5803 resultaten.
Duimen- dag
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
508 In het leven,
wordt geroepen
voor elk wat wils
een speciale dag,
een dag voor vrede
een dag anti pesten
een speel- dag
zodat met de auto je
de straat niet in mag.…
Ik leef
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
569 meer tot last zijn
Laat me waaien in de wind
Ik wil niet mee met mijn gedachten
Laat me los zijn, maak me vrij
Tijd en geld is overbodig
Ik wil leven wie ik ben
Ik wil weten wie ik ben
Ik wil weten wat ik wil
En wat ik kan
En wie ik ben
Geef mij mijn evenwicht weer terug
Laat mij maar gaan
Laat mij weer dansen
Laat mij weer spelen…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 ik dacht in geven
voor haar een
schitterend mozaïek te weven
het felgekleurde glas
in speelse lijnen waardoor
een vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
Oeverloos laveren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 ik wil langer schemeren
om het dubbele in ons
bestaan intenser te beleven
de speels vrolijke kanten
het lieflijk dansante
in het jeugdig bewegen
in schaduwen bijeengeraapt
de desolate wanhoop zonder
uitweg en het ten einde raad
wij blijven bij de grenzen weg
in oeverloos laveren maar zoeken
beide zijden op in steeds proberen
zo juichen…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
mama
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Als het meezit ga je mij vertellen
over heel die fanfare die staat te spelen,
over je moeder die je mist,
al is ze meer dan 30 jaar in het hiernamaals.
Ik zou willen meestappen in je wereld,
je hand vast pakken en meewandelen
over de trap naar het onbekende.
Dan krijg ik uit het niets een klapzoen,
het doet mij smelten van emoties.…
Lisa's Linde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hoefgetrappel, bloesem alom
Bijen zoemen in het rond
Een kwispelende hond
Kinderen spelen met hun fietsjes
Vogels zingen hun hoogste lied
Een boom wordt aangeplant vandaag
Een mooie linde samen met haar as
Zo licht, zo helder grijs
Iedereen wordt stil
Crêpe bloemen worden gehangen
Aan de reikende armen van deze
‘Tilia Cordata’
Een…
Standard Mill
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
445 Langs de uitgestrekte horizon
staat de houten reus majestueus te zijn,
in het spel van de opkomende wind,
maken de houten raderen het meel weer fijn.…
Amy
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
589 Ik vind haar lief, meer niet, nou ja, toch
wel iets meer, iets verder dan duivengekoer
en zandgebakjes maken, het ligt er zeker te
dicht op, ik weet het, ik speel de hoer.…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
het dagelijks ritueel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 wakker worden is bewegen, draaien
wakker zijn is spelen, kraaien
schone luier, ontbijten, poepen
zeurderig om aandacht roepen
schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken
yoghurt van een lepel likken
slagroom met je handen eten
vieze broek en van niets weten
altijd lachen, vrolijk doen
krijg voor iedere grimas een zoen
dat ik lief ben en bijzonder…
De cello
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
775 weent van verdriet
Strijkinstrument met weemoedige klank
een strak viertal aan snaren
haar welgevormde hals zo rank
Vele symfonieorkesten heeft zij begeleid
Wankelend op haar staartpen
is zij almaar door de strijkstok gekastijd
Zwijgende cello in de hoek
Haar musicus al jaren dood
wacht zij geduldig leunend tegen een boek
op het spelen…
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Blauwe god zo hoog verheven
Afgebeeld met gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 mijn ogen lachen
handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo…
Jong Rijnhert I
gedicht
2.0 met 5 stemmen
3.886 (Ik ben niet stout, ik wil spelen!),
juist alles waaraan je zoveel plezier beleefde -
de ogen wendbaar, het
neusje spits, de
pootjes
gek op gras, rug, om voldaan op uit te rusten, de buik droeg je
altijd zacht met je mee -, alles wat nu tekent je verdwenen gezicht?…
