8234 resultaten.
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
Angel's share
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
518 Angel’s share
ik ontsnap
nog voor compostering
uit het gesneuvelde blad
en voel mij opgenomen
korrels zand kriebelen
schuren mij schoon
ontdaan van alle opsmuk
klaar voor de eeuwigheid
tilt de wind mijn bladergeest op
het Engelendeel voor de hemel
residu voor de aarde
zo ben ik in alles en overal
ooit verwaaid
en meegetroond…
Nog zijn wij vrienden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
761 leven wolkte voorbij
aan een stralend
blauwe hemel
zagen schaduwen
passeren maar
zij raakten ons niet
gaven slechts
een extra accent aan
het licht van de zon
volmaakt was
onze liefde tot
dagen gingen korten
de lucht
zijn kleur verloor en
grijs de overhand kreeg
nog zijn wij vrienden
maar het licht zal nooit
meer zo intens…
Gewichtloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 ik zoek mijn plek
op de regenboog
en zie,
ik glij
het ebt
in mijn wintergetij
de hemel lijkt
ook minder hoog
het landen
dwingt de weegschaal
met een scherp oog
tot balanceren;
veel lucht en nog meer aarde
blijken eens temeer
lichtgewichten
de laatste zucht
verliest vele gezichten
de ontstane leegte
kan in eeuwige tijd…
Vingers om te geven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 de aangeboden hand
toont openheid
vingers om te geven
je lach
straalt blijheid
over samen eten
ogen spiegelen zon
in blauwe lucht
vol zomerse verlangens
zacht speelt licht
in bruine tint
over je gave wangen
heb je lippen aangeraakt
de hemel proeven
staat helaas niet op de kaart…
ZWART IS HET DUISTER
poëzie
4.8 met 6 stemmen
1.456 Maar 't diepe duister
Van 's hemels trans
Geeft aan de sterren
Meer gloed en glans.
Wanneer de ellend' bij ons zich vest,
Dan kent men onze ziel het best.…
Het walhalla der liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
512 heb de engel in je gezien
soms flitst je goddelijke blik
in een warm en diep raken
kussen die naar hemel smaken
een lach die dimensies doorbreekt
meer dan alleen vreugde geeft
jouw dansen is zweven
wiegen op buitenaardse muziek
als bloem in de bloei van haar leven
maar als ik je streel
in het walhalla der liefde
blijft er geen veer…
denk aan mij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
833 denk aan mij
wanneer jouw warme nest
fantasie en dromen zal verbergen
als de takken tegen de ruiten tikken
wanneer de zomer herfstig sust in augustus
de tijd vliegt sneller en sneller
huilende tulpen spreken Nederlands
denk aan mij
terwijl ik aan god en hemel denk
nog aan citroenbomen in Spanje
en aan regen denk…
In bewegend poseren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 ik heb
op water geschreven
zag in blauwdruk
de hand van de hemel
rimpelloos tekenden
wolken en zon
volmaakte natuur
in bewegend poseren
met tedere gebaren
wist ik mijn liefde
voor jou te verklaren
zonder de spiegel te klieven
een vlaagje wind
als getuige sloot af
met een speels golfjeshart waarin
geliefden zich naar elkaar buigen…
Vast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Wolken drijven vredig
door de purperen hemel
Haar wapperende jurk
waaide lichtjes boven paardenbloemen
Mijn bewondering verstomt
als ik onbegaanbare wegen zie
Onbewust heb ik nooit acht geslagen
op haar kostbare woorden
Haar verdwenen licht
maakt plaats voor duisternis
Ik mis haar onbelemmerde goedheid
Ik zit onwrikbaar vast…
Vooravond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 de hemel duikt ineen
wegstervend blauw
tot witte streep wolkenloos
een merel zingt, hoewel
de klokt springt
zeven jaar voorbij
de schemer overvalt
overweldigend
en ook in mindere mate…
Geluk in een gebruikte kan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 De oude avond kan niet wachten
om mij het licht van de dag te ontnemen
ik leef hier in den vreemde
zonder liefde van ontheemden
mijn ziel heeft een grijze huid
mijn verstand beeft in eenzame stilte
oudheid heeft in mij een kan gevonden
ik kan niet leven, ik kan niet rusten
zonder het bemoedigende vooruitzicht
naar hemelse hereniging met…
Verlies vindt
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
720 Nauwelijks nog het gezicht
herkennen, verschrompeld
in de dood, bleek en koud
als ijs, lange haren ingekort
Voorbij droefheid en pijn
het lichaam achtergelaten
de ziel vindt zijn plekje
wel tussen hemel en hel
Misschien even terugkomen
als een voor- of achternaam
valt in een gesprek, genoemd
in boek, tijdschrift of krant…
luchtruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 achter onze daagse
gezichten en zuinige woorden
net boven de aarde
kondigden naderende wolken
voor alles wat leeft en gist
de neerslag aan
met krijt trokken we
een onvaste streep
door onze kamer
wat over bleef tussen
hemel en aarde
was een fladderende vogel
die het luchtruim zocht
of remde hij af
voor de landing?…
Op de rand van de lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 In een zacht ritmisch bewegen
danst onzichtbare wind door
de nog naakte takken
van de bomen
maar toch al met een zweem van groen
steken ze af tegen een hemel
grijs en grauw
zon is verdwenen
nergens een stukje blauw
zo nemen we afscheid
van de laatste dagen
van de winter
afgewisseld
met regen en zon
wachtend
op een nieuw
lenteseizoen…
Quo Vadis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Ik denk je alle dagen om mij heen
Deze woorden, dit hart, de blauwe hemel
waarin jij voorgoed verdween...…
Zomerse zondag
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
3.937 Reusachtig op niets geschraagd
brandt en blinkt de hemel
boven de groene aarde.
