6019 resultaten.
Magische liefde
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.578 Ik proefde haar magie
en verloren in gebaren
stokte mijn stem…
gedachten spiralen
herhalen haar ontelbaar
ik dwaal nu alle dagen
en zie haar lichtjes flonkeren
haar tover in mijn geest……
Gevangen N ......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
690 Mijn mond sprakeloos
klanken verloren
tussen licht en duister
laten zinnen zweven
zoeken een weg
naar het onbereikbare
de wil om te aanvaarden
dwaalt doelloos
door wanhopige gedachten
naar het zijspoor
verduisteren het zicht
op de toekomst
waar gevleugelde
woorden samenkomen
in het opnieuw
ontdekken van het heden…
Helden
gedicht
3.1 met 36 stemmen
9.561 Iets kan niet stiller zijn
dan sneeuw die valt
en daarin zonder vals vertoon
een vader te zien gaan,
op zoek naar zijn verloren zoon.
-----------------------------------------
uit: 'Noachs Kat', nr. 12, 2004.…
ATOOM
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.278 Wie jij was ging ontastbaar verloren
in de uren die werden gedeeld
omdat jij je aan mij hebt verspeeld.
Wat je wordt blijft voorgoed ongeboren.
En hoewel ik door tijd ben verbonden
drijft ons elke tel verder uiteen
want we hebben elkaar slechts te leen;
nimmer worden wij samen gevonden.…
Als ik wakker word
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.378 Elke nacht ben je bij me
voel ik je warmte en aanwezigheid
een streling over arm en been
heel even niet meer zo alleen
alleen in het donker
alleen in de stilte
jij verandert de kilte
in duizend zachte kleuren
veilig en geborgen
gevoelens en magie
zonder wachten op morgen
als ik opsta zo koud en verloren
wetend van de leegte
verdwenen…
FV - aanzoek
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
3.394 ontelbare dichten schreef hij
het onderwerp verscholen
in een letterwoord van
eenstammige grepen en
afgebakende abc-termen
om dan, toen het moest
de zinnen verloren waren
weggelopen van de man
die zo nodig en eindelijk
het één en meest belangrijke
om dan stil te worden
deze woorden zullen niet
gerecycleerd, eenmalig zijn ze
zouden…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
756 Het meer is koel
En bijna dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde
Doet vertalen
In knoppen aan de bomen…
Glinsterend
hartenkreet
4.0 met 57 stemmen
2.253 Diep in mijn hart is een beekje
Glinsterend als het zuiverste goud
Daar liggen verdronken dromen
In zilte tranen van liefde zo zout
Soms duik ik er even naar binnen
Gedreven door intens verlangen
Stilletjes drijf ik dan verloren rond
In mooie herinneringen gevangen
Gedachten een oase van verbeelding
Alles stroomt weer aan mij voorbij
De…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 Het meer is koel
En bijna dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde doet vertalen
In knoppen aan de bomen
Die…
De moeder
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
3.496 Dat ze nu door de dood heeft verloren.
Vraagt zich af waarom het zo moest zijn .
Het verdriet doet haar zoveel pijn
Zij hoort de wind die fluistert, maar de wind kan haar niet helpen.
Om haar tranen te doen stelpen,
zij voelt alleen maar het gemis
Om het kind dat er niet meer is .
De moeder wordt nooit meer diegene die zij ooit was.…
Grote schoonmaak.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
774 Ik ruim mijn leven op
Zoekend naar verloren herinneringen,
kapotte gedachten
Pluis ik de kasten uit.
Bakken vol rotzooi en gebruikte spullen
gaan met het vuilnis mee.
Wat
ligt mij te wachten als ik de
laatste doos met leven
open?
Een porseleinen popje met armetierige beentjes,
gebroken armpjes.…
kerncreatie (neologisme)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
993 Gedachtengangen gaan verloren of ontstaan.
Problemen van heden hadden zich vroeger niet voorgedaan.
Oplossingen worden geboden voor hetgeen wat niet mag ondergaan.
Men beschrijft deze zaken als de kerngedachte van ons bestaan.
Nu is mijn priemende vraag wat er mee is gedaan.
Wat is er ontstaan uit ons creëren vanuit kernachtige sferen?…
schrikbeeld
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
794 en aan de overzijde een helder licht
uitnodigend geestdriftig naar een speelse uitstalling
versierd met een dynamisch leven
waarop hij zichzelf over een andere steven wende
en werd meegesleurd door een ontroering van bloeiend geluk
verlangend vluchtte hij het schrikbeeld voorbij
en viel opgelucht in de omhelzende armen
van zijn immer verloren…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin jouw naam wappert
als een verloren…
fout
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.016 Kom je uit je bed
verkeerd de wekker gezet
dan gaat het koffiezakje stuk
valt de prut op je kruk
gauw even scheren
dat moet je nooit proberen
met een bebloed gezicht
begint de dag ontwricht
eigenlijk weet je al van te voren
deze dag beschouw ik als verloren
alles komt vandaag verkeerd uit je handen
zelf water laat je aanbranden
tja, je hebt…
Restjes vrouw
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.729 een dag kleedt zich aan, rekent zich rijk
smokkelt uren langs mij heen
die ik later terug vind
in abrikooskleurig ondergoed
ik draag 's avonds de verloren tijd
voor de nacht
die haastig de restjes uren ophaalt
alles uitrekt alsof ik geen vrouw ben
een dag kleedt zich, prikt zich
aan schreeuwerige prijskaartjes
raakt ziedend mijn lef…
Uit het dagboek van een dwaas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 Ik antwoord gretig alsof
mijn mok schaamteloos
ophoudend totdat alle verlangen
omhoog is geroepen
en het diepste verloren is.
