29229 resultaten.
Kanker, geen scheldwoord maar toch...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.059 Het woord kanker zou in geen enkel verband
met de mens mogen worden gebracht,
sprak zij in pure overmacht.
Kanker is echter bijna het gesprek van de dag,
alhoewel dat niet zo wezen mag.
In geen enkel gesprek wat wij tegenwoordig voeren,
is het woord kanker afwezig en toch
hebben we niet het gevoel te schelden.…
PENOZA 4
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Ik ben een levensvriendelijk mens
geen greintje van geweld
hoogstens verbaal
maar wat kijk ik uit
naar "Penoza 4"
met de beeldschone Carmen
haar heerlijke omhelzingen
haar eerlijke omgang
met man(nen) en kinderen
de heerlijke ontbijtjes
of warm (gehaald) avondeten
haar onophoudelijk opnemen
van haar mobieltje
haar tas, haar auto
haar…
Bijzaken en schaduwzijden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
502 Probeer het pad te volgen
Naar het licht in de verte,
Het kronkelt, de af te leggen weg
Is nog ver, het doel wel zichtbaar,
Af en toe, het is er, het moet er zijn,
Het kan niet zo maar verdwijnen,
Het mag niet verdwijnen
Voor ik het levenslicht bereikt heb;
Gaandeweg merk ik dat ik mijn doel
Uit het oog verlies,
Een mens ben ik,…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Hoe nietig ben je
als mens,
Hoe machtig
de natuur
Het water valt
naast bergen kolkend,
oplaaiend vuur
Straks daar zijn
voor even…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
Zeespiegel of matglas
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Die daalt en stijgt
Bij de gratie van
Het tij dat goddank
Niet door mensenbrein
Werd uitgevonden,
Maar ons wel de
Ultieme vrijheid verleent
Om zorgeloos te ademen -
Geen plaats op aarde
Waar groter vrijheid
Ervaren wordt en de
Mens zichzelf ten volle
Kennen laat - zo veel meer,
Zo veel scherper, zo veel
Helderder dan het…
Heimwee naar hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Gedachten die zo graag
Op reis gaan, naar verre,
Onbestemde oorden, waar
Het allemaal anders is,
Weg van de sleur
Van alle dag -
Maar zodra het eerste denken
De voordeur achter zich
Heeft dichtgeslagen, een frisse
Wind in 't gezicht hem raakt,
De mens blijft toch een gewoontedier,
Begint al het terugverlangen
Naar 't bekende…
Uit het dagboek van een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Onnoemelijk veel
Hindernissen die met
Het tempo van een slak
Genomen moeten worden,
Tegen de tijd dat ik
In B ben aangekomen is,
Als ik om me heen kijk,
De halve wereld verwoest,
Een bevolkingsgroep uitgeroeid -
Het enige dat aan mijn
Odyssee herinnert is het
Slijmerige spoor dat ik
Met moeite heb achtergelaten,
Geen mens…
Achter de adem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Van kleins af aan
Had hij al geweten
Dat de ziekte
Die hij onzichtbaar
Bij zich droeg
Schuw was,
Verlegen zoals
Hijzelf kon zijn,
Hij leek immers
Op zijn ouders,
Aandoening die
Alleen kon worden
Uitgelokt door spanning
Die zich merkbaar opbouwde
In de mens die hij was,
Zodra het eerste kuchje
Zich aandiende, wist hij…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
Wat is het
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Wat is het dat de vluchteling kan doen
om het tij bij tijds te keren
waar zijn de woorden van fatsoen
als de mens maar niet wil leren
de wereld is van iedereen
niemand kiest voor waar geboren
soms kan waarheid nergens heen
dan dwaalt de ziel in hel verloren
wat is het om de ontheemde te zien
verdronken in zijn eigen tranen
een toevluchtsoord…
Zo moe zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
655 Zo moe zijn
elke dag
zo moe
dan geen lach
Zo moe zijn
steeds weer, jarenlang
zo moe
zo wrang
Zo moe zijn
geen energie meer
zo moe
alles gaat tekeer
Zo moe zijn
ondanks pillen
zo moe
je zou anders willen
Zo moe zijn
maar sla je er doorheen
zo moe
maar positief is wat ik meen
Zo moe zijn
maar geniet van wat er is
zo moe…
fantasie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Fantasie
Is veelomvattend
Fantasie
Is verruiming van de geest
Is het grote hoofd
Met het ronde aura
Fantasie
Is kleurig
Zonder fantasie
Is het leven treurig
Zonder fantasie
Is er geen harmonie
Harmonie
Tussen alle tegenstellingen
Het leven is groot
De fantasie van de mens is enorm
De geest
Bevat vruchten
Waardoor je van het echte leven…
Pelgrim, onderweg ben je
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
744 Met één voet op aarde
de andere vooruit
gaande voort
in een tijdloos tempo
om dan opeens
met twéé voeten
pas op de plaats
als vastgenageld staan
het is té veel
té mooi, té groots
overweldigend, hemels hoog
dat alles te omvatten
te kunnen bevatten
dringt diep naar binnen
maakt van jou, peregrino
een ander mens
nog mooier, voor Altijd…
zoeken naar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 de aarde is niet langer plat
doch redelijkerwijs
het fornuis braakt gekookte melk
het gas vergeten
er smoort een vroege ochtend in
lichaamstaal en hoofdelijke stemming
we hebben onszelf onthouden toen
iedereen vergat ons te weten
hoe vind ik mijn huis terug voorbij
de kruising van wegen
een streep licht tussen nachten
of mens onder…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 geen mens om je heen.
de tijd trekt door.
maar jij blijft staan.…
Op de juiste toonhoogte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
652 Schraagt
een mens in zijn evenwicht.
