7304 resultaten.
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Vanaf de hoge boog
van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij
iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.
---------------------------------
uit: 'Omwegen', 2001.…
Gangen van Duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 dromend
in zenuwachtige wind
dwaalde ik zwevend langs
gangen van duister
door hoge poorten en
openstaande deuren
langs plafonds en randen
van verstikking
mijn beklemmend hart
angstig zoekend naar de uitgang
in wilde achtervolging
van het naderend onheil
paniekerig en met bonzend hoofd
hoorde ik in ademnood
plotseling
de kwinkelerende…
Open en onafhankelijk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
857 Open was je en onafhankelijk
O ja, zo eerlijk en betrouwbaar
Nooit zwichtend voor macht
tenzij die geworteld was
in moreel gezag
Vóór jou was ik bangelijk
Ongemerkt doordrong je mij
met je ethische gedachtegoed,
je hoog gestegen ideaal
van integriteit
Plots ben je niet toegankelijk
over datgene wat je verzwijgt
Dat je zelf niet doorhebt…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
Toren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 Toch zou het menigeen verbazen
indien men hoog van de toren was geblazen.
(26 februari 2011)
http://www.nu.nl/buitenland/2455854/eiffeltoren-weer-ontruimd-bommelding.html…
Pijn
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.261 Aan de buitenkant kan je het niet zien
ik glimlach bovendien
maar ik speel heel goed toneel
want soms wordt de pijn gewoon te veel
hoe hoog is vandaag je score
ze willen een cijfer horen
maar wat voor cijfer moet je je pijn geven
vandaag valt er even niet mee te leven
dus wordt het zeker een tien
en morgen zullen we wel weer zien.…
Juffrouw met collectebus
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
815 Ik woon hier nu al 20 jaar
maar vanochtend
zag ik er een
rondjes draaien
heel hoog in de blauwe lucht
een mooie grote ooievaar
Het was een prachtgezicht
en ik zocht snel getuigen
en toen ik haar gevonden had
lag heel mijn plan in duigen
was de lucht ledig
en de vogel al gevlogen
momenten om te delen
maar klaarblijkelijk…
Verlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 Ik geef me over
Vlieg maar meisje
Vleugel door de nacht
Hoog
Tot boven de lichtbron
Kijkend met groen vragende ogen
Op lichtgevende mannenlijven
En jij
Injecteert gretig
Jouw verlangens
In zijn volgende schaduw
Prikt zijn driften aan
Opdat hij weet
Wat er van hem wordt verlangd
Jij daalt neer
En krijgt
Jouw onvermoeibare drift.…
zo zal het gaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 met de haast van hen
die de trein nog willen halen
met de vermoeidheid van
oude gedichten-schrijvers
met een naar coma riekende slaap
van iemand die zich tegoed deed
aan alcoholische versnaperingen
met de berusting van hen die op hoge
leeftijd eindelijk de eeuwige rust vinden
zo zal het gaan je betrapt jezelf
op onrust en weet maar…
Gewichtloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
632 ik zoek mijn plek
op de regenboog
en zie,
ik glij
het ebt
in mijn wintergetij
de hemel lijkt
ook minder hoog
het landen
dwingt de weegschaal
met een scherp oog
tot balanceren;
veel lucht en nog meer aarde
blijken eens temeer
lichtgewichten
de laatste zucht
verliest vele gezichten
de ontstane leegte
kan in eeuwige tijd…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Autodak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
612 .
-------------------------------------
Het is op rode auto‘s prima poepen,
En vogels hebben altijd “hoge nood”,
De relevantie van zoiets is groot,
Dat onderzoek komt – echt waar - als geroepen.
Een vogel klaart dat klusje met gemak,
Maar hoe kom ik in godsnaam op zo‘n dak?…
Uit het dagboek van mijn gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 Voor Els de Bruin
Gedachten stromen
Onophoudelijk elke dag
't Kost moeite soms
Om ze in te tomen
Toch is dat wat ik vermag
Hoge pieken, diepe dalen
Worden door jou en mij
Op werkelijke waarde geschat
Om te voorkomen dat ze me vermalen
En samen lukt het om de echte
Waarde ervan te bepalen zo dat ik
- Goddank - verder leven mag…
eens zul je het vinden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
756 eens
wanneer je zult besluiten
je ogen te bedekken
en op reis te gaan
door binnenwerelden
onverstoorbaar dalen
in ravijnen en kerkers of
zwevend - duizelingwekkend hoog
door majesteitelijke luchten
dan
wanneer je ernaar uitkijkt
zul je het vinden
het allerkleinste
bijna onzichtbaar
pluk die dag
en draag hem uit
voed hem…
Eén duif
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Eén duif blijft zitten, op het gras
stilzitten... de rest vliegt hoog op.
Eén duif, die ik nooit zag poepen,
eten of pikken, drinken...
die niet méér vroeg, dan wat nodig was.
