Hartenkreten over planten

Warm licht over gras vlinders tekenen de lucht de berm zingt zacht mee Het veld opent zich in kleuren die gisteren nog zwegen, een waaier van zachte tinten die zich zonder haast ontvouwen. Ik blijf staan en voel hoe de lucht warmer ademt, alsof de dag mij uitnodigt mee te bewegen. Het is de groei die spreekt, nog voor ik haar zie: een…

Lila vlinderstruik als stromende waterval dorstige vlinders De Buddleja staat weer in volle bloei, haar takken buigen zacht onder het gewicht van kleuren die de lucht vullen, terwijl de zon haar bloemen bestraalt en het geluid van fladderende vleugels de tuin vult. Elke bloem lijkt de zomer vast te houden, een toevlucht voor vlinders die…

Een roos in de regen die de druppel op het blad liet overlopen. Een symbool van hoop en liefde die de pijn en het verdriet kon doorbreken. Een roos in de regen die haar kleur en geur behield. Een teken van kracht en schoonheid die de duisternis weerstond. Een roos in de regen die haar doornen niet verloor. Een waarschuwing voor gevaar en leed die…

Witte tulpen, roze hyacinten oogstrelende lentetinten na een lange wintersleur sublimiteit van kleur en geur. Lieve lenteboden die een bevroren hart ontdooien onder naakte bomen ontwaken frisse dromen dat de dood maar even slaapt en de kiem van het leven blijvend waakt. In het land van sneeuw en ijs herboren lijkt uw blankheid zo volkomen…

Ik genoot van de bloeiende rozemarijn die nu verdord is...…

Licht Planten en bloemen staan zowel in het licht, als in de schaduw, zoals het een mens ook vaak vergaat. Het licht, is bijzonder en geeft waarde aan het leven dat we moeten koesteren. Tekst en foto Dick Voogd…

Een plant is soms gelijk aan zoveel anders, wat tegen betaling wordt gekocht. Maar anders is de waarde van het stekje dat je kreeg en heel graag mocht. Ook wat onverwacht je tuin is in gelopen, wortel heeft geschoten, plaats bezet. Een beslissing moet genomen; wel of niet gedogen? Meervoud heeft helaas de kleinste kans.…

Sigaren zijn als herfstbladeren, die eens zullen verteren. Ze zullen opgaan in rook. Ze zullen veranderen in as. Het aandachtig roken van sigaren, is genieten van het leven. Niets, nee niets, zal meer worden, zoals het leven vroeger was. Koffie brengt nieuwe moed. Sigaren troosten, mensen die genieters zijn. Mensen van vandaag. Mensen…

Zacht geween hoorbaar boven ik luister waar komt 't vandaan Dan start de heggenschaar met oorverdovend lawaai! Het wenen verdwenen, herrie overstemde het, toch was 't warempel net, alsof er huilen klonk ik sta nog steeds te zoeken! Dan stopt de motor, brandstof is op weer klinkt zacht geween! Het zijn de struiken die niet gesnoeid willen…

je naam heb ik nooit echt geweten de droom raasde veel te snel voorbij maar die aroma's zal ik nooit vergeten van scherpe bloesemgeuren allerlei bloesems en patchouli geuren heel kenmerkend voor jou meisje van vele felle kleuren besef hoeveel ik van je hou elke droom voelde ik mij verloren wanneer je me opnieuw verliet vele tranen werden…

Bloemen van de verleidelijkheid worden momenteel niet in het nauw gedreven. Zij gloriëren op de juiste tijd. Van lente tot aan de zomer een uitbarsting van dat kleurig bloementapijt dat ons niet in droefgeestigheid om doet keren. Heden mogen we het weer beleven gelijk de vogels in het vrije veld. Het verhaal van een ongekende bloemenweelde…

lieve madeliefje wit kopje in de wei streelt het groene grasvlak oogverblindend blij zon warmt je gouden hart symboliserende maagdelijke schoonheid koningin van mei…

meiklokjes blank als sneeuw bedwelmende geuren geluksbrengertjes op d' eerste meidag mini klokjes of ook lelietjes- van- dalen 'n lenteboeket schenkt aan moeders een glimlach…

Een muurbloempje maar toch heel mooi. Kwetsbaar geklauterd tegen een muur van gele stenen. Zijn status is fragiel. Zijn lot doet soms een toeschouwer innerlijk wenen. Zijn kwetsbaarheid is ook zijn tederheid. Die tot tranen van bewondering toe kan beroeren. Omdat het een waarheid is dat niet met de wetten strijdt. Dat zo'n muur-…

in ‘t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan in ‘t oog springend tussen zilverwitte berkenstammen lieten ze hun kleurige kelkjes in de lentezon opengaan in ’t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan vol hoop keken ze mijn vermoeide winterogen aan hun gouden hartjes straalden als echte liefdesvlammen in ’t vroege voorjaar zag…