Klinkt als plezierige muziek
van het volle behagen.…
Een eerste pers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
512 zij hebben hem
geschud geslagen
en afgeranseld
met lange stokken
de hoogste takken
van vruchten ontdaan
hij bleef stoïcijns
wist dat dit al
eeuwen zo werd gedaan
spijzigde hen
met kruidige olie
uit een eerste pers
deelde het leven
van de inwendige mens
had weet van alle geheimen
was generaties lang
in iedere binnentuin en…
eenzaam hart
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
751 eenzaam hart
verloren zoekend
in de diepe zee
eenzaam hart
verschuilend achter bomen
als een ree
dwalend door de straten
als geen mens
meer buiten is
eenzaam hart
zoveel verdriet
verlangen en gemis
hunkerend naar warmte
maar ook warmte
doet soms pijn
eenzaam hart
wanneer zal het weer
eind'lijk zomer zijn…
De ander
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
650 Ik en de ander in mij en buiten mij
doe ik een appél op mijzelf
of op de ander
je weet van je zelf wat je uitstraalt
zou de echo nu een dimensie extra geven
je bent maar een stip op de horizon
ga op zoektocht naar de eenheid in het AL
hoor ik er wel bij, ben ik een beter mens geworden
ik voel het samensmelten met de weg naar het LICHT
zelden…
verlangen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
560 in ballingschap
loopt de mens
op eieren een
breekbaar verhaal
met draadjes en
touwtjes houdt hij
het leven bij elkaar
laag na laag
projecteert hij zijn
afgepelde dromen
op witte muren en
dagen zonder eind
in zijn oren suist
de vermoeide zee
het is altijd het
kleine verhaal dat
over grote dingen
spreekt zoals het
verlangen…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
Toestand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Een soort van verzadiging
zoals na de feestdagen,
een heerlijke maaltijd,
het weer zoals vandaag
in dit land met van alles volop:
fluitekruid langs de wegen
zovele honden op strandterrassen
die niet bijten of grommen,
hooguit een beetje blaffen,
bijna mens
maar meestal liggen ze onder de tafel
ik zag er één bovenop een tafel lopen
niemand…
Blakend bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Dag lieve mens in de spiegel
ik houd van jou, heel de dag
zal ik voor je zorgen en zo sterk
mijn wensgedachten denken
dat ze uit mijn handen groeien
tot mijn leven, geworteld
in lachende gezondheid
zo’n honger heb ik
naar zorgeloosheid
mijn angsten verankerd
in blakend bloed
mijn lichaam verankerd…
afstand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 zoals het ritme
van de tijd onzichtbaar zingt
en zichtbaar doortikt
zoals de liefde
voor de mens een eeuwigheid
duurt en opeens stopt
zoals de woorden
over de verbroken lijn
dan pijnlijk klinken
zoals de schouder
ontbreekt als een vast rotsblok
voor de losse traan
zoals de afstand
een liefde kan verbinden
doet het verdriet…
Het klein touche
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 ik heb
lippen gekust
in alle kleuren
emoties gevoed
ook weer gesust
in dagelijks gebeuren
het klein touche
proefde in delen
leven en dood
in de abrupte
wisseling van
veilige schoot
waar hergeboorte
geen familie kent is
toekomst onbekend
toch smaken
kussen altijd
weer naar meer
opdat zo de mens zijn
medemenselijkheid…
ZO BANG
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
522 mijn hondje was zo bang
de afgelopen uren
vraagt zich af hoe lang
hoe lang gaat dit nog duren
die harde knallen
blijven in mijn oren schallen
en het is de verbazing
die je in z’n ogen leest
hoe kan het toch dat de mens
die volgens zeggen is bezield
met een ‘hoogontwikkelde’ geest
ons ooit heeft verweten
van het niet hebben van een geweten…
jacht in de hemel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 geen mens had iets gezien
maar wel een vogel die kon praten
vroeg het meisje wat er was.
ze zei : – ik ben geen ster
en zal er nooit een worden
maar, hoe kan ik de maan aanraken ? –
de vogel vroeg verbaasd : – waarom ? –
het meisje zei : – eenzaam als ik ben
willen we toch allemaal een maan
om te koesteren... en te praten ! –…
Duizenden vrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 in de schaduw
van je hand verzorgen
duizenden vrouwen het
maatschappelijk verband
nog zijn de rollen
verdeeld maar de
kentering viert in tijd
nog even zijn feest
jouw lach heeft
gezegevierd niet
door strijd maar in
samen delen voor altijd
het eigene in de mens
is eindelijk erkend niet
genetisch gebonden
maar zelf uitgevonden…