inloggen

Alle inzendingen over biologie

159 resultaten.
Sorteren op:

Jardin des Plantes

gedicht
2,5 met 23 stemmen 8.290
Grootheden van zeer klein kaliber: flits van de kantjil als de wind zo gejaagd. De zwarte panter gaapt zijn kort bestek van messen bloot, alsof natuurlijke dood niet allang was bedacht. Ik sta als Orpheus voor de nacht, een schim, kantjil in een panterpupil. --------------------------- uit: 'Thule', 1991.…

Bomensen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 54
Samen sterker worden. Stormen doorstaan. Onze zon aanbidden. Samen verder gaan.…

levensverhaal (autobio...)

netgedicht
4,5 met 6 stemmen 82
de letterzetter drukte zijn stempel op de stam nieuwsgierig vroeg ik me af wat de tekst zou kunnen zijn en ging op zoek naar een vertaler maar helaas ik vond er geen doch blijft het gissen voor elkeen…

Bomen van dichters

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 58
Leven, zoals oude bomen groeien. Diep wortelen in voedende grond. Getuige worden, zoals uilen leven. Domweg ritselen in de stilte, zoals bomen in parken doen. Slimweg gelukkig worden, samen met jonge blaadjes, in het groen.…

HIER-archie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 33
Een hiërarchie kenmerkt, de structuur van bomen. Wortels met een stam. Een stam met takken. Takken met bladeren, die mensen zijn. Een hier-archie kenmerkt, de wijsheid van planten. Wijsheid die ons leert, dat mensen bomen zijn, die standvastig staan, in een tijdloos NU. HIER-archie ontstaat, waar stormen razen. Waar bomen krommen.…

NUdisme

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 60
NUdisten zijn medemensen, die ook mededieren zijn. Dieren die heerlijk leven, in het NU. Ze durven zichzelf helemaal, in vacht of goed aangekleed, zonder valse schaamte, bloot te geven.…

Schrijvende vissen

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 95
Tussen alles en bijna niets, in badkuipen en in oceanen, zwemmen vissen. Vissen die niet gezond zijn, gaan drijven op hun rug. Zijn, op sterven na, dood. De dichter ligt lekker in zijn bad, draait de kraan nog verder open. Het water stijgt tot aan de rand. De dichter verandert in een vis, die heerlijk schrijven mag. Vissen worden meestal…

Vogel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 63
Vogel op de grond De plek waar hij niet wezen moet Hoort in de lucht te vliegen Zachtjes wiegen op de wind Nu ligt hij dood te zijn. Gevallen in de klauwen van een kat? Of was hij soms het vliegen zat?…

Huidmond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 67
Huidmond gesloten Ademt niet mee met het seizoen Valt eerloos op de grond Laat eerder los dan was voorzien…

nu zelfs de vos een mondkap draagt

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 64
nu zelfs de vos een mondkap draagt geen konijn zich dichterbij dan anderhalve meter waagt reeën alleen op stille uren naast de struiken staan vleermuizen in quarantaine zijn gegaan vieren alleen de vogels nog feest grote spreeuwenzwermen vallen op de struiken aan dichtbijeen zodat de slechtvalk er geen kan slaan lang is het buiten niet zo…

Grasgebed

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 82
Onder de waterspiegel krioelt een gehorzel en ik knijp het uit mijn net marsmannetjes en bloedzuigers geeuwen plakkerig in de mazen en ik zie zoals een eikel uit de voorhuid glijdt zo ontbloten zij stekels en zuigers en de tandwielen die hen aandrijven aquatische insecten priemen een plekje in mijn weekdier van een hart…

Ransuil

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 64
met zijn alziend oog vliegt niet hoog trage vleugelslag ziet nacht en dag wat zich verroert jaagt het, voert zijn uilskuikens die zitten best in dat kunstnest wat de mensen hebben opgehangen. Ransuil spiedt en hij ziet kabouters overleggen zittend op hun paddenstoel en ze zeggen een heleboel in het bos hebben ze gezien hoe mensen…

Winners en losers

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 63
Een panda is een luie loser. Knaagdieren zijn winners. En wat is de mens? Mensen hebben wijze psychiaters nodig om rechtop te kunnen blijven staan. Vooral wie er een zwaar hoofd in hebben. De dichter is zojuist door zijn rug gegaan en kan alleen nog liggend dichten.…

Herfst

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 49
Herfst komt eraan kleurige bloemen staan kijken mij wanhopig aan op het punt te verwelken zie je mij niet staan trek ik je niet aan met mijn lonkende ogen kijk ik elke dag je aan die maar niet vermogen je uit het lood te slaan. Het is haast gedaan je laatste kans de tijd van gaan kom wees die vlinder die ik betover met mijn ogen verover…

Een zijden draad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 37
Spinnen kunnen bruggen slaan. Tot wel vijfentwintig meter lang. Ze lopen over sterke zijden draden. Wij mensen zijn daartoe niet in staat. Wij zijn weer goed in hoge muren bouwen. Ook kunnen we virtuele webben maken. Mensen laten de mensheid hangen. Aan een zwakke zijden draad.…

Leven ervaren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
Mijn, leeft binnen ons lichaam, dat we vandaag bewonen. Uw, is alles wat buiten bestaat. Is heel en samen, is heel en al, waarmee we verbonden zijn. Niet mijn maar uw wil geschiede, is vertrouwen en liefde schenken. Mijn wil is vol vertrouwen geven. Mijn wil is willen blijven leven. Voorbij de zogenaamde dood, kunnen we weer alles worden…