Als ik dan alle uithoeken van
de kosmos heb ervaren
en tot het uiteinde ben gegaan
vind ik slechts flarden van mezelf terug
in de dwangbuis
van het alledaags bestaan
en voedsel
en voedsel.…
IK KAN U NIET VERGETEN
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.651 Ik heb u nooit verloren
Uit de ogen van mijn ziel,
Mijn dorpke en mijn toren
En vaders zingend wiel.
Dat zingend wiel van vader,
Het bracht, met staag geruis,
De rijke avond nader
En 't bruine brood in huis.
Draait door mijn zang bij tijden
Een harder ronken rond,
Het maakt in lust en lijden
Mijn arme trots gezond.…
Geestelijke avonturen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
658 Verdwaalde bloemen
Bestaande uit ijs en zand
Vormen een mozaïek
Het laatste geruis
Van eenzame bladeren
Wordt minimalistische muziek
Imaginaire penselen
Verven momenten in
Wanneer ze komen bovendrijven
Verloren woorden
Vinden hun spreekwoordelijke weg
Zodat hij ze kan neerschrijven
Zijn vergeten glimlach
Keert weer terug
Terug…
Vandaag geen afscheid
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.965 Verloren in deze ochtend die geen dromen
vindt in alle gezichten die ontwaken.
Ze ontwaken en zijn de sporen die ik wil volgen
en zal verliezen
waar ik vandaag mijn
mijn dierbare
eenzaamheid
terugvindt.…
vakantiegevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.366 Wind zucht voorbij
De laatste zonnestralen verkleuren de wolken,
Dieproze
Een gitaar wordt bespeeld, een verloren stem
Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg
Door steden, landen en werelden
Later zal ik het delen,
nu nog niet
De nacht is nog jong
In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat…
Gebroken hart
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.520 Het honingzoete licht
van de zomerzon
glansde in haar ogen
Eindeloos ver
verbleef haar blik
vertoefden
haar gedachten
Eenzame roos, zo
onbereikbaar dichtbij
In haar hart schrijnde
een traan
een smart
die niet wou wijken
Ze vertrouwde het me toe
op een avond
in het amberschemer
van een bruine kroeg
Verloren voelde zij zich…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop hetgeen ze verloor…
Levensverhaal
gedicht
3.3 met 863 stemmen
118.521 Toen hij geboren was begon het al:
zijn moeder had de bijsluiter verloren.
Nooit wist hij waartoe dit
of dat dienen moest. Hoewel
hij toch kon raden
liep het steeds verkeerd.
Zijn vrienden durfde hij niet vragen:
in hun jeugd hadden die goed
hun eigen voorschriften gelezen
en die toen verbrand.…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
2.339 Het maanlicht verlicht de dodennaam
die in mijn ziel als een pijnlijk litteken zal voortbestaan
Mijn bloedende tranen voeden de rozen
die met hun doornen jouw grafsteen beschermen
tegen het verdriet van onze verloren vriendschap
Ik reik mijn hand uit in het oneindige
Onbereikbaar leef je verder
nooit zal ik nog iemand ontmoeten zoals jou…
Niemandsland
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.032 Vandaag was ik in niemandsland
raakte zó verloren in mezelf,
liep van álles te doen, maar
uiteindelijk kon niets me bekoren.
Staren uit het raam,
koffie koud laten worden,
de telefoon als ie rinkelt,
gewoon óver laten gaan.…
Qu’as-tu rêvé cette nuit ?
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
591 van donkere heimwee
en ik
kijk in te grote ogen
ik ben maar wie ik zijn kan
en minder
onvermijdelijke woorden
in bijeen geschraapte minuten
die onrustig wiegen
naar een nooit beloofd land
de zee roeit naar droomlage
wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij
want de aarde draagt
niet verder dan het klad
dat ik op de terugweg
verloren…
Rijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.531 Hoe vaak was ik verloren?
Zo vaak als ik moest verweren
Hoe vaak dacht ik ‘ach laat maar dan’?
Steeds ging ik maar weer door
Hoe vaak heb ik gezocht?
Vaker dan ik iets kon leren
Hoe vaak was het ‘maar niet heus’?
En vroegen gedachten: ‘Waar ben je dan?’
Ineens zie ik ‘hier ben je!’…