8933 resultaten.
Ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Het was.....slechts een lichaam;
Gescheiden van me
Door het koude glas......…
Met mijn ogen dicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
822 Daar sta ik dan, jij niet
Daar hou ik me vast, jij niet
Daar zijn mijn benen van rubber, die van jou niet
Daar ben ik koud van binnen, jij van buiten
Ik kan mijn ogen niet open doen
Bang voor wat ze zien
Want wat ik zal zien
Wil ik buitensluiten
Omdat het niet mag
Daar sta ik dan, jij ligt
Hou ik me vast, met gesloten ogen
Waar tranen tussendoor…
bevroren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 in deze koude, donkere nacht
ontwaakt niemand uit de winterslaap
slaat niemand de vleugels uit
in het schimmige lamplicht
zit niemand de verloren tijd
op de hielen
in deze bevroren nacht…
negen december
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 vandaag dacht ik aan een kind
ze draagt de namen van een bloem
en laat de winter bloeien
ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar
waar ik niet meer kan komen
vandaag dacht ik aan een kind
ze was mooi en zong van hemelsblauwe
vogels, van de bomen en
het gras
haar graf ligt onder koude aarde
vol verlangen opgewarmd
door wie ze was…
Aan mijne Eegade.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.151 't Waar' vergeefs dit koude blad
Met nog kouder zwart beklad,
Om te melden, welk een gloed
Ge me in 't harte blaken doet;
Zulks vereiste ene englenhand,
Met een stift van diamant,
En een inkt van vloeiend vuur
Op des hemels reinst azuur!
1839…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
504 was het omdat de sneeuw was gevallen
of omdat ze was gesmolten
dat een koude hand zich op mijn borst legde
en hier zo lang bleef liggen
tot ik gevoelloos werd
gewichtloos
tot ik zwevend boven mijn lichaam
dit roerloos kon zien liggen
in een rode rok
een zwarte trui
een glimlach om mijn bleke lippen
dromend over Sneeuwwitje
het zusje dat…
ingehaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 in de kamer
werd niets
gezegd
het was
daar koud
hij hoorde
alleen het
tikken van de klok
een zware steen
lag op zijn maag
hoeveel regels
kent de liefde
als hij de
straat uit rent
doet het licht
pijn aan
zijn ogen
de witte lucht
is zo licht
hij kan er
niet tegenin
kijken
hij zou de
anderen niet
meer…
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
mijn geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 ik liet je gaan
zomaar alleen
je liet begaan
wist niet waarheen
geen woorden meer
alleen maar spijt
mijn kop doet zeer
een hart dat lijdt
ik voel je nog
maar zie je nooit
een koude oorlog
een zon die dooit
waarom nog klagen
ik ben berooid
in rare dagen
mijn geluk verklooid!…
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Volle oogsten
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
453 ik wil
dat de zon
gaat schijnen
maar zij
breekt haar
stralen tot een
zielig kwijnen
verlang naar
een strelend plagen
door de wind die
als warmtedrager
met verrassend
koude vlaagjes een
frisse balans hervindt
geef mij maar
de zomer
met stukjes
prille lentebloei
groei die nog
seizoenen mee gaat
en ons volle oogsten laat…
Zomer en winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Wit het land, blank mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte
Buiten rilt een sneeuwtapijt
De kilte brengt ons dichter:
wij zomeren onder de dons…
Toversmid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Vuur verwarmt, vervormt koud ijzer,
wringt staal om staal, hamerkabaal,
al smedend schept de smid, ambacht,
schept smedend schoonheid, kwaliteit,
spades, hekken en hakbijlen,
hoefijzers…
Fata Morgana
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
726 Ik ren door het dorre land
En de wind staat stil
De hitte schroeit het zand
De lucht trilt
Voor mijn ogen daagt de horizon
Een vruchtbaar dal; een heuvelkom
Een glinsterend meer ligt in bereik
En de wind strijkt door mijn haar
De grond is echter uitgedroogd
Geen enkele palm wordt hier gedoogd
Geen koelte en geen frisse bries
Ik sta stil…
Hunebed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.170 Een oeroude grafkamer
Waar het skelet verteert in zompige grond?
De vorsers tasten in het rond…
De kracht van vrijheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
866 Met beide handen
Op het gras
Met beide benen
Op de grond
Ik grijp de kans
Van vrijheid
De zon der verlossing
Binnen handbereik
In hevige drukte
Op het gras
In diepe rust
In het zand
Ik kus het water
Van vrijheid
De zon der verlossing
Binnen handbereik
De zwoele momenten
In de winter
De koele momenten
In de zomer
Ik voel…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
Oorlog Op Tafel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.717 De helft van het eten
ligt reeds op de grond,
het kind zit te gillen,
ze houdt nooit haar mond.
Geraspte kaas ligt
naast de pannen en borden,
hoe moet dat in Godsnaam
ooit opgeruimd worden?!
Sausvlekken zitten
op handen en mouwen,
die hadden we misschien
beter om kunnen vouwen.…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.…
MIJN ZOON, GEEF MIJ UW HART
poëzie
4.1 met 22 stemmen
5.236 Ik wrong mij op de grond,
Tot ik de woorden vond:
Heer, ‘t moet door U genomen!
En nog eens overviel
Die stille stem mijn ziel:
Daartoe ben Ik gekomen.…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht…
hoe dood het witte was
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.161 we liepen in het wit
spraken zonder woorden
schreven zonder inkt
de tijd stond stil
ik raakte je
er viel een schaduw
uit je antwoord
in stilte op de grond
opeens is er die lach
die op minuten jaagt
de uren vraagt wat
langer te gaan duren
dan stroomt het bloed
en tintelt weer het leven
vergeten we voor even
hoe dood het witte…
jonge rozen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.086 in de schaduw
van je wimpers
rust je blik op mij
vroege vlinders
boven onze hoofden
door de pergola heen
giet een blauwe hemel
de dag in repen
een teder spel
van zon en schaduw
valt uit onze handen
op de grond uiteen
langs okergele zuilen
nippen jonge rozen
met gave lippen
aan het prille licht…
Het postuum gezelschap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
770 hoor de pilaren
verhalen murmelen
in voorbij gaan aan
luister naar
het stenen fluister
van daar eeuwen staan
zij vestten rijk
op roomse grond
torenden hemel aarderond
wij zochten crypt en catacomb
het postuum gezelschap
sloot eerbiedig onze mond
in stilte van de geest
zijn wij met hen
voor even dicht bij god geweest…
Krinloop.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
923 Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
Kringloop.
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
694 Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Onvoorspelbare zee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
826 zoals zij lieflijk een rotskust wast
met schuimwitte wanten
zijn weerbarstige groeven betast
onverhoeds vaste grond verwoest
wanneer zij grimmig
en bulderend haar gal ophoest
zich verheft in haar bruidsgewaad
en als een withete furie
gestroomlijnde duinen wegslaat
verslingerd aan haar witte kant
trekt zij zich drachtig terug
haar adem…