6607 resultaten.
Loze Beloftes
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.283 De Haagse karavaan
trekt met veel tamtam
al dagen door het land
met rode rozen
groene folders
blijven bij mensen staan
verkondigen hun plannen
schudden hier en daar 'n hand
om stemmen te winnen
halen ze alles uit de kast
als ze zijn gekozen
de verkiezingsstrijd voorbij
gaan ze in 't pluche verloren
en zullen wij
van de mooie woorden…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
De leeuw en de hamster
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
793 De leeuw en hamster zijn goed bevriend
Want tijdens onderzoek is gebleken
Dat een leeuw gedurende hamsterweken
Giraal nogal wat verdient
Ik irriteerde mij groen en geel zei een vrouw
Maar sinds die giromaat, erger ik me blauw
(In de afgelopen zes maanden zijn door Postbank en Albert Heijn ruim 600
geldautomaten geplaatst…
Herfst sterft
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
919 Spektakel kleuren
impressionistisch
getooide afstotende
medusa bomen
Open de blik
fris het gezicht
zwart de stof krakend en
ruisend
bollend
afstotend
nodigt uit
lijdend
Groen loenst
vlijt
vloeit
overspoelt
gedachten
de waas van waar was ik
toen
Mijn alibi
polis toont
onderverzekert zijn
per gestrekte
kwaliteits besnijding…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
9 september
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.047 Zij zei: ‘Er bestaat een hemel,
een groene eeuwigheid. Een God.’…
Achter verre horizonten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.084 De fijnzinnige muzikant heeft eens gezegd
er woont een viool in mijn ziel
dansen op klanken het mysterie leven
met ogen naar de hemel gekeerd
opzien naar de warmte van zonsopgang
melancholie bij zilveren maan onder jasmijn
achter verre horizonten zout water proeven
waar hij speelt daar worden oceanen groen
en snaren kleurt hij rood…
Web
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
550 De spin zit in het hoofd,
verleidt het gekastijde brein,
verdoofd in een wonderlijke woestijn,
getransformeerd tot schorpioen,
z’n angel doopt in potten vol venijn,
van bloeiende oase tot verdorde jasmijn,
er was te veel beloofd, een web van
gesponnen ijzergaren in het groene ooft,
vangnet voor een stekend visioen,
lief te hebben zonder…
Zellef doen!
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
986 flieder, fladder, faldera
weg met die zwarte bril
daar word ik toch zo somber van
ik breek hem nu in twee
tiepie, tappie, tokolo
ik kijk door roze glazen
alles lijkt veel vrolijker
de dag krijgt opeens kleur
dikkie, dakkie, doremi
voortaan ga ik kiezen
voor groen, geel, goud of paars
dat doe ik lekker zellef…
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…
Met blijdschap....
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
737 Laila gaat verhuizen
ze neemt de groene wijk
met kleine stemmen
in haar onderbuik mee
leeg zal ze achterlaten
haar sobere stee
de piepende schommel
zwaait reeds zachter
onder het oude kleed
doodt een herinnering
nog een stukje leven
vergeet, vergeet, vergeet
dreunt in haar hoofd
de tekst op het kaartje
met blijdschap……
verdoofd,…
Aan Zoetermeer 1967
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 Op rechte regels
schrijft men stadswijk in je huid
jij leest het wel
maar spreekt de letters uit
zoals kinderen doen
die het spellen wel beheersen
maar gaandeweg
het woord
verliezen
in het geluid
van al die losse letters
Als al jouw groene schriften
zijn beschreven
en je toch vlinders tekent
tussen letters door
heb je misschien…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…
Die lentedag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
715 toen ik jou zag, op die voorjaarsdag
in het blauw en o zo fijntjes
was ik gelijk geheel van slag
ook al was je maar zo kleintjes
je was een pracht, aan die waterkant
je leek wel een prinsesje
daar langs die plas in dat groene land
in je hemelsblauwe hesje
gaf jij mij kleur, meer dan iemand ooit
meteen floot ik een liedje
die dag vergeet…
Zweem
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
519 Trein/olieverf op doek/1975
Drie stellen
met loc
Zweven door
het land
-------
Over en
in groen
Onder een met
Wolken
Gesloten kap
-------
ONVERWACHT
Op naar het
Oosten
Rechtstreeks
helaas
-------
Met over
stappen
Met en door een
Landschap
Recht toe.…
schoonheid van de lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 De lente heeft ons weer
haar schoonheid gebracht
met een groene oase en
bloemenpracht
de vogels die haar bezingen
haar gouden regen
en het paars van seringen
hun aanblik een zegen
het gras bezaaid met
