Hartenkreten over sterkte

“Tot morgen” Klinkt als een belofte Over de nacht die komt Een belofte aan jou Om morgen Opnieuw op te staan Dat mijn wilskracht Sterker is gebleken Dan de angsten Van die nacht Die mijn geest Als bezeten Naar de dood Deden verlangen…

“Tot morgen” Klinkt als een belofte Over de nacht die komt Een belofte aan jou Om morgen Opnieuw op te staan Dat mijn wilskracht Sterker is gebleken Dan de angsten Van die nacht Die mijn geest Als bezeten Naar de dood Deden verlangen…

het leven is hard voor zij die niet praten, met woorden bevroren in tranen gaan slapen, veel liefde... verloren!…

Als straks de stof rond het geschil is neergedaald, hoop ik, dat je gevoel voor recht werd goed gedaan je weet dat iedereen een hond kan kopen maar nooit het kwispelen van zijn staart, laat staan een ster van naam die flonkert in het donker...…

een hart kan niet breken het klopt zoals het is gemaakt een hart kan overslaan alsof het niet wil dat het je raakt dan klopt het niet maar het zorgt met regelmaat een hart kan niet breken als het breken zou om zinloos kwaad zou zoveel gebroken zijn…

Soms zijn er dagen die zich zwaar laten dragen je hebt ze eerder ontmoet, het hoofd niet gebogen maar hun wederkeren spant de kroon. Wie zendt dit ongemak of waar komt het vandaan zover je overziet, is het alleen voor jou gekomen totdat 't helder wordt, je ziet een engel staan. Haar last is zwaar, de frêle schouders staan gebogen je nam…

als het licht plots uitvalt in ons leven de donkere nacht zo eindeloos lijkt onze hoop tot leven is opgegeven is er nog een Ster die ergens prijkt een Ster die nooit ophoudt te schijnen en van ver wenkt als het moeilijk gaat al kan wanhoop haar glans ondermijnen de dag komt dat ze weer oplichten gaat de Morgenster die hoop heeft gebracht…

beklemmend gevoel het hart is onrustig gelukkig, borstkas als pantser … het hart wil eruit je moet weer op reis, op reis langs de hemel je wil dit vermijden tegen gelijk welke prijs maar niets kan het stoppen het gas verdooft snel daarna volgen schokken je geest in de knel met de dood in de ogen zweef je langzaam van de hemel naar…

Er kan zoveel gebeuren, Ik kan maar zoveel dragen. Te veel is het soms, te veel voor mij. Schouders zakken in, ik stort in elkaar Na elke huilbui is zij daar, troost in haar aanwezigheid. Sterkte halen uit mijn eeuwigdurende hoop Ooit zal het beter gaan Verandering zal komen Ondanks alles, heb ik net zoals zij: negen levens…

Leef je leven Blijf niet stil staan Je hebt zoveel te geven Om door te gaan Kom uit het diepe dal De zon zal voor je gaan schijnen Leugens komen ten val Problemen zullen verdwijnen De waarheid komt aan het licht Dit is voor jou, mijn gedicht…

We willen je vertellen Over hoop, geloof en liefde Over vriendschap en over schouders om op te huilen Over troost en over zonnenstralen Alle woorden die we vinden Lijken zinloos en te klein Toch willen we je laten weten In gedachten bij je te zijn…

Op mijn hart gestampt net toen ik het missen kon Net toen ik dacht verdrietjes plaatsje gegeven en overwon. Bikkelhard in je snuit gesmeten en pak aan Opterend voor mezelf, zo reëel van een meiss, verder gaan! Pijnen helen zegt men, men zegt tal van onzin Goh, had ik niet die schattige beestekopjes leven zo zin. Jij bent net alles wat…

was en plas, huisje netjes erg clean melkboer acht me een heuse queen. bloedend hart om verdriet van zoon schattekats bak rein en ook schoon. verdriet of niet, strak in het pak supervrouwen onbestaand? ....... even vet onderschat ......... alles mag!…

Vandaag voel ik weer leegte Zie geen weg terug om te nemen Jij bent nog steeds gebroken Dat jij zo moet leven wil ik niet geloven In een droom neem ik je mee Het lijkt een mooi idee Om een tijdmachine in te vluchten Met z'n twee Waar we dan ook gaan Zal onze liefde toch bestaan Jij bent weer compleet En we spreken met elkaar Nu kan…

Mijn oorlogspad brengt me hier Tussen bomen, langs water Vrees koude noch pijn Nu wacht ik hier Eenzaam in deze bittere stilte Het geschal van hoornen Banieren in deze sacrale wind Ze kondigen ons aan Gelederen van krijgers en vechters Op mijn oorlogspad…

ja, hij wordt dagelijks gemist door al z'n trouwe fans zij die genieten van een vers, gevat en geestrijk mens zijn licht schijnt in het palingmeerse tijdelijk van binnen we hopen dat hij daar herstelt om nieuwe kracht te winnen en er is blijkbaar geen vervanger voor zijn kunst te vinden die dagelijks een vrolijk vers en licht gelijk een hinde…

