5935 resultaten.
Motown 2
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.428 Gezweepte uit Afrika
onder blank gelabeld
slaaf van witte meester
vocaal muzikale troost
Geboren Afrikaan
ritmisch als het hart
adem leven gospel spel
uit troost geoogst
zwart label geboren
kopstem zingt…
zoetvloeiende verzen
octaven langs de nacht
als kristallen harten rillen
dag en nacht
versmelten wit en zwart.…
Kleinkunst
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
822 luchtig geblazen bellen
vullen zich met buitelende
woorden, dansen speels
rondom nieuwelingen voor
ze fragmentarisch uiteen
spatten in een kring
ze verdampen langzaam
maar niet, nee niet voordat
ik ze met zin heb geproefd
ze kietelen mijn gehemelte
en prikkelen mijn papillen
smaken naar meer dan
een vliegensvlugge hap
tussen hongerend…
Hemelse lichamen
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.386 dromerig staar ik naar de zee
lig languit elke straal te vangen
voor de avond zich laat vallen
als een koele deken op mijn huid
koester me in ‘t nog warm geglunder
van de langzaam ondergaande zon
terwijl schaduwen beginnen te leven
spelen hemelse lichamen kameleon
verleidelijk vlijt het maanlicht
haar schijnsel over de branding
en in een…
ga
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.499 De wolken werden strijders
de wolven werden herders
hun uit die andere wereld
het waren de verkenners
Het vlakke land
daar volgde ik hun pad
betrokken in dat oneindig spel
het eeuwige reuzenrad
Toen sloeg de bliksem in
naast me
achter me
voor mij
in mij
Maar ik liep door
op naar die tempel
waar de monnik zei
schiet op,ze staan…
Verloren passie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.809 kom laten we gaan dansen
want ondanks alle energie
brandt veel te klein ons vuur
dus drijft er weer verdriet
onder het spelen van het droevig lied
op mijn gedachten bij je binnen
en sprookjesbeelden die wij deelden
lijken kille straten, eenzame stations
van koud vertrek
van veel gemis
dus koester je maar aan het vuur
van mijn nog niet…
Sloopflat
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
795 Honderd lege vierkante ogen
staren dieper dan de wind
kan spelen met gesloopte keukens
en behang;
bottenconstructie is zichtbaar,
pseudoniem voor sterven?…
wind
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
982 wind waait
takken tegen de ramen
zon aait
met zijn warme stralen
langs mijn gezicht
wind-stil
mensen die buiten spelen
wat ik wil
is iemand om mij niet te vervelen
zodat ik blij ben
stormende wind
mensen vechtend tegen hem
zielig kind
wint niet van hem
strijdt maar redt het niet
snijdende wind
pijn, overal waar hij komt
ik vind…
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 Naakt hangt het gras te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Een vlo
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.177 Oy wat zijn die mensen groot en vreselijk sterk
maar toch bijt en kriebel ik hen het is mijn werk
spring van hun schouder op de nek en weer terug
vervolgens speel ik glijbaan over de gehele rug
ik ben maar klein maar toch heel erg snel
willen ze mij slaan dan grijp ik hen in hun vel
en slaan ze me dood, dat lijkt mij wel heel stug
dan krijg…
beroerd taboe
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ach, ik omzeilde jouw muziek
ik strakte de blik in mijn ogen
liet de tere snaren niet zien
meetrillen niet meer horen
mijn rusteloos hart veilig gesloten
voor vredige klanken die komen
en diepe tonen met jouw dynamiek
mijn ontroering merkte je niet
mijn doelloze handen stopten
met spelen, het gevoel was er niet
de rilling van binnen verdwenen…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…
Leven doet zo'n pijn
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
479 mag ik
in je sprookje spelen
op luchtkastelen bij je zijn
het echte leven doet zo’n pijn
nee het is
geen vluchten maar
mijn hart even luchten
geen scherpe kanten meer voelen
zonder woorden
weten wat we bedoelen
samen op drift gaan
en de plicht laten staan
uit alles ontsnappen
de kansen weer pakken
die vrijheid en liefde ons geven…
Vol energie
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.563 De toekoemst
laat ik in alle vrijheid spelen.
Gedachten en emoties
laat ik ontspannen meevoeren op een zoetestroom.