Groet in late avondlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een dag een laatste groet
de horizon staat in brand
stil suddert nog het late licht
en in het binnenst van mijn hart
streelt mij een warm gevoel
dat woorden aan schoonheid paart
maar spreken mij belet
slechts tonen wondere zuiverheid
vanuit verten aangedragen
breken de stilte van ’t moment
vormen geluk dat aandacht vraagt
spelen zachte…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
Fluwelen vocaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 de lach
in je stem is als
een fluwelen vocaal
zacht doseert
haar muziek de
ritmiek in je woorden
waar zinnen
dansen in het
spel van begrijpen
neemt zij
jouw hand om even
accenten te knijpen
in een pas de deux
volgen wij de dansante
lijn van het verhaal
tot in een
naderend einde
de lach verstomt
het van
elkaar scheiden…
wiet kwekerij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 we gaan op de maan een kwekerij beginnen
van wiet dat groeit op astronauten plas
een mooie kans voor boeren en boerinnen
die moeten stoppen vanwege het stikstofgas
we sturen ze als astronauten naar de maan
dan kunnen ze er legale wiet gaan telen
en daar, van al die zeurpieten ontdaan
gewoon weer lekker eigen baasie spelen
nog even en ik…
Toe
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 neem mij mee
naar ver van hier
neem mij mee
terug naar daar waar
ik de tred herken
vogels weer hoor fluisteren
bloemen zachtjes dansen
in het schijnsel van de maan
wolken tikkertje spelen
huizen weer kleur krijgen
zand mijn voeten
liefdevol omhelst
daar waar ik gekust word
door de wind
toe neem mij mee
en hou me vast
een leven…
Staande ovaties
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
388 jij hebt je gekleed
volgens de laatste
vergeethype in
kleine niemendalletjes
waarvan de kleuren
speels overspringen
van deel naar geheel
alleen je lach is
de constante die
onder regie van je
ogen de dreigende
disharmonie van
schitterende scenes
niet gaan gedogen
sierlijk bewegen strijkt
veel dissonanten glad
je magie pakt stralend…
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
de zon is daar...
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
509 speel muziek en zing een lied
in tijden van het corona mysterie
hallo mensen, hier een leuk bericht
iemand komt je glimlach halen
zie ze geven, zie ze stralen
dus daarom trek een blij gezicht
de velden open, de weide klaar
wortels en zaden ontkiemen
reeds bloemen en planten die priemen
ja natuurlijk... want de zon is daar!…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
O lach naar mij, gij klein kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik ken het gif der schaduw
Ik weet dat de noten der aarde geschikt zijn als voedsel
Dus, wees niet bang
We zullen uw vader vinden in 't woud
Lach en speel, nu!
Want in 't woud leven we voor eeuwig…
Pittig staccato
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 het vuurstenen
kiezeltje rolde
verbaasd over
de grijze tegels
hobbelde nog even
viel stil in de goot
nog tikte
de hoge hak
pittig staccato
op plaats delict
verwondering alom
hoe dit alles zo kon
natuurlijk was er
haast in het spel
gelukkig geen
kwetsuren maar wel
het beschadigd pumpje
en mogelijk herstel
dader had de
goot al…
Het zachte aura
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
428 ik zag het
zachte aura
dat over je
handen lag
het warm
energetisch vlak
van jouw bestaan
het verschil
in spanning
deed hormonen
stromen vol
affectie voor
een heerlijk
warm contact
waarbij wij
energie blocks
wisselden
in bekende
arrangementen
die in rangeren
extra’s parkeerden
het is dit spel
waarin wij houden
van elkaar…
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 je haar
piekt niet meer
nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij…
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 zetelend
op haar troon, opgemaakt
met trots en schone schijn
ontevredenheid, onrustig
knorrend en kriebelend
in de buik en het hoofd
genotzucht, gulzig
ongevoelig voor hartstocht
en blind voor de wereld
Wat zou je willen doen
als geld geen rol zou spelen…