14189 resultaten.
BLIJLIED
poëzie
4.0 met 1 stemmen
861 Is mijn Vlaandren oud of jong?
Jong of oud?
Toen mijn hart dit blijlied zong
Hing de lucht vol goud.
Al de bomen sloegen groen,
Groen en blank,
En mijn hart, om mee te doen,
Gaf zijn beste klank.
Al de vogels schalden wild,
Wild en rein,
En mijn harte, zondoortrild,
Was een klaar fontein.
Is mijn Vlaandren jong of oud?
Allebei.…
Golven voor de toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Als golven die op kiezelstenen stranden
als jagend tijdverschijnsel in de stormen
zal mijn gedachte strijden tegen banden
die leven klemmen tussen oude vormen
zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht,
maar wel in glans door oude zon beschenen,
dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht,
het helder schijnsel zal zijn krachten lenen
dan…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 van de oude god die de wereld schiep
met gedachten uit zijn hart, levende
woorden uit zijn mond, de Pottenbakker
die de mens boetseerde
verhalen
die hun ziel kneden, nog wat licht geven
wanneer het donker is in hun hart
vol oude as waarin nog gloeit
het vuur van de Vernietiger…
Mijn woning
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
610 Haar jas kapot, verrot en oud,
werd uitgedaan
twee jongens die deze baan,
ontdeden haar van haar goten,
haar regenpijpen uit
Twee and’ren stripten
haar veertig jaar oud hout,
waarin een goedje dat goed fout.
Ze zaten in een hoogwerker
en hadden gele pakken aan
en maskers op
in dit warme weer,
waardoor ze ‘t heel benauwd.…
Mens of g.a.i.a
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 en ergo sum
seculiere ratio
zijn eeuwen
oude wijsheid
met de komst
van de A.I.…
Hemelsblauw
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.688 Staan op een hoog gebouw
dichtbij de oude markt
De lucht is hemelsblauw
de straten kil en zwart.
Beneden piept een oude tram
en heerst het volle leven.
Ik gaf je al m'n liefde
meer kan ik toch niet geven.
Voordat ik naar beneden ga
kijk ik nog heel even.
De lucht is hemelsblauw
zonder jou wil ik niet leven.…
Dor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.081 Vrieswind,
volle maan
het oude lijf
vertelt van aarde
bomen komen om
de dwergen hakken zich een weg
het nieuwe licht is zonder schaduw
herfst dus
droge lippen
niemand kust die oude mond
de grond is weggeslagen
in de dagen die behuild zijn
zout weerkaatst het licht
verdroogde huid
en droeve woorden…
Total loss
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.173 Ja, en dan is daar die foto,
een vrolijke blik in de lens,
een stuk van die oude auto
net zichtbaar boven jouw haargrens.
Van jou niet de mooiste foto,
die staat daar op de boekenkast,
maar jij en die oude auto,
niets heeft zo bij elkaar gepast.…
Dozen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Hengel hier neergehangen,
maar de oude stek nog niet vergeten.
De oude stek.
Ingepakt.…
Gerontologie
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
706 de man is oud
zeker al overmorgen
zijn liefde is opgedroogd
telt niet
telt niet meer
hij telt niet meer mee
te oud, te lang gezoogd
aan een jonge veer
hij is niet meer gedwee
hij gaat zijn weg
rollatorbaan op
heen en weer en af
verleid door oma
in de rolstoel
ouderdom is straf
hij is nu al later
grijs van het verleden
toekomst…
Mijn meesterwerk
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
553 Het wordt tijd om mijn meesterwerk te maken
voordat de put begint leeg te geraken
waar zal het over gaan
over de liefde, nee dat heb ik al eens gedaan
over dat oude kleed vol oude woorden
als je het uitklopt, als je dat al doet
dan verteert het onder je handen.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Toekomst
dichtbij, maar ook zo ver weg
Verleden
ver weg, maar toch nog dichtbij
Een leven
vol met uitdagingen en verrassingen
Een leven
met moeilijkheden en ziektes
Levenslustig
van jong tot oud
Uitgeblust
oud maar ook jong met problemen
Pijn
je kan er vaak niet om heen
Dragen
ook het leed dat je is overkomen
Liefde
overwint…
MonumenTAAL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
469 Ik bestempel het oude postkantoor,
als het meest geliefde pand dat ik ken,
omdat ik nostalgisch ingesteld ben,
en tot de oude stempel behoor.
Vaak stond ik voor het loket te dromen,
en liet er liefdesbrieven afwegen,
waar velen rode oortjes van kregen,
zodat ik goed uit de bus zou komen.…
Illusie der eeuwige jeugd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
491 Wat ochtenddauw doet verfraaien
laat spinrag vergeten
Zo vergeet men die jong is soms
degenen die oud zijn
en tot grijs vervagen
De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit
hun reeds vergane gloriedagen
toen zij als het frisse ochtenddauw
het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden
de zon op hun jonge huid voelden
en dachten dat…
Terug van niet weggeweest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Thuis op de bank
verfrommel ik de randen
van het kotszakje
De oude tijden, de oude liedjes
de smoesjes bij het uitstel
van de beloofde toekomst
zijn terug, terug
van niet weggeweest
We zijn nog steeds thuis
in Vadertje Staat, onze
vrijheid was een droom
Er zijn geen muzikanten
en geen mooie meisjes
uit Oekraïne meer
De ijzeren…
De ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
151 levens
van de eeuwig oude en
eeuwig jonge ziel…
Schimmenspel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.013 wakker worden gaat traag
ik laat vergeelde beelden
die langzaam vervagen
het spel der schimmen spelen
gevangen in mijn grond
als een boom
die met eindeloze pogingen
de hemel probeert te raken
het is de storm
die wakker maakt
en takken trillend
laat breken…
Na de vakantie
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.028 Ik was het beeld heel even kwijt.