Maar het moment
fonkeld in mij
als een juweel en
mijn lichaam is
als een kind
vol enthousiasme
en energie.…
De kunst van samenspelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 bespeeld
die mij zijn toegewezen
van trommel tot trompet
hobo en klarinet tevens
dirigeer ik mijn orkest
alleen de kunst van
samenspelen op het podium
van leven is mij niet gegeven
mijn partituren
werden niet gelezen omdat
ik ze te egoïstisch had geschreven
de eerst viool
strijk ik al lang niet meer
componeer slechts eigen spel…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 Mijn hoofd speelt een spelletje
met mij en ik speel mee
door de chaos er maar opnieuw
te laten zijn.
Het is me niet meer zo vreemd -
jaren terug dacht ik nog
dat ik vermoord werd
nu spreek ik met de wanorde
alsof het een vriend is.…
Die oplichten in zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 voor jou
heeft buiten een gezicht
dat soms ver
maar altijd sprekend is
uitnodigende ogen
die oplichten in zon
warmte geven
als je uit de schaduw komt
een zachte wind
die speelse geuren draagt
van plein en straat
in dagelijks gebeuren
hoort stemmen die
nooit zwijgen in geroezemoes
wel overslaan of hijgen
als dat zo nodig moet…
Nog onbekende muren
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
512 zij raken elkaar
associëren schijnbaar
zonder binding
in het grote spel
dat denken heet
gedachten en
herinnering samen
in een kronkeling
om afgevinkt te worden
bijna even snel als licht
kleur geluid
en smaak maken
hun belang iets groter
voor een snel bereik
van de eerste lijn
een hoofd vol
wederwaardigheden
die het denken…
Wat sfeermuziek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 speels klinkt
wat sfeermuziek
in het azuurblauw van de lucht
vleugels vegen wolken
naamloos glijdt geluk voorbij
in zachte zuchten wind
idyllisch is ontmoeten
in het openbaren van de geest
intiemer is het nooit geweest
het serene samenvloeien
tot geheel
genereert begrijpen van gods taal
bestaan en eindigheid
zijn aardse termen…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Als mijn vader weg is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden…
Nobele Nobelprijs voor de Vrede!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Want er is minder brood
nog voldoende spelen
er is nog vrede
en zo'n prijs is makkelijk en vermakelijk:
Noorwegen:
geen lid van de EU
geen deelnemer aan de Euro
Wel goeie gulle gever!
Nobel!…
vijvertje geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 je mag het best wel weten
ik huil soms uren lang
er vormt zich dan een watertje
een beekje stroomt zijn gang
ik traan langs harde keien
en zachte rozemarijn
ik kletter nog een waterval
en weg is dan mijn pijn
en als de uren om zijn
mijn tranen zijn dan op
dan speel ik met de vissen
zie lelies in hun knop
dat huilen niet voor niets…
Thuiskomen 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
776 een driedelig houten wasrek
Vlak vóór en om de haard geplaatst
De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes
Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,
besloot ik steevast,
met mijn knuisten
diep in de zakken van mijn korte broek
dat ik buiten zou gaan spelen…
dankzij de Koningin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.206 er was grote onenigheid
geweest
bij mijn buurmeisje aan
de overkant
ik herinner het me nog
al had ik eerst geen idee
wat er aan de hand was
daar kwamen we gauw
genoeg achter
dat kwam ervan als men
zo graag Vadertje en
Moedertje
wilde spelen..zei men
dag kindertijd
ja , boze woorden en
akelig was het
allemaal geweest.…
In lichte luchtigheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
480 je bent stil
maar toch alert
op indolente wijze
het grijze krijgt
ondanks de jaren
geen enkele vat op jou
in lichte luchtigheid
speel jij met tijd
zonder sporen na te laten
hebt een vrede over je
waardoor de wereld
jou niet meer kan raken
maar in het kringetje
van vrienden en vriendinnetjes
vallen steeds meer gaten
stop met…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
Het podium der stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik ben een der spelers
op het grote wereldtoneel
kijk naar mijn buren
ook zij spelen mee
ieder draagt bloemen
gerangschikt naar smaak
we delen lachen en groeien
in woordloze samenspraak
het voelt als eigen
in een decor zonder end
we raken en begrijpen
omdat ieder elkaar kent
in een massa zonder geluid
spreekt op het podium der stilte…
herfstig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
556 wijl één enkel vlinder
honing tracht te puren
uit een roze rode begoocheling
bloeiende munt me aanmaant
de blaadjes te plukken vooraleer
ze wegkwijnen onder de grond
mijn berk zich met gezichtsverlies
bezig is aan te kleden
in herfstig geel
talrijke geruchten uit de notenboom
verloren raken in
het hoge droge gras
speel ik helemaal…