inloggen

Alle inzendingen over heelal

518 resultaten.
Sorteren op:

Schoonheid van de maan

hartenkreet
4,5 met 6 stemmen 36
Hoe ik in de ban ben van de schittering van de maan die met haar lagen gesluierd zilver golft tussen hemel en aarde waar zij ook haar zachte toetsen laat afdrukken op een klein stukje huid Een onverwachte verschijning die mij wakker houdt, nacht zonder slaap ontwaakt. Ik raak haast bedwelmd door haar parfum terwijl mijn gevoelens zich laten meestromen…
CB 6 jan. 2021Lees meer…

Het kwartier

poëzie
3,8 met 14 stemmen 1.682
Toen viel een gat in mijn droom En een koele klok sloeg het kwartier Door de zwijgende nakende nacht, En ik voelde mijn ogen wijd open - Die zagen stil In de nacht. Maar ik lag in een doodstille kuil En ik keek in het donker heelal, Verwonderd en wakker, naar het geluid Van het eenzame koele kwartier - Dat al zweeg In de nacht. En…

In de wolken 2

gedicht
3,3 met 14 stemmen 7.294
Vreemdeling, wel eens voortvluchtig in dit land teruggekeerd. Het vaderhuis een aandenken, de vaste aasplek van de tijd. Maar vertrouwd met de worg der stervenden ben ik niet anders dan uw geest op zoek naar een zwermrijper andere als de leegte wordt gewijd. Zo word ik uw drijfanker, neemt gij de dood niet meer. -----------------…

Hemelse gedachten

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 46
Ik zie haar weer staan, de halve Maan Ook een Satelliet, gestaag volgend haar baan En daar, haast niemand die het ziet een Meteoor, verdwijnend in het niet Vreemde krachten trekken er in het Heelal Krachten die wij niet kennen, en er nooit aan wennen Het Heelal, waar je ook kijkt, Sterren zie je overal Ze leven…

Brug

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 42
De puzzel past Het labyrint en haar middenpunt Een last Of lust Een brug verreweg Gevels en grachten Een mus in de heg Nachten gelachen Misschien schrijf je betere gedichten Triest en aan t'hikken Maar het leven kan verlichten Af en toe slikken En verder Halleluja Ja Graag Aldus de herder Verder en Fier…

Simpel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 17
Hoe simpel kan het zijn Geen omwegen Geen pijn O Bodhivasta fout geschreven O dichter van lotje Geen staart noch knotje Alles beklijft maat Hoe graag je ook raakt Zo is het gemaakt…

Sterren tellen

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 27
Wilde ze allemaal tellen maar kwam niet verder dan ongeveer 2020 toen gaf ik het op…

LA REINE D'ALCOOL

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 46
Hoe helder is de Melkweg in december En de sterren die aan de hemel staan, Zie in dit labyrint van bevroren riet Zwemt traag een zilveren maan. Hier overschouw ik mijn landlopersleven, Mijn haveloze kleren en mijn dagenlange Dromen van 'la reine d'alcool', o zinnebeeld Dat mij steeds is bijgebleven! Hoe helder is de Melkweg in december…

Zien

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 34
Ontstonden ogen toevalig? Als resultaat van evolutie, zoals Darwin dat beschreef? Werden dieren daarna bewust, van kunnen zien? Als ongeluk? Ontstonden ogen als bedoeling? Als behoefte in ons universum, van iets dat bewust wil zien? Kennen wij mensen de antwoorden? Dat geloof ik helemaal zeker, voor zover ik dat als wonder, met één oog…

Ons heelal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 32
Laten we ons eens levendig voorstellen, dat we samen met al wat leeft, mysterieuze antennes zijn. Van onze cosmos. Dat we samen open ogen zijn. Van onze wereld. Dat we hier op aarde werden geboren, om door het toeval uitverkoren, waar te moeten nemen. Om alleen maar bewust te zijn. Om mogelijkheden te zien. Om samen bij te dragen. Aan…

