4804 resultaten.
Honderdvijftig kilometer zenuwen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Bestaand uit vele spiegelscherven
Weerkaatsten wij elkaar verwrongen Zingend van liefde, leven, sterven
Beseften we- de tijden drongen
Brokstukken, flarden en fragmenten Verdronken in verdeelde beelden
Waarin we soms elkaar herkenden
Of dat wellicht een weinig speelden
Wanordelijke mozaïeken
Heldere delen, slechte voegen
Harten die…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds
communiceren
naar eigen beeld…
Verborgen wereld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
530 In tranen gegoten,
komen de beelden uit de hele wereld naar ons toe.
Hele verhalen worden voorgelogen,
nooit worden de jagende wolven moe.
Het gaat zogenaamd om de vrede,
maar in werkelijkheid gaat het alleen om de poen.
Dit is de eigenlijke rede,
waarom zij voor kogels kiezen en niet aan praten doen.…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
Lotsbestemmingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Is wijsheid onlosmakelijk verbonden
aan wat leven aanwijst
oude koeien ook uit sloten
durven halen.
De veranderlijkheid van leven
het waard aandacht
ook aan het verleden
puur een juiste reden te geven.
Niets weten en alles vergeten
kan gelukszaligheid
naast depressies in hartkamers
enorme armoe geven.
Houd je niet van een rustiger gemoed…
Onnatuurlijke selectie
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
1.103 Als ouder kom je steeds meer aan de weet
Van wat voor kind de moeder straks gaat baren
Geslacht, gezondheid, lengte en kleur haren
De gen-techniek gaat snel als een komeet
Toch weiger ik van ivf te dromen
Waaruit een grootse dichter voort moet komen…
Een aquarel van tranen
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.404 Als een kunst verheven
Een aquarel van tranen
Glinsterend en zo zuiver
Prachtig gevormde banen
In emoties gevangen beelden
Geven ware gevoelens weer
Een tentoonstelling in het heden
Gevoed door druppels oud zeer
Een galerie vol trieste kunst
Trekt bezoekers bij de vleet
Mensen als een levende aquarel
Tonen openheid van diep leed…
Verzand
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
963 begonnen
het blauw glijdt volmaakt doorheen
de wering van mijn sterven,
doet elke seconde vertragen waar
mijn tranen ooit ontsprongen
ketens drijven zwaar aan
mijn gestrande voeten,
doen lucht en licht verzanden,
een wereld nooit verzonnen
schuimend draaien rimpels
zichtbaar in mijn maag,
doen het spreken van de zee
in dit perfecte beeld…
Elke gedachte eindigt bij jou...
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
2.241 Zachte klanken van muziek
Bereiken langzaam mijn oren
Liedjes over liefde en geluk
Ik wil ze even niet meer horen
Het maakt mij zo weemoedig
Ik voel de tranen al branden
Mijn hart vol liefde voor jou
Maar ik sta met lege handen…
Steeds weer zie ik jouw beeld
Denk ik aan je heerlijke geur
Ik wilde zoveel met je delen
Maar jij sloot deur…
Wilde Bloesem
hartenkreet
4.3 met 67 stemmen
1.839 Wilde bloesem aan de bomen
Prachtig zo zuiver van kleur
Zonnestralen glinsteren zacht
Een lucht vol met zomergeur
En toch zie ik een schemering
Nu je vriendschap verdwenen is
Mijn hart is gevuld met heimwee
Het is jouw warmte die ik mis
Om zonder jou verder te leven
Doet me steeds weer zoveel pijn
Tranen weerspiegelen jouw beeld
Ik zou…
DE PIANIST
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.412 opnieuw na meer dan zestig jaar
verdriet en tragiek op ooghoogte
in beeld gebracht een heimelijk
teder gebaar verdrinkt zichtbaar
in nog steeds niet voor te stellen
wreed gedrag Polanski’s kijk op
eeuwig menselijk tekort en toch
zo tijdgebonden onverdraaglijk
wee in Warschau gesymboliseerd
door het leven van pianist Wladek
Szpilman overlevend…
Nog daar
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.544 Vergeten is sterven
doch hard en pijnlijk dringen
beelden en geluid gestadig door
uit een ver en nabij verleden
vastgenageld in het heden
is de stem die ik verloor
hoor spreken en zacht zingen
zie ik heel en ook de scherven
Door mij trekt de historie
van een vroeg gevallen leven
onherstelbare averij aan mijn schip
het open water roept…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind blaast snel verval
daarboven zeilt mijn wereld
tot in het diepe blauw
alle spinsels en gedachten
spelers van de machten
condenseren beelden…
Kwetsende dingen
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.243 harde woorden
Veel te betrokken, want
In de woorden enkel schuilt het venijn
Gedachten op papier gezet
Geen levensstijl pur sang
Ik dacht dat u dat wel begreep
Ik schat de mensen te hoog in
Ze voelen zich toch beledigd
Willen mijn mond dan wassen met vloeibare zeep
Een woord is nog geen gevoel
Meerdere woorden nog geen denkbeeld
Wat beelden…
ik lach de warmte uit die pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 ik zit
de zon schijnt
over velden
zover achter
mijn gezicht
ik keer
in luwte achterover
gedachten stromen
uit het licht
van gouden kleuren
zie ik sporen
ver weerkaatsend
in een dal
ingeperkt
door de flarden
van een jeugdig
ideaal
beelden
stemmen
in mijn denken
door het weelderig
gegroei
hoor ik ruisen…
Strijdtoneel
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.512 Nu zijn ze het beeld van een toneel dat verlaten
erbij ligt en rollen weer worden verdeeld.