Het lijkt wel nieuw of opgeruimd:
terug na de vakantietijd.
Ik loop onwennig heen en weer
en kijk of alles het nog doet.
Het huis was vier weken alleen:
‘t lijkt of het ook wennen moet.…
mooie mokkels komen binnen
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.800 als het wegzingen
van beelden in
spinsels van gedachten
kroelend kronkelend
twinkelerend
steeds rakend
dan hangend op samen
vloeiend druipen druppels
tot vormen
luister!
ze klikken
in het hoofd
stollen woorden
dan tot zinnen
aaneen gesloten
zwemmend maar
met oog voor
contact…
Bedankt ...
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
18.243 Mijn haren wapperen in de wind
al rennend door het zand
fado klinkt in mijn oren
Metershoge golven
al rollend op het strand
fascinatie is geboren
Mooie beelden
ademloos herbeleven
flashback verschijnt
Mijmerend over het verleden
aankomend bij het heden
floers verdwijnt...…
Aardewerk
hartenkreet
2.7 met 76 stemmen
5.305 Jij kust mijn hand in de nek
alsof ik zou kunnen ontsnappen
aan de pijl van de liefdesgod
die jou en mij diep verwondt
in breekbaarheid verbond
tot een kwetsbaar geheel
een terracotta beeld
uit twee gelijke stukken
dat scherven splinterend
in onze lijven slaat
en opgenomen wordt…
herinner
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
3.359 duizend woorden wil ik schrijven
maar mijn handen zijn zo zwaar
honderd dingen wil ik denken
maar mijn hoofd dat voelt zo raar
te veel beelden in gedachten
en mijn ogen zijn te nat
iets van troost wil ik verwoorden
maar ik weet niet hoe en wat
de leegte is mij veel te groot
om verdriet te verdringen
en vind ik enkel nog wat…
schrijf en blijf
gedicht
3.2 met 56 stemmen
14.625 schrijvend
met in mijn hand
mijn hart
en in mijn hoofd
het intens beleven
maak ik de lezer
deel en part
van de scherven
uit mijn leven
waar beelden
gaan vervagen
en in mistige gedachten
over gaan
zullen mijn woorden
tot het einde der dagen
op het netvlies
blijven staan…
mijn verhoopt leven..
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.153 gekoesterde liefde
diep in dit hart
zalig ontwaakt
mijn wereld in dromen
waar het beeld van jouw lach
zichzelf hernieuwt
ik een leven verhoopt
zoek in de nacht
tot illusie vervaagt
in de rust van haar armen
mijn ogen tranen
in liefde
voor jou…
wonderen der techniek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.111 Een aantal
van je laatste foto's
heb ik even gescand
om te zien
of ik de droeve blik
kan bewerken
zodat de twinkeling
waarmee je mij
zo graag aankeek
weer even terugkeert
wat ik ook probeer
welk programma ik ook gebruik,
het beeld zal nooit meer zijn
zoals het ooit is geweest…
en nu naar het strand .....
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.324 In de grijsgrauwe mist
probeer jij te vatten
elk onbegrepen woord
zichtloos, zinloos
blind voor gedachten
zie je jouw beeld
kleurloos, koud
klinken klanken
kil in het duister
waar vergetelheid
geen warmte brengt
tot aan de dageraad…
0-0
snelsonnet
3.3 met 19 stemmen
2.872 Nu is weer Frits van Turenhout gestorven
Bij steeds meer van mijn grote/kleine helden
Moet ik de dag van hun verscheiden gaan vermelden
Als laatste heldendaad door hen verworven
Buiten beeld leest hij zijn sterfjaar van papier
De uitslag is tweeduizend null null vier…
Kerkraadse gedichten
gedicht
3.1 met 21 stemmen
22.529 Voor mij was glück auf
een nachtgroet, in het donker
gesproken door mannen
voor hun behoefte zittend
op de schop terwijl muizen
brood uit hun jaszak vraten
geen treffender beeld
voor de komende slaap
wanneer ik in bed
mijn vader groette
voor hij de deur sloot.
-------------------------
uit: Tirade, 1976.…
Een ruige kunstenaar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.112 Sprakeloos komt het beeld
langzaam tot leven.
Haar compositie is als
een ruig landschap;
woeste schoonheid,
adembenemend mooi!
Ruige stilte
is haar beloning!…
zoektocht,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.313 ik zoek tastend
naar de resten
van wat ooit
mijn zijn was
raap scherven op
van gebroken ziel
waarin ik tracht
mezelf te vinden
lijm resten
stevig aan elkaar
om verloren dingen
terug te brengen
en mijn beeld
in de juiste vorm
tot een geheel te kneden
van wie ik ooit zal zijn…