Mind blowing

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18
Eens was er niets behalve iets dat alles bevatte: het Kosmisch Ei. Met een oerknal knalden ruimte en tijd de leegte in: Ginnungagap. Sterren ontstonden, energie, materie, donker of licht: Jin en Yang. Zwarte gaten vormden wormholen naar parallelle universa elders. De mens, denkend nietig klompje sterrenstof in de goldilockzone…

GEMIJMER

poëzie
3,4 met 7 stemmen 1.118
Schoon de dag nog marre Schittert door 't azuur Vast der avondstarre Rozenkwistend vuur: Hoe zij liefdes wassen, In 't ontwaakt gemoed, Ons door haar verrassen Laai aanschouwen doet! Treffend toch gelijken, Zusterlijk, ze elkaar In 't wedijv'rend prijken Met een glans zo klaar: Dat tot zegepralen Beider gloor volstond, 't Minnen…

Ochtend

gedicht
3,7 met 28 stemmen 8.178
De dag ontvangt mij met zijn zichtbaarheid. De bomen staan in een nadrukkelijk licht. Ik zie de bladeren afzonderlijk en tussen hen fragmenten van de lucht. Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat en dat er nauwelijks verschil bestaat tussen mijn ogen en het licht. -------------------------------------- uit: 'Ik kijk naar de wolken…

De geuren en van linden en van coniferen

poëzie
3,2 met 12 stemmen 1.222
De geuren en van linden en van coniferen Verblijden andermaal het ongeschonden hart, Dat, door een lange tijd van lijden en ontberen, Op juiste wijze werd veredeld en gehard. Aldus geniet ik alle gaven dezer aarde, De goede spijzen en vooral de goede wijn, De rozen en de druiven tieren in de gaarde En kweken vreugd en lust, die onvolprezen…

Behalve een engel

gedicht
3,1 met 31 stemmen 9.595
Behalve een engel valt alles wat men omhoogwerpt weer op de grond weer op de grond valt alles wat men omhoogwerpt behalve een engel ------------------------------------- uit: 'begrafenis van een keerkring gevolgd door eight love-poems', 1953.…

MAANSVERDUISTERING

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 86
tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975 Vannacht dringt een beschonken maan diep in mijn heelal wij drinken grote glazen witte wijn klinken ritmisch bijna op Gérard de Nerval die in de Hallen ging en zachtjes zong en danste in het licht van duizend klanken - die in de Hallen hing geborgen voor de hondse koude van een verkleumd…

Het zogenaamde niets

netgedicht
4,0 met 4 stemmen 73
Het zogenaamde niets kennen we als leegte. Leegte als onmogelijkheid waaruit wat mogelijk is ontstaat. Zoals onbewuste dromen komen, in het holst van de nacht, en als sterrenlichtjes verder gaan. Zoals mensen die plannen maken en plannen in vonken op zien gaan in het zogenaamde niets. Het niets dat bron van leven is. Het niets dat als…

Nacht

poëzie
3,3 met 36 stemmen 6.002
Niets dan de wijde, de grote rust: eenzaamheid zachtjes in slaap gekust; niets dan het sluimren van 't levend Al, dat straks weer de ogen ontsluiten zal; niets dan de hemel, die ogend waakt, zolang lome aarde het waken staakt; niets dan wat wijde oneindigheid, in Nachts zachte armen rustig gevlijd.…

Afgerond

gedicht
3,0 met 15 stemmen 6.588
maan schuift in haar laatste opus in c in do dus serenadeboogje in een zwarte plas piano wat ooit forte was spiegelkomma aan een hoog plafond straks weg en afgerond…

Geven om is niet meer voldoende

netgedicht
5,0 met 1 stemmen 24
Ik hoop dat het nog lang zal duren lang zal duren voor ik ook stilte voor haar word. Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren maar met woorden van troost schiet ik nu te kort. Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin, ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw…