Appels en peren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 33
Het is bijna niet te geloven maar toch is het waar. Wat eens een appelpitje was werd een bloeiende appelaar. Een appelaar voedt appels die we achteloos consumeren. Zo gaat dat ook met perelaers. Ook peren zijn niet te geloven. Toch zijn peren wonderwaar.…

Dikke eik/linde

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 42
de dikke eik aan de Dikke Eikweg Ellersinghuizen is weg in de 17de eeuw gepoot werd hij zo groot dat 4 man armen gespreid hem konden omvatten zo wijd maar hij ging dood is in 1975 gekapt dan toch maar de grens over in Heede, daar aan de Hauptstrasse staat een linde van 1000 jaar die je met 4 man lang niet omvatten kan die fier overeind…

Zonnebloemen

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 40
bij Blijham zag ik ze staan toen ik langskwam Lutjeloosterweg hoek Nummerlaan die boer heeft er aardigheid aan akker en bermen vol zonnebloemen en een overvloed aan wilde bloemen, planten een paradijs dat het goed doet bij de vlinders, insecten die stierven, verrekten door bestrijdingsmiddel dat menige andere boer zo nodig gebruiken…

ZEEVONK

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 60
Zwemmen in de zeevonk in de zomer bij het zilverlichten van de zee, een decor om weg te dromen van een wandeling in de onderzeese duinen: dag zeehond, dag bruinvis, dag witsnuitdolfijn! En dan weer naar de vloedlijn te waden, te midden van zweepdiertjes, algen en wieren in het kniehoge schuim.…

Kiezelwier

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 35
is een microscopisch ééncellig dier in zout en zoet water leeft het hier als een heel klein mosseltje doet het dier zijn schelp op een kier om voedsel uit het water te filteren diatomie is een andere naam voor kiezelwier is het water schoon zoals de Beetserplas dan vermeerderen kiezelwieren zich ras tot zulke aantallen dat wij ze zien…

Stofwisseling

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 141
Hoe gedachten gedichten worden, weet uw slaperige dichter niet. Dat gedachten dichters wakker maken, in het midden van de nacht, is erg. Dichters hebben nachtrust nodig. Dichters mogen pas weer slapen gaan nadat ze stof tot denken kregen. Van wie? Nadat die stof werd opgeschreven. Nadat het gedicht is klaargekomen en de ontwaakte dichter…

Twijfelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
Hoe ouder ik mag worden. Hoe meer ik twijfel. Hoe meer ik weet. Hoe meer ik hoor. Hoe meer ik zie. Uilen weten wat vliegen is. Ze vliegen. Uilen weten wat horen is. Uilen weten wat zien is. Ze horen en zien. Uilen zijn wijs. Mensen die weten wat denken is weten niet hoe ze leven moeten. Twijfelen kunnen mensen wel. Wijzer zijn wij…

Bloemen spelen kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 25
Het is als het mooiste pianospel Waarin je gemoedelijkheid mag beleven Door kleuren gegeven Het voelt wonderwel Zachte kleuren geven In het gedachtegoed geweven Kelken in overvloed Het beïnvloed je gemoed Bloemen spelen kleuren Het verspreiden van geuren De rust die het geeft En het innerlijk zeeft Roel van Ekeris©…

Zonnedauw (Drosera)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
in haar vakanntie deed ze Sellingerbeetse aan niets te beleven waar ze om kon geven maar ze zag wel zonnedauw zeldzaam plantje vond in arme heidegrond weinig te eten verricht mirakels met kleverige tentakels insecten plakken die ze kan pakken en verteren zonnedauw verraderlijk kom maar gauw verleidelijk die mooie naam dadelijk…

Veenmos (Sphagnum)

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 44
zou je denken dat het veenmos met het hoogveen verdwenen was ? niks hoor in mijn tuin verdringt het soms het gras een hechte kluwen verend grijsgroen de maaimachine loopt erin vast die taaie rakker meters hoog opgetast hield het water vast en ook de mensen die erin wegzonken verdronken in het veenmoeras veenlijken die we bekijken…

Urban-natuur

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 50
Vervallen Afgetakeld Aan het lot overgelaten Er vallen gaten Boomwortels kruipen Kakkerlakken sluipen Een vervallen schilderij aan de wand Verlaten land Natuur omhult het beton Stenen muren waar het afbrokkelen begon De tijden kennen het verval In muurgaten vind je vleermuizen, overal De tijd gaat Het menselijke verlaat De natuur…

Amoebe

gedicht
3,5 met 113 stemmen 28.128
Van alle dieren de gelede, de potige, de insecten, de mieren - heb ik het liefst de vormeloze de weke - eencellig, oneindig, veelvormig. Eenvoud in hun liefde die wiskunde lijkt: delen door twee is gelijk aan voortplanten, is vermenigvuldigen. Zo wil ik ook wel wiskunde. Zo wil ik ook de liefde. -----------------------------…

Arboretum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 77
Een verzameling bomen Waar dendrologen tezamen komen Het bestuderen van houtige gewassen Functies die bij soorten passen Bosecosystemen als systematiek Gevormde collectie uniek Variëteiten in cultuur veelzijdig Beplante lanen oneindig Welstand hout Aan de bosbodem toevertrouwd Wetenschap met symboliek Menig exemplaar fotogeniek Botanische…

Biologie voor de jeugd

gedicht
3,6 met 55 stemmen 23.206
Hoofdhaar is een knolgewas. Jij hebt knolletjes in je huid, Taai en herfstachtig gras komt daar geregeld uit. En ieder knolletje is een knoest van o wel duizend cellen. Studeerde je histologie dan moest je die allemaal tellen. Ik echter zeg alleen maar dit: dat onder haar en schedelbeen een buidel hersencellen zit, en dat daarvan één cel…
Meer laden...