3400 resultaten.
valdagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
411 ik sta op één been
grijp naast de nabije stoel
ik val op mijn best
op een wankel-dag
als alles ongrijpbaar is
ben ik op mijn best…
Zwerver
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
527 Jij loopt op straat
en eet uit een vuilnisbak
Slechts een portiek
is je enige onderdak
Soms zit je op een bank
en staart wat voor je uit
Je schoenen zijn versleten
en in je zak geen duit
Mensen kijken je minachtend aan
en lopen met een boog ver om je heen
En jij
je weet niet waarheen
Wat is het verhaal
achter jouw bedroefde…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
licht in je handen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
401 in de nacht
omsingelt zwart
water het hart
het heeft geen
weet van verlangen
dat ademen kan
vleugellam hart
dat licht in gesloten
handen draagt
het niet openen kan…
de loper
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
504 de loper
loopt zo
op het oog
over de rode
loper
de
afstand
mag geen
naam
hebben
intentie
is juist
't enige dat
telt...…
streeploos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
400 ik droomde
dat de wereld
streeploos was
ik werd gelukkig
wakker de zwaluw
was verdwenen
wachtte ik op
zijn terugkomst?…
onbegaanbaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 nooit durfde ik
te verdwalen
bang voor de
lege vlakte
diep en ver in
mij gelegen
ik durf het
nog niet…
waar was ik ook alweer?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 mijn ledematen bevroren
in het hart van de zomer
samenzwerend smeedde
de ziel een hermetisch slot
een brok verloren verlangen
zeulde in het najaar met
me mee tot de winter
het van ijs bevrijdde
kwijtgeraakt in de tijd
waar waar ik ook alweer
gebleven met mijn leven?…
Mijn leven in 5 zinnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 In 5 zinnen?
Hele zinnen?
Mijn hele leven in 5 zinnen?
Echt mijn hele leven?
Ik denk dat ik er niet eens aan ga beginnen.…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een ruiter die zijn paard bestijgt
en door de luchten klieft
op zoek naar wolkenvelden
waar hij eeuwig draven kan?
Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?
Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Soms kijk ik in de spiegel en dan zie ik niets.
Zo nu en dan kijk ik in een raam en zie ik mij.
De reflectie die ik zie zegt me dan niets.
Als ik dan nog eens in de spiegel kijk zie ik mij.
Ik raak mijn gezicht aan en dat doet me dan iets.
Alsof ik de leegte kan voelen, de leegte in mij.
Een leegte die ik wil vullen ook al heb ik niets.
Het doet…
stapvoets binnenkomen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 als praten
spreken wordt
kijken in
omzien verandert
horen het
luisteren verstaat
komt stilte stapvoets
binnen een
zacht handbereik…
NONKEL
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
615 Een beer als man, met kolenschoppen als handen. Doet geen hengelaasje kwaad en is de beste klant bij Louise: “In de Tapperij op den hoek!”
Hij schuttert zich te pletter en slaat de l’en, r’en en s’en over en brabbelt een duivels jargontaaltje, dat navenant, zelfs komiek, koddig en retegoed klinkt!
Een pint is een ‘gaaje’ en een vrouw een ‘vouw…
missen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
424 twee paarden
wreven de hoofden
tegen elkaar
de wind liet
rimpels achter
op het water
het was hier
dat de
melancholie stokte
en ik jou
ononderbroken
missen kon…
muizenissen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 de muizenissen
nestelen zich in het hoofd
ze spelen een spel
dat van kat en muis
elke ochtend is het raak
hoe bant men ze uit
in de spelonken
wachten ze op hun kansen
tot men wakker wordt
onschuldig begin
van de eerste muizenis
zo wonderbaarlijk
die vermeerdering
van ontelbare muizen
nissen in mijn hoofd
spreekwoordelijke…
Jezelf
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Je bevestigde mij
in trouwe eenvoud
van gewoonte
herhaalde jij jezelf
om getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn
tegenover jou
die zichzelf was
en steeds herhaalde
wat zich in mijn trouwe
eenvoud bleef bevinden
jezelf, vond ik je mooi
hoe je mij terug had gevonden.…
verlaten huis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 je liet het licht
branden toen je
de deur dichttrok
op de bank lag
een deken klaar
misschien om
mijn koude lijf
te verwarmen
de zielenpijn
te smoren?…
Dwaaldicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
471 De man die ik zie schrijven,
ben ik.