In de tuinen werken
traag mannen.
Door de kantoren in de stad
gaan hun doordeweekse schimmen
wanstaltig nog om.
Maar hier schenken hun vrouwen bier
en kleppen hun kinderen
helder verwarde vespers.…
'Spielerei"
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Dichten
is vluchten
soms verzuchten
je hart luchten
je op iets
richten
weg van
dat wat is
of was
soms met
je hoofd
dan weer
met je hart
wit-zwart
of juist met
grijzen
jezelf,
de ander,
iemand, iets
de hemel
in prijzen.…
Arsarnerit (balspel)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.870 De hemel werd vol fakkels, maar langzaam
Verdween je licht, sneller dan een komeet
Boven de ijskoude bergen. Je blijft
Mijn verlangen voeden, zo lang ik hier ben.
(Noorderlicht)…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ze vliegen
vliegen in 't blauw
van hemel
de aarde ver beneden hen
Ik weet niet
of ik eraan wen
de trek van vogels
hoe lang? naar waar?
Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
boventoon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 de sterren vallen dit jaar uit een
vroege hemel, daartussen voorjaar
als nadag van wintertijd en ondergeschikte
slaap, hoorbaar rondzingend op
kristallijne toon; 'duizend zwaluwvluchten',
zei je nog tijdens dit hoogteritueel
zonder daarbij van persoon te wisselen
-een woord ontstijgt papier en er is
overal werkelijkheid maar dan gedroomd…
Voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Je vergeet het moment
dat ik je hand hou
datzelfde ogenblik
ik ben je zoon
ik heb geen zoon
ik had er wel een
deze woorden snijden dwars door de donkere hemel
die boven mij drijft
je hebt er geen weet van
wat kan ik nog doen
en doe dat wat ik nooit deed
ik pak je hand en ik geef je een zoen
jij vraagt me in je stilte
of het zo voorbij…
De grote finale
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
516 het glas
danste niet
wel de beelden
die in aansprekende
kleuren hun
acte de presence
weerkaatsten
ik zag hoe jij
door kleine hand
en vingergebaren
de groep leidde
met ogen hun
passen en richting
lief duidde
jij schitterde lach
die opbloeide in
de grote finale
gestreeld door
fleurig fluweel
in een ovationeel
dat de hemel haalde…
Er is feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
650 de geur van een gebakken tulband
een schijnsel van waxinelichtjes
zilver en rode glimmende versiering
die hartverwarmende binding
er is een stil moment
een diepe wens voor vrede
het Goddelijk kindje zo dichtbij
de belofte van de hemel
naar de aarde in een stal
er is het streven
de wil van vriendschap
toch om elkaar geven
dit feest…
Sfeer van fluisteren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 ik ladderde
de liefste nootjes
voor een veelkleurig
klein refrein
het klonk
als hemels lachen
waarbij handjes
klapten om erbij te zijn
in creatief ontdekten
wij muziek die nog
onbeschreven stond
in prenatale ritmiek
nee geen gestamp
in dwingend volgen
maar luisteren in de
sfeer van fluisteren
wil melker
17/06/2019/
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Ochtendconcert
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
413 jij was nog
gehuld in de
sluiers van de nacht
toch kleurde
je lach al het
rood van de hemel
ruiste het
soepele kant zacht
tussen vogelgeluiden
ontwakend topten
bomen het licht
van de opgaande zon
daartussen lieten
bolletjes veren
hun zangstem vibreren
jouw ogen dirigeerden
dit ochtendconcert op het
mooiste uur in de natuur…
Beginselen
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
453 De beginselen begreep ik
voor handen uit hemelse bron
schaduw zonder verlangen
zonneschijn in schemerstilte
hoorde ik jouw naam, onuitspreekbaar
alsof er niemand jou werkelijk kende
was je alleen, soeverein en stoer
teder aangetast door sentimenten
riep je mij naamloos
terug in het verleden
de beginselen ontroerden mij
jij was mijn…
Van god los
netgedicht
4.3 met 143 stemmen
498 ik zag
je lach reiken
voorbij enige
gelijkenis
een blik die
nog intenser
het eindeloos
onbereikbaar zag
jouw lichaam
kende al stukjes
verrijzenis uit het
dagelijkse bestaan
jij dwaalde
in het bi- polaire
van het vagevuur
in zigzag gaan
jij zo hemels aards
in het streven
naar volmaaktheid
even van god los…
Zevende hemelleven
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
359 er stonden
bloemen
stelend in een
kleurrijk bed
geurend naar
superieur helen
zij bogen al
bijna volmaakt
onder hemelse
schoonheid die
door hun genen
was gemaakt
toch keerden ook
zij hun harten naar
jouw verschijnen
jij lachte en
bloeide op in een
paradijselijke groet
ik zag deze scene
die in samen gaan
alles aan elkaar…
De wolken, de zon, de roos, de liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
426 Als de wolken gaten gaan slaken, flink gaan gapen
priemt de zon haar eerste stralen door het wollige wolkendek
om daarna te schieten met warme hemelse zonnepijlen
om werelds verkwikkende rode roos in haar bloemhart te raken
waarop zij haar rozenbladeren ontluikend openbaart
om vooral haar liefde voor de mens en natuur blootlegt.…