boterbloem, madelief
en fluitekruid
haar kleed dragend
met gratie
als een jonge bruid
en weet ze de aarde
ieder jaar weer
in geuren…
Synergie,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het hart, tonen van
een groene synergie van
stilte.…
Een terugkerend verwachten
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
556 in jouw tuin
rond de zwijgende bomen
die aarde vol rust
het zicht op
vele bloemenharten
een schepping vol ruimte
waar de vogels
nog zoeken, warmte vinden
in de eenvoud
de glans op het groen
het lover door de zon
wordt bespeeld
daar kleurt het leven
een overeenstemming
van vele gedachten
is er het voelen
het durven hopen…
nathalie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 sterrenogen
schitteren me toe
omkranst door
het weelderig groen
dat haar heet
bronsgroen,goudbruin haar
weerkaatst het licht
van duizenden zonnen
intense blijheid
die als uit kinderogen straalt
verbindt de doffe willekeur
van ons,volwassenen
die teveel weten
om nog onbevangen te zijn
jouw naam is een lied
als een paradijs
dat ik mee-neurie…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 verlaten van groen
ingetogen op jezelf
je naaktheid ten toon
zo sta je daar, moederziel
mijn meelij is gewekt
terwijl het een natuurlijk verloop is
toch…
je grandeur van weleer
komt weer, dat weet ik
toch…
op pijnlijke wijze wordt blootgelegd
de onvolkomenheden opgelopen
tijdens storm, droogte, hitte, natte
en toch, ben je volmaakt…
verbum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 maagdelijk smaragdig
zo ontstaat menig
maar vaak teniet
bezoedelenden loeren
grijpen hun kans
het groen verlept
dan het droog en flets
uiteindelijk stof tot stof
stof dat geen leven herbergt
nooit bezwangerd door epiek
ik stop het in een foedraal
vergezeld met hoop en rede
wanneer de Dodo weer foerageert
kom ook ik weer tevoorschijn…
lentelust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
710 zijn weer te aanschouwen
de narcissen
haar knoppen opengevouwen
door het zonnelicht
showt ze haar schoonheid
in gras en veld
met gele linten
waar je hart van smelt
de lelieblanke magnolia
met parelmoeren gloed
een verademing voor het gemoed
en ook de forsythia
die met felgele ranken
als vurige fakkels afsteken
tegen het ontluikende groen…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
Lente op komst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
721 De lente spant haar wolkenkleed
Blauw-witte tinten hemelsbreed
Het groene tapijt ligt uitgerold klaar
voorzien van krokussen hier en daar
Lammetjes dansen in de wei
Veulens dartelen zij aan zij
Vrolijk zingen wij ons lied....
Zon, blote benen, kom! Geniet......…
In blosjes vuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
692 zij wiegt rank
op liefdeswind
bloeit voor het eerst
als lentekind
de wereld
is zacht groen
in blosjes vuur
ontwaakt volmaakt
de tedere schoonheid
van het anders zijn
geeft heimwee
en voelt zoete pijn
met kleuren
van verlegen
worden vrienden
goed bekeken
liefde wordt
in kleine vonken
als elixer
uitgeschonken
de godendrank…
Zij trappelt geduldig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Dampen die gretig
Hun weg naar boven
Vinden, walmen die
Het zicht zo waar
Beletten in het
Drukke spitsverkeer
Van deze zon-gegoten
Morgen, en de roek
Die zich van dit
Alles dat wel waanzin
Lijkt niets lijkt aan
Te trekken - zij trappelt
Geduldig op de groene
Aarde van de verkeersheuvel
Die ondanks alles een
Prieel lijkt…
Aroma van de roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in rozengeur verbonden, de bloem
open naar zon, wind en water
wortels stevig in de grond
voorbij de mist die pijn verhult van
doornen, onze gekwetste vleugelen
genezen in de zon, en jij
schetst een nieuw panorama die
groene velden laat zien voorbij de kim,
gedijen is het doel
we laten het gebeuren…
Goud in de lucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
654 ik zie
sprankels van
gouden licht in de lucht
dat het trillend leven voedt
ik zie
dat elk onkruid,
welig in grasland gedijt
met bloemen en distels
gevoed door een groene omgeving,
instromende liefde benut
tot spijt van een donkere kudde,
in angst om verlies van het goud
afwachtend
Ik zie
een zingende zindering in
ieder levende…
Deelt wondertjes
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 jij bloeit
bundels wit
in het groen van leven
niet de
licht verteerbare kost
maar het exceptionele
deelt wondertjes
van laaiend vuur
tot aan de diepste smart
fileert de
dagelijkse zaken
legt excessen snel apart
waar leven bloedt
op het scherpst
van de snede
heb jij in rood
de bloei en dood
in bundels wit beschreven…