De dichter die dicht,
ben ik niet zelf.
Wie schrijft,
blijft.
De dichter die hij denkt te zijn,
is op zoek naar zichzelf.
Naar een vreemde in het paradijs.
Naar een ego dat kan schrijven,
maar zelf niet dichten kan.…
voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 vertel me alles
van heuvels in de verte
mieren in rijtjes
vertel me over
die ene bloem in het zand
de leeuw in de wolk
vertel me alles
voorbij mijn blinde ogen
ik je kan horen
voorbij…
Wie was het?
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.581 Was het een rieten
zoldering? Of was
het een hooiberg?
Lag ik gevloerd of lag ik
op jou? Was ik de missionaris
of was ik novice?
Tenzij jouw wangen gloeiden van
opwinding zag ik mijn schaamte
weerspiegeld in jouw gezicht.
Tenzij mijn zaad terugvloeide uit
jouw schoot zag ik mijn zelfverwijt
zich een weg banen naar buiten.
Of was…
[ Graffiti, gekrast ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Graffiti, gekrast
in mijn huid: levende kunst –
mijn lichaam, ikzelf.…
boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 je armen bewogen als
takken aan een boom
ik zag je eenzaamheid
en sloeg de beelden op
zonder er met jou over
te spreken ik dacht even
dat ik je ziel had gezien
misschien kon je alleen
maar op jezelf staan
lukte het niet om van
je plaats te komen?…
Bruidssluier
gedicht
2.5 met 20 stemmen
1.525 Eigenlijk hebben we het
stadium van de hooizolder
nooit helemaal achter ons gelaten.
Alles beter dan een
doorsneerelatie, die gevangenis
van het patriarchaat.
Je voerde een zachte guerrilla
tegen de gevestigde orde – samen
belichaamden wij een kruistocht tegen
de machohorden – alhoewel het
enige lichaam dat mij bekoorde het
jouwe was…
Wat is achtergebleven
gedicht
3.3 met 3 stemmen
1.734 Wat is achtergebleven: een soort tijd.
Herinneringen aan herinneringen.
Sommige tikken nog, andere zijn
vastgelopen, bevroren, verstijfd.
Misschien herstelt
er iets, verstrijkt tijd –
blijft er iets achter dat
op een verleden lijkt.
Maar het is niet meer dan een
poging, het kopiëren van
een gestolen schilderij
op een te nieuwe ezel.…
Zoek
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.687 Hoe dat eruitziet: de
wedijver tussen een vrouw
en een kind.
De hoofdpersoon
is onmachtig, zijn vuist
kan de tafel niet vinden.
De hoofdpersoon
wankelt, zijn voeten
kunnen de strepen niet vinden.
Alles is anders.
Het bord is verschoven.
Er is een lege plek in het midden.…
er is iemand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 vandaag bevind
ik me in het midden van
het sneeuwlandschap
er is niemand
in het midden van
de eindeloze sneeuw
in het midden van
het sneeuwlandschap
is een witte leegte
en toch
te midden van
de leegte zie ik
iemand lopen
iemand met een
rode muts en
een hond die blaft…
Definitie van de Grunniger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Ons volk liekt brokkelig,
Stroef en kold
Net as zien haarde kloeten,
Moar 't beste is noar binnen vold
De haarde kaant zit boetn.…
Eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Ik ben mijn eigen eiland.
Niet uitgestrekt,
ik zie de grenzen.
Zonder heuveltop of dal,
ik zie de effen saaiheid.
Net als Ameland,
zo denk ik plots,
-een tocht rond en om,
heel lang geleden-,
en toch weer niet.
Inwaarts het vlakke land,
effenheid tot aan de duinenrand.
Maar uitwaarts steeds de zee,
de grenzeloze zee,
de lokroep van…
bewogen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 toen hij
op de
drempel stond
zag hij
hoe zij
vergeefs haar
weerbarstige
krullen in
het gareel
probeerde
te krijgen
bewogen
bleef hij
staan…
nacht
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.449 nacht
komt wonderlijk dichtbij
neemt mij in zich op
nog
zie ik
in de vage gloed
van buiten
aldoor brandend
neonlicht
bladlappen buigen
wil ik dat hier beweging is
hoor onheilspellend engelenhoofdjes ritselen vleugelvruchten
vallen
ontvallen
roteren boven de sloot
draaien om hun as geruisloos
en ik wil met hen zinken
nerven…