5517 resultaten.
cel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 In een donkere cel
Niet geboeid
Maar zittend
Slapend
In isolement
Tot dat je weer wakker bent
Ik zag je vaak
Heb je één keer zien huilen
Om de vriend die er niet was
Waartegen je even kon schuilen
Iedere keer de schelp
Des levens die je beschermt
Die hoort van je eenzaamheid
De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen
Dicht gaan de…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Wat ik je geven kan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
849 voor in de nacht
Sterren die aan de hemel staan
water van een oceaan
een foto aan de muur van Mars
en bubbel belletjes in een cola glas
een lichtje uit een gekleurd buisje
wellicht zelfs een klein huisje
ik geef je regenbogen
en intieme dagdromen
een hart vol verlangen
altijd in jou belangen
een explosie van vrijheid
en een dichte…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
726 Doe ze in ons samen dicht.
Denk niet verder, over alles.
Laat het rusten, voel de sluimer,
proef het avondlicht.
Er was zoveel,
om in te leven.
Je gaf je ziel aan ieder mee.
De waarde die je, kon vergeven.
Het is gebeurd, laat het rusten.
Zie je eigen sterrenzee.
Het is,
echt tijd..
Sluit je ogen.…
Ik blijf kijken.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt ook geen soelaas
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels aangebroken
heel andere ogen bezien mij
overzien velen
Snel en accuraat…
lichtreis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
538 waarin iedere cel van mijn lichaam
doordrongen werd van puur en zuiver licht
daarna brachten ze mij terug
naar de zwaarte en donkerte van de aarde
hoe moet ik nu nog wennen
aan zwaartekracht, aan duisternis
mijn wezen is doordrongen van licht
ik voel mij vederlicht
zo licht dat ik zelfs vliegen kan
het zware boek kan dicht…
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt een cirkel om hem heen
en dicht…
Amy
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
589 Ik vind haar lief, meer niet, nou ja, toch
wel iets meer, iets verder dan duivengekoer
en zandgebakjes maken, het ligt er zeker te
dicht op, ik weet het, ik speel de hoer.…
Witte nachten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Het is weer zover, Serious Request
is zo verslavend, dat ik geen oog
meer dicht doe en alles wil zien
en horen. Met een Affligem tripel
binnen handbereik is dat geen straf,
maar een ongekend genot, want het
sterkt de menselijke verbondenheid,
die tegenwoordig door zoveel ruis
en stoornis wordt bedreigd.…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen bleven
dicht…
nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
718 een Hemelgod
slingerde uit het niets
een bliksemschicht
op zijn neerwaartse
weg naar jou
Erebos omringde
de nacht met dichte
nevels aan de randen
van de aarde langzaam
vulde hij de duisternis
houd ons vast Morpheus
in deze serene laatste
nacht mijn liefste ik druk
je aan mijn hart ik omhels
je duizend maal
en Hypnos smelt…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd gaat zo langzaam
terwijl er iets moet veranderen
Wat ik ook doe, ik ben moe
Liggen is nog het beste
met dichte…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 misschien heb
ondanks mijn goede leven
Het is zo ongrijpbaar
hoe belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik alleen ben met mijn ideaal
hoe het zou kunnen zijn
met altijd wel de adem van
een dierbare dicht…
Levensecht genot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
356 Vertraagd trek ik gekke gezichten
tezamen zien ze er normaal uit
Ik spoel mijzelf verder
en weer terug, vergroot me
en bekijk me dicht op de huid:
ik zie er levensecht uit
wat voor hoed ik ook draag
wat mijn wensen daaronder
ook zijn
In het duister tast ik in mij
naar wie ik ben, luisterend
naar mijn lichaam
dat slecht te verstaan…
Het is zo persoonlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik stop mijn oren dicht
met zelfgekozen geluiden
ik giet mijn ogen vol
met statussen en weetjes
en soms zie ik ver weg
op een foto het licht
van de dag van vandaag
Ik negeer de mensen
om me heen, zo persoonlijk
is mijn leven, helemaal
op mijn maat gemaakt
in mijn hoofd
en bevestigd
door mijn vrienden
die mij raken en zich
uitsluitend…
Ik ben de wortel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 Verdriet blijft al keer ik terug
Oorsprong beheers ik niet
Eenzaamheid ook niet
Zelfs mijn eigen lichaam
Weet niet van mijn bestaan
Dit leven ken ik op mijn duim
Dat zuig je er niet zomaar uit
Maar leef altijd nog met de dag
In mijn hart spreek ik
Geef het liefde en troost
Pak hem op en plak hem
Elke seconde, hij vecht
Open, dicht…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Zij weet wat ik nodig heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Jij bent bij háar, maar
met mijn ogen dicht
voel ik jouw warmte
in de stoel naast mij
en niet de pijn voor jou
niet goed genoeg te zijn
zachter valt het licht
op onze jaren, uitvloeiend
naar de toekomst
Ik ga eten bij een vriendin
zij kan erover meepraten
en zegt dat ik geweldig ben
lief en mooi en te goed
voor mannen, ze zijn niet…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 Hij kijkt naar witte duiven in hun vlucht en dicht
het maagdelijk verlangen van de wind, gevangen
in een liefdeszucht.