Mijn eerste lenteverlangen mijn eerste lichtstraal na een lichtloze tijd. Zij die mijn ziel omkleden met witte wanden balsemen mijn winterhanden. Witte tulpen Die lichten door mijn ogen wiens innerlijke glans door 't wintergrauw is gedoofd. laat uw licht mij doorstromen opdat ik weer in leven en liefde geloof. Witte tulpen Fris…

Ik scharrelde met mijn handen wat dorre herfstblaren weg in de tuin toen ik sneeuwklokjes hoorde kleppen aan mijn hart hun blanke schoonheid ontsprongen uit donkere winteraarde jubelend klonken ze over de beginnende lente en de eerste zonnestralen gingen lichten door mijn ziel…

winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien in uitbundige kleuren sieren ze onze wintertuin bij wind en regen gaan ze zelfs nog bijgroeien winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien zelfs bij vorst en sneeuw gaan ze niet uitbloeien wijl struiken en heesters verloren hun zomerkruin staan winterviooltjes al in de herfst te bloeien…

De aardbei gaat grif van de hand, Spaanse en uit Nederland. Het verwaandste is een aardbei, want… Zij maakt het delicaat verschil op veel traktaties, Toetjes, cake, gebak en taartjes de wilde aardbei is een Koningin, heel hoog, geworteld in wat schrale aarde, tussen blokken rots van woest gebergte in, toont zij zich een onvervaarde,…

Drie zonnebloemen hangen dof en uitgebloeid aan hun stengels. Gedwee, berustend wenden ze zich langzaam af van het warme licht. Koele duisternis verwacht hen geheimzinnig, belooft nieuw leven.…

Als er iemand zuiver wilde zijn, dan was ik het wel. Als er iemand zich inzette voor de mensheid: gedurende mijn tijd. Als er iemand wist wat verlies is, had ik het niet meer mis. Witte lelies zijn oorspronkelijk een teken van zuiverheid. Laat ik, me hier in schikken... tot in eeuwigheid.…

Ik bleef heel de zomer bij mijn moeder. ze was zo trots, haar hoofd rechtop, genietend van de zon, tussen soortgenoten. Haar leven duurt enkele maanden, dan begint haar figuur af te takelen. Haar lichaam verkleurt, de gestalte wordt stilaan opgepeuzeld. De wind doet haar mooie uiterlijk verpulveren. haar kinderen houden zich met al hun…

Over plannen maken. In het verleden en het heden Probeerde ik steeds plannen te smeden Met het smeden van plannen Ga jij je voor een zaak inspannen Behoren mislukkingen tot het verleden. Veel kan Met een goed plan.…

Het lukt me niet Wie niet ziet Geen mooie dood maar een rijnvis Observeerde m'n bron en Meanderende lang voordat Woorden überhaupt kropen Meeuwen brengen eb en vloed Zodat het ruis en licht zo niet Prijs geeft zo zoet En het Andreas kruisingedicht Maakt alles zo spannend en smoel Vergeef me dit versje zonder doel Het ruis schuimt…

Van zonnebloemen is bekend Dat ze zich naar de zon toekeren Dat weten ze instinctief Dat hoeven ze niet te leren. Maar eens om de zoveel tijd Voelen ze zich verloren, Als ze bij een eclips De zon niet kunnen monitoren.…

Bij het vallen van een gedoemde stad verliet een visser het geweld het vuur zal spuwen iedereen gaat voor 't snelle geld De visser zit aan de waterkant zacht ruist het riet een joint in z'n hand en niemand die klaagt of 'm ziet Een of andere dode zangeres zingt op de radio een lied je moet eerst vangen voor je iets vindt en niemand…

Jouw leven een stramien van bergen en dalen Zoekgeraakte grenzen in bergen van hopeloos met dalen door 't stof Met respect voor jouw doen en begrip voor laten hoop ik oprecht dat jij voor later nu dus wijs besluit Doe dus zeker Echt niets dat jou later spijt Probeer het leven nú in later te plaatsen Trek grenzen voor nu. Verleg ze…

je reputatie naar de filistijnen de macht je zag het verdwijnen de nacht alles beklijft op weg nooit ingelijfd stroom verder in het niets zonder herder het lied omhult zonder enige reden dit mens als onbenul…

`k Snij voor mijn vrouw de rodekool, waar eens de kinderen uit kwamen, die baren we vandaag gewoon, dat is veel mooier, Amen. Hoewel als ik de kool bekijk, en ruik haar verse geur, de blaren prachtig in gelid en donkerrood van kleur, dan is het wonder dat ik zie, al snij ik haar kapot, in deze stomme rodekool, de vingerprint van God.…

Zonnebloem in de nacht troosteloos en grijs. Verliest al haar kracht en pracht. Terwijl de maan schijnt voelt zij zich verdrietig en nietig onder het zwart hemelrijk. Maar kijk in de morgenstond als het al weer licht wordt en de zon opkomt is zij reeds in de wolken. En haar vreugde is dan met geen woorden te vertolken.…