7207 resultaten.
Laveren
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
562 en golven laat relativeren
voel ik de wind op mijn gelaat
dan zal ik mijn geheugen testen
of ik nog weet van de liefde
en iets om te relativeren
schrijf ik jou niet meer die brief
die ik nooit had moeten schrijven
bewaar ik de zoete onrust
als een dood geboren konijn
wil je bij me zijn
dan moeten we leven
onszelf in alle liefde geven…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Vesting van verbeten smart,
zonder licht of leven prijs te geven.
Zelfs de leegte verdwijnt in het zwart,
zwelt aan tot ontilbaar gemoed.
Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…
Humor
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.039 zij schrok: 'maar uh, uh~~~~~'
Interrumpeerde haar weer:
wel wil ik u even een kontje geven
'uh?' keek zij boos
ja, besliste ik, omhoog, optillen?
'o nee, dat wil ik nou weer niet!'
ging op mijn tenen staan….
en pakte het krukje
'laat me niet lachen'
lachte zij!…
Even, de kracht van altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 Je moet het van de flitsen hebben
van een kort en sterk gevoel
daarna kun je in warmte leven
die je dan weer door kunt geven
en streven naar een hoger doel:
Een liefde die je altijd voelt.…
doorgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
670 buiten trilt de dag nog na, er loopt
een meisje, tussen alle anderen
ze wuift haar haren zachter
door het open raam
binnen slaapt vermoeidheid, rond
de steeds verlegen naam
van kleine kinderogen
morgen mogen we weer leven
morgen
mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach
en buitelt door de nieuwe dag
het weven
van haar vrije…
vrienden
hartenkreet
1.0 met 4 stemmen
3.124 Vrienden horen bij ieders leven
Ze kunnen jou geluk geven.
Je deelt met hun je verdriet en geluk
soms zijn ze rustig en soms zijn ze druk.
Je kunt ze altijd bellen
en ook kun je je vragen aan hun stellen.
Samen op stap gaan
met van geluk zowel een lach als een traan.…
Die oplichten in zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou
heeft buiten een gezicht
dat soms ver
maar altijd sprekend is
uitnodigende ogen
die oplichten in zon
warmte geven
als je uit de schaduw komt
een zachte wind
die speelse geuren draagt
van plein en straat
in dagelijks gebeuren
hoort stemmen die
nooit zwijgen in geroezemoes
wel overslaan of hijgen
als dat zo nodig moet…
Verlangen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.252 Ik laat dit uitzichtloos bestaan
Nu maar gaan
Ik wil nu echt weer leven
Ik heb zoveel liefde te geven
Waar ik kan zijn zoals ik ben
Bij wie ik ben zoals ik ben
Grenzen zoeken en weer terug
Ik wil soms echt veel te vlug
Ik voel me openbloeien
Voel mijn lichaam gloeien
Hunkerend naar ultiem genot
Gevoelens niet op slot
Verlangend naar de golven…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
989 Aandacht en een compliment
Wat is het fijn dat jij er bent
Een knipoog in de massa
Een glimlach aan de kassa
Een hand om vast te pakken
Op je wang een zoen te plakken
Een knuffel elke dag
Een blije groet toen ik je zag
Icoontjes in de mail
Zegt soms ook zoveel
Aandacht krijgen een lief gebaar
Mijn dag kan niet meer stuk
Aandacht geven…
Grensgeval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
720 Er tatert een monstertje op los
de parkiet tjiept treurig tjiep
zijn vederen vallen langzaam uit
de poes luilekkert in de zetel
Wachten of de pilletjes gaan werken
een Nieuwjaarsdag om tegenop te zien
handen schudden, kussen geven
uitspreken van onbegrijpelijke wensen
Denken aan iemand van vroeger, die meer
en meer uit louter herinnering…
De opstand voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
669 toch veel
aan haar gedachten mooi te maken
waar liefde verschraalt tot glorie
aan voorbije jaren,
naar boven kijkend
zie ik sterren hun licht schijnen,
uitwaaierend de precisie hebben
van verdraagzaam stuifmeel
op zachtgoud getrokken draden,
in hun kracht van aantrekking
verwekt tot meer dan opschudding,
alleen geraakt om ruimte te geven…
Niets ontziend mededogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Een schim van mezelf
Was ik, nog maar
Nauw'lijks zichtbaar
De mens die ik
Ooit geweest was,
Toen op enig moment
Van alle kanten mij
Goed bedoelde adviezen
Werden aangereikt
Goed bedoeld,
Ik weet het,
Goed bedoeld,
Zeker, begrijp me
Niet verkeerd, altijd
Goed als mensen om
Je geven - maar als
Elke ademtocht omgeven…
In vreemde buitens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
422 kom de laatste tijd
in vreemde buitens
waar bloemen hun hart
niet meer sluiten
dag en nacht
niet meer strijden
schemering vermijden
in het licht van samen zijn
vogels het vliegen
zijn verleerd
omdat zij zweven
in leven met lucht
eten uit de hand
in een land dat
geen contrasten kent
het geven is gewend
waar overvloed
ieder als…
Organische eenheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
531 wij zijn nooit
het paradijs uitgejaagd
maar hebben er
in onze hoogmoed
zelf om gevraagd
dachten de top
van de schepping te zijn
maar in samen leven
konden wij geen empathie
aan het aardse geven
beschouwden in onkunde
alles lager en
minder van soort
van een organische eenheid
begrepen wij geen woord
in het streven naar
goed beter…
wonderlijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Hoe komt toch die vonk tot leven,
hoe de warmte en het licht
die je buik de vlinders geven,
soms zelfs op het eerste gezicht?
