draag
verleden vragen naar morgen
van argwaan ontdaan
klaart de zee van zorgen
zie er vaste bodem dagen en wiek
erheen met kalmere slagen
kan op geluchte vleugels gaan
naar waar ik mijn stilte vind
mijn hart en tong ontsprongen
aan brekende…
vernieuwing
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.157 vage schetsen sliepen in onze handen
waar woorden uit druppelden
in sporen van geleefde zomer
waarin dingen komen en gaan
in het kansspel van tijd
waarin ik zoete liefdes proefde
onder strelende lakens
in zacht geruis, waarin ramen getuigden
scheidt het zuur de tranen en tijd
in een vangnet van vergeten
aast mijn honger nu op de hoop…