Een teder gebaar en een aardige glimlach kan bevrijdend zijn.…

Volg je verstand en je hart. Je denkt nog aan het verleden, maar wil nu een nieuw begin, een nieuwe start. Mooie herinneringen bewaren, de nare vergeten. Niet het leed, de pijn, maar je goed voelen en jezelf zijn. Vandaag leven en dit bewust doet en moeilijkheden het hoofd kunnen bieden. Terwijl dat met hulp van God moge geschieden.…

Wanneer zij niet slapen kon, tussen middernacht en ochtendgloren, dan was zij super creatief. Haar voortdurende scheppingskracht blijft zolang zij blijft leven. Zij ís en ademt poëzie, steeds weer gevoed door nieuwe inspiratie. Vreemde talen beheerst zij vlekkeloos; de taal van ’t hart is haar grootste kracht. Zij gaf mij dikwijls…

In het bos van geluk staat een hutje, twee raampjes zitten daar in. Ernaast staat een waterputje, met een betoverde spin er in. Ik vroeg aan haar of zij iets maken wou, waaraan ik iets hebben zou. Een draadje van geluk. Maar zoals het is met goudgaren, het gaat zo makkelijk stuk, wat ik echter niet hoop, maar mocht het ooit gebeuren, dan…

De tunnel lijkt lang Het licht nog dof Ik forceer vaak een glimlach Hopend dat de blijheid ooit werkelijk wordt Hoe kan ik in dat felbegeerde gat kruipen? Velen zijn van mij afhankelijk Willen zo graag dat het goed met me gaat Ik kan en mag ze niet teleurstellen Zal ook niet gebeuren Maar nog even geduld Ik kom er wel, binnenkort…

Vandaag stuur ik je een mandje moed het korfje kracht doe ik erbij een busje blijdschap voeg ik toe mijn tasje troost sluit deze rij Ik had het toch in huis graag stuur ik het jou ik ben je zeer toegenegen en ik weet het zeker jij zit erom verlegen…

Je mist iets pas als het er niet meer is Van een schroef tot een moer Van je vrouw tot je kind Het denken neemt een vlucht Je stelt het je beter voor dan het was Wat is fictie en wat werkelijkheid Toen je het had Was je er niet zuinig op Want; Het was; Gewoon, Normaal Nu, mis je het Een ongevulde gat in het denken en doen Dat niet meer…

Dingen komen, dingen gaan. Je kunt lopen, je kunt blijven staan. Het leven is vallen en opstaan. Maar waarom opgeven als je door kunt gaan? Waarom stoppen met geloven als er nog hoop is? Sta op en ga door. Geloof in jezelf en ga er voor.…

Het leven staat op z’n kop, de bodem onder je voeten vandaan. Zomaar alle zekerheden niet meer zeker. De zon schijnt minder zonnig, de herfst is echt herfst. Maar hoop doet leven. Zonder hoop komt de zon niet voorbij de wolken en blijven de blaadjes vallen. Positief de strijd aangaan, want hoop doet leven. In je hart weten, ut kump good!…

Huil de woorden van je af Sla de doorn uit je hart Sta op, en overwin je angsten Leef, en maak fouten Sta op en grijp elke kans Doorsta de levens dans En je zult zien en voelen Dat je er echt toe doet, Je verdient een dikke tien!…

De zwarte auto’s in het groene land Ik zal het nooit vergeten op mijn netvlies staat het gebrand honderden mensen aan de kant Een lichte trots vervult mijn hart thuiskomen in een land van vrede de realiteit is bikkelhard geen toekomst meer, alleen verleden Door herinneringen voor altijd verbonden ‘t is balsem op een open wond Zij gaan…

Even stil zijn voor wie je bent met wie je bent hier aan tafel even helemaal stil geen telefoon, mobiel, internet, twitter, facebook, linkedin, google, hotmail, gmail, dvd, cd, videoband, cassette, bandrecorder,LP, EP, super 8 film, dia's, de radio of de televisie! Even geen visie even geen geluid even geen beeld gewoon even stil voor God…

MH 17, ze gingen met vakantie, pa zou later komen, bracht moeder en twee kinderen naar Schiphol. Bij het inchecken, oei, paspoorten liggen thuis. Pa besluit met een race tegen de klok, de afstand van Amsterdam naar Capelle te " nemen", en komt ' gelukkig' op tijd aan, om de paspoorten af te geven. Maar wat is geluk? Wat is haast? Wat is…

Vanaf de heuvel loop ik het pad af naar het dal en hoop dat wat ik zoek daar ook vinden zal. Vanaf de heuvel loop ik het pad af naar benee en neem, terwijl ik afdaal al mijn bagage mee... Mijn weten en mijn denken mijn gevoel en mijn geloven zodat ik strakjes uit dat dal weer klimmen kan naar boven…