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
De rijm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 Het rijm
De pijn
Het slijm
Geheim
Venijn
Daarbij
De tijd
De spijt
De strijd
De roem
De zoen
Het doen
Nog geen miljoen
Zou dit kunnen vervangen
Nooit gevangen
Zitten
Staren in het niets
Komt er toch weer iets
De wind in je rug op de fiets
De zon in je gezicht
Je plicht
Om Mani Padme Hum
Oren dicht en klappen
Met een hand…
1,5m aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 We staan dicht bij elkaar
zonder elkaar aan te raken
dat doen we ondergronds
in het luchtige wormenbed
ver van de kwetterende eksters
op onze armen, de pijlen
van de piepende parkieten
met het nieuws van de dag
en de schreeuwende meeuwen
We doen het in het donker
likken aan elkaars sappen
en verstrengelen ons
Mieren dulden we niet…
Erbarme dich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 in het schelle licht drukt
het gewicht van uren
dagen en nachten
de tijd is het rotsblok
dat Sisyphus tegen de
berg duwen moet
de onbarmhartige zeis
snijdt links en rechts
in noodlottige levens
ze teistert het broze
weefsel zwaait grillig
de hemel dicht
maar dan brengt Bach
zeeën van licht voor een
rituele wedergeboorte
je…
Dansen zoals ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Met handen en voeten spreken
...met mijn vuisten, met regen, en woedende storm
in paswoorden dicht ik wie ik ben
...met armslagen en gestamp, zonder na te denken
wie ik ben, wie als jij met mij vecht
...wanneer het stormt in ons bloed
en ook jij je dansend vrij huilt
...mijn ziel verbonden met jouw hart
de hemel gevonden in elkaars hand…
Afscheid
gedicht
2.8 met 18 stemmen
8.982 Laten we een uitroepteken
plaatsen, een puntkomma
schrijven maar geen punt
zetten want die doet de deur
dicht. Laten we ons naar de
loopplank begeven. Jij gaat aan
boord terwijl ik mijn zakdoek
pak of net andersom. Spijt moet
een optie zijn, onvermijdelijkheid
biedt geen hoop. Bezinning is niet
altijd een zonde.…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
kleine dingen groot verlangen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
505 jouw warmte bijvoorbeeld
het behaaglijke van dicht
bij elkaar schuilen in een abri
voor de storm...
en in het vroege voorjaar
't reikhalzend uitzien naar
het allergroenste groen
samen de voorjaarszon voelen
op de nog zo blanke huid...…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
question ordinair
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
451 altijd maar naar woorden en momenten van vertedering
zoeken terwijl je weet dat ze moeilijk te vinden zijn
toch zijn er nog dichters die niet van ophouden willen weten
en blijven dichten tot de dood een punt zet achter het leven…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 verdwenen
of was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd
en verstond ik je wel
Ik hield mijn ogen stijf dicht…