't mag dan een chemisch stofje wezen
in je brein of in je bloed
maar wie zet dat dan in werking
als je zomaar iemand ontmoet?
't is een wonder, wonder, wonder.....…
'FILOSOFIEL'...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
617 Filosofie
is niet wat je ziet
geen theater
geen buitenkant
maar je binnenkant
wat je voelt
wat je wezenlijk bedoelt
wat je boeit
en in wordt gegeven
in bad, in bed en op ’t toilet
Waar zeker vorm
aan is te geven
in je eigen leven
en dat van anderen
door ‘t vooral te delen
in spraak en schrift
Dus open dat doek
lees het boek
van…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…
Gepaste munt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 er zijn van die dagen
die meer vragen
dan dat je geven kunt
loopt altijd achter
met het betalen
van gepaste munt
ondanks alle zorgen
kom je nooit uit met energie
voor vandaag en morgen
de dip komt snel in zicht
als de bodem van de put
niets anders geeft dan prut
totdat ik jou weer hoor en zie
dan valt alle moeheid van me af
ben…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
't Prachtpareltje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
759 Varend door haar haren
Glijd ik langzaam langs haar nek
Dit geluk te mogen evenaren
Geeft mijn welzijn weer een plek
Strelend langs haar benen
Voel ik de warmte door haar huid
Ik zou haar alles willen geven
Voor dat prachtige geluid
Haar lach heeft mij bezeten
Glimlach met blote tanden
En een stem zo zacht
De pracht, van diep beneden…
Zicht op de hemel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 ik heb
mijn reis gemaakt
de schatten van werelden gezien
geraakt aan
de mystiek van het leven
in diep geloven alles te geven
de magie ervaren
van verbonden zijn
met omgeving en natuur
die samenhang maakt
in een bestaan met
geest gevoel en vuur
onverklaarbaarheden
hebben altijd om
aandacht gestreden
want iedere gemeenschap…
Ogen zeggen meer als woorden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 weerspiegeling van de ziel
Ogen hebben geen geheimen, daar kun je heel veel in zien
Je ogen kunnen je verraden al wil je dat niet
Als iemand ogen kan lezen dan kan die bijna alles zien
Je ogen zijn een spiegel, een weerspiegeling van je ziel
In ogen zie je lust, liefde, pijn en verdriet,
Soms is het angst wat je in iemands ogen ziet
Je ogen geven…
Het drankorgel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 Langzaam stierf zijn geluid weg
maar toch denk ik wel, een drankorgel,
zou muziek moeten geven, en geen gebral,
want alcoholisch gelal,
nee dat past niet bij een orgel!…
Waarom?
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
716 In zulke sfeer
Wil niemand leven
Maar laat ons
Hoop en liefde
Aan elkaar geven
Want...
Ons krijgen ze niet klein
Wie denken zij wel dat ze zijn?…
onomkeerbaar
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
698 beschuldigingen vinden het heden
branden handen langs borden
waarin grote barsten blijven
't dagelijks opruimen
worden knelpunten, het bekladden
van verdwenen mes-steken
geen enkel beeld
kan nog rusten; achteraf uitgetekend
in een te kleine kamer
waar voeten gekluisterd zijn
aan muren van onmacht
aan het ver-gaan zonder ver-geven…
uit het hoofd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 verstilde liefde
lichamelijk stopteken
verkramptheid verstilt
verdraaide liefde
liefdestralen naar buiten
waar draait het echt om
verdreven liefde
de kernwaarde als drijfveer
waar drijft het naar toe
verbonden liefde
de basis om te geven
puur verbondenheid
verdwenen liefde
verloren door hoofdzaken
verlangen naar rust
verdwaalde…
over en voorbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 Leven,geven
samen met elkaar alles overwinnen
de moed,om opnieuw te beginnen.
Voorbij,bedankt
voor al dat wat jij me gaf
al klinkt dat misschien wel maf.
Verliefd, voorbij, gelukkig bedankt
om dat alles te kunnen overwinnen
moet ik aan 'n ander leven beginnen.…
Mystiek gezag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 je zweeft
licht verheven
in het zijn van zen
de spanning van
je huid neemt af
in loslaten en geven
ogen helderen in
blik kijken verrast
mond rondt in een lach
je spiegelt kracht
hebt toch het breekbare
van mystiek gezag
je straalt schoonheid
in een heldere zielewave
zoveel dat niemand je vergeet
ik mag delen in
jouw magisch…
Complimentendag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Een dag die compleet gevuld is
met elkaar,
alleen maar complimenten te geven
in plaats van:
elkaar afbranden.
En dan blijkt dat er ineens
geruchten zijn dat op 1 maart
de complimentendag is aangebroken
maar geen mens, weet wat?…
De tijd lonkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 de tijd lonkte
blonk uit
in eeuwigheid
maar in
spiegelen was ik
mezelf steeds kwijt
ben vaak
voorbij de
horizon gegaan
jaar na jaar
nog steeds zag
ik mezelf niet staan
leven kaatste
alles terug wat ik
ooit heb genomen
alleen geven
deed ik sporadisch
in mijn dromen
pas later zag ik
dat ook mijn
sporen waren gewist…