Maar waar niemand bereid is een bijrol te spelen,
omdat het een spel is op leven en dood.…
Niemand om mee te praten vannacht...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
849 De tv toont geluidloos haar flitsende beelden in de nacht
En hier zit ik dan… mijn bloeddoorlopen ogen staren
Maar de oude schrikbeelden binnen eisen totale aandacht
Dus hier zit ik dan… mijn lot in slowmotion te ervaren
Niemand om mee te praten vannacht…
Woorden hebben in mijn ziel gebeten als een giftige slang
Daarom voel ik… mijn emoties…
pijn
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.535 hoe heftig is vaak pijn
ook ondraaglijk zelfs
soms als een slapende
vulkaan in het
onderbewustzijn
die bij tijd en wijle
zich gaat roeren
en haar verstikkende
inhoud afvuurt
naar het hart
als vurige pijlen
geladen met vragen
en waaroms die
onbeantwoord blijven
maar wel aan het
verstand gaan knagen
pijn gaat soms gepaard
met beelden…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
in het vluchten van mijn handen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.783 de droom vervloog
toen ik de beelden zag in
het vluchten van mijn handen
mijn hart bevroor
ik rilde angst, mijn
woede knarste tanden
je blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
je schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn…
bepoteld door frequent gebruik
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.474 en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen valt, je eigen
poezie wordt zo verknald
met beelden…
verdwaald
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.014 niet de plensbui van vanmiddag
noch de miezerige regen van zonet
niet de moddervoeten en de zweetlucht
of de WC die langdurig is bezet
niet de rijen voor de kassa
noch de jeugd die ongeordend hangt
niet de stugge vissers langs het water
of de jonge hond die angstig jankt
zelfs niet de timmerman laat op de avond
noch de beelden van het Journaal…
Het zwarte gat
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.340 voorzichtig tastend langs de randen
vingertoppen feilloos oneffenheden
registrerend wankel jonglerend
op de uitsteeksels van de wanden
tracht ik mij een helder beeld te vormen
van het zwarte gat waarin ik onverhoeds
viel optimale bewustwording van normen
en waarden als schimmels voor de koets
van uittrede galopperend op hol slaand
in mijn…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Vlinders in rouw
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
2.475 Ik heb je naam met mijn tranen gewist
Jouw beeld met zorg diep verborgen
Mijn gedachten aan jou even stopgezet
De nacht is stil maar heb angst voor morgen
Ik weet dat jij dan weer bij me terugkomt
Op mijn netvlies verschijn jij telkens weer
Mijn hart is nog steeds voor jou gereserveerd
Een plek zo zeldzaam en onbeschrijfelijk teer
Mijn dagen…
onmogelijke fietsen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.742 elke keer als ik aan je schrijven denk
schieten onmogelijke werelden door mijn hoofd
beelden beperken om toch te beginnen
moet ik me beperken tot eindeloos
een gevoel voor jou dat ik koester
zoals ik me in jouw uitstraling koester
zoals ik uren zou kunnen blijven staren
en een konijntje op een bospad baren
maar langzaam dringen dan echte…
Zoals je ziet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
891 Je bent uniek zoals je bent
Niemand ziet de beelden in je hoofd
De gedachten die je onderkent
De redenatie waarmee je jezelf looft
Niemand is ooit van zijn eigen wereld beroofd
Een andere kijk is iets dat nooit went
De visie die je de wereld inzendt
Het geen dat de mens zichzelf belooft
Niemand weet wat de ander drijft
De vrije wil blijft…
Saya anak Indonesia
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.027 Mijn dromen zijn al oud, sayang
de beelden barsten en vervagen
van het verlangen dat zij dragen
als een constante sterke drang.…
Voorgeborchte der ongedoopten
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.040 In mij brandt 't beeld van 'n stinkende
sloot, baby in de moederschoot overleden
en in ongewijde wildernis begraven.…