7546 resultaten.
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Tintelende ontroering
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.392 Tintelende ontroering
zich zelf genoeg,
en met de volontloken wangen
en met de forse wrong der haren
met het hoofd aangeleund
stond zij zwaar, zwart;
rijke rozenbottels
oranje en rood,
schat bij schat,
o de (weet je nog) barstten,
bloemenknoppen des harten,
het ongekreukte bloemenblad
lag in onze hand…
Een eenvoudig surrogaat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
471 wat in zwart
geschreven staat
de woordstatus heeft gehaald
om op papier te komen
is niet het gewone leven
maar een eenvoudig surrogaat
een betonskelet
de slaapkamer zonder bed
of hoe een bos met gekapte bomen
nog ooit van lente en zomer kan dromen
jij bent mijn lezer en de zinnen stylist
creëert met witregels kleuren in dit gedicht…
gronden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 langs de grote
grijze rivier tracht ik
het verleden te ontlopen
de bodem is
soms zo zacht
dat ik wegzink
van vaste grond
naar de afgrond
is een kleine stap
van de zwarte rouw naar
het passionele rood
daartussen de witregels
alles van vroeger
meenemen naar later
kan ik niet
niet alle doden
zijn begraven
ik zit de storm…
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…
HERFST
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.168 In paarse weke huid
zit ongemerkt
een zwam verdriet
verschilferd en verdord
tot schaamte,
het regent zwart en grijs
met flarden groen
van asfaltbloed,
ver vuurlicht
zonder warmte
as een knipoog
in gesloten huizen,
de ruggen
krimpen zat bijeen
en leven als een
afgevallen blad.…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
Zinvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Stilte bestaat uit een hoeveelheid
verknipte stukjes stilte
als eilandjes in de zwarte zee
voor de oever van het grote
hoofdcontinent.
De zee ertussen is leeg.
Enkele schepen wagen
de tocht naar een betekenis
In het vooronder ga ik
onder een zeil als verstekeling mee…
met eigen ogen zien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 de solitaire
drijvende ijskoningin
glijdt verweesd
voorbij als een
traag stromende
haast slapende
rivier in haar
kielzog twee
kleine wezen
een uiteengevallen
afgebroken famile
laat oplosbare
sporen na
in het zwarte water
de mens kwam
met eigen ogen
zien hoe snel
het ijs smelt…
Barcelona
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 Het rood aan z'n handen
Steekt af tegen het
Zwarte van z'n hart
Hij slijpt z'n messen
Aan zijn ziel na elke
Doffe klap
Z'n kille blik stroomt ogen
Leeg als hij zorgt dat
Niemand nog
Vergeet dat de kaars
Is gedoofd en je
Probeert het maar
En ze leeft alleen nog in je
Hoofd…
afscheid (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 afscheid kent vele
vormen en kleuren
van zwart naar tranen
van indigo naar violet
soms neemt iemand
afscheid omdat het
niet anders kan als
hoop plaats maakt
voor wanhoop of
iemand verdwijnt
zonder vaarwel
soms nam iemand
lang geleden het besluit
terwijl niemand zag
niemand wilde dat hij
al vertrokken was…
Zonder grijze waan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
448 zij dansen
het grijs uit de
wereld van bewegen
tussen wit en zwart
gaan onder en
komen op in een
niet aflatende vitaliteit
en pure levenskracht
stoppen is vergaan
de ander laten staan
in kleur bekennen
zonder grijze waan
waar kleuren
opponeren zal grijs
die netjes seponeren
omdat er nog tig tinten zijn…
Tijdloze traagheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
534 daar waar stilte
spanning trekt
ontbloot leegte in
tijdloze traagheid
zijn verschijnen
hun eenparig
bewegen schokt
de werkelijkheid
door het loslaten
van de leefbare basis
in kantelmomenten
verliest bestaan
zijn pijlers en worden
perspectieven van
hun toekomst ontdaan
wie stopt dit
apocalyptisch
zwarte gat dat in
de schepping…
waarom voelt mijn hart...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
761 waarom voelt mijn hart
zich steeds vaker zo slecht
waarom kleurt mijn ziel
zich in het rouwige zwart
mijn hart opent deuren
voor goedheid en vrede
maar weinigen luisteren
ze blijven maar zeuren
daarom heeft mijn ziel
een iets donkere kleur
en daarom voelt mijn hart
zich steeds vaker fragiel…
Spiritueel de aarde heelt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 haar kleuren
spelen altijd piano
in de symfonie
op het doek
zelfs in zwart wit
voelen akkoorden
de woorden die zij
spreekt op het linnen
diep van binnen
straalt het sterrenstof
dat zij penseelt en zo
spiritueel de aarde heelt
nog is de schepping
niet voorbij als bijna alle
paradijzen zijn verdwenen
zij woont er heel dichtbij…
zoekplaatje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Zwervend langs rivieren
op zoek naar 't vervolg van ons
leven, mocht dat er nog zijn
vastgelegde herinnering
eerder in zwart-wit, nu in kleur
afgedrukt vind ik ze mooier
hoewel tijd 't echt niets kan schelen
immer geschoten
de stad uit langs de brede, soms
kolkende rivier…
Dubbelspel?
