2916 resultaten.
Prijs de poëzie
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
508 Dame en heren
der Prijs Poëzie!
Zal ik jullie aanschrijven
in dichtvorm of niet?
Ik heb een paar
principiële bezwaren.
Wij zien wel de jury,
maar heeft J. geen geld
om zijn onderdanen
op fatsoenlijke wijs
te bedekken?
't Zal onder die flodders
ook niet veel soeps zijn...
Shocking blue
Prijst de Poëzie!
Zou crowdfunding…
LANG ZULLEN WE MET ELKAAR LEVEN (verkiezingsuitslag 2023)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Angst voor de angst die heb ik niet
Die ken ik wel, maar dan even
Heel even
Bang ben ik ook niet
Ken ik wel, maar dan even
Heel even
Werk aan de winkel is geboden
Velen wisten niet wat ze deden
Heel even
VOLT van 3 naar 2 zetels
Dassen en Koekkoek nog in de kamer
Heel lang
Mijn energie, voltage is hoog
Om de wereld, om Europa, om…
Drie snelsonnetten
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
502 Adams keuze
Het waren paradijselijke oorden
waarin de eerste man tot leven kwam.
Toen God hem eventjes terzijde nam
en hem een keuze bood met deze woorden:
‘Wat voor gezel wil jij van mij als gift?’
zei Adam: ‘Doe maar iets als Taylor Swift.’
Elk wat wils
Wij houden van verschillende posities,
de missionaris of een ander standje,…
OPVOEDBOEK VOOR VADERS, VOOR PAPA JAAP!
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
509 PAPA JAAP
Vader worden
is toch wel een 'n dingetje
but to be the dad
is vet
is cool
is 'n heleboel
you will find it in
'n OPVOEDBOEK VOOR VADERS
herby given from the members
ot the WesterCantorij, Amsterdam…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Stel je een stem voor
die fluistert in je nacht,
woorden als koude vingers
langs de kamers van je hart.
Een stem die niet loslaat,
ook niet als je dat wilt.
Langzaam kantelt je leven,
relaties vallen, werk verbleekt,
je zoekt uiteindelijk hulp -
soms pas veel te laat.
Dan begint het andere geluid,
een film van menselijkheid
en macht die…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet,
’t Heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen,
de kanten zijn wel dicht begroeid met riet.
Wat daar niet leeft in ’t water, kruid en grassen.
Toch voel je dat de boel is aangelegd,
ondanks de reiger die stil staat te vissen.
En aan de krulwilg kleeft een bonte specht;
de pimpelmees speelt lustig in…
Je moet er even stil bij staan
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
755 De Volnij- en de C&A-reclame
De Brekers, Pinter, Shakespeare en Bernhard
Veel comedy- en meezingrepertoire
Het hele scala kwam in Kraaijkamp samen
Zo bracht de tijding, gisteren vernomen
Een weemoed waar geen mens aan kon ontkomen…
parfum alarm
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
619 het begon eerst als een saaie vlucht
bijna iedereen zat te gapen
maar toen ineens die rare lucht
het leek wel een chemisch wapen
de mensen raakten in paniek
een enkeling viel er flauw
en al die chaos en hectiek
werd veroorzaakt door een vrouw
ze had haar parfum opgedaan
maar het was echt veel te veel
toen sloeg ook het alarm nog aan
en…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 verandering is een avontuur
een lange oefening in geduld
langs kansen en mogelijkheden
naast klemmen en klippen
in sfeer die als weer wisselt
verandering is tijd doden
met geloof in juist daarvan
de waarde en kracht daarvan
die betekenend blijken zal
voor draagvlak dat nodig is
verandering is een zoektocht
met in de rugzak overmoed
naast…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Wandelend in het Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Vierus
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
568 Al uitgescrabbeld en -geganzenbord?
Verpieterd door de strenge regelgeving
van anderhalvemetersamenleving?
Behoefte aan een nieuwe hersensport?
Probeer het taalspel 'Vierus'! Onweersprekelijk
gezellig, enerverend en aanstekelijk.…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.
Eindelijk thuis
Ioakim
Ioakim
Ioakim
Mijn vlucht…
Ze mogen me Franz noemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 Altijd is het een stijl pad dat kronkelend langs
een stromend beekje leidt tot een grotesk slot;
het bladerdak verzwakt wat de wolken overlaten
aan het weinige zonlicht op zijn bezweet gezicht.
Het laatste, het zwaarste, met de poort als gewricht
van de tijd na alle goden, in de protagonist z’n zicht,
deel van de raarste tocht -de aankomst volgt…
MEME 67::: ZEVENENZESTIG::: Maverick Trevillian, 14 jaar!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Hij, Maverick Trevillian, bewoog maar wat
maar hoe wist ie niet precies
hij riep enthousiast grappig maar wat
wat wist ie nog wel:
zeven-en-zestig (67), oh ja met bewegende vingers
een nieuwe 'meme' was ontstaan
de digitale wereld werd verrijkt
met een nieuwe 'MEME'
als doden die opstaan
wordt ie viraal opgepakt
gekopieerd,…
Grimasker
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
177 Nu de mist is opgetrokken
voor alweer een nieuwe dag
nooit dezelfde
non semper eadem
laten wij onszelf weer uit
en nemen voor de buitenwacht
ons masker der
beleefdheidsgrimas mee
voor zij mij goedemorgen wenst
en ik haar lippen heb gekust
vallen schellen van de ogen
en zijn wij dichter bij de lust
dan wij ooit zijn geweest
in '…
Om nog eens gezien te worden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
269 Ergens vergeet een blad dat het groen is,
als het zich laat dragen door de fluistering van herfst.
Het verlangt naar één laatste blik,
één zachte bevestiging van zijn bestaan,
voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen.
In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden,
als een traag vloeiend verhaal
dat de wintergrond met stille gaven zal…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 (Op de wijs van 'She's the One' - zie link.)
Zij is jou
Zij is mij
Zij is ons
Zij is vrij
Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij
(Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij)
Want zij lijdt
Zij heeft pijn
En zij strijdt
Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij…
Een vriend verloren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
663 In mei hoorde ik iets, dat was onvoorstelbaar,
maar toch was het echt waar.
Ik had tranen in m’n ogen,
het was moeilijk om ze te drogen.
Elke dag mis ik hem,
in m’n dromen hoor ik soms nog z’n stem.
De klap kwam hard aan,
om de minuut voelde ik een traan.
M’n klasgenoten zaten om me heen,
dat het logisch was dat ik huilde, wist iedereen.…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 De hellende wereld kreunt getergd
onder de meedogenloze strijd
van Euros en Boreas.
Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend…