6466 resultaten.
Nevel over de hei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 Na duister in het prille ochtendgloren
als stilte van de nacht nog hoorbaar klinkt
schuchter in naaldhout de eerste vogel zingt
geen menselijke verstoring is te horen
vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld…
Geinspireerd door de Heilige kerkvader Augustinus
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
611 ontelbare
heer der sterren
en vragen
dwarrelen
door mijn hoofd
Ik zie
omhoog
vanuit mijn raam
en ondervraag de zon
Voel de
warme straling
die volstaat
voor het zaaien
van de dag die
in kleuren ondergaat
Dieren wemelend
in het water
fladderend in de lucht, en
ik zucht, kruip
dichter tegen je
aan mijn lief
Zoete schoonheid…
Dode ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Op water blauw
Als azuur varen
Sloepen heen en weer -
Als klompen met
Of zonder zeil
Zoeken zij hun heil
Op 't allermooiste meer
En ogen verblind door
Zoveel schoonheid
In een uitdrukkingsloos
Gezicht lijken dood en
Voor zoveel moois gezwicht
Italië, Ledromeer, zomer 2012…
Een magisch realist
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 middagzon en te veel wijn
gaat het schilderen mij
zwierig en wat gladjes af
het ochtendlicht verraadt
in een gedegen overpeinzing
dat vorm kleur en opzet hebben gefaald
de toets der kritiek niet is behaald
toch begint mijn kater langzaam
zacht te spinnen en diep van binnen
keren de kleuren terug van het gouden licht
in de verstilde schoonheid…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 ’t Zal vijftig jaar geleden zijn toen ‘k aan het Groetse strand
een schoonheid van een meisje zag met een fles zonnebrand.
Maar ja het arme kind zat toch een beetje om het hand
Want hoe ze zich ook rekte, zij kwam niet aan d’ achterkant.…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 Zo'n late namiddag, licht van mist
en druilerig onder de bomen -
haar hand raakt wanneer zij afdaalt naar de rivier
de leuning niet, maar terloops toch
een enkel blad van de zich rond de spijlen
slingerende, welige klimop
misschien neuriet zij ondertussen iets
als 'Trauriger Sonntag', dat zigeunerstrijkjes vandaag de dag
dikwijls spelen…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 haar rondingen deden me duizelen
was dronken van haar rode muts
ovaal zwart werd het voor mijn ogen
mijn bril besloeg op haar rechte neus
mijn vingers bekeken voorzichtig
haar geschilderde lichaamsdelen
haar wangen, wenkbrauwen en hals
en dan die mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels…
Die Bloem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 verdween en langzaam
voor mijn ogen verteerde
soms moet je iets
laten zijn wat het is
en alleen genieten
van haar pracht en praal
aan iedereen is wel wat mis
en niets niets is minder waar
want toen ze voor me lag
zo open zo bloot en zo kwetsbaar kaal
was het de naakte werkelijkheid die ik toen zag
maar ‘t was ook haar oogverblindende schoonheid…
ploeg me maar
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.055 ploeg me maar
in jouw handen
zal ik je winter
laten bloeien
in warmte samen
met je stoeien in
de lichte lentezon
jij hebt je
zaden al geplant
je hand strooide
de nieuwe sporen
onze kiemkracht
gaat ook dit jaar
niet verloren
ik heb de
herfst gesnoeid
knoppen kans
gegeven te komen
tot hun volle groei en weet
dat jij me eeuwenlang…
dacht je meerjarig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
971 ik heb je geoogst
nieuwe voren geploegd
maar je land ligt nog braak
heeft de lente tegoed
toch schijnt de zon
en groent de natuur
maar jouw zwart ligt erbij
alsof de winter nog duurt
waarom kon je niet groeien
in de herfst van de zomer
je rijpte volop en kleurde zo
mooi in de wind van je dromen
ik heb me vergist
dacht je meerjarig…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.
Het is al laat, ik groei maar door,
thuis is iedereen ongerust, ik ben
niet de weg kwijt maar het doel.
--------------------------------------
uit: [1954], december 1999…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.534 vroeger vond ik de herfst
een droevig seizoen
en liep ik vaak moe
en eenzaam door regen of nevel te druilen.
En soms was ik weemoedig
om ik weet niet wat.…
Uitgesprookt
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.344 ze is het vechten moe
regels als degens te kruisen
al haar woorden te wegen
ze vallen toch verkeerd
als een weegschaal steeds
wordt gemanipuleerd
en zinvolle argumenten
worden doodgezwegen
-lente was nooit winters
de zomer kende geen kou
en regendruppels in de herfst
droogden altijd op in blauw-
ze is het strijden zat
wist zijn handtekening…
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
Eerst nog sinterklaas
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.259 jat
wat buien koel de wolken
en maak snel een witte
kerst en dan nieuwjaar
maar eerst nog sinterklaas
in donkerland schijnt
maan steeds door de bomen
zullen pietermannen weer
met kinderen cadeautjes dromen
geen weerlicht of gedonder
de rekening is opgemaakt
weet hoe alles ervoor staat
laat me even spelen met die luchten
in deze herfst…
Hoe komt het toch?
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.159 En dat er steeds weer nieuw leven is:
kinderen, bloemen, knoppen in de herfst,
beloftes die ooit gehouden worden,
al moeten we nu nog
wachten en dulden.…
Winter 06
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.156 ik overstuur en jij
vat vier seizoenen samen
winter over leven
ik vis lelies uit het donker
jij kneedt waanzinschetsen
metaforische zwaktes
het zwart van diepte
ontdaan zomervel
transparant bevend
nazuchtend
stomend
alle stilte stond verzameld in een hal
stromend dubbelloops verlangen
blies de herfst uiteen
gespleten keerpunten…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 De herfst is aangebroken.
Ze merkt het aan haar lijf;
de stijfheid van haar knoken.
Soms wil de zon nog even schijnen.
De warmte voelt weldadig aan.…
nachtzwaluw
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.091 ik leg een zwaluw op mijn mond
en verbreed de zomer
van tuin tot tuin
waar stilte niet zwijgt
noch verwondt
blaadje voor blaadje
en zonder haast
vertraag jij de aarde
voorbij het houten huis
waarin ik jou en mijn dromen
laat wonen
ik raak je aan
juist voor de herfst
als regen valt
wel duizendmaal
jij bent er niet
ook nooit geweest…
rode bomen
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.011 gekras
langzij
de woudzoom
september kraait
herfstvogels
kelen luids
de grond ontbindt
het gele gras
daar, wat kinderen
zich niet bewust
van de onbestendigheid
der dingen
trekken zich los
van de ouders
tussen rode bomen
in hun herfst
nog
zeg ik niets
verpest niet
hun onwetendheid
lach
en zeg:
fijne dag
tussen rode bomen…
Stilstand
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
838 Ik pluk verlate bloemen
uit eigen rozentuin
en oogst van schrale malus
de allerkleinste appels
de rode berberis omrandt
het dunne gras in 't veld
waar onkruid nog wil bloeien
maar muurbloem wacht op herfst
toch tjirpt in stille middagzon
de krekel mateloos
en is de snelweg verderop
nog nauwelijks te horen
als ik me neerleg bij
de…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 waar draden
herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar…
4 seizoenen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
944 Herfst
De wind bevalt me wel.
Ze fluit in mijn oren,
En roept steeds je naam.
Ik wacht op de winter.…
de Grote Liefde (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
607 zij herinnert zich de herfst
ze reden door de Drentse dreven
de tinten leken dieper, warmer
als in nieuwe harmonie
na lange tijd kon zij
het bed weer met een liefste delen
zijn passie en zijn kussen
nachtenlang opnieuw beleven
verlangen was veel meer dan lust
groot was deze liefde zeker
de hartstocht en de zoete pijn
maar zou zij hem…
herfstgefluister
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
663 er hangen nog oude gordijnen
in dit nieuwe leven
verleden is geweest komt soms langs
voor een losse babbel
verdwijnt dan even geruisloos
als het kwam door de geoliede poort
ik heb door de volle maan geslapen
zag een ekster een vreugdesprongetje maken
had geen idee dat hij springen kon
er komt een nieuwe herfst aan
waarvan ik zeker weet…
roest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 met wel duizend tegelijk bezongen ze de boom
zo leek het
en zo torende hij
luidkeels hoger in de blauwe herfst
de kilte brak in honderd stukken
een wagenwiel vol goud verdraaide allengs
alle hoeken
in het oude gras
langs hun glanzende stipjesjas
gleed de dag ineens omlaag
de hond pakte de stok en ik hielp zoeken
tot de morgen…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 nu is het er zomer; nog in de herfst ben ik thuis. —…
Vredesbespreking van het hart van Zorro met de rust
gedicht
3.0 met 3 stemmen
15.341 .
---------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
wacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 open je scherm
en wacht af
er komt iets
een paar woorden
zeker nu het herfst is en
je elk moment dood kunt gaan
althans dat zou kunnen
zie de meisjes in de regen
en praat over eskimo's
zoveel woorden sneeuw
wij zoveel regen en water
blijf wachten
de rook die van je sigaret
omhoog kringelt
lost op in miezer nevel…