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
446 Akwasi en Affriyie zijn van oorsprong echte Ghanezen
protesteren graag en fel tegen racisme en nog meer
doen racisten, Zwarte Piet en blanken graag zeer
maar hun verleden heeft heel wat anders bewezen
Hun voorouders van de stam van Ashanti's in dat land
werden stinkend rijk met handel in slaven, op zijn minst pikant…
LAIS CXCVI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Het staat vernietigd in haar zwarte vuur,
het kent geen waar meer, wat of om welk uur,
want niets vangt er nog als gebeuren aan.
Haar voelen is moment van zulk een duur
dat er millennia tot tel vergaan.…
Aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Een zwarte sjees
met zijn verloren helft
Tussen zee en land
Grauwe luchten
boven 't lege strand
De vriend
had hem meegenomen
naar dit stille oord
Zij spraken met elkaar
geen woord
Hij keek de zee
strak in 't gezicht
Geen eb en geen vloed
Eindelijk was hij thuis,
voorgoed !…
Titel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
533 De aarde
De lucht
De zee
Een zucht
Het leven
De dood
Huidskleur
Of rood
De dagen
De morgen
De nacht
Geen zorgen
De liefde
De pijn
Overkomen
Het zijn
De drank
De drugs
De waarheid
Het gerucht
Het werken
Het geld
Je gezondheid
De helft
Donkere materie
De zee
Zwarte gaten
Ga je mee?…
In het café
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
644 Je heldere blauwe ogen,
je donker zwarte haar.
Deed mij meteen bekoren,
maar stond ik hier, dan stond jij daar.
Mijn ogen bleven je volgen,
als twee vogeltjes vlogen ze steeds aan jou voorbij.
De gevoelens bleken uiteindelijk te hoge golven,
dus liet jouw betovering mij weer vrij.…
donker zwijgen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 een kind staat stil en zacht
in de tuin van donker zwijgen
een stoet van beelden trekt dwars
door het kinderlichaam voorbij
in de warreling van de zwarte nacht
scheidt het stilzwijgen haar van de dingen
het barsten tot scherven
de waanzin van woorden
een kind gehavend
in de tuin van donker zwijgen
stil en zacht…
LAIS CCLXIX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Zwart zijn de wieken van het gedane.
De schriele gestalte in de bunker
vermaakt zich met wentelen in wanen.
Het is verdriet, maar dan zonder tranen,
bedrog als gevolg van de belofte,
doos voor het andermaal verkochte,
liefde verstrikt in het haten van toen,
lust met de wansmaak van het bezochte.…
Raven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 Ze wisselen
in verstrikte tijd
snavels en veren uit
Gijzelen elkaars dromen
kruipen over vloeren
met scherven bezaaid
Ze grijpen bloedige letters
brengen zonder iets te begrijpen
met fladderende vleugels
En dichtgeschroeide ogen
achterstevoren verhalen
van zon naar aarde
Een krijsen in de ruimte
van een zwarte
onheilspellende…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
Boven stroomden de wolken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
693 boven stroomden de wolken over
alles wat mooi en droevig was
het leek een dag als alle andere
beneden in een stille straat
liep een ingekeerde man
in het zwarte licht van zijn droom
een droom zonder lichaam
zonder woorden
op weg naar het gevecht
er hing een geur van het einde
boven stroomden de wolken
over alles wat mooi en droevig…
Dronken ziel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.000 Je vraagt me zachtjes
in de avondschemering
of en waarom de mens
een dronken ziel heeft
volhouden zeg ik
maar het keert steeds terug
die zwarte mystieke roes
bij iedere druppel
die ik tot me neem
en ik blijf je voorlopig
het antwoord schuldig
in een landelijke sfeer
schenk ik nog eens in
onder bewolkte mysteriën
wil ik uit jouw…
Feuilles volantes - Vliegende blaadjes
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.165 in deze herfst wordt zij geraakt
door ontelbare feuilles volantes
over grenzen van tijd en ruimte
naar haar toe gezonden
de woorden gaan gekleed
in vergane zwarte kleren
spoorloos verdwijnen
in een verdrukt verleden
in de lach van een specht
in de leegte van uitgespaarde taal
hoe kan zij over rozen zingen?…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
Tweeluik: Ik zag twee beren...
snelsonnet
3.7 met 17 stemmen
1.290 I
In Canada trok men een beerput open
Toen de politie zocht naar cannabis
Omdat die drug ook daar verboden is
Je mag het er niet kweken of verkopen
De dieren maken daar het werk rendabel
Een beresterk verhaal, of toch een fabel?
II
Er werd een kwekerij bewaakt door beren
Die erbij stonden en die ernaar keken
Voor de politie een waarschuwingsteken…