Eén duif om me heen
al 41 jaren lang, met wie ik
alle angst overleef!
Eén duif met wie ik mijn levenlang leef.…
Atelier
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 De stilte
zingt 't nieuw begin
van vergezichten en 't hoog gevoel.
De rust
van deze nacht
was welkom als de dageraad.
Te bouwen
aan gedachtengoed daarvoor is
het nieuwe licht gegeven.…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
KIJKEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Je mag er
kijken
naar het water
wolken die
laag overdrijven
De luchten,
waarin
ik je naam
-met hoofdletters-
wil schrijven
Maar hoog
kan ik niet reiken
hooguit
op m'n tenen
de vingers gestrekt
Hier zijn
de watervogels
....goed gebekt
snoepen uit de stroom
vissen uit het water
Vroeg in de morgen
of later
op de dag
mag…
suites voor J.C.Bloem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 II -de ontmoeting- 1889
het natuurgebied
een weiland vol ganzen -
afschieten of niet
harde beten -
in het moeras met knoeten
hoe kort het leven
het zusje louise
neemt met dubbele treden
de hoge trap –
als een miskraam
voor de angstvallige moeder –
de wereld in brand
turf van kalenberg
een brede sloot met wat riet…
Kameel in de stad
gedicht
4.2 met 13 stemmen
4.269 Op hoge poten loopt het dorp de stad in
dat het past. Het plant zich voort, het heeft
pantoffels aan en hoort motoren.
Geduld van eeuw, van wie eens geboren uit
wie eens geboren uit wie eens geboren uit
wie door het zand moest van zijn dagen.
En door moet tussen gassen en geschreeuw.…
Antifoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 ik zit veilig op de schouders
hoog boven aarde verheven
zo kan ik met mijn armen reiken
naar verleden en toekomende
tijd, samengebonden als
korenschoven in eeuwigheid
alle bomen zwijgen in koor
vergroeid met bekend terrein
ik had nog kruimels neergelegd
die allemaal verdwenen zijn
misschien ben ik verdwaald
of waren de vogels me…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Ik heb het stiekem nagedaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 een zonnegele paardenbloem
staat trots en stevig op één been
't bloemhoofdje hoog opgeheven
naar de zon, hij trilt heel even
als een bij met zacht gezoem
een rondje vleugelt om hem heen
zo zelfbewust in 't licht te staan
bezadigd deinend in de wind
ik heb het stiekem nagedaan
en voelde mij weer even kind.…
doordeweekse ZON-dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Wanneer ze hoog aan de lucht,
haar stralen omlaag stuurt,
mensen zich koesteren in haar
warmte,
wanneer de dag dan altijd te
kort duurt, omdat we meer willen
en nog meer,
wanneer de zon haar kunsten
toont, zijn er weinig, die je dan
hoort klagen!…
Irma
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
590 Florida,
hou jullie vast
want Irma komt eraan…
neen, dit is geen kwade vrouw
maar wel de gevreesde orkaan
een natuurfenomeen ontstaan
door ruzie tussen wind en water
ontpopte zich tot tropische golf
ergens in de Atlantische oceaan
toevallig wel die… vrouwennaam
maar deze... raast met hoge snelheid
zowat alles van de baan!…
paradox
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 de mens gedijt het best bij wanorde
wat rommeltjes binnen handbereik
die 't bestaan veraangenamen
juist als alles geordend is krijg ik
als een peuter de neiging daarin op
brute wijze verandering aan te brengen
ik schop hoge torens om
smijt de blokken in het rond
en kom weer tot rust in die chaos
wel nu paradoxaler kan ik
het u niet voorschotelen…
Trage dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
661 Hoe traag de dagen waren
daar
langs de oevers
van die stroom
en ik onschuldige uren weefde
in de schaduw
van een perelaar
de wereld leek zo eindeloos
zo hoog, zo breed
en alles was
alleen voor mij
ze zijn voorbij
de trage dagen
maar soms
in de diepdruk
van de nacht
wenken ze
en hoe ik mij
dan keer op keer in hun armen stort
totdat…
Grenzeloos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
647 Toch zeker al centennia geleden
Leek onze aarde op een sprookjeswoud
Men was nog niet op zoek naar klatergoud
En leefde lustig in die hof van Eden
De man werd door de vrouw nog hoog geacht
Hij was voor haar de krijger en de jager
De paringspartner en trofeeëndrager
De held en hoeder van hun nageslacht
Men wist van links noch rechts…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 zeventien was hij
toen het oorlog werd
een stoomtreintje bracht
hem hoog in de Alpen
in die nazomer
poseert hij in uniform
zijn sabel losjes
over de schouder
ik mis jou ik mis ons
dorp en de graanakkers
schrijft hij in brieven
aan zijn moeder
temidden van het
oorlogsgeweld volgt
hij zijn weg door een
verminkte wereld…