De wind swingt

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 58
Hun kleine anemonen kopjes swingen heen en weer steeds weer met hun dunnen lijnen op en neer. Met enorme kracht brengen ook de bomen de bomen op het talud hiervoor hun pracht. Met een onverbiddelijkheid was het weer tijd de ochtend te laten gloren als herboren. Bomen spreiden hun armen de takken ferm en fris het groen wil dansen als ballerina…

De avonturen van Hubble

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 56
"Nevelen en Pilaren" Leonardo da Vinci ontwierp instrumenten zonder de hulp van het glas Onderwierp ze aan experimenten als in de kosmos gedacht aërodynamisch berekend op snelheid en weerstand, gewicht en op kracht Stond aan de basis Homo Universalis als vader van vluchten naar interstellaire galactische wegen Apollo'…
Maxim 1 mei. 2020Lees meer…

Samen naar de sterren kijken

netgedicht
1,8 met 4 stemmen 47
De nacht langs het sparrenbos Herten treden uit De maan en sterren boven ons Een laatste roodborst fluit Je voelt je op elkaar aangewezen Samen heb je de nacht geprezen Het schouwspel vanuit het heelal Maanlicht boven het dal Schimmige contouren van wilde zwijnen Een das die de velden in zal verdwijnen Je voelt een hand En brengt elkaar…

voor nu altijd

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 149
wat stil is maakt groot wat groot is maakt bang bang in de stilte gevangen verstikt verlangen wat kan ons nu nog vangen bang te verliezen te moeten kiezen tussen nog slechter of slecht wat is er echter dan dit als stilte omarmt liefde verwarmt troost ontvlamt laat dat voor nu en altijd zo zijn…
i 4 apr. 2020Lees meer…

Horizon

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 64
Als een ritssluiting trekt de bomenrij een route voor mij open wegbelijningen zie ik de horizon in lopen en landen die aan weerszijden draaiend langs me glijden wolken in de blauwe lucht dat is pas autorijden. Gaandeweg wordt de hemel vaal de bomenrij schraal het land aan weerszijden kaal echter ongestoord gaat de wegbelijning voort…

Sterrenkunde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
Herenig mij met Catherine Deneuve zodat wij stralen...…

E.T. als Homo Deus

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 102
Er zouden zich nog ergens in den vreemde aan de buitenranden van het Al met regelmaat ontdekte en vermeende planeten voordoen tijdens Sterrenval Het heeft mij dikwijls als niet-ingewijde bevreemd hoe licht de kosmos zich verwijdde wij wachten nu al lichtjaren op tijden dat ons de Homo Deus zal verschijnen E.T., van de planeet Extraterrestra…

Ochtenden II

gedicht
3,5 met 44 stemmen 13.415
Je vraagt je af hoe machines werken Seizoenen samenvloeien en je zonder moeite een ander straft. Hoe er werkers staken en de dieren doen. Hoe iets zondermeer niets betekent. Hoe mensen eten en slapen kinderen van huis gaan. Hoe rozen verwelken. Je vraagt je af hoe machines werken. ---------------------------------- Uit:…

STERREN

poëzie
3,2 met 11 stemmen 2.095
O de heilige onsterflijke sterren, hoog boven mijn sterfelijk hoofd, Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen mij een hemel eens had beloofd, als deze ogen zich sluiten voor eeuwig - en dit lijf wordt ten grave gebracht, - o de stille onbegrijpelijke sterren! o 't mysteriënheir van de nacht! Lief, de dag is zo druk en zo nuchter, zo…

Ongelovelijk

hartenkreet
5,0 met 1 stemmen 56
de wereld houd je staande let maar eens goed op luister je nog wel luister toch ik hoor het hem nog zeggen zo uit het blote hoofd tegen al die mensen waarvoor hij met zijn woorden vocht zelf ga ik richting een voldoende schat mezelf niet in ik hou mezelf staande net zoals de wereld is…
Meer laden...